Schoonmaakstress

Morgen komen pa en moe op visite. Dat betekent dat het huis opgeruimd moet worden, de stofzuiger een keertje moet overwerken, de oude kranten in de oud papierbak gedumpt moeten worden, de schouw een poetsbeurt krijgt tot er een blinkend stuk rvs boven het gasfornuis hangt, de schoenen en jassen op de plek komen te liggen zoals ‘het hoort’, de ramen een zeembeurt krijgen, de vloeren en dweil over zich heen krijgen, de kussens op de bank worden opgeklopt, de toilet een nieuw blokje in de pot gehangen krijgt, de badkamer een ontkalkbeurt kan verwachten, de auto door de wasstraat wordt gehaald, de vaatwasser een keertje extra mag draaien, de koelkast wordt afgenomen met een vochtig zeem, de voordeur van de knip gaat, de deurmat wordt ontdaan van een kilo ingelopen zand en de nette kleertjes weer uit de kast gehaald worden. En dan is het eerste commentaar wat we krijgen: ‘Ben je van je geloof afgevallen, en hen je toch een schoonmaakster in huis genomen? Het is veel te schoon voor jullie doen. Van ons had je de boel niet hoeven opruimen’. Maar ach, je wilt die ouwe lui toch in een netjes en opgeruimd huis ontvangen, toch? En daar doe je het voor.