Bedenk het onderschrift

Nu was er laatst in een magazine een voetbalquiz voor vrouwen. En dan zitten er van die vragen tussen, die dus niet echt met voetbal te maken hebben, wel met voetballers. Daarom heet de quiz een voetbalquiz voor vrouwen. Welke voetbalvrouw hoort bij welke speler of wie gaf zijn liefje een auto in plaats van een fruitschaal toen ze ziek was. Gelukkig werden deze vragen afgewisseld met echte voetbalvragen. Geen hele moeilijke, maar toch. De laatste vraag ging over voetbalhumor. De makers van de quiz vroegen zich af of er ook vrouwenvoetbalhumor bestond. Je moest een onderschrift bedenken bij de getoonde foto. De foto betrof Guus met de oranjes aan het ontbijten/ lunchen in de tuin van het hotel. En iedereen weet, de witkopjes zaten bij elkaar aan tafel en de kleurlingen zaten aan een aparte tafel. En de redactie koos als beste onderschrift (iets in de trant van): “gelukkig hebben we de foto’s nog”. Je kunt mij niet wijs maken dat er geen grappige onderschriften tussen de inzendingen zaten. Of is dit onderschrift typisch mannenvoetbalhumor?

De zwarte zwaan

Nog niet zo lang geleden kwamen wij tijdens een wandeling dicht bij huis een aantal zwanen tegen. Deze sierlijke beesten gelden altijd wel als dankbaar foto-object. Hun lange hals en sierlijke vormgeving is vaak een lust om naar te kijken. Even verderop zat midden in het weiland een zwartje te broeden. Leuk, een broedende vogel op de foto te zetten. Na een tijdje het beestje vanaf veilige afstand te hebben geobserveerd, leek het sterk in de buurt te komen van een zwarte zwaan. Iedereen kent het kinderliedje wel, maar zolang ik mij herinner ben ik nog nooit een zwarte zwaan tegengekomen. De zwarte zwaan is nog mooier dan de witte. Met de oranjerode snavel en sierlijk lange nek is het wel een van de mooiste vogels die ik ben tegengekomen. Naast zwarte zwanen, bestaan er ook zwarte schapen. Elke familie heeft wel een zwart schaap. En als je denkt dat jou familie geen zwart schaap heeft, dan zou ik maar even navraag doen bij een oudtante.

Het leven

Het leven is net een boekenkast. Elke belevenis is een boek op zich. De ene bezit een grote eikenhouten boekenkast, waar vele dikke en dunne boeken in passen. De ander bezit een kleine boekenkast van waaibomenhout. En als er geen boek meer in de kast past of als de kast van ellende uit elkaar valt.... Dat is het leven, net een boekenkast.

MijnAutoFocus

De pantoffel

Partners zien hun levensgezel niet graag met dit onsexy schoeisel aan de voetjes. Sommige schamen zich er ook voor. Maar waarom eigenlijk. Sinds het guldentijdperk ben ik in het bezit van deze heerlijke pantoffels. Lekker makkelijk en lekker warm aan de voetjes. En dit zijn echte ikea-pantoffels. Vraag me niet wie ze heeft gefabriceerd, want dat weet ik niet. Ze zijn helaas niet meer te koop, anders had ik, tot grote ergernis van mijn partner, vast nog een exemplaar gekocht. Ze zijn niet geschikt voor buiten geloof ik, dus dat is een minpuntje, maar verder…. Een toppertje! Ze mogen weer een aantal maanden rusten, want de zonnige dagen zitten er aan te komen. En dan worden deze warme pantoffels vervangen door de ouderwetse teenslippers. Die dingen waar je over struikelt als je iets te hard loopt. En die dingen die wanneer je de trap oploopt en bijna boven bent van je voet af glijdt om vervolgens naar beneden te vallen op de plek waar je begon. Net als de pantoffel is de teenslipper een doorn in het oog van de partner. Maar wie trekt zich hier nu van aan?

De Brug

Een brug is een bouwkundige constructie die twee punten met elkaar verbind, die gescheiden van elkaar zijn door water, een kloof, ravijn of afgrond. Er zijn vele soorten bruggen. Een vlotbrug, een pontonbrug, een ophaalbrug, een draaibrug, een ezelsbrug en ga maar door. Een ezelsbrug is geen brug voor ezels. En een ezelsoor hoeft geen oor van een ezel te zijn. Een brug die een kloof overbrugt hoeft niet letterlijk een kloof te overbruggen, maar kan ook een discrepantie zijn. Als je over de brug moet komen, staat er echt niemand aan de andere zijde van de brug om jou naar de overkant te lokken, maar moet je gewoon geld lappen of trakteren of zo. Een brug te ver ligt echt niet aan de afstand tot de brug, maar dan is het gewoon te hoog gegrepen. Als je iemand over de brug helpt, ben je letterlijk en figuurlijk een goedzak. En als je onder de brug doorgaat, dan ben je dat in ieder geval niet! Als je even van het uitzicht op de brug wilt genieten, dan is het zeer waarschijnlijk dat je je op een schip bevindt. En op een ongelijke brug moet je je niet wagen. Dat is meer iets voor onze turnmeisjes. Als je een brug bezit, dan zit dat ding vast in je mond. En een gebroken brug is lastig als je een leesbril hebt. Hoe dan ook, als er één schaap over de brug is… Nee, schapen komen over de dam, niet over de brug.

