Herkauwen

Clifford is een kat die de laatste tijd de lekkerste maaltijden uit het kattenmenu voorgeschoteld krijgt. (Die reclameblikjes zijn nog niet op). Rond 18.00 uur krijgt hij dan eindelijk, na lang te hebben gemauwd, een eerste klas mousse. En wat lekker is, wordt gulzig gegeten. Nu het eten verdwijnt het beest naar boven om een uiltje te knappen. Dat doet meneer altijd op ons bed. Geeft niks, want er is een plekje voor meneer gereserveerd. Rond mensenbedtijd lag hij nog te doezelen. Om het beest niet wakker te maken dacht MijnAutoFocus het licht in de slaapkamer uit te laten om zo in het donker naar haar zijkant te lopen en daar het bed in te stappen. Bijna bij het bed aangekomen stapte MijnAutoFocus met haar sok in een of andere natte derrie. Meneer had zijn maaltijd tijdelijk op de grond geparkeerd. Ook dat nog. Vanwege het late tijdstip heeft MijnAutoFocus besloten de derrie te laten liggen (kan het een beetje indrogen) om het de volgende dag te kunnen (laten) verwijderen. Bij het ontwaken stapte MijnAutoFocus half slaperig het heerlijk liggende warme bedje uit…. En je raad het al. De derrie was verdwenen. Meneer Clifford heeft de uitgebraakte maaltijd keurig weer opgegeten en de vloer tot het laatste kruimeltje schoongelikt. Heerlijk zo’n kat.

Netwerken

MijnAutoFocus is vandaag gaan netwerken. Om te netwerken moest MijnAutoFocus eerst naar Nijmegen. Wederom kon MijnAutoFocus genieten van de treinreis. Minpuntje van de treinreis: de trein kwam aan en de aansluitende trein reed weg. En dat om 5 minuten vertraging. Ietsjes te laat kwam MijnAutoFocus de zaal binnengelopen, waar net een interessante presentatie bezig was. Gelukkig wordt nooit begonnen met het aller belangrijkste. De presentator van het ochtendprogramma, Gregor, zo vader zo zoon, Bak, had na de presentatie een speeddate in petto. Het netwerken kan beginnen. Een vrouwtje uit Dalfsen, een manneke die werkt bij de provincie Drenthe en een menneke van de provincie Limburg waren de dates van MijnAutoFocus. Door het menneke van de provincie Limburg kon MijnAutoFocus weer verder daten met een ventje van het ministerie en een kerel van de provincie Zuid-Holland. En tijdens de lunch wist MijnAutoFocus het netwerk verder uit te breiden met een meiske uit Hillegom. Emailadressen uitgewisseld, wordt vervolgt. ’s Middags was gelegenheid de nodige informatie te verzamelen en presentaties daarover aan te horen. Het netwerken zit er weer op. Achteraf kan MijnAutoFocus zeggen dat het echt een leuke en interessante dag was. Erg DURP’s.

(MijnAutoFocus heeft een hekel aan netwerken. MijnAutoFocus heeft er een hekel aan om in d'r uppie naar dit soort bijeenkomsten te moeten. MijnAutoFocus is hiervoor niet in de wieg gelegd. MijnAutoFocus moet nu een netwerk onderhouden. Netwerken is niet het sterkste punt van MijnAutoFocus.)

Man op straat

Na zes jaar in Utrecht te hebben gewoond en bijna dagelijks de binnenstad te hebben aangedaan, denk je dat je alles wel gezien heb. Vanmiddag heeft MijnAutoFocus een excursie door de binnenstad van Utrecht gelopen. Het werd de kruistocht, of het kerkenkruis of dergelijk. In ieder geval de Dom, Jans- en Pieters- kerk en Mariaplaats. [MijnAutoFocus excuseert zich even dat na de vermoeiende dag haar geheugen niet meer op volle toeren draait. Die kerken kunnen net zo goed een andere naam hebben.] Het leek wel of MijnAutoFocus voor het eerst deze route heeft gelopen. De al bekende gebouwen zien er opeens anders uit. Muurkenmerken, metselverbanden, slecht restauratiewerk, voegen gevuld met cement, kapotte traptreden opgevuld zoals het niet hoort en nog veel meer bijzondere details passeerde de revue. Maar ook nog nooit eerder opgemerkte lijstgevel of de Janskerk van binnen en niet te vergeten het grapje van de restaurateur in de kruidentuin bij de Domkerk. Er valt nog veel te ontdekken. En opeens lag daar een man op de straat….

Chrysant

Eind mei kreeg MijnAutoFocus van haar mams een bosje witte chrysanten. Na zes weken in de vaas te hebben gestaan, waren de chrysanten echt toe aan een enkele reis composthoop. Tijdens het transport bleek dat de stengels diverse witte zijtakjes hadden gevormd. Nadere inspectie gaf aan dat dit wortels moesten wezen. Het bosje chrysanten had dus letterlijk wortels staan schieten in de vaas. Wat wil je als je zes weken lang op water staat. Uiteindelijk heeft MijnAutoFocus besloten de chrysanten een flinke snoeibeurt te geven en de wortels onder een laag aarde bedekken. Nu, vier maanden later, is het bosje bloemen ontwikkelt tot een echte kamerplant. De vele bladeren schitteren in de vensterbank en er ontwikkelen diverse knopjes in de topjes van de taken. Er is zelfs al een witte bloem gesignaleerd. De chrysant was al favoriet als bos bloemen in vaas, maar nu kan deze ouderwetse bloem bij MijnAutoFocus echt niet meer stuk.

De Glorie van de Romeinen

Deze regenachtige dag bracht MijnAutoFocus en MaestroDjees naar culturele sferen. De Glorie van de Romeinen trok vandaag voorbij. En die Romeinen hadden het best goed voor elkaar. Hoewel goden onwezenlijke gedaanten zijn, is er één Romeinse god waar MijnAutoFocus heilig in gelooft. Dat is de Romeinse God Bacchus, de wijngod. Gelukkig voor MijnAutoFocus is Bacchus een mooie jonge man. Dus ook nog leuk om naar te kijken. Zijn lichaam is hier en daar versiert met wijnbladen, en in zijn hand houdt hij een tros druiven vast. Bacchus zorgt ervoor dat in het huis van MijnAutoFocus altijd voldoende wijn aanwezig is. Bacchus zorgt ervoor dat deze wijnen goed van kwaliteit zijn en niet bederven. Als Bacchus niet zou bestaan, waar was MijnAutoFocus dan? Na een rondje Romeinen kan MijnAutoFocus wederom concluderen dat wij, hedendaagse bevolking, vergeleken bij die Romeinen eigenlijk een achterstandsvolkje zijn. Die Romeinen hebben alles, wat wij hebben, al bedacht. Wij hebben het alleen maar verfijnd en gemoderniseerd. Knap volkje, die Romeinen (zij hadden vloerverwarming). Na de Romeinse Glorie was er nog wat hedendaags beeldhouwwerk te bewonderen, een mooie fotoreportage over bureaucratie en over meisjesarbeid in de fabriek. Of MijnAutoFocus en MaestroDjees op vakantie zijn , of niet, een regenachtige dag werkt altijd cultureelverhogend.

De klok

Vannacht gaat de klok een uur terug. Dat betekend dat de dag een uur extra krijgt. Dan kun je het uur tussen twee en drie twee maal beleven. En voor degene die dan slapen, kunnen morgenochtend een uurtje langer liggen, als ze op dezelfde tijd uit bed willen stappen als vorige week. De tijd verzetten doen we al een jaar of vijfendertig. Dat is namelijk een energiezuinige maatregel. ’s Morgens is het een uurtje langer donker, dus ’s middags is het een uurtje langer licht. Dan gaan de lampjes een uurtje later aan en als heel europa dat doet, scheelt dat een berg energie. (Hoe zit het dan met de donkere ochtend?) Maandagochtend wordt in het donker vertrekken. Dat zal wennen zijn. Dus al die mensen die last hebben van een winterdepressie: Geniet van deze laatste lichte wakker-wordt-ochtend. Vanaf maandag begint je depressie.

