Clifford ging logeren

Clifford vertelt: "Ik ren door het huis en weet mijn verzorgers ter nauwer nood te ontwijken. Ja, haha, staan ze dan met het reiswiegje in de hand. Lekker puh, zeg ik tegen mijn verzorgers, jullie kunnen me toch niet pa... Sjips. Jullie doen me pijn, kunnen jullie wel, mij in mijn nekvel pakken. We worstelen wat en uiteindelijk geef ik me gewonnen. Het deurtje van de reiswieg is gesloten, en ik baal als een stekker. Ik wil niet weer naar die vervelende dierendokter. Die geeft alleen maar enge spuitjes en tapt bloed van me af. Daar ga ik alleen maar van schuimbekken. De autorit duurt iets langer dan verwacht. Ik kan eindelijk naar buiten kijken en zie... Wilma. Gelukkig, ik ga logeren in het poezenhotel! Dit is luxe ten top. Ik hoop dat mijn goede vriend Bertrand er dit keer ook is. Met hem heb ik verleden keer zoveel kattekwaad uitgehaalt. Ik had de tijd van mijn leven. Alleen jammer dat hij zo'n last had van vlooien. En ik, binnenkat, gebruik makend van supermarkt anti-vlo-spul, kreeg erg veel last van deze krengen. Tot bloedens toe. Maar ik gebruik nu anti-vlo van de dierendokter, dus kom maar op met je vlooien!"