Clifford: “Mijn tuin lijkt net een gevangenis. De tralies tussen mijn tuin en die van de buren geven mij een veilig gevoel. Ja, jongelui, het klinkt raar. Mijn verzorgers sluiten mij op in mijn tuin en ik ben er heel blij mee. Dat komt omdat die dikke grijze me nu niet meer kan terroriseren. Ja, ik heb het jullie al een keer vertelt. Hij kwam zelfs mijn huis binnen en at mijn eten op. Ik kan me niet voorstellen dat die vetzak over deze nieuwe erfafscheiding kan klimmen. Verleden week toen de oude schutting ten onder ging, zat er ook al een lapje op mijn terras te zonnebaden. Zomaar, zonder te vragen. Hop met d’r dikke kont in de zon. Wat was dat een lelijk lapje zeg, de dikke Trien. Dacht ik bijna van die dikke grijze af te zijn, krijgen we visite van een lapje. Voor haar hoef ik gelukkig niet meer te vrezen, want zij is te lui om over de nieuwe erfafscheiding te klimmen. Dus vanaf nu heb ik eindelijk weer rust in mijn tuin en in mijn huis. Op die twee verzorgers van mij na. Laat mij maar lekker in mijn gevangenis rondbanjeren, ik vermaak me prima, zonder lastig gevallen te worden door mijn soortgenoten. Trouwens, ik geloof dat ik de enige ben (samen met mijn mensbuurman) die de tralies in de tuin mooi vinden. Mijn verzorgers en mijn mensbuurvrouw vinden het een beetje kaal en doorzichtig en tralieachtig. Negatieve lui zeg. Plantjes er tegenaan, even laten groeien en klaar.”
vrijdag 6 juni 2008
Clifford is blij
Clifford: “Mijn tuin lijkt net een gevangenis. De tralies tussen mijn tuin en die van de buren geven mij een veilig gevoel. Ja, jongelui, het klinkt raar. Mijn verzorgers sluiten mij op in mijn tuin en ik ben er heel blij mee. Dat komt omdat die dikke grijze me nu niet meer kan terroriseren. Ja, ik heb het jullie al een keer vertelt. Hij kwam zelfs mijn huis binnen en at mijn eten op. Ik kan me niet voorstellen dat die vetzak over deze nieuwe erfafscheiding kan klimmen. Verleden week toen de oude schutting ten onder ging, zat er ook al een lapje op mijn terras te zonnebaden. Zomaar, zonder te vragen. Hop met d’r dikke kont in de zon. Wat was dat een lelijk lapje zeg, de dikke Trien. Dacht ik bijna van die dikke grijze af te zijn, krijgen we visite van een lapje. Voor haar hoef ik gelukkig niet meer te vrezen, want zij is te lui om over de nieuwe erfafscheiding te klimmen. Dus vanaf nu heb ik eindelijk weer rust in mijn tuin en in mijn huis. Op die twee verzorgers van mij na. Laat mij maar lekker in mijn gevangenis rondbanjeren, ik vermaak me prima, zonder lastig gevallen te worden door mijn soortgenoten. Trouwens, ik geloof dat ik de enige ben (samen met mijn mensbuurman) die de tralies in de tuin mooi vinden. Mijn verzorgers en mijn mensbuurvrouw vinden het een beetje kaal en doorzichtig en tralieachtig. Negatieve lui zeg. Plantjes er tegenaan, even laten groeien en klaar.”
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten