Geschenk

Het is ondertussen algemeen bekent dat MijnAutoFocus tradities maar niks vindt. Dus elk jaar op een vaste dag de verjaardag vieren, ook al komt het eigenlijk niet uit, is natuurlijk onzin, vindt MijnAutoFocus. Elk jaar iedereen gelukkig nieuwjaar wensen is ook onzin. Want waarom moet je ieder jaar opnieuw iemand een gelukkig nieuw jaar wensen, terwijl je iedereen altijd al een gelukkige dag, jaar of leven wens. Of je het nu meen of niet, het hoort er bij, dus je staat niet eens meer stil bij de betekenis van bijvoorbeeld een gelukkig nieuw jaar. En dan al die feestdagen, die steeds meer omgetoverd worden tot een eetfestijn met familie en vrienden. Waar blijft de spontaniteit. De collega buren van MijnAutoFocus vonden het een leuk idee om afgelopen woensdag spontaan een kado te kopen. Gewoon een kleinigheidje. Een zomaar-actie dus. Het kado mocht vandaag pas worden opengemaakt. MijnAutoFocus heeft trouw gisteren het kado uitgepakt. MijnAutoFocus vindt de leuke en spontane actie van haar bijna-collega’s wel erg leuk. Er kwamen twee mooie schaaltjes met een kaarsje erin onder het papier vandaan. Die kunnen mooi in de woonkamer staan. Nog niet zo lang geleden kreeg MijnAutoFocus van een andere bijna-collega een mooi boek. Zomaar, omdat MijnAutoFocus er wel iets aan kon hebben. Nou bijna-collega’s, bedankt! MijnAutoFocus vindt dat leuke acties. Vanaf morgen zijn deze bijna-collega’s echte collega’s.

De deugniet

Clifford breekt even in op het blog van MijnAutoFocus. Hij is terug van weggeweest. Weer een beetje ouder (bijna 84 jaar), maar ondeugender dan ooit. Iedereen weet dat katten gek zijn op witbrood, boter, cake, kaas, slagroom, melk, leverworst maar vooral op kippenbotjes. MijnAutoFocus en MaestroDjees letten daar scherp op. Dus als er kippenkluifjes gegeten worden, dan verdwijnen de botjes direct in de catproof prullenbak. Catproof is dat ding zeker. Toen op een ochtend de keuken werd betreden, was de hele vloer gezaaid met snippers blauw plastic. Dat was de vuilniszak. Het gedeelte wat over de rand van de prullenbak hing heeft het beest helemaal kapot gekrabd in de hoop een kippenbotje te kunnen bemachtigen. Helaas kat, mislukt. Iedereen weet dat katten gek zijn op kaas. Op zondagochtend wordt ontbijt op bed gegeten. Gewoon simpel een boterham met kaas. Het bordje met boterhammetjes staat op het nachtkastje en de krant wordt gelezen. En de sluwe kat is in de slaapkamer. ‘Schat, waarom heb je geen beleg op mijn brood gedaan?’ En de sluwe kat is verdwenen (met de kaas). Iedereen weet dat katten gek zijn op cake. MijnAutoFocus had een zakje met kleine cakejes. Eentje om zelf op te eten en de rest blijft netjes in het zakje op de tafel. ‘Schat, waarom eet je maar een half cakeje op? En waarom ligt de zak met cakejes onder de tafel?’ En de deugniet likt zich schoon. Iedereen weet het, en we trappen er elke keer weer in…

Oranje

De blauwe mappen op A5 formaat zijn al aardig gevuld met afschriften. Het was tijd geworden om een extra map aan te schaffen. Toevallig kon er een map op A4 formaat gratis worden opgehaald. In deze grote map kunnen zelfs twee afschriften onder elkaar opgeborgen worden. De kleur is even wennen. Het op blauw georiënteerde kastje wordt momenteel ontsiert door de kleur oranje. MijnAutoFocus is blij dat het USB-lampje ook oranje is. Door meerdere objecten van dezelfde kleur bij elkaar te plaatsen, komt er weer harmonie in de kleursamenstelling. Ook in de portemonnee is een blauwaccent prominent aanwezig. Naast de blauwe eurobiljetten is het plastic geld ook van een giroblauwe kleur. Op termijn komt hier verandering in. MijnAutoFocus zal op zoek moeten gaan naar een eurobiljet die past bij de oranje tint. Waarschijnlijk is het vijftig eurobiljet het meest passend. De imagoverandering brengt veel verwarring mee. MijnAutoFocus ging in de stad altijd op zoek naar een blauwe pinautomaat. Die vielen lekker op in het straatbeeld. Nu moet gezocht worden naar een oranje. Die kleur valt vaak weg in bakstenen gevels en vallen daarom minder op. De gedaantewisseling is een feit. Daar kan echt niks meer aan gedaan worden. We zullen er mee moeten leven dat de giro definitief uit ons leven is verdwenen.