De telefoongids

Vandaag zat de brievenbus tot het nokje vol. Topzwaar, met gevaar voor omvallen. Het is weer zover. De telefoongids is vandaag gekomen. Dus tijd om de gids van verleden jaar uit het telefoonkastje te halen, om plaats te maken voor de nieuwe. De oude gids heb ik een behouden vaart gewenst. In de hoop dat de gids geen last krijgt van zeeziekte. De kans is namelijk groot dat ook onze oude gids de overtocht naar China moet maken. Ik de vervangende gids (het ritueel herhaald zich namelijk jaarlijks) kijk ik altijd even of we ook dit jaar weer niet in de telefoongids vermeldt staan. Tot mijn verbazing kwam ik bij het opzoeken van mijn woonplaats plaatsnamen tegen die in mijn oude telefoongids niet stonden vermeldt. De plaatsnaam van de gemeente waarin ik werk kwam ik tegen, en Waddinxveen, Boskoop, Lekkerkerk, Gouda. Het was toch niet dat ze ons een verkeerde telefoongids hadden bezorgt? Volgens mij hebben ze de gidsindeling gewijzigd. Nu behoren wij definitief niet meer tot het Rotterdamse. En of je daar gelukkig mee moet zijn…. Dat laten we in het midden. Na even bladeren kwam ik mijn eigen woonplaats tegen. En, zowel ik als hij stonden niet in de gids vermeld.

De kat

De kat staat nog volop in het leven. Ondanks zijn bejaarde leeftijd, gedraagt het beest zich af en toe als een kitten. Hij spint er gulzig op los en gilt als hij aandacht (of eten) wil. Sinds hij kleine blikjes mousse krijgt (leuk, een aanbieding), is het normale voer niet meer interessant. En dat laat Mien dan weten ook. Een afkeurende blik krijgen wij toegeworpen en dan loopt hij met een air weg, alsof er iets goed mis is. Nooit toegeven aan zo’n beest, anders is het hek van de dam. Tegenwoordig als wij in de woonkamer onze avondmaal nuttigen, is hij niet meer van de partij. Normaal bleef hij voor je neus ronddartelen in de hoop een stukje vlees te krijgen. Meneer vertoeft tegenwoordig in de keuken. Niet om zich de overheerlijke mousse tot zich te nemen. Nee, sinds de sprong op het aanrecht mogelijk is, zijn de pannen het doelwit. En als wij klaar zijn met de maaltijd en de borden bij de vaat zetten, kunnen we de afgelikt koekenpannen bijna schoon in de kast terug zetten.

Ramen en deuren

Nu had ik al veel belangstelling voor oude gebouwen en objecten. En door de loop der jaren zijn in diverse kunstgeschiedenislessen aardig wat weetjes over bouwstijlen en detaillering de revue gepasseerd. En toch werpt de cursus die ik nu volg weer een nieuw licht op al deze oudheidkundige bouwsels. De middag ging bijvoorbeeld over vensters, kozijnen en ramen. En daar weet ik natuurlijk alles al van… dus niet. Op de een of andere manier weet deze docent me te boeien met nieuwe interessante details. Of details die ik al wist, maar mij nog niet zozeer waren opgevallen. Dus nu kijk ik weer met hele andere ogen naar kozijnen. Nu ga ik kijken of ik de oren kan zien, of de dorpel bij een schuifraam doorloopt (zeldzaamheid), hoe het met de stopverf zit en met de roedeverdeling. En straks ga ik kijken of de verhouding in mijn glas-en-lood raam wel de gulde snede is.

meningen

Vraag aan tien mensen een mening en je krijgt tien meningen. Want iedereen denkt overal heel anders over. Dus als je ergens over wilt besluiten, zijn er altijd mensen voor of tegen. En als je geluk heb, hebben mensen of geen mening of zijn half voor en half tegen. Maar het komt niet vaak voor dat iemand het roerend met jou eens is. En dat is ook typisch nederlands. Iedereen mag overal over meepraten, mag overal een mening over geven (vrijheid van meningsuiting) en mag zelfs letterlijk dwars liggen als het hem of haar niet zint. Want iedereen moet het in nederland naar zijn zin hebben. We polderen wat af. En uiteindelijk komt er een compromis. Dan is iedereen een beetje blij. Of een beetje droevig. Dat hangt er vanaf hoe je in het leven staat. Maar soms denk ik: Nederland is klein, denk ook klein. Niet massaal, durf te beslissen. En soms denk ik: was ik maar een eskimo.

machine

Soms zou ik willen dat ik een machine was. Gewoon lekker makkelijk op de automatische piloot. Dan hoef ik niet na te denken. Dan hoef ik geen moeilijke dingen verzinnen. Dan gaat alles gewoon. En dan ben ik het liefst een geoliede machine. Eentje die niet stroefjes loopt. Eentje die soepeltjes zijn toeren maakt. Eentje die geruisloos zijn ding wat ie moet doen doorloopt. En als ik dan toch een machine mag zijn, doe dan maar een die lekker blinkt. Zo een die net een spiegel is. Een machine zonder kras of deuk. Maar helaas, een mens is geen machine, en voor een keer is een machine zijn misschien leuk. Maar na tien keer is het zelfde deuntje vervelend en eentonig. Na tien keer is dat saai en echt niet leuk. Dus beter is het geen machine te wezen, maar af en toe zwoegen tegen je zin in. En als het resultaat dan lukt, dan is de voldoening...

Op één adres

Vanaf nu komen alle verschillende adressen op één plaats binnen. Dat is handig. Hoef je niet meer naar verschillende plaatsen om daar de post op te halen. Maar waarom wordt de post naar verschillende adressen gestuurd? Dat is een kwestie van risico’s spreiden, spam vermijden en privé en zakelijk scheiden. Een bezoekadres, een postbusnummer en een antwoordnummer. Daar is dus over nagedacht.

Indien hardnekkige nieuwsbrieven worden verwacht, is een tijdelijk postadres handig. Deze hef je naar verloop van tijd weer op. Er zijn van die hardnekkige nieuwsbrieven (en doorstuurpost, zoals kettingbrieven) waar je nooit meer vanaf komt. Die zijn netzo hardnekkige als reclamebezorgers die kleurenblind zijn en daardoor geen nee-ja sticker kunnen lezen.
En nu ga ik alle nieuwsbrieven lezen die welkom zijn. Die niet hardnekkig zijn, die zorgvuldig zijn geselecteerd en terecht zijn uitgekozen. Die brieven komen nu allemaal via dezelfde bus binnen. Lekker handig.

Bries

Een zachte maar frisse koele wind. Of een briesend paard. Lippen op elkaar en er lucht door persen, zodat er een vibratie ontstaat. Bries is ook het theaterprogramma van Sara Kroos. Gisteren op herhaling geweest. Sara Kroos heeft eerder hier in de buurt opgetreden. Ook toen hadden wij kaartjes gekocht. Maar om de een of andere duistere reden zaten wij op de bank bij ons in de woonkamer, waar wij tot de conclusie kwamen dat wij eigenlijk op dat tijdstip op onze theaterstoel hoorden te zitten. Daarom zijn wij gisteren op herhaling geweest. De show was geweldig. Niks platte humor, niks schreeuwen om aandacht, nee gewoon een erg goede show heeft Sara weggegeven! En er waren momenten dat er even geïmproviseerd moest worden (mensen die de zaal verlieten, dat overigens niet aan de show lag). En Sara kan best leuk zingen. Dus deze show is een aanradertje!

Een stap voor de toekomst

MijnAutoFocus is een semi-Rotterdammer. Noodgedwongen zijn MaestroDjees en MijnAutoFocus een aantal jaren geleden vertrokken naar de arbeidersstad Geen woorden, maar Daden. De reden voor deze move was het werk. Vandaag mochten wij het heugelijke nieuws ontvangen dat de Rotterdammers een stap in de goede richting hebben gezet. Er komt een Amsterdammer aan het roer. Alleen al het feit dat het om een Amsterdammer gaat kunnen sommige mensen op z’n zachts gezegd niet waarderen. Ik hoop niet dat het gemeenteraadslid X – hoe heet die man ook al weer – niet weer zo iemand is die de boel gaat terroriseren door alleen maar negatieve klanken te laten horen. We noemen dat ook wel: een beetje Wildersen of Verdonken. Trouwens, niet zo leuk voor een politicus, als iemand je naam niet kan onthouden. Ik geloof dat gemeenteraadslid X Smulders of Sörens heet. In ieder geval van Leefbaar Rotterdam. Amsterdammer of niet, iedereen verdient een eerlijke kans. En met Opstelten als voorganger, is het voor iedereen een hele kluif dit te evenaren.

Toen Opstelten burgemeester van Utrecht was, woonden wij in Utrecht. Opstelten besloot aan het roer van Rotterdam te gaan staan. Wij verhuisden mee. Wat gaat de beste man na 1 januari ook al weer doen? Ik hoop niet dat wij weer moeten verhuizen.

