Bobby & Kate

Jaren tachtig, een rage voor meisjes. Een punterslijper, etui, liniaal, gum en potloodjes. Allemaal schoolspulletjes van Ribbon. Waar het tegenwoordig my little pony is (of is dat ook al verleden tijd?) was het toen Bobby and Kate. De twee hondjes in allerlei vrolijke kleurtjes. Het lijkt of niemand ze (meer) kent. Wanneer ik zeg dat ik vroeger Bobby and Kate had, zit iedereen me schaapachtig aan te kijken en vragen zich af waar ik het over heb. Ik ben altijd in de veronderstelling geweest dat mijn vader de spulletjes in Engeland voor me kocht. Tot op de dag van vandaag is mij niet geheel duidelijk hoe ik er aan gekomen ben, maar het is nog steeds leuk spul. En de puntenslijper werkt nog steeds. Er is een reguliere ingang en een jumbo. Jumbo potloden heb ik niet. Enig ding!

Vogeltje

Een vogeltje in onze tuin,
schreeuwt de hele buurt bij elkaar.
Het vogeltje in onze tuin,
is namelijk iets kwijt.

Het is een bijzonder vogeltje,
met groen gele veren.
En het bijzondere vogeltje,
fluit bloedzuiver in het rond.

Het lijkt wel een tropische vogel,
ik heb hem nooit eerder ontmoet
Misschien is hij tropische, die vogel,
en is hij op zoek naar soortgenootjes.

Tip van de Week

Tip 1: Last van gravende konijnen in de tuin? Leg een oude schoen bij de ingang van het konijnenhol. De konijnen komen niet meer terug (behalve als ze jongen in het hol hebben zitten). Konijnen hebben namelijk een heel scherp reukvermogen.

Tip 2: Met een (oude) douchekop op de tuinslag heb je een prima sproeier voor tere gewassen en bloembedden. Past de schroefdraad niet in de bestaande slangkoppeling, neem dan de douchekop mee naar de winkel voor een passende koppeling.

Tip 3: ’s Avonds als het donker is, vormen tuinlampen een bron van aantrekkingskracht op insecten. In zwermen komen ze op het felle licht af. Spinnen voelen dit feilloos aan en spannen hun web in de lampen om al die lekkere hapjes te vangen. Met als gevolg dat de lamp en het glas op den duur sterk vervuild raken. Dit kun je voorkomen door in de lamp enkele mottenballen te leggen. Deze ballen hebben een beperkte levensduur, dus regelmatig verversen!

Tip 4: Door de holle poten van een kunststof tafel met grind of zand te vullen staat die een stuk steviger. Na het zomerseizoen, als de tuinmeubels de schuur weer in gaan, kunnen de gedemonteerde poten weer leeg worden geschut.

Ik ga op vakantie en ik neem mee:

Een tent - Een slaapzak - Wandelschoenen - Sandalen - (Wandel)sokken - Ondergoed - Hemden - T-shirts - Shirts - Rok of jurk - Afritsbroek - Fleece trui - Haarklem - Horloge - Kompas - Buideltas - Portemonnee - Grote rugzak (65 ltr) - Fototoestel met tasje - Pannenset - Borden - Bestek Mokken - Gasbrander - Gaslamp - Blikken gas - Zakmes - Verbandtrommel - Tandenborstel - Tandenpasta - Zeep - Washandje - Handdoeken - Theedoek - Wasmiddel - Afwasmiddel - Shampoo - Nivea-crème - Kam - Spiegel - Scheermesjes - Rugzak klein - Thermoskan - Bidon - Oploskoffie - Zoetjes - Poedermelk - Theelepel - Opvouwbare jerrycan - Luchtbedje - Leesboek - Treinticket - Paspoort - Wasknijpers - Lucifers - Aansteker - Zonnebrandmelk - Citronella - Antimuggenbeetstick - Naaigerei - Poncho - Wandelkaart

Wie kan mij vertellen wat ik nu nog ben vergeten???? Vast het belangrijkste, maar ik kan er even niet op komen…

De ansichtkaart

Kun jij je nog herinneren wanneer jij je laatste ansichtkaartje heb ontvangen, van een familielid, die in een ver oord op vakantie was? Ik kan mij het laatste kaartje niet meer herinneren. En dat is best wel jammer. Op de voorkant stond altijd een leuk plaatje uit de omgeving en met een leuk handgeschreven tekstje erbij maakte het geheel tot een persoonlijke groet. Postzegel erop en de post bracht deze groet binnen enkele dagen over aan de geadresseerde. Tegenwoordig ontvang je regelmatig een sms. ‘Alles goed, mooi weer, hotel okay, doei’. Daar zit geen persoonlijk randje meer omheen. Geen zonnetje met de temperatuur erin, geen wolkje met regen, geen drie kruisjes meer wat kusjes betekend. Best jammer dat door de afname van papieren kaartjes en de opkomst van het digitale verkeer na de telefooncel ook de brievenbus langzaam uit ons straatbeeld gaat verdwijnen.

De boterbabbelaar

De boterbabbelaar is een van de lekkerste lekkernijen uit het neoclassicisme. Immers, een Fins verkeersbureau in de kern van de gedachte kwam ter plaatse van een Romeinse nederzetting, waar viel op te maken dat de Romeinse literatuur haar kende uit de bloeiperiode gedurende de oudheid, waarin de puurheid der klassiekers een bij wijze van beschouwing als een vorm van Classicisme uit het Griekse Imperium de grondlegger was. Edoch, het ontstaan van de boterbabbelaar is niet geheel op een toeval berust, ware het niet dat de receptuur van deze overheerlijk smakende substantie geheel te danken is aan de jagers die hun oorsprong vonden in de zeer architectonisch vormgegeven grotten in het gebergte, waar de hooglanders hun territoriale geuren hebben afgescheiden, waardoor deze jagers, die in de volksmond de Zunnige Zeeuwen werden genoemd, de zoete melkzuren roerden in een gevonden mahoniehouten kom, totdat de substantie een dusdanige dikte bezat dat je erop kon schaatsen. De hedendaagse preferenties hebben, evolutionair gezien, de boterbabbelaar, die op onze voorouders worden geprojecteerd en hun oorsprong vond in de jagers uit de evolutionaire adaptatiemechanismen uit de oertijd, om zodoende via een Romeinse nederzetting, en tot hoogtepunt kwam in de neoclassicistische periode, zo ontdekte een Fins verkeersbureau, gewoon een boterbabbelaar genoemd.

Het vervoermiddel

Omdat het noodzakelijk is, of nee, omdat het handig is. Omdat het vrijheid geeft, of, nee, omdat ik denk dat het meer vrijheid geeft. Omdat het praktisch is, ja, vooral met grote, zware goederen. Omdat het sneller is dan de fiets en in sommige gevallen het openbaar vervoer. Daarom hebben wij een auto. Mijn disco-deskboard heb ik nog steeds. Lampjes die niet horen te branden, branden en andersom. Als mijn koplamp het begeef, kom ik daar per ongeluk achter. Als mijn remlicht achter het niet doet, attendeert een ander mij erop. Maar als mijn knipperlicht weigert te branden, hoor je geen tiktak tiktak meer maar tikketakke tikketakke. Handig hoor. waarom is dat niet bij alle lampjes in de auto zo? Heb het lampje kunnen vervangen. Het is in ieder geval eenvoudiger dan een gloeilamp verwisselen. Ja, ze zeggen dat alleen mannen verstand hebben van auto's repareren, maar ik kom er nu wel achter dat een auto eigenlijk simpel in elkaar zit. En mannen, vrouwen zeggen wel dat ze geen lamp in de auto kunnen vervangen of band kunnen verwisselen, maar ik zal jullie een geheimpje vertellen: We kunnen het wel, maar je krijgt er vieze vingers van, dus laten we het graag aan jullie over. En wij vrouwen laten jullie graag in de waan dat jullie ergens wel verstand van hebben en vrouwen niet...

Zomerreces

Ieder belangrijk persoon heeft nu een ‘zomerreces’. Het hele kabinet ligt met hun gat in de zon. Het gros van Nederland heeft momenteel zes weken vakantie. De bouwvak is begonnen. MijnAutoFocus kan niet achter blijven en heeft ook recht op een onderbreking. Dus waarom doet MijnAutoFocus het niet eventjes wat rustiger aan in deze 24-uurs economie, waar iedereen elkaar voorbij raast en nog net in de ren elkaar goedemorgen weet te wensen. Omdat MijnAutoFocus een belangrijk persoon is, lijkt het mij niet meer dan normaal een rustperiode van 2 maanden in te lassen…. GRAPJE (die 2 maanden bedoel ik dan!). Nee, de komende periode laat MijnAutoFocus niet meer elke dag een bericht achter. MijnAutoFocus gaat zich op andere zaken focussen. Dus: Komt er een bericht, dan komt er een bericht. Komt er geen bericht, dan komt er geen bericht. (Ahhhggg, wat poëtisch.) MijnAutoFocus gaat genieten van de bloempjes en de beestjes in de tuin onder het genot van een glas rosé en een bakje pinda’s. Want het avondzonnetje is natuurlijk heerlijk. Voorlopig gaat MijnAutoFocus niet op vakantie, dus helemaal stil zal het niet worden. (Vakantie moet je verdienen…).

Vraag en aanbod

Aangeboden: man, leeftijd midden dertig, iets te zwaar in verhouding tot lengte, heeft hekel aan scheren, avontuurlijk, hobby’s: schaken. Wilt niet met z’n vrouw op vakantie, omdat ze afgrijselijke sandalen voor op vakantie heeft gekocht.

Gezocht: man, dertig plus, gespierd lichaam, langer dan 1.75 m1, actief en avontuurlijk ingesteld, spreekt meerdere talen. Wilt op vakantie met vrouw die mooie sandalen heeft gekocht.

Tent

Iedereen om ons heen heeft vakantie gehad of gaat binnenkort op vakantie. Dan begint het natuurlijk te kriebelen. Bijna altijd gaan we kamperen. Dus rugzak op en tent mee. We zijn nu bezig onze derde koepeltent aan het verslijten. De eerste tent ging het langst mee, namelijk 10 jaar. Best goed dingetje! De tweede tent was wat kleiner. Niks mis mee, maar de eerste regenbui was drama. Zo lek als een mandje. Daarna waren de tentstokken aan de beurt. Toen kwam de derde tent. Prima ding. Heeft flinke regenbuien en harde wind doorstaan. Hij is alleen te zwaar. Je tilt je een breuk. En wandelen met rugzak is al zwaar genoeg. Tijd om te oriënteren, tijd om uit te kijken naar een lichtgewicht tent. Om te beginnen marktplaats doorzoeken en daarna een aantal e-winkels raadplegen. Van de prijzen worden we niet vrolijk. Onze favorieten bleken tussen de € 250,00 en € 450,00 te kosten. Maar dan heb je wel een ulta-licht tentje om mee te sjouwen.

Gezocht: Tent voor 2 personen, gewicht maximaal 2,5 kg, hoogte minimaal 0,95 m1, bij voorkeur met voortent, nieuwprijs < € 175,00.

Vogelvluchtgevoel

Stel je toch eens voor als je een vogel zou kunnen zijn. Hoog in de lucht. De wereld aan je voeten. Dan kan je op je gemakje rondkijken en kan je zien hoe alle mensen als mieren krioelen door de straten. Dan kan je zo naar rustige oorden vliegen, zonder in de rij te hoeven wachten bij de paspoortcontrole. Dan neem je af en toe een duik naar beneden voor een lekker hapje uit de vijver van de buren en daarna zweef je weer heerlijk verder. Stel je toch eens voor, dat je Nederland op je gemakje vanuit de lucht kan bekijken. Ik denk dat het wel de moeite waard is. Uitgestrekte weilanden, bossen en heidevelden. Hier en daar een pluk huizen bij elkaar, wat een stad moet voorstellen. Ik denk dat het Nederland op z’n mooist is. Vliegen in een vliegtuig komt niet in de buurt van het vogelvluchtgevoel. Binnen een mum van tijd vlieg je namelijk boven de wolken in plaats van eronder. Om het vogelvluchtgevoel te krijgen zou ik een ballonvaart kunnen maken. Relax boven in de lucht onder de wolken. Gezellig met z’n allen in een mandje, genieten van het fraaie uitzicht. Ik denk dat ik dat maar eens moet gaan doen. Net doen alsof ik een vogel zou zijn.

