Later als ik groot ben

Ik probeer al enige tijd de vraag te beantwoorden: “Wat wil ik later worden”. De dertig gepasseerd en nog steeds niet weten wat ik wil worden. Ik dacht werken voor het ‘algemeen belang’ wel iets voor mij zou wezen. En ik vind het werk ook echt wel leuk. Maar het is werk. En ik vind dat werk meer moet zijn dan alleen je werk. Mensen die van hun hobby hun werk kunnen maken vind ik geweldig. Mensen die hun werk met passie kunnen uitoefenen zijn dat ook. Ik denk dat de meeste mensen werk zien als werk en niet meer en niet minder. Dus wat zeur ik eigenlijk.

Vandaag heb ik weer een stukje van het buitenschilderwerk gedaan. Schuren, plamuren en gronden. En het is echt leuk werk om te doen. Daarna weer wat plantjes voor de tuin gekocht. De plantjes geplant en de tuin is bijna klaar. Geweldig toch? Dit zijn dingen die ik leuk vind om te doen. Klussen. Dus misschien moet ik Klusjuffrouw worden. Een gat in de markt! Want wedden dat het oude vrouwtje van een paar straten verder liever een klusvrouw dan een klusman in huis heeft. En zo zijn er wel meer mensen die liever met een vrouw in zee gaan voor een klus dan met een man. Niks ten nadele van die mannen natuurlijk. Maar een eigen klusbedrijf… Ik ben geen ondernemer, geen netwerker. Wel een creatieveling. Want je moet alles doen met de dingen die je hebt. Met alle beperkingen en alle mogelijkheden. En dan doel ik niet op mezelf…. Juffrouw Klus, voor al uw karweitjes.

(Gezocht: vrouwelijke compagnon).