Het is weer tijd om de ramen te lappen, want het uitzicht naar buiten was wazig. Eerst buiten en toen binnen. Bij het leeghalen van de vensterbank lagen er een aantal lijken op hun rug, te wachten om begraven te worden. Nu kan ik wel zeggen, dat ik in 80% van de gevallen een natuurlijke dood heb moeten constateren. 10% is vergast en 10% is door zware mishandeling om het leven gekomen. Het is een trieste aangelegenheid. Na wat wikken en wegen heb ik besloten om er een massagraf van te maken en om de kosten te drukken is het een crematie geworden. Althans, de crematie vindt over 7 dagen plaats in de huishoudoven van de plaatselijke gemeente.
Vliegende insecten horen niet binnenshuis te komen. Dan kan ik wel allemaal maatregelen nemen als horretjes en deurslierten, maar ze moeten gewoon lekker buiten in de natuur spelen. Bloementjes bestuiven of lekker achter elkaar aan vliegen. En als ze dan toch in huis komen, dan kun je er voor kiezen niks te doen. Dan vliegen ze drie keer tegen het raam, proberen ze achter de gordijnen vandaan te komen en dat lukt niet, waardoor ze moe van het vliegen worden en uiteindelijk belanden ze op hun rug achter de planten in de vensterbank. Of je kan de aanval inzetten en geef ze een mep met de mepper. Wel goed slaan, in een keer dood, dan lijden ze niet. Of als je ze drie keer heb gemist, dan biedt de spuitbus uitkomst. Maar dat is wel de meest dieronvriendelijke methode die er is. Eerst vergas je ze met de spuitbus, dan gaan ze tollen en draaien en dan … zijn ze pas dood.
Lees jij al je Hotmail op je mobiel? Probeer het nu!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten