Blauwbekken en koukleumen

In het kader van de opleiding Monumentenzorg, theorie en praktijk was vandaag een laatste excursiedag, naar Leiden. De ochtend begon met een tochtje door de city, gevolgt door een bezoek aan een museum. Een kattekop van een gids leide ons door het gebouw, van de prehistorie via de Romeinen naar de Vikingen en weer terug. Elke keer dat gehaast en die langdradige verhalen. Ja, we de verhalen waren langdradig en als iemand ergens een foto van wilde maken, dan gaf dat teveel oponthoudt... Een leuk museum om zonder gids doorheen te sjouwen. De middag was een stadswandeling met een lijst met vragen over diverse gebouwen die onderweg langs kwamen (of kwamen wij langs de gebouwen?). 'Wat kan je vertellen over het metselwerk, dateer het gebouw, zoek de bouwsporen, beschrijf de ruimtelijke opbouw'. Leuk gevonden, maar het was zo jammer dat het k-k-k-koud was. Vingers waren verkrampt, tenen gevoelloos,stijf van de kou slenterden we door de binnenstad. Het enige wat verder bewoog, waren de tanden die ritmisch op elkaar klapperde van de kou.