Historie

Voor een van de cursussen die MijnAutoFocus momenteel volg moet een werkstuk worden gemaakt. Dus vandaag heeft MijnAutoFocus een rondje internet gemaakt om op zoek te gaan naar interessante informatie. En die is gevonden. Vroeger op de basis- en middelbare school had MijnAutoFocus een hekel aan geschiedenis. Aan de docent lag het niet. Het was gewoon niet te onthouden met al die jaartallen. Dat was ook de reden dat MijnAutoFocus weinig afwist van de vaderlandse geschiedenis. Daar is verandering in gekomen sinds de vaderlandse geschiedenis gekoppeld wordt aan al dan niet bestaande objecten en gebouwen. Zo maakte een bezoekje aan de hunebedden MijnAutoFocus zeer nieuwsgierig naar het volk wat hierachter zat. En met het speuren naar een passend object voor het werkstuk weet MijnAutoFocus steeds meer van Willem III. En zo zijn er meer van die fransen die MijnAutoFocus doet verdiepen in de vaderlandse geschiedenis. Komt MijnAutoFocus toch nog goed op haar pootjes terecht.

Muggen

Hoe oud wordt een mug? Hoe lang blijft een mug actief? Waarom houden muggen van mij(n bloed)? Hoe weer je een mug?

Op weg

MijnAutoFocus is op weg, maar waar naar toe? Iedereen is op weg. De één is goed op weg, de ander wat minder. Sommige zijn op weg naar een verre bestemming. En anderen zijn op weg naar de top. Doetje is op weg naar de bergtop en Nurtie op weg naar de carrièretop. Soms is MijnAutoFocus goed de weg kwijt. En dan is er een lichtelijk paniek in de tent. Want probeer dan maar weer de weg terug te vinden. Maar MijnAutoFocus is nu goed op weg en gaat carrière maken. Dan moet je niet denken aan directeurtje spelen. Want daar is MijnAutoFocus niet voor in de wieg gelegd. En carrière maken betekent niet dat er bakken met geld binnen komen stromen. Denk maar aan een interieurverzorgster, die nog jaren lang haar beroep uitoefent. Zij timmert hard aan de weg met een carrière in de interieurverzorging (poetsvrouw). MijnAutoFocus gaat eerst naar school, in de hoop iets slimmer te worden. Wie weet is dit de juiste weg. En dan gaat MijnAutoFocus van haar hobby haar beroep maken. Zo is MijnAutoFocus goed op weg.

Moleculen

Een beetje simpel gezegd: stoffen bestaan uit heel veel moleculen. Of het nu service is, je schoen of een steen uit de natuur. Moleculen zijn niet waarneembaar met het blote oog. Moleculen zijn weer te verdelen in ionen en ionen in atomen. En atomen weer in protonen, neutronen en elektronen. Dus als de aarde een molecuul in de ruimte is, is Europa een ion, is ons land een atoom en zijn wij neutronen (zoogdieren). Dus de aarde een molecuul in de melkweg, dan is de melkweg een stof in de ruimte. Dus als onze schoen een stof in de ruimte is, dan is de schoenzool een molecuul, dan is het straatvuil een ion, dan is de zandkorrel een atoom en deze bestaan dan weer uit protonen en neutronen.

Begrijpen doe ik het nog steeds niet. En als ik dit niet begrijp, begrijp ik ook niet hoe het zit met het heelal met al die sterren, manen en planeten. En dan snap ik ook niet waarom op drietriljoen lichtjaren afstand er sterren zijn die waarschijnlijk ten tijde van de oerknal geen methaangas hadden en daardoor rood kleurden. En dan snap ik ook niet waarom er mensen zijn die graag willen weten hoe het heelal is ontstaan en of er ook op andere hemellichamen leven (mogelijk) is. Dus ik snap niet waarom er mensen zijn die miljarden dollars spenderen aan ruimteonderzoek, zich het heelal in laten knallen met een iets te duren ruimteschip en dan beweren uiterst belangrijk werk te verrichten.

Riet

Laats liep ik langs het water en zag hoe de oevers begroeid waren met riet. Riet gaat op den duur dood, en dan moet het verwijderd worden. Wat heb ik gedaan, ik heb met deze in de oever groeiende dode rietstengels een deel van mijn gaaswerkschutting bekleedt. Het andere deel van de gaasschutting heb ik met wilgentwijgen behangen. Ziet er allemaal een stuk beschutter, leuker, gezelliger, knusser, minder open, behaaglijker, vriendelijker en gesloten uit. Bovendien kan de klimop makkelijker over deze matten groeien dan door het gaas. Het werkje heeft me wel pijnlijke vingertoppen opgeleverd. De matten vastmaken aan het gaaswerk met kleine stukjes staaldraad hebben de topjes wat gevoelig gemaakt. En met gevoelige topjes is het niet leuk om te typen. Bovendien, als iets niet leuk is, moet je het niet doen, tenzij je iets doet wat niet leuk is, maar door het doen er iets ontstaat wat wel leuk is. Dan moet je het doen.

Gewenste email

Voor de veiligheid zijn bepaalde maatregelen op je PC ingeschakeld. Van sommige maatregelen ben je op de hoogte, van andere niet. Mijn windowsmail is zelfdenkend. Bij het binnenhalen van een bericht geeft het systeem aan dat er een vermoedelijk ongewenst emailbericht is binnengehaald. Dan heb je drie opties, namelijk verplaatsen naar de map ongewenste emailberichten, direct verwijderen of annuleren. Maar welke optie je ook neemt, het bericht wordt, zonder dat ik heb bevestigd of het bericht ongewenst was of niet, direct verwijdert. Sterker nog, ik krijg de afzender niet eens te zien. Mooie boel is dat. Dus degene die mij na gisteravond een email heeft gestuurd: ik heb je email echt niet ontvangen. Ik heb je email echt niet gezien. Ik ben echt onschuldig. En al had ik moeten reageren, dat gaat nu echt niet lukken. Eigenlijk is die digitale snelweg helemaal niet zo betrouwbaar. Nee, ik heb meer vertrouwen in TPG post (of was het alweer TNT?). Al beweren sommige mensen dat zij brieven niet ontvangen, terwijl de brieven wel verzonden zijn. Maar die mensen geloof ik niet.

Eerst snoozen.

Elk mens verslaapt zich wel eens. Verslapen is eigenlijk niet de juiste terminologie. Het is toch raar dat je je door een wekker moet laten wekken. Eigenlijk is dat niet goed. Een mens heeft een aantal uren slaap per nacht nodig. En als die uren erop zitten, wordt je vanzelf wakker. Dus als je door een wekker wakker gemaakt moet worden, betekent dit dat je aantal slaapuren nog niet bereikt is. Gisteravond was ik vergeten de wekker te zetten. Ik werd wakker op het tijdstip dat mijn biologisch mechanisme vond dat het aantal slaapuren bereikt was. En dat beviel wel. Zoals ik wel eens eerder heb gemeld, ben ik geen ochtendmens. Dus niemand hoeft van mij te verwachten dat ik rond zes uur wakker wordt. Nee, mijn tijd om wakker te worden (en van vele anderen) ligt tussen half acht en acht uur. Toch weer een beetje jammer dat onze maatschappij hier niet echt rekening mee houdt. Want half tien beginnen vinden wij allemaal te laat (ook goedenavond). Dus pas ik mij aan aan de maatschappij en is het ochtendritueel: eerst vier keer snoozen en dan pas het bedje uitkruipen.

kennis vergaren

Vandaag heeft MijnAutoFocus flink wat nieuwe kennis opgedaan. Allereerst kennis over hout ('s morgens) en natuursteen ('s middags) in het kader van de monumentenzorg. Zeer nuttig! Na deze kennisvergaring is MijnAutoFocus een mooie wandeling gaan maken door de binnenstad van Utrecht om vervolgens aan de andere zijde van het centrum de weg te vervolgen naar het cursuslokaal om kennis op te doen in het kader van de nieuwe Wet ruimtelijke ordening. Zeer nuttig! Na deze cursus een tripje met bus, trein, metro en auto naar huis. Eindelijk thuis. Tijd om een biertje te nuttigen en de souveniers uit Utrecht met MeastroDjees te delen. Surprise, surprise...

Uitgestorven

Vandaag werd het bericht wereldkundig gemaakt. Een kwart van de zoogdieren wordt met uitsterven bedreigt. Is dat goed of slecht nieuws? Want zou het menselijk ras misschien tot de categorie ‘met uitsterven bedreigt’ behoren? Misschien heeft de overbevolking haar hoogtepunt bereikt en gaat de wereldbevolking eindelijk wat krimpen. Misschien komt er dan ruimte voor andere zoogdieren die ‘met uitsterven worden bedreigt’. Misschien hebben we straks geen ruimtegebrek meer om al die soortgenoten een dak boven het hoofd te bieden. Misschien zijn straks de snelwegen niet meer verstopt. Misschien bestaat straks het gros van de aardkloot uit tropische regenwouden. Misschien is het een utopie. Blijven er nog ruim 16.000 zoogdiergenoten over die wel met uitsterven wordt bedreigt. Het zou toch jammer zijn als we straks naar het museum van opgezette dieren zouden moeten om het iets te kleine paardje uit Mongolië te kunnen zien.

