De brug is jarig

Vandaag ziet hij Abraham. Dan heb ik het over onze brug, die in het westen het ‘eiland’ verbind met het vaste land. In het oosten, ongeveer 20 kilometer verderop, is ook een brug, maar die is niet jarig. En de autopond in het zuiden op ongeveer 25 kilometer verderop is vandaag ook niet jarig. Maar onze brug, waar ik bijna dagelijks ministens 20 minuten voor in de file staat om er dan eindelijk overheen te mogen rijden, die heeft vandaag een echt feestje. Want 50 jaar is niet niks. En bijzonder is hij zeker. Hij maakt onderdeel uit van het eerste deltawerk. Met hem zijn de deltawerken begonnen. Hij zorgt ervoor dat ik droge voeten houdt. Hij zorgt ervoor dat het huis waar wij in wonen al 50 jaar niet meer is ondergelopen. Het schijnt zo te zijn dat het hele dorp is uitgelopen om op het feestje te komen. Want het is erg rustig in de buurt. Wij hebben dit feestje afgeslagen. Maar vanavond om 23.45 uur wordt er vuurwerk afgestoken, en daar hopen wij wel een glim van mee te krijgen. Dus brug, gefeliciteerd met je 50 jarig bestaan. Ik hoop dat je snel een face-lift krijgt en dan je dubbel zo breed mag worden. (Ik ben eigenlijk tegen meer asfalt, maar in dit geval speelt ook veiligheid een rol.)