Insectenkerkhof

Het is weer tijd om de ramen te lappen, want het uitzicht naar buiten was wazig. Eerst buiten en toen binnen. Bij het leeghalen van de vensterbank lagen er een aantal lijken op hun rug, te wachten om begraven te worden. Nu kan ik wel zeggen, dat ik in 80% van de gevallen een natuurlijke dood heb moeten constateren. 10% is vergast en 10% is door zware mishandeling om het leven gekomen. Het is een trieste aangelegenheid. Na wat wikken en wegen heb ik besloten om er een massagraf van te maken en om de kosten te drukken is het een crematie geworden. Althans, de crematie vindt over 7 dagen plaats in de huishoudoven van de plaatselijke gemeente.

 

Vliegende insecten horen niet binnenshuis te komen. Dan kan ik wel allemaal maatregelen nemen als horretjes en deurslierten, maar ze moeten gewoon lekker buiten in de natuur spelen. Bloementjes bestuiven of lekker achter elkaar aan vliegen. En als ze dan toch in huis komen, dan kun je er voor kiezen niks te doen. Dan vliegen ze drie keer tegen het raam, proberen ze achter de gordijnen vandaan te komen en dat lukt niet, waardoor ze moe van het vliegen worden en uiteindelijk belanden ze op hun rug achter de planten in de vensterbank. Of je kan de aanval inzetten en geef ze een mep met de mepper. Wel goed slaan, in een keer dood, dan lijden ze niet. Of als je ze drie keer heb gemist, dan biedt de spuitbus uitkomst. Maar dat is wel de meest dieronvriendelijke methode die er is. Eerst vergas je ze met de spuitbus, dan gaan ze tollen en draaien en dan … zijn ze pas dood.

---

Lees jij al je Hotmail op je mobiel? Probeer het nu!

Mobiliteit

Ik had me voorgenomen dit onderwerp links te laten liggen. Maar ik moet er toch iets over kwijt. Het gaat over de hoge benzineprijs. Eigenlijk niet over de hoogte van de benzineprijs, maar meer om het geklaag en gezeur erover. Al die ondernemers die dreigen de boel plat te gooien. En al die ondernemers die beweren failliet te gaan door die hoge prijzen. Het is (volgens die ondernemers) bijna tijd geworden kruispunten te blokkeren en snelwegen dicht te zetten. Maar dat doen wij natuurlijk niet… Er zijn ondernemers die de benzineprijzen kunnen doorberekenen aan de leverancier, die vervolgens weer bij de consument terecht komt. Dus die ondernemers moeten niet zuren, want wij consumenten betalen wel. Dan zijn er een aantal die niks kunnen ‘verhalen’, zoals dat heet. Ja, je hebt goede tijden (dan hoor je echt niemand klagen) en je hebt slechte tijden (ook wel ondernemersrisico genoemd). En die ondernemers verkeren blijkbaar nu in hele slechte tijden. Maar nog even over die consumenten gesproken, die de doorberekende benzineprijs betaald, die gaat met de auto naar het werk. En krijgt daar een woon-werk-verkeer vergoeding voor. De eerste werkgever die ten gevolge van de te hoge benzineprijs de wwv-vergoeding naar boven bijgesteld moet nog geboren worden. Dus ook deze consument betaald gewoon netjes voor die hoge benzineprijs (en van die ondernemer die de benzinekosten kan doorberekenen niet vergeten!). Met staken en blokkeren zit je de consument (die al dubbel betaald) alleen maar dwars. Die moet noodgedwongen vrije dagen (schaars!!!) inleveren omdat ie niet naar zijn werk kan. Dus gaan wij voor een andere oplossing kiezen:

1. De transporteurs laten minimaal 5 dagen aaneengesloten de vrachtwagen op stal. Hierdoor komt de economie tot stilstand (politiek niet leuk). Je hebt hier ook de consument mee, dat geef ik toe, want de supermarkten raken al snel leeg, maar dat nemen wij consument voor lief.

2. Iedereen tankt vanaf nu alleen nog maar bij een witte onbemande pomp. (Signaal naar de olieboer).

3. De twee vliegen in één klap methode: Iedereen gaat gratis met het streekvervoer en laat de auto thuis.

Ambtenaar nieuwe stijl

Een ambtenaar nieuwe stijl is geen ambtenaar, maar een medewerker van de gemeente. Sterker nog, deze medewerker is niet in dienst van de gemeente, maar van een bedrijf. Deze medewerker komt voor korte projecten of tijdelijke een gemeente ondersteunen. De meeste van dit soort lui werken via een detacheerbureau. Als de overheid slim is, richten ze een eigen detacheerbureau op: Detacheerbureau voor Gemeenten. Dat kan de prijs van dure inhuurkrachten aardig drukken (geen tussenpersoon). Via een detacheerbureau werk je bij verschillende gemeenten en in verschillende functies. Dat maakt het detacheren juist interessant.

