Vreemde kostganger

Sinds twee weken houdt zich een vreemde op in onze tuin. Hij komt dan lekker zonnebaden op het platje achterin en laat af en toe merken dat hij er ook is. Dan hoor je de sirene gaan. En dat is weer een teken voor onze huiskat, om gezellig mee te doen. Ja, op dat moment zijn het net twee krijzende kleine kleuters. Verder niks mis mee, dachten wij. Tot pasgeleden op een nacht. Een gekrijs in de hal bij onze slaapkamer... Ik geloof dat de hele buurt er wakker van geworden is. Zat die vreemde kostganger bij ons in de hal te schreeuwen tegen onze huiskat. Nou, dan ken je onze huiskat nog niet. Die schreeuwt wel terug. Met slaperige kop het bed uitgestapt om de twee te scheiden en de vreemde kostganger het huis uit te zetten. Maar waar was hij nou heengevlucht. Het beest was nergens te bekennen, dus kattenluik op slot en weer heerlijk naar bed om te slapen. Maar 's morgens in de vroegte, je raad het al, gingen de sirenes weer af. O nee, ik ben in ieder geval niet aan mijn acht uur slaap toegekomen, maar dat even terzijde. De vreemde kostganger hadden wij dus in ons huis opgesloten. Alvorens het kattenluik te openen moest ik toch echt even gebruik maken van de plantenspuit. Daar kan de vreemde kostganger namelijk niet zo goed tegen. Daarna kattenluik van het slot af en vaarwel vreemde kostganger.