De spaarpot

Waar je ook komt, op welke zender je de t.v. ook zet, welk radioprogramma je ook opzet, vandaag lijkt iedereen het wel over de staatsloterij te willen hebben. Al die mensen die de jackpot willen winnen… Maar zou je nu echt gelukkig worden van zoveel geld? Je werkt nu voor je geld. Straks bestaat je tijdverdrijf alleen nog maar uit hobby’s, maar heb je wel zoveel (interessante) hobby’s om daar je dagen mee te vullen? Als je besluit te stoppen met werken, hoe groot is na een half jaar je wereld? Als je iets duurs wilt hebben, dan spaar je er nu voor. Straks hoef je maar ergens aan te denken en je kunt het kopen alsof je een halfje wit bij de bakker haalt. Nu heb je vrienden, straks moet je je elke keer afvragen of het vrienden zijn of mensen die van je willen profiteren. Nu komt de collecte nog onder etenstijd aan de deur. Straks heb je zo’n lange oprit naar je voordeur, dat deze wordt vermeden. Ik geef toe, ik heb zelf ook een lot gekocht. Ik had nog een lot in de portemonnee waar wel € 5,00 op gevallen was, dus die moest ik toch verzilveren. Af en toe komen wij een lot, in de hoop een leuk bedrag te winnen. En met € 100,00 hebben wij best een prettig gevoel. Vroeger controleerde ik de loten altijd op teletekst. Pas na enige tijd kwam ik er achter dat de jackpot niet bij het eindcijfer in de rij stond, maar na het eindcijfer nul (ik weet niet of dat nog steeds zo is). Misschien was ik wel degene die een paar jaar geleden de € 5 miljoen heeft vergeten op te halen…

Over een paar minuten is de trekking. Ik gok erop dat ik het eindcijfer goed heb!

(H)erkenning?

Kritisch, bedachtzaam, analytisch, ordelijk, gestructureerd, dienstvaardig, oog voor detail, puntjes op de i, voldoen aan elke eis, conservatief, somber, onzekere kijk op leven, onafhankelijk, consequent, verstandig, logica in denkwijze, to the point, gedisciplineerd, verantwoordelijkheidsgevoel, sympathiek, tactisch, diplomatiek, zeer efficiënt, weet doel te bereiken, staat snel klaar met zowel vriendelijke als kritische noot, neemt liever wat afstand en komt daardoor kil over, onzeker, gereserveerde houding, straalt betrouwbaarheid uit, onderschat eigen mogelijkheden. Staat onbelemmerd open voor invloeden van buitenaf. Imiteert onbewust manieren en stijlen van mensen in de omgeving. Heeft neiging zich terug te trekken in kwetsende of angstige situaties. Reageert emotioneel en niet rationeel. Trekt krachtige individuen aan die overheersen. Wordt vrij snel geïmponeerd door anderen. De sleutel tot een harmonieus bestaan ligt in het stimuleren en onbevangen gebruiken van de fantasie. Verfijnd en deskundig persoon, maar achter het masker schuilt een zeer gevoelig mens. Snel geraakt. Het leven verloopt veranderlijk met een duidelijke afwisseling van periodes van activiteit of ontspanning. Moeilijk een vaste woon- of verblijfplaats te houden. Op latere leeftijd wordt rust en vrede gevonden, ondanks emotionele beroering en doorlopende verhuizingen. Draait om huis, haard en familie, sterk gehecht aan huiselijke gewoontes en privé-leven. Verwerft inkomen uit commerciële of zakelijke activiteiten vanuit huis of die met wonen en verzorgen te maken hebben. Hele leven staat in teken van liefde voor romantiek, reizen en interessante avonturen. Gebonden relatie: respect en verantwoord. Partner is trots en waardig type, is zeer aantrekkelijke sympathieke en liefdevolle persoon.