In gemeenteland zijn heel veel vacatures R.O., bleek uit een tijdschrift. Zelfs via detacheerbureaus raken de vacatures niet gevuld. Daar moet toch een oorzaak voor zijn. Waarom willen mensen niet voor de gemeente werken en met name in de R.O.? Bureaucratie, stroperigheid en geitenwollen sokken is een greep uit de redenen. Ik kan wel zeggen dat het niet waar is, maar dat doe ik niet. Er zit een kern van waarheid in. Een voorbeeld: Het traject van een advies om iets ruimtelijk toe te willen staan: 1. de coördinator, 2. het afdelingshoofd, 3. het wethoudersoverleg (snelste traject: één week) 4. het college (dat is weer een week later). En stel dat een van de personen commentaar heeft, dan kan het advies niet verder en heb je een week vertraging. En iedereen heeft een vast tijdstip voor het aanleveren van stukken. Te laat is te laat. Heb je dat gehad, dan zou het kunnen zijn dat jou advies nog naar 5. de commissie moet en 6. de gemeenteraad (twee maanden verder). Als je het niks vindt dat het soms wat traag verloopt en dat je afhankelijk bent van diverse anderen, dan is werken bij de gemeente niks voor jou en anders: wordt RO-medewerker, dan heb je altijd een baan.

Dag wereld...

Met enige verbazing las ik in het Volkskrantmagazine nr. 412 het artikel ‘Nog vier jaar’. Er bestaan dus mensen op deze wereld die denken dat over vier jaar de wereld vergaat. Maar op welke manier de wereld zal vergaan, zijn de meningen over verdeeld. In het artikel staan beschreven welke voorzorgsmaatregelen deze mensen nu al aan het nemen zijn. Maar waarom zouden deze mensen toch al die voorzorgsmaatregelen nemen? Hamsteren, een vlot aanschaffen of een gasfornuis op gasflessen nemen…. “Mensen, als jullie denken dat in 2012 de wereld vergaat is het natuurlijk een beetje onzin om voorzorgsmaatregelen te nemen”. Wat heb je er aan?

In het artikel is een vrouw aan het woord die zegt dat het misschien wel helemaal niet zo erg is dat Nederland eraan gaat. Ze vindt Nederland namelijk niet meer leuk. Dat kan natuurlijk, niks mis mee. “Neem die immigratie”, zegt ze, “ze blijven mensen toelaten. Dan moeten daar dan weer huizen voor gebouwd worden. Wordt Nederland nog zwaarder, ligt het straks nog lager, dus dichter bij het water”.

Nou, meid, ik kan me wel voorstellen dat jij denkt dat de wereld in 2012 vergaat. Gelukkig denkt de rest van de wereld (99%) er anders over. Dat de Maya-kalender stopt op 21 december 2012, wil nog niet zeggen dat dit een voorteken is van een verandering.

Clifford gaat schuilen

Clifford:” Dit is een van mijn twee bunkers die ik heb laten aanleggen in dit huis. De ene staat helemaal beneden en deze bunker staat op de slaapverdieping. Ik achtte het noodzakelijk dat een schuilkelder als deze geen overbodige luxe betreft. Na een reeks van gevaarlijke indringers op mijn pad te zijn tegengekomen, ben ik blij met mijn veilige onderkomen. Ik heb reeds vernomen dat er nieuwe vijanden in aantocht zijn. Daarom ben ik mijn bunkers op orde aan het brengen. Ik heb gehoord dat de perzen komen. Of nee, ik bedoel dat de russen in aantocht zijn. Dat betekend een heftige strijd. Die russen zijn zo stug en zo onvermoeibaar. Ik vecht niet mee. Daar ben ik te oud voor. Ik wacht rustig af tot de rust is weder gekeerd in het huis waar ik woon. En nu stil, want anders horen ze me.”

Kunstzinnig

Kunst is belangrijk. Althans, dat vind ik. Kunst is vaak mooi, soms niet. Daarnaast heb je kitsch. En dat is waar ik me mee bezig houd. Misschien is de term kitsch wel teveel eer voor mijn werk, maar stel je nou toch eens voor dat mijn kitsch straks kunst gaat worden en dat iedereen wel een CTK-tje zou willen hebben. Dat zou toch geweldig zijn (Keep dreaming). Ik zou ook wel echte mooie kunst in huis willen hebben. Helaas heb ik geen kunstcentjes, dus moet ik mij tevreden stellen met kitsch. Expressionisme is de mooiste kunststroming. Het leuke van expressionistische kunst is dat iedereen een ander idee heeft wat het moet voorstelt. Alleen de hoofdvormen zijn zichtbaar, dus voor de details moet je nadenken. Zelf een voorstelling maken, of niet natuurlijk. Kunst is natuurlijk niet alleen een schilderij, maar voorwerpen en beelden zijn kunst. Misschien heet kunst wel kunst omdat het gaat om de kunst van het maken, het vervaardigen. Voorlopig blijf ik nog even doorkeutelen met mijn kitsch. Wie een mooi kitschwerk van CTK wilt, het is te koop voor een schappelijke prijs!

Stoeien met garen

Al enige tijd lag er in een hoekje van de kamer een stapel kleding. Het ene kledingstuk wilde graag dat de knopen er weer aangenaaid werden, het andere kledingstuk wilde graag dat het tochtgat onder de oksel dichtgezet zou worden. Dan lag er nog een broek met een gat in de zak, en een aantal sokken waar de teennagels parmant doorheen steken. Weggooien is zonde, ook al kost een nieuw paar sokken tegenwoordig geen drol. Zo lang de kledingstukken nog mee kunnen, gaan ze in ieder geval niet mee met ‘maxi met z’n zakkie’ en komen ze dus in het hoekje van de kamer te liggen. De stapel is al aardig gegroeid, dus zit er niks anders op de naaikoffer te voorschijn te toveren en met naald en draad de ontstane gaten dicht te pielen. Hoe vaker ik het doe, hoe beter het gaat. De gedichte gaten zijn bijna niet te onderscheiden van de kledingstukken die mijn mams al eerder repareerde. Ja, mijn mams was vroeger coupeuse, maar de handwerktechnieken heb ik niet met mijn opvoeding meegekregen. Nu ik al enige routine begin te krijgen, wordt het misschien wel een keer tijd het wat groter aan te pakken en te beginnen met het op maat maken van een aantal gordijnen. Maar daarvoor moet ik een echte naaimachine aanschaffen. Mijn mams heeft een Singer, geen Anker.

Viva Vakantie

Onze plannen om naar de Noordkaap in Noorwegen te gaan zijn tijdelijk in de koelkast gezet. Door mijn nieuwe baan was het niet mogelijk drie weken vrij te plannen. Dus gingen we een aantal dagen naar Drenthe. Ook leuk! Maar dat was dus geen ‘grote’ vakantie. Die moet nu nog komen. Ons idee was drie weken in het voorseizoen en twee weken in het naseizoen op vakantie te gaan. Maar dat hele plan is dus in duigen gevallen. Okay twee weken voorjaar, dus drie weken in het najaar zou je zeggen. Maar er is een kink in de kabel gekomen. Mijn opdracht loopt op 1 september af. Dus kan ik pas na 1 september met vakantie. Niks aan het handje zou je zeggen. Maar manlief begint in september met een opleiding. Dat maakt de zaak wat lastig. En omdat manlief in september gaat studeren, kan het vrouwtje niet achterblijven. Dus ook het vrouwtje is voornemens de studieboeken er weer bij te halen. Dus geen ‘grote’ vakantie dit jaar. Als wij met vakantie zouden gaan, dan zouden wij naar het land van de Europees Kampioen gaan. We kunnen dus naar Portugal. Madera beviel goed, de rest zal ook bevallen. Of Duitsland. De vakantie langs de moezel is voor herhaling vatbaar. Kroatië, Roemenië (EK, kan nog!) en Turkije zijn we nog nooit geweest. Zes dagen Boekarest of Istanbul, daar zeg ik geen nee tegen. Zweden (EK is nog mogelijk), is voor herhaling vatbaar. Rusland lijkt me zeer indrukwekkend. Vijf dagen Moskou of Sint Petersburg is een wens. Spanje is wel erg warm, maar als het netzo mooi is als Barcelona, dan houd ik me aanbevolen. En Italië… Toscane, Venetië, Rome, voorlopig genoeg Italië gehad. Maar mocht Italië per ongeluk Europees Kampioen worden, dan moeten we maar naar het Gardameer. Nederland is natuurlijk ook best aardig om op vakantie te gaan. Drie weken in Nederland op vakantie en tussendoor een dagje college volgen, misschien is dat de oplossing.
Hup, Holland, Hup.

Later als ik groot ben

Ik probeer al enige tijd de vraag te beantwoorden: “Wat wil ik later worden”. De dertig gepasseerd en nog steeds niet weten wat ik wil worden. Ik dacht werken voor het ‘algemeen belang’ wel iets voor mij zou wezen. En ik vind het werk ook echt wel leuk. Maar het is werk. En ik vind dat werk meer moet zijn dan alleen je werk. Mensen die van hun hobby hun werk kunnen maken vind ik geweldig. Mensen die hun werk met passie kunnen uitoefenen zijn dat ook. Ik denk dat de meeste mensen werk zien als werk en niet meer en niet minder. Dus wat zeur ik eigenlijk.

Vandaag heb ik weer een stukje van het buitenschilderwerk gedaan. Schuren, plamuren en gronden. En het is echt leuk werk om te doen. Daarna weer wat plantjes voor de tuin gekocht. De plantjes geplant en de tuin is bijna klaar. Geweldig toch? Dit zijn dingen die ik leuk vind om te doen. Klussen. Dus misschien moet ik Klusjuffrouw worden. Een gat in de markt! Want wedden dat het oude vrouwtje van een paar straten verder liever een klusvrouw dan een klusman in huis heeft. En zo zijn er wel meer mensen die liever met een vrouw in zee gaan voor een klus dan met een man. Niks ten nadele van die mannen natuurlijk. Maar een eigen klusbedrijf… Ik ben geen ondernemer, geen netwerker. Wel een creatieveling. Want je moet alles doen met de dingen die je hebt. Met alle beperkingen en alle mogelijkheden. En dan doel ik niet op mezelf…. Juffrouw Klus, voor al uw karweitjes.

(Gezocht: vrouwelijke compagnon).

Groen, groener, groenst

Ik weet het wel en hou me er ook bewust mee bezig. Ik vind het zelfs belangrijk. En toch hou ik me er niet goed aan. In ieder geval, dat vind ikzelf. Vandaag las ik de krant en zag er een test in staan, ‘De kleine groene Volkskranttest’. Met wat verbazing kwam ik toch op een goed resultaat uit, namelijk ‘praktisch groen’ (de ideale groene consument). Dus zo slecht doe ik het dus niet. Ik ga in de auto naar mijn werk en zit alleen in de auto. Dat komt meer omdat er geen goed alternatief is. Verder hebben wij in huis te veel apparaten (wel met A-label), die te veel stroom vreten, zoals een wasdroger. Als de was niet naar buiten kan om te drogen, dan gaat het wasgoed de wasdroger in. Want een vochtig binnenklimaat is toch ook niet gezond. Als het even kan vermijden we vakantie per vliegtuig. Maar het is niet zo dat we onze vakantie daarop uitzoeken. Naar Italië met de trein of naar Engeland met de boot zijn toch mooie alternatieven? En ja, in huis is 93% spaarlamp, gebruiken we oplaadbare batterijen en scheiden we papier, chemisch afval en glas. Maar voor de rest… We doen niet aan CO2-compenseren, maar wel aan GFT composteren, hebben we geen ecostroom laten contracteren en zijn we wel bijna elke dag vlees aan het consumeren.

De achtertuin

In onze achtertuin
is het net een bazaar
Van verschillende planten
en vele dieren gevaar

Het is net een klein park
met een vijver en hoge bomen
Er zijn beelden en schilderijen
en er is een plek om weg te dromen

Een klein stukje natuur
in het stedelijk gebied
Tussen de huizen in
dus groot is het niet

Alle stukjes natuur helpen
voor iedere vogel een broedkast
En de insecten krijgen resten fruit
zo is ieder dier bij ons een gast

Clifford en voetbal

Mijn verzorgers hebben geen aandacht voor mij. Ze hebben het te druk met voetbal kijken. En straks zal het helemaal bar zijn, want dan speelt oranje. Goed, heb ik gelegenheid op mijn boxspring een dutje te doen.

Holleee, holleee, een kat op voetbalschoenen doet gezellig mee...

Opvanghuis Kwak

Sinds vandaag zijn wij opvanghuis Kwak. Een hele familie Eend is aan komen waaien. We kunnen moeilijk de eendjes in de regen buiten laten bivakkeren. Daarom hebben wij de familie Eend naar binnen gehaald. Eindelijk kunnen wij onze nieuwe wastafel nuttig gebruiken. Niet als wastafel, maar als zwemvijver voor onze nieuwe huisgenoten. Nog niet alle eendjes kunnen zwemmen. Drie van hen ging al kopje onder. Deze zullen eerst in het ondiepe water moeten leren zwemmen. En de verzorging van de drie jongste eendjes laten we geheel aan moeder eend over. Wat eten eendjes eigenlijk? Nog niet zo lang geleden hadden wij een paartje wilde eenden in de voortuin, die druk bezig waren het gras tussen de planten vandaan te plukken. Dus ze eten in ieder geval gras. En goudvissen. Dat kan ik mij nog herinneren als de dag van gisteren. Vroeger, toen ik nog een kleine peuter was, hadden wij ook al een eend in huis. Deze was gewond en had enige verzorging nodig. Het babybadje stond in de woonkamer, zodat de eend kon zwemmen. Op een dag moest de vissenkom schoongemaakt worden. De goudvissen moesten dus tijdelijk hun kom verlaten. Drie keer raden. Ja hoor, de vissen werden tijdelijk in het babybadje losgelaten. Dat vond onze huiseend geweldig. Na de kom te hebben schoongemaakt, kon deze fris de kast in, want onze huiseend had de goudvissen naar binnen gewerkt. Een heerlijke maaltijd. Uiteindelijk hebben we deze eend naar de kinderboerderij gebracht, want toen onze huiseend genezen was van zijn verwondingen, werden mijn tenen het doelwit van terreur.

Muggen

Ik schijn nogal een lustobject te zijn. Ze zijn echt gek op me. Dan heb ik het over die kleine, ontzettend nare, zoemend geluid producerende muggen. Vroeger was het nog erger. Ik geloof dat mijn record aan muggenbulten ergens op de 75 is blijven hangen. En soms zat er dan zo grote harde stevig jeukende bult tussen van een één of andere hommel. Die bulten waren te vergelijken met 10 van die muggendingen. Maar zo’n grote dikke vette jeukende bult heb ik gelukkig in geen jaren meer gehad. Maar wel de kleine varianten. En dan zoeken ze af en toe van die handige plekjes uit om het bloed uit mijn lichaam te kunnen zuigen. Mijn oog bijvoorbeeld. Loop ik de volgende dag weer met een dik oog. Lijkt net alsof ik door die vent van me bent geslagen. Vroeger sliep ik onder een klamboe. En ik moet zeggen dat die dingen wel aardig hielpen tegen de muggen. Maar met een volwassen bed en een kat is de klamboe toch niet ideaal. De klamboe past gewoon niet goed om het bed. Dus werd het de stift. Voor het slapen gaan het hele lichaam van onder tot boven insmeren. Alleen jammer dat de stift circa 6 uur werkt. En ik heb toch echt 8 uur slaap nodig. Toen kwam het apparaatje dat je in het stopcontact moet steken. Met van die vloeistof erin. Volgens mij was het dat jaar gewoon een slecht muggenjaar en betwijfel ik of dat apparaatje echt werkte. De nieuwe hoop voor het stopcontact was een apparaatje dat een hoog zoemgeluid produceert. Daar blijven de muggen voor weg. Maar die muggen die bij mij op visite komen gingen er echt niet voor weg. En nu? Nu heb ik een citroenplant aangeschaft. Die zet ik vanavond op mijn nachtkastje. Ik denk dat ik binnenkort ook een vleesetende plant ga aanschaffen en bij de dierenwinkel een doosje spinnen ga kopen. Aan die spinnen zitten wel twee nadelen. Ze leven het liefst in schone huizen, dus moet ik mijn slaapkamer extra schoon houden en ze kruipen graag in donkere vochtige hoekjes. Dus mond dicht tijdens het slapen!

passief sport

Een partijtje passieve voetbal kan best vermoeiend zijn heb ik maar weer ondervonden. Als ik al kijk naar de inspanningen die de mannen leveren, begin ik al te hijgen. Zal wat zijn als ik actief aan sport ga doen. De afgelopen jaren heb ik diverse sporten uitgeprobeerd, maar een favoriet zat er niet tussen. Voor gym was ik niet lenig genoeg, dus dat werd een grote ergernis. Moest iedereen vooroverbuigen en met de vingers de grond raken, dan was ik al blij wanneer mijn vingertoppen voorbij mijn knieën kwamen. Daarna werd het zaalvoetbal, een teamsport. Na drie jaar waren we nog niet op elkaar ingespeeld. En omdat een ander team werd opgeheven, waren er zoveel dames beschikbaar voor het team, dat ik vaker niet dan wel speelde. Daarna is het met zaalvoetbal niks meer geworden. Toen werd het biljarten. Gezellig met de dames onder elkaar. Maar dat mocht niet lang duren, want ik ging verhuizen naar de grote stad. Daar ging ik tennissen. Na zes lessen had ik het wel gezien. Wat is dat stom zeg. Iedereen mocht dan een keer tegen de bal slaan en voordat je weer aan de beurt was, kon je bijna weer naar huis. Bovendien ging je er niet echt van zweten. Lekker rennen, dat moest het worden, maar dan geen atletiek, want dat is eentonig. Dus werd het Rugby. Was wel aardig. Alleen je werd er een beetje erg blauw van. En toen er in die periode zo’n enge man rondliep die zich vergrepen heeft aan diverse vrouwelijk schoon, hield ik de ritjes naar het trainingsveld voor gezien. Dan maar schaken. Wat is dat langdradig (= saai). Zit er iemand tegenover je gewoon tien minuten lang te bedenken welke set hij zal gaan spelen. Vervelend zeg. Nee, ik houd het dan toch maar bij passief sporten. Ook inspannend!

Buiten Spel

Dubbele ruilen? Van Nistelrooy tegen Sneijder. Enne, Ooijer ruilen tegen Van Bronckhorst?

Trouwens is die Zweed omgekocht ofzo.

Commentaar van vandaag: 'Het moeilijke van voetbal is het maken van een doelpunt'.

Geneeskrachtig (on)kruid

Nu heb ik nog niet zo lang geleden een cursus Kruidengeneeskunde gedaan. Ik denk namelijk dat er wel een kern van waarheid in zit, dat bepaalde (on)kruiden een genezende werking kunnen hebben. Na deze cursus te hebben afgerond, zijn de boeken in de kast belandt en heb ik er eigenlijk nooit meer in gekeken. Laat staan toegepast. Dus die kern van waarheid heb ik nooit onderzocht en ik weet dus niet of er geneeskrachtige kruiden in onze tuin groeien. Om eerlijk te zeggen was ik alles inclusief de cursus alweer vergeten. Er is namelijk nooit een reden geweest enig kruid toe te passen. Maar eindelijk is het zover. Het vermoeden is aanwezig dat ik hooikoorts heb. Nu lees ik in mijn toverboek dat Betonie een kruid is dat bij voorhoofdsholteontsteking helpt. Hooikoorts heeft toch ook iets te maken met een of andere volgelopen holte in je hoofd, dacht ik zo. Daarnaast is Betonie te gebruiken bij verwardheid van de geest. Dat is wel iets voor mij. Maar wat is Betonie eigenlijk? Het groeit in ieder geval in de bossen en moerasachtige struiken. Dat is niet in mijn achtertuin. Wat groeit er trouwens niet in de bossen en in moerasachtige struiken. Het kost me alweer teveel moeite daar in te verdiepen. Dus ik blader verder in mijn grote toverboek. Knoflook, dat is het. Knoflook is het kruid wat bij niemand thuis mag ontbreken. Een antibioticum te gebruiken bij infecties en het verhoogt de weerstand. O, wel na gebruik Peterselie kauwen. Vindt de omgeving wel prettig. Ik ben nog niet overtuigt met dit kruidje, dus blader ik weer verder. O, even voor dikkie dik: venkel helpt bij de bestrijding van overgewicht lees ik hier. En paardebloem helpt bij het afslanken. Echt veel verder kom ik niet. Hooikoorts staat in ieder geval niet omschreven in het toverboek, en allergieën, pollen en grassen evenmin. Mijn toverboek verdwijnt weer in de kast en ik ga morgen zelf dokteren bij de schappen in de drogist.

