Thee

Tegenwoordig drink ik weinig thee. Vroeger was dat wel anders. Mijn ontbijt bestond uit een boterhammetje met een bakje thee. Na het ontbijt ging ik naar school. Tussen de middag ging ik thuis lunchen met een kopje thee. Daarna ging ik weer naar school en om half drie kwam ik uit school en zat moeder me al op te wachten met een kopje thee. 's Avonds klokslag acht uur stond er weer thee op de tafel te dampen. En dan geen rare smaakjes thee, groene thee of rooibos, maar gewone normale thee met gewone normale kristalsuiker erin. Toen ik naar de middelbare school ging, werd het theedrinken al minder. 's Ochtens een kopje en bij het acht-uur journaal. Het tussen-de-middag kopje thee en het na-schooltijd kopje thee begon uit te sterven. Want wie gaat er nu in de kantine op school thee drinken? Niemand toch. Toen ik op mezelf ging wonen, ging het rap bergafwaats. De thee veranderde steeds vaker in koffie. 's Morgens ontbijten is al te veel moeite en het acht-uur journaal doen we tegenwoordig zonder het kopje thee. Het klinkt misschien raar, maar het lekkerste moment om tegenwoordig thee te drinken is als buiten de mussen van het dak vallen of na het sporten. Helaas doe ik niet aan sporten.