Clifford heeft de vrijheid

Eigenlijk beleef ik weinig in huize Zondag. Als ik naar buiten wil, dan ga ik via het kattenluikje het balkon op. En als ik naar binnen wil dan ga ik via het balkon door het kattenluikje naar binnen. Tot twee maanden geleden kwam ik alleen op het balkon. Maar tegenwoordig mag ik, zoals jullie weten, ook de tuin in. Vroeger alleen als mijn verzorgers erbij waren, maar sinds het gaas weg is, kan ik via de balkontrap naar beneden de tuin in. En als ik ben uitgekeken in de tuin, dan ga ik via de trap naar het balkon en dan ga ik naar binnen. Sinds kort heb ik ook een nieuwe slaapplek voor overdag. Zelf verzonnen! Goed van mij niet? Op de vensterbank in de grote slaapkamer ligt een handdoek. Deze ligt er, want als het heel hard regent, dan regent het ook binnen. Kan de handdoek het binnengelopen vocht opnemen. Maar het heeft al een tijdje niet meer zo heftig geregend dat het water naar binnen komt. En de handdoek ligt er nog wel. En daar lig ik dagelijks op. Ik zal nog wel even met ,mijn verzorgers af moeten spreken dat zij af en toe de handdoek verwisselen. Ik verhaar namelijk ontzettend erg in deze periode van het jaar. En straks is de ruwe handdoek een wollen deken geworden, en dat wil ik niet.

De gouden handdruk

Vandaag was er weer commotie over de gouden handdruk. De media gilde het uit: te hoog, belastinggelden, onzin. Ik kan me er ook wel wat bij voorstellen. Iedereen die werkt krijgt salaris voor het werk wat hij of zij doet. Bij de meeste bedrijven is het nog zo dat slechte werknemers en goede werknemers evenveel salaris krijgen. Dat is natuurlijk niet helemaal terecht. Maar deze uitschieters zitten dan ook niet op de juiste functie denk ik dan. De slechte werknemer zit op een te hoge functie en de goede werknemer op een te lage. Hoe hoger aan de top, hoe hoger het salaris. En dat is uiteraard in veel gevallen niet terecht, want die hoge functionarissen doen alleen maar delegeren en als het moeilijk wordt, dan nemen ze hun verantwoordelijkheid niet en nemen ontslag. Sterker nog, ze krijgen ontslag (hebben ze tenminste recht op een uitkering). Daarnaast krijgen ze een oprotpremie, de zogenaamde gouden handdruk. Voor de gewone werknemer zoals jij en ik is er geen oprotpremie. Wel is het mogelijk een bonus in de vorm van een gratificatie te krijgen. Ook onzin, tenzij je door omstandigheden uitstekend heb gepresteerd, zonder dat je op een verkeerde (te lage) functie zit. Nee, een beetje aandacht en een complimentje van de baas doet meer dan een bonus. Dus bij deze: we schaffen de gratificatie, de gouden handdruk, het optie- en aandelenpakket voor hoge functionarissen en de eindejaarsuitkering af! Want die laatste is natuurlijk ook onzin. Stelletje geldwolven…

De beukenhaag

Afgelopen najaar hebben wij een beukenhaag geplant rondom onze voortuin. Aan de voorkant de groene variant en aan de zijkant de rode. Eigenlijk moest het rondom één soort worden, maar dat was niet verkrijgbaar. 25 Groene stengels en 10 rode zijn het nu geworden. Andere optie was 50 groene of 20 rode. En die hoeveelheden passen natuurlijk niet. De één is te veel en de ander te weinig. Maar ach, de zijkant rood is toch ook wel leuk moet ik zeggen. De groene haag doet het aardig. Op twee na heeft alles blad. En eentje is stiekem toch met rood blad, de overloper. De rode haag wilt niet echt. Eén boompje heeft wat blad geproduceerd, maar de rest zit nog in z’n wintervacht. Nu kan het natuurlijk zo zijn dat de rode variant een laatbloeier is en pas half juni in de bladeren schieten. Maar helemaal zeker weten doe ik dat niet. Om me heen zie ik alle beukenhagen vol in het blad. Maar die van ons…