En nu weer overgaan tot de orde van de dag. Ik ga even checken of mijn beleggingshypotheek een woekerpolis is die ik misschien bij de Fortis heb afgesloten. (…..Waar het menselijke ras zich druk over kan maken.)

Vol verwachting

Met een NEE-JA sticker op de deur wordt jou brievenbus gespaard. Geen dagelijks geklepper omdat dikke pakken reclamefolders perse de deurmat willen bereiken. Alleen de reguliere post, de ochtendkrant en de zes huis-aan-huis weekbladen hebben het recht door de brievenbus heen te glijden. Maar er is altijd van dat onkruid dat jaar in, jaar uit de deurmat weet te bereiken. En dat is: het speelgoedboek van Intertoys. Of je het nu wilt of niet, dit reclameboek komt hoe dan ook. En samen met het gure weer komt tegelijk het Sinterklaasgevoel bovenborrelen. Hoe ik deze gevoelens ook probeer te onderdrukken, het lukt gewoon niet. Het Sinterklaasgevoel betekent dat ik gewoon mijn schoen moet zetten. En hoe Sinterklaas het ook voor elkaar heeft gekregen, weet ik niet, maar tot twee keer toe heb ik iets lekkers in mijn schoen aangetroffen.

Vogels tellen

Helaas, helaas ik heb de laatste vogeltelling van dit jaar net gemist. Of het nu de tuinvogeltelling of de nationale landelijke vogelteldag was dat weet ik niet. In ieder geval is die langs mijn neus voorbij getrokken. Sterker nog, ik wist niet eens van het bestaan. Tot vandaag dan. Het doet me deugd te horen dat de vogelpopulatie is toegenomen en er 204 soorten vogels zijn gesignaleerd. Ik wist niet eens dat er zoveel soorten in Nederland voorkwamen. Of ik de volgende telling van de partij zal zijn? Ik denk het niet. Een hele dag in mijn tuintje staren vind ik iets te veel van het goede. Trouwens, het verschil tussen een winterkoninkje, een vink en een koolmeesje zou ik niet weten. Ik weet net hoe een huismus eruit ziet. En die komt in mijn achtertuintje wel eens voorbij vliegen. Netzo als de merel, de roek, kraai, raaf of kauw en het roodborstje. Afgelopen zomer hebben wij een week lang mogen genieten van een groen-geel geval. Het beestje was aan het schreeuwen om zijn of haar partner. De partner was blijkbaar gevlogen. Maar om wat voor geval het ging is onbekend. Ach, een vogel is een vogel en van een vogel geniet ik niet minder dan van een vogel. Dus nu ga ik genieten van mijn vreemde vogel.

Economie

Het vertrouwen is gedaald. Financiële instellingen zijn meer dood dan levend. De huizenprijzen dreigen te kelderen. Alle spaarcentjes worden massaal in oude sokken en onder het matras gestopt. De hand gaat op de knip. In de supermarkt zakken we wat vaker door de knieën. En als we zo doorgaan, praten we elkaar nog verder in de put. Dus we gaan de boel maar weer omkeren.
Ons vertrouwen stijgt. In de hele wereld gaat het slecht, behalve bij ons. En dat blijft zo. Onze financiële instellingen maken overuren. Het is nog nooit zo goed geweest als voorheen. Vacatures raken niet gevuld. De koersen blijven stijgen. Onze huizen zijn nog nooit zo veel waard geweest. Deze maand is de waarde wederom met 0,75% gestegen. Er heeft nog nooit zoveel spaargeld op spaarrekeningen gestaan. De supermarkten behalen een recordomzet. En als we zo doorgaan, zal de werkeloosheid voor het eerst in de geschiedenis onder de 2% uitkomen.
De media bepaalt het gevoel van vertrouwen en wantrouwen. De economie is mede gebaseerd op dit vertrouwen en wantrouwen. Het is voor 75% een psychologisch spelletje.

