De kat

De kat staat nog volop in het leven. Ondanks zijn bejaarde leeftijd, gedraagt het beest zich af en toe als een kitten. Hij spint er gulzig op los en gilt als hij aandacht (of eten) wil. Sinds hij kleine blikjes mousse krijgt (leuk, een aanbieding), is het normale voer niet meer interessant. En dat laat Mien dan weten ook. Een afkeurende blik krijgen wij toegeworpen en dan loopt hij met een air weg, alsof er iets goed mis is. Nooit toegeven aan zo’n beest, anders is het hek van de dam. Tegenwoordig als wij in de woonkamer onze avondmaal nuttigen, is hij niet meer van de partij. Normaal bleef hij voor je neus ronddartelen in de hoop een stukje vlees te krijgen. Meneer vertoeft tegenwoordig in de keuken. Niet om zich de overheerlijke mousse tot zich te nemen. Nee, sinds de sprong op het aanrecht mogelijk is, zijn de pannen het doelwit. En als wij klaar zijn met de maaltijd en de borden bij de vaat zetten, kunnen we de afgelikt koekenpannen bijna schoon in de kast terug zetten.