Gadgets

Leuk hoor, al die hebbedingetjes, waar je eigenlijk niks aan heb, maar toch wil hebben, omdat het zo leuk is. Leuk hoor, al die onnodige rommeltjes, die rommel veroorzaken, niks toevoegen, alleen dan dat ze leuk zijn en voor de rest weinig functioneel. MijnAutoFocus heeft via de brievenbus een leuk cadeau ontvangen, voor de gedane moeite. MijnAutoFocus heeft een enquête ingevuld over de website van monumenten. De link in de mail keek MijnAutoFocus indringend in de ogen en zei: ‘ik wil door jou worden ingevuld’. En dat heeft ze gedaan. Niet wetende dat er maar liefst vijf invullers werden beloont met een gadget. Per mail is MijnAutoFocus netjes op de hoogte gebracht van haar aanwinst. Met enige aarzeling (bang voor reclameterreur) heeft MijnAutoFocus toch haar adres gegeven en de gadget is netjes thuis bezorgt. Een USB-lampje. En om eerlijk te zeggen: Het is echt een handig ding, om in het donkere hoekje naast de pc-kast de knopjes van de radio te kunnen bestuderen. Over enquêtes gesproken. Een tijdje geleden kreeg MijnAutoFocus een vragenlijst over de post. Een anonieme enquête van een hogeschool voor o.a. ambtenaren in Tilburg. Ook bij deze instelling werden onder de teruggezonden formulieren 10 boekenbonnen verloot. MijnAutoFocus heeft het formulier volgens de gebruiksaanwijzing anoniem ingevuld en bij de opmerkingen gezet de boekenbon met belangstelling tegemoet te zien. Want MijnAutoFocus weet zeker dat zij een van de gelukkige was, maar door haar anonimiteit heeft de instelling haar adres nooit weten te achterhalen.

Buitenlandse lekkernij

MijnAutoFocus zag een promo op teevee. Je moet er toch niet aan denken. De tenen gingen krom staan en de haren stonden recht overeind. Het idee, ja, het idee, daar gaat het om. Want het zit tussen de oren. Leuk, al die cultuurverschillen. MijnAutoFocus is helemaal voorstander van leren over andere culturen. Eigenlijk gaat daarin niks te ver. Het is toch mooi om te zien (en te beleven) hoe mensen uit andere culturen in het leven staan. En, proeven van de eetgewoontes van elkaar is toch heel normaal. En dan hebben we het natuurlijk niet over de chinees om de hoek of de pizzeria op het dorpsplein. Het hoeft natuurlijk niet. Nee, je hoeft natuurlijk niet de eetgewoonte van een ander te proberen. Want walvis, hond en een lekker stukje kangoeroe gaat natuurlijk te ver. Dat is een principekwestie. En voor de rest is het een kwestie van proberen. Tenenkrommend hoor. Maar vooruit, je moet het allemaal maar proberen dus. De sprinkhaan zou MijnAutoFocus nog wel in overweging willen nemen, maar de buffelworm, of meelworm, of hoe dat beest ook mag heten. Dat kleine krioelding, dat doet denken aan een made, waar weer zo’n vieze, irritante blauwe vlieg uit voortkomt. Over m’n lijk, dat zo’n beestje ooit in de mond van MijnAutoFocus verzeilt zal raken. Tenenkrommend dus. Binnen nu een vijf jaar te koop in de supermarkt. Ze liggen in de schappen naast de mosselen, kuikenboutjes en lamsboutjes.