Het tuinpad

Al vier jaar lang staat er een poortje bij ons in de tuin te wachten tot hij een functionele plek krijgt toegewezen. Twee weken geleden hebben we het poortje een iets modernere kleur gegeven, en van daag was het tijd geworden voor een vaste plek op ons perceel. Het is de voortuin geworden. Eerst de klinkertjes eruit gehaald en daarna een gat gegraven om de vloerplaat te kunnen ingraven. Zo gepiept, zo gedaan. Nog even aanvullen met zand…. Nog even naar de bouwmarkt om zand te kopen. Dus daar ging ik op de fiets om een zak zand te kopen. Tegelijk maar twee zakken zand gekocht. Ook voor de voegen. De fiets en de fietstassen hebben het gelukkig tot huis gered, maar het was kantje boord. De tassen trokken het gewicht van de zandzakken maar net. Niet erg, genoeg hierover, zandbedje maken en tegel leggen maar. Bij een oud huis, horen oude klinkers en oude klinkers horen nostalgisch te liggen. De tegels liggen wat hobbelig, een beetje ongelijk, maar dat geeft juist de charme aan het tegelpaadje. Nu nog voegen vullen, even wateren en nogmaals voegen vullen. Poortje erin hangen en weer een klus geklaard! Op naar de volgende klus. En die doe ik morgen. Onder de nieuwe schutting borderrollen plaatsen.

Clifford is blij

Clifford: “Mijn tuin lijkt net een gevangenis. De tralies tussen mijn tuin en die van de buren geven mij een veilig gevoel. Ja, jongelui, het klinkt raar. Mijn verzorgers sluiten mij op in mijn tuin en ik ben er heel blij mee. Dat komt omdat die dikke grijze me nu niet meer kan terroriseren. Ja, ik heb het jullie al een keer vertelt. Hij kwam zelfs mijn huis binnen en at mijn eten op. Ik kan me niet voorstellen dat die vetzak over deze nieuwe erfafscheiding kan klimmen. Verleden week toen de oude schutting ten onder ging, zat er ook al een lapje op mijn terras te zonnebaden. Zomaar, zonder te vragen. Hop met d’r dikke kont in de zon. Wat was dat een lelijk lapje zeg, de dikke Trien. Dacht ik bijna van die dikke grijze af te zijn, krijgen we visite van een lapje. Voor haar hoef ik gelukkig niet meer te vrezen, want zij is te lui om over de nieuwe erfafscheiding te klimmen. Dus vanaf nu heb ik eindelijk weer rust in mijn tuin en in mijn huis. Op die twee verzorgers van mij na. Laat mij maar lekker in mijn gevangenis rondbanjeren, ik vermaak me prima, zonder lastig gevallen te worden door mijn soortgenoten. Trouwens, ik geloof dat ik de enige ben (samen met mijn mensbuurman) die de tralies in de tuin mooi vinden. Mijn verzorgers en mijn mensbuurvrouw vinden het een beetje kaal en doorzichtig en tralieachtig. Negatieve lui zeg. Plantjes er tegenaan, even laten groeien en klaar.”

Thee

Tegenwoordig drink ik weinig thee. Vroeger was dat wel anders. Mijn ontbijt bestond uit een boterhammetje met een bakje thee. Na het ontbijt ging ik naar school. Tussen de middag ging ik thuis lunchen met een kopje thee. Daarna ging ik weer naar school en om half drie kwam ik uit school en zat moeder me al op te wachten met een kopje thee. 's Avonds klokslag acht uur stond er weer thee op de tafel te dampen. En dan geen rare smaakjes thee, groene thee of rooibos, maar gewone normale thee met gewone normale kristalsuiker erin. Toen ik naar de middelbare school ging, werd het theedrinken al minder. 's Ochtens een kopje en bij het acht-uur journaal. Het tussen-de-middag kopje thee en het na-schooltijd kopje thee begon uit te sterven. Want wie gaat er nu in de kantine op school thee drinken? Niemand toch. Toen ik op mezelf ging wonen, ging het rap bergafwaats. De thee veranderde steeds vaker in koffie. 's Morgens ontbijten is al te veel moeite en het acht-uur journaal doen we tegenwoordig zonder het kopje thee. Het klinkt misschien raar, maar het lekkerste moment om tegenwoordig thee te drinken is als buiten de mussen van het dak vallen of na het sporten. Helaas doe ik niet aan sporten.