Het aanzien van 1975

Zouden de hedendaagse nieuwsberichten zoveel anders zijn als in het jaar dat ik werd geboren? Dat vind ik een interessante vraag. Daarom op zoek naar het nieuws in mijn geboortejaar. Ook in 1975 was het geen rozengeur en maneschijn op aarde. Door een aardbeving in Pakistan zijn veel menen omgekomen. Overlevenden zoeken naar medische hulp en voedsel. Doet me denken aan de cycloon in Birma en aan de aardbeving in China van enkele dagen geleden. En wat dacht je van onlusten in Cairo kwellen Sadat. In Egypte zijn diverse demonstraties tegen sterke prijsstijgingen. Vandaag de dag is de economische markt zo’n beetje overal aan het kwakkelen (m.u.v. delen van Afrika en China). Met tot gevolg prijsstijgingen, rentestijgingen en inflatie. Ook in 1975 een plaatselijke drama. Dode bij brand in pension op nieuwjaarsochtend. Een trieste gebeurtenis die daarna in Nederland nog vaker is voorgekomen. Er waren ook medische hoogstandjes. Barnard plaatst weer extra hart. Dit is toch iets wat ik niet eerder ben tegengekomen. Een hartchirurg in Kaapstad plaatst dus bij een patiënt een extra hart, zonder het oude te verwijderen. Of de hedendaagse technieken zijn sterk verbetert, of een extra hart bleek toch niet zo’n succes. Demonstrerend Nederland ontbrak uiteraard niet. Stakingsrumoer bij transportbedrijf. Dat zijn toch niet onze streekbusvervoerders van nu? En dan nog even over het weer: 1975, de lauwste winter sinds eeuwen. Het nieuws herhaalt zich naar verloop van tijd. Soms in een iets andere setting.

Wonen op een rode planeet

Vandaag het nieuws gehaald. Er is een onderzoeksding op mars geland. Maar waarom eigenlijk? Om te onderzoeken of er ooit leven in de vorm van micro-organisme op mars is geweest. Maar waarom willen wij dat weten? Omdat mensen nieuwsgierig zijn. Mensen willen weten hoe het leven ooit is ontstaan. Ik ben nog steeds niet overtuigt van het nut het heelal te onderzoeken. Miljoenen, nee, miljarden euro’s schieten die ‘wetenschappers’ de lucht in om er achter te kunnen komen wat er in ons heelal afspeelt. Maar kan iemand mij vertellen waar het allemaal goed voor is. Die onderzoeken met die satellieten enzo, daar kan ik me nog wel iets bij voorstellen (of ik er achter sta is een tweede). Maar vakantie vieren op de maan of een weekendje mars, daar kan ik met mijn pet niet bij. Het onaangetaste landschap van de rode planeet, is nu door ons toe doen toch een beetje aangetast. Wij hebben onze ‘voetsporen’ in de grond achtergelaten. Hoe dan ook, dit nutteloze onderzoek brengt echt geen wereldvrede op aarde. En het bant de honger ook niet uit. Maar mocht dit onderzoek over het leven op mars om de een of andere vage reden toch nuttig zijn, door bijvoorbeeld leven op de rode planeet mogelijk te maken, dan stel ik voor de helft van de wereldbevolking te verhuizen naar die planeet. Wat een rust en wat een ruimte blijft er over op aarde.

Monumentenzorg

Vandaag is echt zo’n dag om eens lekker achter de computer te kruipen en het internet af te speuren. Thema van vandaag: opleidingen. Want zal ik binnenkort een opleiding gaan volgen en zo ja, welke opleiding. Ik heb al wel eens laten vallen dat ik iets heb met oude en/ of karakteristieke gebouwen. Monumenten, restaureren… Monumentenzorg. Na wat googlen kwam ik een zeer interessante opleiding tegen. Een avondopleiding. Dus twee avonden per week colleges volgen. En dat twee jaar lang. Op zich geen probleem. De opleiding wordt niet om de hoek gegeven, maar je moet er wat voor over hebben. Helaas voldoe ik niet aan de toelatingseisen, althans volgens de folder moet je minimaal HTS-bouwkunde hebben. En ik ben toch echt niet van plan dat eerst te gaan halen. Gelukkig geeft deze instelling ook cursussen op het gebied van monumentenzorg, dus misschien is dat een leuke optie. Als andere mogelijkheid heb ik nog een vervolgopleiding wat meer past bij het werk wat ik nu doe. Zelfde condities, en de colleges zijn om de hoek. Op zich wel een leuke opleiding, maar het is ’t allemaal net niet. Want binnen mijn werk ben ik nog een beetje zoekende. Er zijn zoveel verschillende facetten en mogelijkheden, dat het misschien niet verstandig is al een opleiding te volgen terwijl ik nog niet helemaal zeker weet welke richting ik op wil. In ieder geval alweer genoeg stof om over na te denken.

Clifford heeft last

Clifford: "Ik heb last van haarballen. Ik kan er echt niks aan doen. Het zijn eigenlijk niet alleen haarballen. Het is ook het eten wat ik hier voorgeschoteld krijg. Ja, aan de kwaliteit van het eten ligt het niet, maar meer aan de variatie. Maar even terug over die haarballen. Ik moet dus vaak braken. Nu heeft mijn verzorgster een keer anti-haarbalsnoepjes voor mij gekocht. Erg lekker moet ik zeggen. Maar helaas was ik daar allergisch voor. Dus nu slik ik niks meer tegen die haarballen. Gooi er maar gewoon uit zegt mijn verzorgster dan. Maar echt prettig is dat niet. Op de stomste tijden heb ik er last van. Verleden week heb ik het net verschoonde bed ondergebraakt. Daar was mijn verzorgster dus niet blij mee. En vandaag moest een boek het ontgelden. Dus kwam mijn verzorger al boos aangelopen. Maar ik kan er echt niks aan doen. En nu voel ik me een beetje schuldig. Ik blijf voorlopig maar hier boven voor het raam zitten. Hebben mijn verzorgers in ieder geval even geen last van mij."

Kruiden

Beetje peper, beetje zout. Dat maakt het eten minder flauw. Dat zeggen ze tenminste. Maar het maakt het eten wel saai. Dus tijd om wat meer kruiden in de keuken te gebruiken. Eet eens aardappelen zonder zout. Dan proef je de pure smaak. Wil je wat kruiden gebruiken, gebruik dan peterselie. De aardappelen smaken in ieder geval anders dan gisteren. En je kunt er nog steeds doperwten en een gehaktbal bij eten. Over smaak valt niet te twisten, dus het is wel een kwestie van uitproberen. Eigenlijk is het wel goed het zout uit de keuken te verbannen. Ons lichaam krijgt voldoende zout binnen via andere levensmiddelen. Van te veel zout krijg je een hoge bloeddruk en 80% van de mensen krijgt te veel zout binnen. Dus een goede reden om eens te varieren met kruiden! Maar de zout niet helemaal wel doen, want voor de rode wijn is het handig wat zout achter de hand te hebben. En dan doel ik uiteraard op het morsen van de wijn. Zout erop en weg is de rode wijnvlek. Geen zout in huis? Jenever helpt ook tegen de rode wijnvlek, maar dat is wat kostbaarder.

---

Het beste van Windows, nu ook online. Deel jouw wereld met Windows Live. Download nu.

Pinda-cultuur

Nu heb ik vernomen uit betrouwbare bronnen dat de indische cultuur uit Nederland dreigt te verdwijnen. En wat is dan die indische cultuur? Dat is niet uit te leggen denk ik. Ben zelf opgegroeid met de indische cultuur, voor zover deze nog aanwezig is. Of misschien heb ik het zelf niet in de gate wat nu wel en wat nu niet tot de indische cultuur hoort, omdat het voor mij allemaal gewoon is. Een vlugge berekening leert dat ruim 60% van mijn familie is opgegroeid met de indische cultuur. Maar door vermenging met andere culturen is het allemaal maar één grote multi-culti geworden. Wat altijd aanwezig blijft is natuurlijk het eten. Maar in welke cultuur staat het eten eigenlijk niet centraal? De indische rijsttafel is wat dat betreft nog steeds de lekkerste rijsttafel ter wereld. En de recepten gaan over van moeder op dochter! Vergeet trouwens de liflafjes uit de indische keuken niet, daar kan geen andere cultuur tegen op. En als alleen het eten de indische cultuur zou vertegenwoordigen, dan kan ik zeggen: Die gaat niet verloren. Hoewel de toko wel steeds schaarser wordt.

Waar is de tijd?

Ja, dat is een goede vraag: Waar is de tijd? Ik weet het niet. Maar om nou te zeggen dat ik tijd te kort kom. Daar moet ik ontkennend op antwoorden. Tuurlijk heb ik meer dingen te doen dan er aan tijd beschikbaar is. Maar dat geeft eigenlijk helemaal niet. Wat vandaag niet afkomt, verschuiven we naar morgen. En wat morgen niet af komt, dat komt een andere keer wel. Vroeger had ik altijd het gevoel als ik niks deed, dat het zonde is van mijn tijd. Nu vind ik het heerlijk om in de file te staan, op zondagmiddag half vijf in een boek te gaan lezen of om acht uur 's avonds op het balkon te gaan zitten en de tuin in te staren. Even tijd voor jezelf, even niks aan het hoofd, ontspannen, relax. Vroeger dacht ik op dit soort momenten dat ik dit nog moest doen en dat en zus en zo. En nu kom ik vanzelf op mijn weg tegen wat ik moet doen. Heerlijk gewoon. Ondanks dat ik meer te doen heb dan vroeger (dat heb je bijvoorbeeld met een oud huis), heb ik geen tijd te kort. Maar vroeger had ik meer aan mijn hoofd dan nu. O, ja, vroeger was ... nog niet zo heel lang geleden. Even denken. Ongeveer één maand geleden. Zou ik onbewust toch wat hebben gehad aan de CiEP-training? Loslaten!!!

Soap is hot

Het is er zomaar ingeslopen. Of beter: uitgeslopen. Het brok zeep was jaren verbannen in dit huishouden. Om onze handen te wassen gebruikten wij vloeibare zeep. Gewoon uit een pompje op de gootsteen of dispenser aan de muur. Lekker makkelijk! En ons lichaam reinigden wij met doucheschuim of douchegel. Uit een flacon of knijptube. Ook zo lekker makkelijk. In ons huis was geen zeepje in vaste vorm te bekennen. Tot bij ons de badkamer werd verbouwd. Deze konden wij ruim twee weken niet gebruiken. Wassen bij de gootsteen dus. In een vlaag van verstandsverbijstering schafte ik een brok zeep aan, om vervolgens mijn lichaam met washand en zeep bij de gootsteen te kunnen reinigen. En het beviel uitstekend. De zeep bedoel ik dan. Dus vanaf nu koop ik geen doucheschuim of dergelijk meer, maar gebruik ik vaste zeep. Vanaf nu koop ik geen vloeibare pompjeszeep meer, maar een zeepbakje met zeepje erin. En als je dan bedenkt hoe lang je met een brok vaste zeep doet en dat vergelijkt met al die flacons, dan kun je concluderen dat een zeepje wel 5 keer langer mee gaat,en dat is goed nieuws voor de portemonee. En een papiertje als verpakking tegen 5 lege flacons afval is goed nieuws voor het milieu. En de zeepjes van tegenvoordig zijn zo samengesteld, dat het krijgen van een droog huidje door het gebruik van zeep verleden tijd is. De zeep van tegenwoordig is net zo goed/ slecht voor de huid als de vloeibare soortgenoten.

Topwijf

Maatschappij v -en 1 samenleving, gemeenschap; wereld: de burgelijke ~; in de grote ~; e.v.

Dat is nou onze maatschappij. Waar politiek Den Haag (verder: pollie) dagelijks over loopt te pruttelen. Hoe het allemaal beter moet en hoe het allemaal beter kan. Met als grote voorbeeld scandinavië. Want wat pollie graag zou willen, is daar al uitgeprobeerd of geregelt. Zo zou pollie graag meer vrouwen aan de top willen. Alleen het is nog niet tot pollie doorgedrongen dat vrouwen dat helemaal niet willen. Want wij, vrouwen, die alles-willen-hebben, weten heus wel dat het alles-willen-hebben, ten kosten gaat van iets. Wij kunnen niet én een gezin én een topfunctie én een rijk sociaal leven én topsportbeoefenen én breien. Dus wij, vrouwen, maken keuzes. En het minst leuke schrappen wij. Want wie wilt er nu een stressvolle topfunctie bekleden? Niet de vrouwen die ook een gezin willen, een rijk sociaal leven willen, topsport willen beoefenen en willen breien. Dus pollie maakt hier een probleem van. Kijk, onze maatschappij heeft behoefte aan een oplossing tegen de vergrijzing. De oplossing is kinderen. Dus wat moet een vrouw met een topfunctie? Dat gaat niet samen met kinderen. Pollie moet prioriteiten stellen en pollie moet niet willen regelen dat 40% van de topfuncties een vrouw moet zijn. Straks regelt pollie dat en zijn er zoveel vacatures dat ze zelfs mij gaan aannemen op een topfunctie, wegens gebrek aan andere vrouwelijke belangstellenden.

Ogen

Ik kijk en zie het licht

Het licht maakt de schaduw

De schaduw geeft een silouet

Een silhouet bepaalt de omtrek

De omtrek is de buitenkant

De buitenkant is de eerste indruk

De eerste indruk is maar schijn

Schijn ik met een lantaarn

Een lantaarn geeft het licht

Met dit licht kijk ik naar jou

 

MijnAutoFocus  

 

---

Chat met al je vrienden. Voeg ze nu allemaal toe aan Messenger!