Scannen

Op sommige momenten is het verlangen naar het papieren tijdperk groot. MijnAutoFocus is bezig de familiedocumenten aan het scannen. De belangrijkste documenten staan inmiddels op de pc, maar er lag nog wat op de stapel. Deze stapel bevat voornamelijk gegevens over randpersonen in de familie. Dat zijn dus de broer van de neef van de zwager die net een kind heeft gekregen en waarmee het contact redelijk is. En verder paperassen als de stempelkaart van de camping in Zuid-Frankrijk van mijn overleden opa. Die kaart stamt uit 1962, en is daarom leuk om digitaal vast te leggen. Al die documenten moeten binnenkort weer naar de eigenaar, dus MijnAutoFocus heeft een beetje haast. Eén van de laatste mappen is aan de beurt om gescand te worden en het scannen gaat vlot. Papiertje op de scanner, bliep, pop-up: ‘Wilt u scannen of bent u klaar’. MijnAutoFocus wil scannen en scannen en scannen. En nu de laatste…. Er is een fout opgetreden. ‘Geeft niks, dan scannen we de laatste toch opnieuw’. Zo geschiedt. De klus zit erop. Nu alle scans voorzien van de juiste naam. Er is maar één scan aanwezig, en wel de laatste die MijnAutoFocus opnieuw heeft gedaan. Wat is het geval, alleen als je op KLAAR drukt, dan slaat dat ding de scan op. De rest ging dus verloren….

Johan en Willem

Toen die Willem Oltmans een paar jaar geleden in het nieuws was, moest MijnAutoFocus altijd aan de naam Van Oldenbarnevelt denken. De link is niet geheel duidelijk, misschien omdat ze beide met de Oranjes te maken hadden. Van Oldenbarnevelt leefde natuurlijk 400 jaar eerder dan Oltmans en Bernhard is geen Maurits (of was het Willem). Een andere overeenkomst was dat ze beide werden beschouwd als landverraders, waarbij Willem het ‘geluk’ had dat de doodstraf niet meer bestond en Johan het ongeluk dat deze wel bestond. Onlangs dit gegeven heeft het duo MijnAutoFocus & MaestroDjees Johan ontmoet in een parkje in Den Haag. Johan vertelde het stel over de republiek De Zeven Provinciën en over hoe hij de VOC oprichtte. Hij vertelde over de glorietijd die hij meemaakte en over de roerige tijden die volgden. Hij zei “Tijdens een depressie moet je juist leven, geld uitgeven, vermaak en vertier zoeken”. MijnAutoFocus & MaestroDjees knoopten deze wijze woorden in hun oren en zijn naar het binnenhof vertrokken om eens een gesprek aan te gaan met de heer Bos. Het stel vertelde de heer Bos wat Johan allemaal heeft vertelt. Daarna vervolgde het stel hun weg naar het torentje van de premier. Helaas zat het hek op slot. Hij was vast niet thuis. Het is ook niet handig onverwachts langs te komen. Volgende keer beter.

’s-Gravenhage

De meeste zeggen Den Haag, maar wie op chique gaat, zegt ’s-Gravenhage. De eerste naam voor deze stad bestaat langer dan de tweede. De chiquere vorm is ergens in de 17e eeuw verzonnen door een paar graven in Den Haag. Zij vonden dat hun stad een chique naam verdiende en veranderde Den Haag dus in ’s-Gravenhage (des Graven van Hage). Tegenwoordig zijn beide namen officieel voor deze bijzondere stad. De Haag, hoofdstad van Zuid-Holland, maar ook de residentie van het rijk en de koninklijken. Regeringsstad met Eerste en Tweede Kamer, Raad van State en het centrum van het internationale gerechtshof. De Hofstad, met het werkpaleis van de koningin. Een stad met een verleden en een toekomst. Een werkstad met veel fileleed, tijdens de spits staan in de trein. Veel mensen wonen en werken op weinig vierkante meters. Den Haag is vol, prop vol. In de achtertuin van schitterende 17de en 18de eeuwse gebouwen, verrijzen moderne torenhoge kantoorgebouwen en appartementencomplexen. Misschien is dit ook wel de charme van deze bijzondere stad.