Is er enige vorm van herkenning zichtbaar?

Een lichtje schijnen

Een kleine inventarisatie in mijn huis levert 9 gloeilampen, 4 tl-buisjes, 10 halogeenspotjes en 26 spaarlampen op. Daarnaast liggen nog 5 gloeilampen en 3 spaarlampen in de la te trappelen om hun lichtje eens te mogen laten schijnen. De oude vertrouwde gloeilamp met dat gloeidraadje erin dreigt uit de huiselijke sferen te verdwijnen. En dat hoeft helemaal niet. Het mooie bolletje vreet te veel energie vindt men. Een alternatief voor de gloeilamp was lange tijd de halogeenlamp. Met een adapter kon met laagspanning een hoge lichtopbrengst bereikt worden. Maar een halogeenlamp past niet in de bestaande fittingen, dus werd een nieuwe lamp ontwikkeld: de spaarlamp. De eerste spaarlamp was een jampot. Mijn ouders hebben dat ding, na 20 jaar, nog steeds. Besparen deed dat ding zeker! Het duurde altijd even voor het licht aansprong, maar als de lamp eenmaal op gang gekomen was, dan had je een mooi lichtpuntje. Nu de spaarlamp in elk huishouden zijn intreden heeft gedaan, vinden een aantal ‘slimmeriken’ dat het tijd wordt de gloeilamp definitief vaarwel te zeggen. Maar de spaarlamp is niet geschikt voor elke ruimte. Sterker nog, er zijn plaatsen waar de spaarlamp niet bespaart, maar waar je geld moet toeleggen, in vergelijking met de gloeilamp. Als je het licht veel in- en uitschakelt, dan verkort dat de levensduur van de toch wel wat dure spaarlamp. Gevolg is een korte leven en geen besparing van energie. Dus gebruik op het toilet een gloeilamp in plaats van een spaarlamp, want in dit geval is de gloeilamp in alle opzichten het goedkoopst in zijn soort. En vergeet niet: Een spaarlamp gooi je weg als chemisch afval!

De fietstas

Vroeger associeerde ik de fietstas altijd met oude dametjes. Want wie heeft er anders een fietstas achter op de fiets. De krantenjongen, maar die doet nu even niet mee. Met mijn ‘schijt aan iedereen houding’ was ik zo tegendraads om een fietstas (en een boodschappentas op wielen) aan te schaffen. Ik heb nu al jaren dezelfde fietstas (volgens mij heeft die tas inmiddels 3 fietsen versleten). Dat ding is nu al bijna tien jaar oud. En het is zo superhandig. Of het nu de boodschappen zijn die erin verdwijnen, aan elke kant 25 kilo zand of de benen van een kind dat zo nodig achterop moet zitten, de tas is overal geschikt voor. Bij voorkeur wel in evenwicht. Vroeger had je alleen van die simpele uniekleurige tassen. Tegenwoordig heb je ontelbare varianten. Daarom ben ik begonnen de tassen op de gevoelige plaat vast te leggen. En als ik honderd verschillende tassen bij elkaar gekiekt heb, laat ik de boel misschien wel inbinden, in een boekje. Wie weet ligt mijn boekje ‘de fietstas, jaar in jaar uit’ straks in de schappen van ‘de witte boekenmarkt’, naast mijn boek ‘nummers, in alle soorten en maten’ en de bestseller ‘De jacht en de runderen die je eet’.