Poele, poole, poule

Wie doet er nu niet mee aan de EK-poule? In ieder geval zijn het heel veel mensen die een gokje wagen. En ik kan natuurlijk niet achterblijven. Vier jaar geleden organiseerde ik nog zelf een leuke EK-poule. Maar dit keer laat ik het graag aan andere over. Wie gaat er dit keer voor een verrassing zorgen? Misschien Nederland wel, door het toernooi te winnen. Of zullen onze gastlanden dé verrassing van dit EK worden? Ik weet het niet. Maar als ik de Viva-ranking, o, sorry, ik bedoel natuurlijk Fifa-ranking mag geloven, dan wint Italië het EK. Met een nummer 3 notering staat dit team er beste voor, gevolgd door Spanje op nummer 4 en Duitsland op nummer 5. Maar denk je nu echt dat die oude lullen van Italië deze notering waar gaan maken? Overigens kan gastland Oostenrijk voor de grootste verrassing zorgen. Met een ranking van 88 staan ze er niet best voor. Voor wat betreft de voorrondes zijn groep A, B en D wat mij betreft wel duidelijk (ik hoop dat er geen verrassingen zijn). Groep C is een twijfelaartje. Waar zit dit jaar de geluksfactor?

De erfafscheiding

Het stond al enige tijd op de planning, maar eindelijk is het zover, de nieuwe erfafscheiding is komende. Het is een gaasding geworden. Eigenlijk wilden wij het onderste deel een gesloten houten schutting en het bovenste deel gaaswerk, maar dat wilden de buren niet. Een gesloten schutting was ook geen handige optie, omdat de volle wind erop staat. Dus het is helemaal van gaas. Dat worden veel klimplanten planten, het liefst snelgroeiers. Aan de achterzijde van de tuin wordt het gelukkig wel half gesloten/ half open. Heb nog wel een beetje het gevoel in mijn ondergoed buiten te staan. Het is nog kaal, en nu kan ik het eten van het bord van de buren afkijken. Volgende week ga ik bij mijn ouders op visite. Daar hebben ze veel tuincentra. En niet die standaard centra als hier in de omgeving. Dus kan ik mooi wat planten inslaan. Over planten gesproken. Op de foto staat een plant, met witte pluimen. Dit worden rode bessen. Ik heb het idee dat het onkruid is. Het is wel leuk onkruid. Maar als iemand weet wat voor plant het is, dan hoor ik het graag!

Schilderwerk

Verleden jaar hadden wij het goede voornemen ons huis aan de buitenkant te schilderen. Door tijdgebrek en regen op onze vrije dagen, schoot het schilderwerk niet echt op. Maar vandaag heb ik weer een stukje kunnen afronden. De slaapverdieping is een ander project, dus die telt even niet mee, maar de ramen zijn in ieder geval blauw. Nu de kozijnen nog. Uiteraard wit, lekkere traditionele kleurcombinatie! En als dat klaar is en dat duurt nog wel een tijdje, dan is de bovenverdieping dus pas aan de beurt.
Eerst schuren, dan gronden, dan schuren, dan de eerste verdunde laag, dan schuren dan de definitieve laag. En niet vergeten: tussen alle lagen ontvetten en stofvrij maken. En als dat schilderwerk nog niet alles is: de dakgoten en de boeidelen van de dakkapellen en de zijwangen en nu vraag ik me af, moeten de regenpijpen ook blauw? En de onderkant en zijkant van het balkon, moeten die ook nog in de verf? O, en het balkonhek moet nog een keer in de blauw. En de trap naar het balkon moet ook nog geschilderd worden. En het muurtje langs de voortuin zou ook een fris kleurtje kunnen gebruiken en de plint van het huis. Pffff, ik schilder alleen op maandag, niet in de volle zon, want anders is de verf droog voordat het op het hout zit. En ik schilder niet bij regen schilderen....

BBQ

Gisteren heeft
MijnAutoFocus weer een steekje laten vallen. Geen blogbericht. Dat komt omdat MijnAutoFocus het te druk had met het BBQ-gebeuren. Normaal gesproken gebruikt ze een wegwerpbarbecue. Dat is groot genioeg voor een barbecue voor twee personen. Maar voor vier personen is zo iets net te klein. Dus de grote barbecue moest erbij gehaalt worden. Ja, dan komt het aansteekprobleem. Nou ja, het grootste probleem is eigenlijk geduld en op tijd beginnen. Want de kolen om vier uur aansteken en om zes uur beginnen is iets wat aan de krappe kant. Om negen uur toen het eten allang naar binnen was gewerkt, was de barbecue op zijn best. Dus voor de volgende keer: om zes uur beginnen is om één uur aansteken!

Gisteren was het eigenlijk een zeer druilerige dag. Dan ga je normaal gesproken niet barbecue-en. De hele dag door regende het, maar de temperatuur was aangenaam. Uiteindelijk hebben wij toch maar besloten voor het barbecue-gebeuren te gaan. Dus de barbecue in de deuropening van de schuur neergezet en tegen de tijd dat wij echt begonnen met de maaltijd, was de regen overgetrokken en zaten wij heerlijk buiten!