Clifford zonder stressss

Clifford: "Die vreemde kostganger van gisteren, daar was niks vreemds aan. Het was gewoon de dikke vette grijze kater van hierachter. Nieuw in het veld, dus hij moest even laten blijken dat hij de baas is. Dus drong hij even mijn territorium binnen, de dikzak. Ik ben misschien wel slank en klein, en hij groot en sterk, maar wie niet sterk is moet slim zijn. En slim ben ik. Want door die dikke toe te laten in mijn territorium, vinden mijn verzorgers mij een beetje zielig. In het begin vinden ze dat beest wel leuk, totdat ze er zelf dus last van krijgen. En dat is gebeurt. Haha, moest wel lachen toen mijn verzorgster die dikke met een plantenspuit ging terroriseren. Eigen schuld. En mijn verzorgster heeft keurig de plekken waar de schutting was weggewaaid gedicht met stukken kippengaas. Nu kan die dikke zeker weten niet meer in míjn achtertuin en míjn huis komen en eet hij niet meer van míjn eten. Ik hoef me geen zorgen meer te maken over 'vreemde kostgangers' in mijn omgeving. Eindelijk weer een zorgeloos leventje. Geen indringers, ik kan naar buiten wanneer ik wil en ik kan relaxen als het mij uitkomt. Geweldig! Ik ben nu 16 jaar, dus er kunnen nog wel 16 jaar erbij. Trouwens 16 jaar in kattenjaren is gelijk aan 80 jaar in mensenjaren. Nou, dan mag deze senior toch wel van zijn rust genieten!"

Vreemde kostganger

Sinds twee weken houdt zich een vreemde op in onze tuin. Hij komt dan lekker zonnebaden op het platje achterin en laat af en toe merken dat hij er ook is. Dan hoor je de sirene gaan. En dat is weer een teken voor onze huiskat, om gezellig mee te doen. Ja, op dat moment zijn het net twee krijzende kleine kleuters. Verder niks mis mee, dachten wij. Tot pasgeleden op een nacht. Een gekrijs in de hal bij onze slaapkamer... Ik geloof dat de hele buurt er wakker van geworden is. Zat die vreemde kostganger bij ons in de hal te schreeuwen tegen onze huiskat. Nou, dan ken je onze huiskat nog niet. Die schreeuwt wel terug. Met slaperige kop het bed uitgestapt om de twee te scheiden en de vreemde kostganger het huis uit te zetten. Maar waar was hij nou heengevlucht. Het beest was nergens te bekennen, dus kattenluik op slot en weer heerlijk naar bed om te slapen. Maar 's morgens in de vroegte, je raad het al, gingen de sirenes weer af. O nee, ik ben in ieder geval niet aan mijn acht uur slaap toegekomen, maar dat even terzijde. De vreemde kostganger hadden wij dus in ons huis opgesloten. Alvorens het kattenluik te openen moest ik toch echt even gebruik maken van de plantenspuit. Daar kan de vreemde kostganger namelijk niet zo goed tegen. Daarna kattenluik van het slot af en vaarwel vreemde kostganger.

Broeien

Soms zou je willen dat je een ei was. En wat voor ei? Natuurlijk een kip-in-de-wei ei. En dan lig je lekker in je schaaltje (ik hoop dat je niet claustrofobisch bent), en mams houdt je heerlijk warm onder haar veren. Vandaag mocht ik dat warme gevoel even ervaren. Daar zat ik dan, in mijn auto. Had de airco uit gezet, want dat slurpt toch alleen maar benzine, en de ramen zaten nog dicht. Het was niet zomaar warm. Want volgens mij was de luchtvochtigheid minstens 60%. Het was een beetje bedrukt warm. En ik weet zeker dat wanneer ik een ei was geweest en mams mij aan het warm houden was, het dit gevoel moet geven. En soms is dat een prettig gevoel, maar helaas niet als je moet autorijden.

Hoi! Koorts

Al meer dan dertig jaar ben ik allergie-vrij, heb ik geen rare ziektes onder de leden en heb ik geen vreemde aandoeningen. Althans, volgens de medische wetenschappen. Maar nu begin ik hier en daar toch wel wat zwakheden te vertonen. Af en toe heb ik last van mij ogen. Bij een zuchtje wind beginnen mijn ogen te tranen, vervolgens te prikken, waarna de tranen over mijn wangen beginnen te biggelen en de prikkende pijn zo erg wordt dat ik mijn ogen niet open kan houden. Alleen dat af en toe verandert zo langzamerhand in regelmatig. Erg lastig. Vooral onder het autorijden, want met ogen dicht rijden is, niet overdreven gezegd, lastig. En dat niezen erbij. Misschien toch niet zomaar een koudje. In ieder geval heeft dit euvel nader onderzoek nodig. Zo meteen te starten bij het internet. Mocht het noodzakelijk zijn, dan kan de dokter altijd nog worden ingeschakeld. Maar wie is mijn dokter eigenlijk? Om eerlijk te zeggen zou ik het zo één, twee, drie niet weten. Dat zoeken we nog wel een keer uit. Staat vast in ons adresboek onder de H van huisarts. Belemmering: wij hebben geen adresboek.