Metropolis

Vandaag viert Metropolis haar 20ste verjaardag, en wij zijn ook uitgenodigd. Jut en Jul zijn altijd in voor een feestje. Metropolis is een ‘gratis’ muziekfestival in Rotterdam, in het Zuiderpark. De hele dag door spelen er verschillende (voor ons) onbekende bandjes op diverse podia. Van hiphop tot deathmetal en van wereldmuziek tot disco, voor iedereen is er wel iets bij. Het feest duurt tot een uur of negen vanavond. Maar wij vonden het wel mooi geweest en zijn vroeg naar huis gegaan. Biertje, zonnetje, oogjes toe… Nee, niet de oogjes toe, maar een middagje in het Zuiderpark rondsjouwen is wel genoeg. Het leuke aan een gratis muziekfestival is het publiek wat er op af komt. Dat is zo divers. Van baby tot senior, van mannen in strakke pakken tot dikke vrouwen in legging en van punkers met hanenkammen tot kakkers op naaldhakken. Je komt ze allemaal tegen. En dat is misschien ook wel het doel van zo’n festival. Veel verschillende mensen die samen naar een muziekje komen luisteren en dan lekker in-te-gre-ren met elkaar...

Het weer

Wij zijn al een aantal dagen onderweg in juli. Half Nederland heeft vakantie. Het is zomer. Althans, deze periode van het jaar, het seizoen, noemen wij zomer. Maar eigenlijk klopt dat niet. Want de zomer is het voorjaar, de herfst is de zomer, de winter is de herfst en het voorjaar is de winter.

In de winter sneeuwt het. Op tweede paasdag hadden wij sneeuw. In het voorjaar regent het. Vandaag vallen grote druppels water uit de hemel. In de zomer schijnt de zon. De afgelopen jaren was september erg zonnig. In de herfst stormt het altijd. December en januari zijn winderige maanden. En terugkijkend op de afgelopen jaren, is er wel degelijke een verschuiving van de seizoenen waar te nemen. Daarnaast is het weer wat uitdrukkelijker aanwezig. Als de zon schijnt, dan schijnt de zon ook echt. Geen heerlijk zonnetje met een graad of vijfentwintig. Nee, dertig graden, het liefst meer. Wij willen zon, dan krijgen wij ook zon. En als de zon schijnt, willen we regen. Niet 5 millimeter, maar tegelijk een millimeter of 25. Wij willen regen, dan krijgen wij ook regen. En als we een fris windje willen, dan krijgen we die. Niet windkracht 5, maar een lekkere stevige storm van 9 beaufort. Wij willen wind, dan krijgen wij een storm. En als we sneeuw willen, dan krijgen we sneeuw. Maar daar moeten we wel wat voor doen. In de auto stappen en naar Lapland rijden. Maar dan hebben wij ook echt sneeuw.

Goed bezig!

Soms moet je jezelf een compliment geven, of concluderen dat je goed bezig bent. De meeste vinden dan dat je arrogant bent. Maar eigenlijk bedoelen ze zelfverzekerd. Vraag een kind waar ze goed in zijn en ze noemen aardig wat dingen op. Dansen, zingen, rekenen, tekenen, kleuren, voetballen, ook al blinken ze er niet in uit, ze zeggen gewoon waar zij denken goed in te zijn. Noem nu zelf eens een aantal dingen op waar je goed in bent. Ik weet zeker dat je aangeeft dat je een beetje kan tekenen, dat rekenen wel aardig lukt en dat je kunt fietsen, maar dat je niet één van de beste bent. Bescheidenheid siert. In ieder geval ben ik goed bezig. Gisteren kreeg ik een schaakstelling voorgeschoteld met de vraag om in vier zetten op deze stelling uit te komen. Nou, als die twee schaaksukkies van Gemeentewerken met een rating van 1875 en 1938 de opgave niet kunnen oplossen, dan zal het wel moeilijk zijn. Maar nee, binnen vijf minuten lag de oplossing op tafel. Goed bezig meissie! Vanmorgen een raar geluid in de auto. Radio zacht en even opletten. Jessie, lekke pijp. Parkeerplaats opzoeken, wieldop eraf prutsen, reserve band uit de kofferbak toveren, krik erbij, bouten los, krikken, bouten eraf, wiel eraf, reserve wiel erop, bouten erop, handmatig aandraaien, krik los, bouten vastzetten, dop erop, twee keer schoppen, opruimen en na een kwartier weer de weg op rijden. Goed bezig meissie!

En nu ga ik Herman even roeren. Herman is al zes dagen hier in huis. Over vier dagen is Herman voltooid. Ik ben benieuwd naar het resultaat.

