Ruis op de lijn

Als werknemer in een dienstverlenend beroep moet ik er voor zorgen dat alle brieven die ik verzend pico bello de deur uit gaan. Nu is de Nederlandse taal niet mijn sterkste punt. Een d-tje in plaats van een t-tje vind ik persoonlijk niet echt shockeerend. Gelukkig zet het secretariaat de puntjes op de i. Naast dat ik veel brieven versturen, ontvangen ik ook een hoop brieven van burgers, bedrijven, klanten, noem maar op. De handgeschreven brief krijgt altijd extra aandacht. De schrijver neemt de moeite een mooi stuk papier te pakken met een pen erbij. Hij (kan ook zij zijn) gaat zitten aan een tafel en neemt de tijd om zijn (kan ook haar zijn) gedachten op papier te zetten. Geen programma dat een rode kringel zet onder fout gespelde woorden. Geen backspace toets wanneer een verkeerde letter wordt opgeschreven. Hooguit kan een klodder tip-ex redding bieden. Maar wat moet ik (en mijn collega's met mij) nu als iemand spichysche klachten krijgt omdat de buurman een uitbrijding aan het realiseren is. Wat nu als mensen vinden dat hun preiversie in geding is wanneer de buurvrouw een beigebouw aan het bouwen is. En wat nu als de horica te lang open is. En dan hebben wij het over brieven uit de middelmoot. Het kan nog erger. Uit respect voor de schrijvers van de laatste categorie citeer ik daar maar niet uit.