Huisje te huur.

Vroeger konden vogels nestelen waar zij maar wilden. Tegenwoordig is dat een stuk lastiger. Door de verstedelijking zijn vele van nature beschutte nestelplekken verdwenen. Hierdoor is er een gebrek aan geschikte nestelplekjes voor de vogel. Ook het voedselgebied van de vogel is gewijzigd. De bomen waar de rupsen op leven die de vogel eet, staan in het verstedelijkte gebied. Maar zo erg is het allemaal nou ook weer niet (hoewel?..). Wij kunnen toch wel wat voor elkaar betekenen. Daarom hebben wij sinds kort twee vogelhuisjes in de tuin hangen. En een plekje voor een derde is al gereserveerd. De vogels krijgen een beschut nestelplekje in ruil voor wat gefluit in de tuin. Is dat een goede deal of is dat een goede deal. Tot op heden staan beide huisjes nog in de verhuur. In één van de huisjes is een tijdelijke bewoner geweest, echter deze heeft vroegtijdig het huisje verlaten. Dus vogeltjes van Nederland, "wil jij een lux huisje bewonen van echt FSC-hout, met een groen dak en witte gevels, meldt je dan nu aan en wie weet ben jij straks de nieuwe bewoner van onze achtertuin".

Van groen naar blauw

Vandaag zijn we weer een stapje dichter gekomen bij de totale kleurswijziging van het huis. Ons vorig jaren-30 huis was donkergroen met wit. Erg mooi deze kleurcombinatie. Omdat wij groen al een keer hebben gehad, wilden wij donkerblauw en wit als kleuraccenten op de ramen en kozijnen. Een heel gedoe. De voordeur was bruin, de kozijnen beige en sommige ramen waren groen. Lelijk groen. De borstwering was weer bruin, netzo als de achterdeur en de balkondeur was weer creme. Een beetje eenheid in de kleurstelling is wel wenselijk. Nu project ramen en deuren in volle gang is (eigen tempo, twee-jaren plan), kwamen wij erachter dat het niet bij dit project zou blijven. Project balkonhek kwam even tussendoor. Vandaag hebben wij het groene balkonhek blauw geschildert. Er stond donkerblauw op het blik, maar het lijkt een beetje opaalblauw. Een tweede verflaag gaat nog hoop bieden! Project tuintrap is ook even ter sprake gekomen, maar die zetten wij vooralsnog in de wacht. Eerst project ramen en kozijnen afronden. En hoe het daar mee staat... De ramen en deuren bij de woonkamer aan de achterzijde moeten nog eenmaal in de blauwe lak. Dan alle kozijnen in het ijswit zetten. Maar voor wij dat gaan doen, eerst in de grondverf en daarna eenmaal in de verdunde verf alvorens de definitieve laag erop te zetten. En als dat klaar is, dan de slaapverdieping in zowel blauw als wit en de zij- en onderkant van het balkon.... Twee jaar mag het duren, dus volgend jaar maart klaar.

De zonnebloem

Deze zaden kun je eten
en ara is er dol op
maar als je de zaden niet eet
en nu 'ns in de grond stop

In een potje met wat aarde
verstop ik dit zaad
dan zet ik de zade bij het venster
tot een kopje naar boven gaat

Na 3 weken pak ik het potje
en loop ermee naar het terras
dan graaf ik met mijn schepje
en plant dit prille plantje tussen het gras

Na weer wat weken wachten
weet je niet wat je ziet
dan zie grote gele koppen
een klein bloempje is het niet

Het zijn gigantische reuzen
in ieder geval voor een bloem
maar ze stralen op 5 meter hoogte
het is een echt zonnebloem

MijnAutoFocus

De tamme huiskat

Clifford:"Heeft u er wel eens over nagedacht, waarom ik een huiskat ben? Ik, kat, die de hele dag ligt te slapen, af en toe een mauw geef en dan buiten speelt. Waarom zouden mensen mij als huisdier willen houden? Het begon bij mijn wilde voorouders. Zij woonde in Egypte. Katten waren daar heilig. Als iemand daar een kat ging doodmaken, dan kreeg de moordenaar de doodstraf. Althans, dat heb ik mij laten vertellen. Hoe het precies zat, weet ik niet meer. Omdat die mensen ons (katten) aanbaden, werden wij steeds tammer. Die mensen gaven ons te eten en zij gaven ons aandacht. Zo konden wij nog meer luieren, omdat wij niet meer op ons eten hoefden te jagen. En die gewoonte heb ik van mijn voorouders overgenomen. Ik jaag niet meer. Ik zou niet weten hoe dat moet. Pfff, volgens mij wordt je daar heel moe van. Ik krijg te eten. Ik slaap de hele dag. Soms ga ik buitenspelen. En dat is mijn leven. Het is mij echt een raadsel waarom ik zo'n lux leven heb. Waar heb ik dat aan verdient? Ach, wat maakt mij het uit. Ik ben blij met mijn leven en mijn verzorgers zijn blij met mij..."