Racen

Er zijn mensen die beweren dat autoracen topsport is. Ik geloof best dat je van racen moe kunt worden en ik geloof ook dat je er RSI van kunt krijgen. Maar moet je autoracen nu sport noemen? Het schijnt bere interessant te zijn dat er van die totootjes voorbij flitsen met wel 200 km/h. Je moet natuurlijk ook de sfeer meemaken. En dan sta je natuurlijk op de tribune, waar je wordt opgefrist door benzinelucht, de geur van brandend rubber opsnuift en als het even meezit zit, je in een zwarte roetwolk sta. En och, af en toe vliegt er zo’n ding op te grote wielen uit de bocht en moet er even een brandje geblust worden. En de restjes? Die voeren we netjes af naar de schroot. Een circuitbeest drinkt graag liters benzine of diesel (o.d.). Gooi maar vol die tank! Alsof het niks kost. Tank vol en wroem, weer vijf rondjes crossen. Kan iemand mij overtuigen en uitleggen wat de lol van racen is?

Studentensteden

Altijd mooi, van die testjes die je helpen bij het uitkiezen van jou studentenstad. Want de vraag is niet wat wil je studeren, maar waar wil je studeren. Je studententijd is immers je mooiste tijd uit je leven. En daar hoort een echte studentenstad bij. Dé steden om voor ‘mijn studentenstad’ in aanmerking te komen zijn: Maastricht (zachte g), Utrecht (dorp), Rotterdam (sfeerloos), Nijmegen (kanshebber), Groningen (stug), Wageningen (boeren), Amsterdam (hip), Leiden (wonen daar ook anderen dan studenten), Tilburg (brabants gezellug), Enschede (staat daar een universiteit?), Eindhoven (tussen de lampenfabrieken) en Delft (lekker oud). Eerst even 24 vragen beantwoorden. ‘Ik ben gek op landbouw’, Bedoelen ze een fraai uitzicht over de weide of doelen ze met deze vraag op de landbouwuniversiteit? Ik weet het niet. Ik beoordeel de vraag of ik het landelijk gebied mooi vind. ‘Als er maar een vliegveld is’. Vind ik echt een zeer belangrijke vraag om te bepalen welke stad bij mij past…. Tuurlijk niet, boeiuh, lekker belangrijk. ‘Als de zeespiegel stijgt, wil ik droog zitten’. Ja, hoog en droog, in een flat dus. Na 24 vragen is het resultaat: Op de eerste plaats Rotterdam (ik vertrouw de test voor geen meter). Op de tweede plaats Leiden (dat lijkt er meer op). Op een derde plaats Groningen en Delft (is niet slecht). Op een vierde plaats Maastricht, Utrecht, Eindhoven en Wageningen. Op een vijfde plaats Tilburg en geen plaats voor Nijmegen, Amsterdam en Enschede. Blijkbaar heb ik nooit de juiste keuze gemaakt.

De trein

Vandaag vertrok MijnAutoFocus met de trein naar Utrecht. In eerste instantie zou MijnAutoFocus met de vouwfiets naar het station fietsen, maar MaestroDjees vond dat geen goed idee. ’s Morgens is het nog donker en het fietspad naar het treinstation is nogal ‘vrouwonvriendelijk’. M.a.w. als een vent je op dat fietspad van je fiets wil rukken, zijn er niet veel mensen die dat opmerken. Dus MijnAutoFocus en MaestroDjees vertrokken samen met de fiets naar de metro. Bij de metro splitste onze wegen. MijnAutoFocus ging met de metro naar het station, en MaestroDjees ging met de metro naar zijn werk. Op het station snel een treinkaartje kopen en naar het perron. Wachten, geen trein, wachten, geen trein, wachten, na twintig minuutjes wachten galmde er uit de luidsprekers dat er geen treinverkeer naar Gouda mogelijk is. Wel rijden er sprinters. Wat zijn dan sprinters? De rest is een bekent verhaal. Sprinter komt aan op station, als legbatterijkippen sta je in een overvolle coupé, in Gouda overstappen op een trein naar Utrecht, vanwege vertraging besluiten met bus naar bestemming te rijden, buskaart zien te scoren, eindelijk buskaart bemachtigd, stadsbus zoeken en gevonden en met enige vertraging bestemming bereikt. Maar om nou te zeggen dat de trein niks is, nou nee. Ik geloof niet dat de NS er wat aan kan doen als er een bovenleiding knapt. Gewoon een gevalletje van pech hebben.