De trein

Vandaag vertrok MijnAutoFocus met de trein naar Utrecht. In eerste instantie zou MijnAutoFocus met de vouwfiets naar het station fietsen, maar MaestroDjees vond dat geen goed idee. ’s Morgens is het nog donker en het fietspad naar het treinstation is nogal ‘vrouwonvriendelijk’. M.a.w. als een vent je op dat fietspad van je fiets wil rukken, zijn er niet veel mensen die dat opmerken. Dus MijnAutoFocus en MaestroDjees vertrokken samen met de fiets naar de metro. Bij de metro splitste onze wegen. MijnAutoFocus ging met de metro naar het station, en MaestroDjees ging met de metro naar zijn werk. Op het station snel een treinkaartje kopen en naar het perron. Wachten, geen trein, wachten, geen trein, wachten, na twintig minuutjes wachten galmde er uit de luidsprekers dat er geen treinverkeer naar Gouda mogelijk is. Wel rijden er sprinters. Wat zijn dan sprinters? De rest is een bekent verhaal. Sprinter komt aan op station, als legbatterijkippen sta je in een overvolle coupé, in Gouda overstappen op een trein naar Utrecht, vanwege vertraging besluiten met bus naar bestemming te rijden, buskaart zien te scoren, eindelijk buskaart bemachtigd, stadsbus zoeken en gevonden en met enige vertraging bestemming bereikt. Maar om nou te zeggen dat de trein niks is, nou nee. Ik geloof niet dat de NS er wat aan kan doen als er een bovenleiding knapt. Gewoon een gevalletje van pech hebben.