---

Je foto's bewerken en in elkaar laten overlopen met Windows Live Fotogalerij

Wat nou, mobiel?

Helaas is de oplage van het bord op de foto nog niet zo hoog. Daarom behoort dit bord tot een zeldzaamheid. Helaas, helaas, helaas... Ik geef toe, het is handig op bepaalde momenten van de dag bereikbaar te zijn. Bereikbaar voor belangrijke zaken. Voor onverwachte momenten of zaken met enige spoed. Maar voor al die andere momenten....

A: "Ja, hallo, hoe gaat het?".
B: "Ja, nog steeds goed."
A: "Heb jij nog iets beleefd?"
B: "Nee, niet echt. En jij?"
A: "Niet echt, ik verveel me."
B: "O, ik zit in de trein. Ik ga naar huis."
A: "Okay, doei."
B: "Doei."

GKunnen die mensen niet gewoon in een stilstaande afgesloten auto gaan zitten waar niemand ze kan horen (en zien). Nog niet zo gek veel jaren geleden deden wij het allemaal nog zonder mobiel. Volgens mij is de mobiel een van de snelst groeiende innovatie van de afgelopen jaren. Elk gezin heeft toch wel minimaal één mobiel in huis. Wat mij betreft mogen er wel gedragsregels komen voor het gebruik. Of beter: regels van fatsoen. Of nee, etiquetteregels, normen en waarden, opnemen in het opvoedprogramma van ouders, paal en perk stellen... snap je?

(T)huis

Vandaag heb ik mijn nieuwe onderkomen (voor overdag) mogen aanschouwen. Mijn 'nieuwe' stoel, bureau, kamergenoot (ben z'n naam nu al vergeten, niet doorvertellen) en de rest van mijn nieuwe huisgenoten. Wij bivakeren op de tweede verdieping en zijn snel getelt met z'n elven om de buitenruimte in bedwang te houden. Er staat me aardig wat te wachten. Ik rond eerst één af voordat ik met twee ga beginnen en drie komt na vier. Of was het andersom? Hoe dan ook, veel te doen. Ik wil het niet weten. De 'baas' van de afdeling is een pittige dame met humor. Dat mag ik wel! En de rest van mijn nieuwe huisgenoten... ik denk dat het wel goed komt daar. Een goede mentaliteit en een prettige werksfeer is een goed begin.

Mijn nieuwe onderkomen is ongeveer 40 minuten rijden verderop. De verkeerde kant op, zoals wij dat zeggen. Gelukkig vandaag weinig van gemerkt. Een klein oponthoud op de terugweg, maar dat was dan ook alles. Aan de goede kant (dat is de overkant) stond het vanmiddag erg vast. Het zal toch niet waar zijn dat ik toch de goede kant oprij? Richting het oosten.

Vrijheid

Nog niet zo heel lang geleden is 5 mei afgeschaft als jaarlijks nationale feestdag. Er is besloten bevrijdingsdag eens in de vijf jaar te vieren. Voor overheidsmedewerkers is 5 mei nog steeds een feestdag, voor anderen niet. En toch is bevrijdingsdag een belangrijke dag. Bewust of onbewust denken mensen na over de vrijheid. Al is het maar heel even, men staat toch stil bij een leven zonder oorlog of onderdrukking.

Omdat ik niet bij de overheid werk had ik officieel vandaag moeten werken. Maar om de een of andere reden was ik vandaag vrij. Wij besloten vandaag naar een van de bevrijdingsfestivals te fietsen. En we zijn er langs gefietst en genoten van het prachtige weer. Wij genoten van onze vrijheid en van ons vrij zijn. Wij stonden even stil bij het goede leven hier in Nederland. Thuis namen we de tuinstoelen bij de hand en namen plaats in de heerlijke zon. Hoewel wij geen zonaanbidders zijn, is zo'n voorjaarszonnetje toch wel lekker. En dat verradelijke zonnetje zorgde ervoor dat ik mij toch aardig heb verbrand.