Het mes

Vanavond is weer met het mes op tafel. Het mes is een van de betere uitvindingen van de mens. Wat zou een mens zijn zonder mes? Geen aardappels schillen, geen hout snijden, geen beer doodsteken (geeft niet, is zielig) en geen baard scheren (dus allemaal lelijke mannen met baarden). 60% van onze messen zijn bot. Vroeger kwam er nog een scharensliep langs. Tegenwoordig is dat er niet meer bij. Uitstervend beroep, netzo als de parlevinker en de SRV-man. Zelf messen slijpen is een optie. Dus hebben wij een messenslijper aangeschaft. Zo’n stok waar menig kok zijn messen op slijpt. In plaats van scherpe messen, werden de messen nog botter (kan dat? Want bot is bot). Een kwestie van oefenen om de techniek onder de knie te krijgen. Of wachten tot pa langskomt. Die was vroeger scheepskok. En een scheepskok is ook een kok. Dus heeft hij ervaring met zo’n stok waar menig kok zijn messen op slijpt. En tot die tijd zingen we het uit met botte messen. Dat is een stuk minder gevaarlijk. Want van scherpe messen kun je nare verwondingen krijgen. Meestal in de vorm van een snee.

De Lelie

Nog niet zo lang geleden hebben we een kleine natuurvijver in de tuin aangelegd. Eentje zonder pomp en dergelijk. Een paar plantjes erin en de schaatsrijders, libellen en kikkers komen vanzelf. Helaas geen dieren in de vijver (tot nu toe). Dit jaar hebben we voor het eerst algen moeten scheppen, maar nu is de vijver helder en wie weet komt de grote dierentrektocht dit jaar. Uiteraard moest er een lelie in. Mooi plantje voor in de vijver. Blaadjes maken doet dat ding goed, maar bloemen zitten er (nog) niet in. Misschien volgend jaar. Bij het woord lelie denk ik niet gelijk aan een mooie waterbloem, maar eerder aan de bedenker van de afsluitdijk en de drooglegging van de Wieringermeerpolder met het toekomstige eiland Wieringen. In de Noordkop zouden ze dat wel willen, dat de polder weer ontpolderd wordt en het eiland Wieringen weer een eiland. Want de Noordkop is op het gebied van toerisme en werkgelegenheid een beetje in het slop geraakt. Kan me niet voorstellen dat er geen toeristen komen, want het gebied is echt schitterend. Maar wat meer toeristische faciliteiten kan geen kwaad, dus wordt ingezet op de watertoerist. Dus meneer Lely, misschien was het inpolderen van de Wieringermeer toch niet zo’n succesvol idee. In ieder geval hebben we er tachtig jaar van mogen genieten.

Tovenaars en draken

Een tovenaar woont in een citadel. Een tovenaar kan met toverspreuken toverachtige fratsen uithalen. Een tovenaar is magisch. Een draak is een monster, met hoorns, vleugels en kan vuur spuwen. Onze koninklijke familie heeft een groene draak. En daar is (onder andere) ophef over. Bij mijn vorige, vorige, vorige, vorige werkgever behandelde ik de declaraties van de bemanning. Een sergeant en een sergeant-majoor werden jaarlijks voor een x-aantal maanden ingevlogen en die lui onderhielden en bestuurden De groene draek. Wist ik veel dat het een plezierjacht van de koninklijke was. Naast groene draken heb je ook paarse draken. Maar daar zal ik niemand mee vermoeien, omdat dit symbool staat voor een veranderende organisatie. Geef het een hippe naam en doe er je voordeel mee. De paarse draak stamt af van de paarse krokodil. Deze staat weer symbool voor de bureaucratie, waar we allemaal stiekem toch weer niet vanaf willen. Want eigenlijk willen we allemaal overal over meepraten en vinden het fijn dat de zaken goed gecontroleerd worden. Beter twee keer goed gecontroleerd dan één keer half. We willen niet af van de bureaucratie, maar willen meer integraliteit. Of is dat juist bureaucratie?