Regenachtig

Vanavond reed ik terug na een gezellige avond bij een collega van mijn vorige werk. Ik dacht dat het vroeger was vertrokken, dan het werkelijk was. Door weer en wind ging mijn tocht huiswaarts. Het regende niet, het goot niet, nee, het kwam met bakken uit de hemel. De witte strepen op het wegdek waren niet meer zichtbaar en de diepe plassen op het niet met zoab geasfalteerde wegdek maakte de rit niet prettiger. Omdat de plassen ook met 90 km/h een dusdanig negatief effect op de wegligging van mijn gele monster had, zat er enigszins wat schrik in mijn lichaam. Ik snap steeds meer hoe die ongelukken bij slecht weer ontstaan. Omdat er toch altijd van die mensen met een gaatje in hun achterhoofd de weg opgaan om met dit beperkte zicht met 130 km/h de snelweg te trotseren. Nou, meneer of mevrouw, je wordt bedankt. Vanwege jou opspattende water, of meer de vloedgolf die jij veroorzaakt, is mijn zicht op de weg nog minder geworden dan het was. Op sommige momenten is het fijn dat de vluchtstrook een onderdeel van de weg kan zijn.