De bloem

Bloemen zijn emoties. In een blije bui kies je voor andere bloemen dan wanneer je een beetje sip bent. Blije mensen kiezen voor vrolijke tulpen in verschillende kleuren, of boeketten zo groot dat je ze bijna niet met één hand kunt vasthouden. Sippe mensen nemen een eenvoudig bosje chrisanten (overigens ik ben niet sip, maar ben wel dol op chrisanten). Ook de commercie maakt dankbaar gebruik van emoties. Als je rode rozen zegt, dan denk je aan liefde. En als je aan liefde denkt, dan denk je aan Valentijn... o, nee, niet dat commerciële gedoe,... dan denk ik aan mijn geliefde, bedoel ik. Bloemen vertellen ook wie je bent en hoe je bent. Tulpenmensen zijn nuchtere mensen, bosviooltjesmensen zijn praktische mensen, geraniumhouders zijn conservatief en orchideebezitters zijn perfectionistisch. Maar je kunt het ook omdraaien. Als je een perfectionist ben, koop dan een orichidee, want die bloem past perfect bij jou. En als je behouden bent, koop je geraniums. Wil je toch met de tijd mee, koop dan petunia's. Kortom bloemen zeggen veel over je emoties, over wie je bent en hoe je bent. Dus kijk eens goed in je tuin wat je allemaal aan bloemen heb staan en dan weet je het vanzelf.

(her)denken en (be)leven

Morgen staan wij stil,
stil bij al diegene,
diegene die ons verlieten,
verlieten en zijn heengegaan.

Morgen staan wij stil,
stil bij alle strijders,
strijders die hun leven gaven,
gaven voor de (wereld)vrede.

Overmorgen feesten wij in vreugde,
vreugde van blijdschap en geluk,
geluk, voorspoed en welvaart,
welvaart voor iedereen.

Overmorgen feesten wij in vreugde,
vreugde om ons Nederland,
Nederland in vrijheid,
vrijheid voor iedereen.

MijnAutoFocus

Clifford ging logeren

Clifford vertelt: "Ik ren door het huis en weet mijn verzorgers ter nauwer nood te ontwijken. Ja, haha, staan ze dan met het reiswiegje in de hand. Lekker puh, zeg ik tegen mijn verzorgers, jullie kunnen me toch niet pa... Sjips. Jullie doen me pijn, kunnen jullie wel, mij in mijn nekvel pakken. We worstelen wat en uiteindelijk geef ik me gewonnen. Het deurtje van de reiswieg is gesloten, en ik baal als een stekker. Ik wil niet weer naar die vervelende dierendokter. Die geeft alleen maar enge spuitjes en tapt bloed van me af. Daar ga ik alleen maar van schuimbekken. De autorit duurt iets langer dan verwacht. Ik kan eindelijk naar buiten kijken en zie... Wilma. Gelukkig, ik ga logeren in het poezenhotel! Dit is luxe ten top. Ik hoop dat mijn goede vriend Bertrand er dit keer ook is. Met hem heb ik verleden keer zoveel kattekwaad uitgehaalt. Ik had de tijd van mijn leven. Alleen jammer dat hij zo'n last had van vlooien. En ik, binnenkat, gebruik makend van supermarkt anti-vlo-spul, kreeg erg veel last van deze krengen. Tot bloedens toe. Maar ik gebruik nu anti-vlo van de dierendokter, dus kom maar op met je vlooien!"

Cassettebandjes

O, jee, wat moet ik er mee. Hoeveel zijn het er eigenlijk. Wel erg veel. Ik trok een lade open en daar lagen ze te verstoffen. Tweehonderd cassettebandjes. Het ene bandje had nog betere muziek op de tape dan de andere. Het ene bandje was nog grijzer gedraaid dan de andere. Eens kijken: Magna Pop, Tragically Hip, Waterboys, Swans, Steve Eavel en Tom Petty. Wie zijn dat allemaal? Ik kan nu wel concluderen dat ik in ieder geval niet de eigenaresse van alle cassettebandjes, maar wel van de meeste. Gelukkig heb ik nog een dubbeldeck stereo cassettedeck met dolby, dubbing speed en peak level meter. Luister eens mee naar het gekraak van Betty Serveert. Het geluid laat duidelijk te wensen over. Gelukkig heb ik enige tijd geleden de cd-versie gekocht en die klinkt een stuk helderder. Toch wel leuk, die nostalgie. Hier kan ik wel een avondje mee vullen. Terug naar de jaren tachtig! Over terug in de tijd gesproken, het Pinkpopprogramma is al een tijdje bekend. Dit jaar Pinkpop Classic? Met Metallica, Rage against the Machine en Foo Fighters gaan we echt terug in de tijd. Ook deze bands zullen ongetwijfeld op een van die cassettebandjes staan en ik geloof dat ze wel goed liggen tussen al die andere bandjes.

---

Je foto's bewerken en in elkaar laten overlopen met Windows Live Fotogalerij