Hobby

Het lijkt erop dat de carrière van MijnAutoFocus als fotograaf niet van de grond kom. Dat komt omdat ze de laatste tijd te weinig plaatsjes schiet. Het wordt hoog tijd dat er weer een mooie plaat wordt vastgelegd. En wie weet, wint MijnAutoFocus volgend jaar eindelijk de world pers photo. Afgelopen keer viel ze net buiten de prijzen. MijnAutoFocus had een schitterende foto ingeleverd van een chemisch toilet, en moest helaas genoegen nemen met een derde plaats. MijnAutoFocus hoopt dat MaestroDjees zich verder ontwikkeld tot een goed schrijvend journalist. Hij voor de tekst en de journalistieke kant van de zaak en zij voor de foto en de presentatie. Dat wordt een mooi team: MAF & MD. Een mooi journalistiek verslag over een reis naar de Spitsbergen, Groenland of de Noordkaap zou een leuk beginnetje kunnen zijn. Met schitterende foto’s van het ijs, de sneeuw of het noorderlicht. Het stel zoekt nog een sponsor om deze opdracht te kunnen voltooien. En tot die tijd blijven we doen wat we nu doen. Een beetje hobbyen dus.

Afgelast

Aan het eind van de maand zouden we naar het theater gaan. Echter, vandaag belde het theater dat de voorstelling was geannuleerd, wegens een teleurstellende kaartverkoop. Er waren namelijk twee kaarten verkocht. Het muziektheaterstuk Wild Boys stond op het menu. Een theaterstuk over een mannenrockband, maar dan met vrouwen. Een stuk waarin twee werelden bij elkaar worden gebracht, het ruige rockleven en ‘buiten werktijd’ het tuttige vrouwtje. De strijd tussen de leefstijl die je krijgt aangemeten en de leefstijl die je zou willen. Maar ja, jammer, jammer, jammer, geen Willemijn, Suzan en Kim. In plaats van naar het theater gaan, zal het wel een avondje ganzenborden worden bij de openhaard. Gezellig op het berenvelletje, met een glas rode wijn en borrelnootjes. Dan hoor je MijnAutoFocus opeens roepen: ‘help, help, ik ben in de put gevallen’. En dan is het spel niet meer leuk, wordt het ganzenbord teruggelegd in de kast, het berenvelletje opgerold de rode wijn leeggeschonken en het openhaardvuur gedoofd, om vervolgens onderuitgezakt de avond verder te vullen met het hangen voor de teevee.

Zonnebloemolie

Op de trap staan al weken twee flessen zonnebloemolie. Waarom die flessen op de trap staan is een raadsel. De flessen zijn niet leeg. De flessen zijn dus vol. Sterker nog, de flessen zijn gevuld met zonnebloemolie. Zoals olijfolie wordt gemaakt van olijven, zo zal zonnebloemolie wel gemaakt worden van zonnebloemen. En dat is een denkfout. De olie wordt gemaakt van de pitten van de zonnebloem, de zogenaamde zonnebloempitten. Er is koud geperste en warm geperste olie. Net als bij de olijfolie is er dus verschil in kwaliteit en gebruik. Dat betekent dus dat de frieten niet in alle zonnebloemoliesoorten gebakken kan worden. Want olie van de koude pers, kun je niet verhitten. En olie van de warme pers waarschijnlijk wel. In Frankrijk heb je hele velden met zonnebloemen. En vooral als de zon een lange tijd lekker schijnt, schijnt de zonnebloem het best te groeien. Een zonnebloem kan wel drie meter hoog worden. De zonnebloempitten kunnen trouwens ook voor andere doeleinden gebruikt worden. Planten in de eigen achtertuin, voeren aan de papagaai of opeten. Er bestaat zelfs zonnebloempittenbrood. MijnAutoFocus heeft zonnebloempitten. Binnenkort gaan die de grond in. Waar blijft de zon?

De fee

Feeën bestaan. Wie kent niet de tandenfee die vroeger bij het wisselen van het melkgebit in de holst van de nacht langs kwam en jou net uitgevallen tandje ruilde voor een kwartje. Of de fee die jou in mum van tijd omtoverde tot een prins (carnaval) of prinsesje. En nu heeft MijnAutoFocus met eigen ogen kunnen aanschouwen dat een fee echt bestaat. Een fee is een vrouw met vleugels op haar rug en een toverstaf in haar hand. Met de toverstaf kan de fee echt toveren. Ze kan voorwerpen laten zweven of spullen wegtoveren. Het lijkt wel magie. MijnAutoFocus weet zeker dat er een fee bij haar in huis leeft. Ze heeft die fee nooit ontmoet, maar regelmatig raken spullen in haar huis kwijt. Het kan niet anders zijn dan dat dit het werk van een fee is. Maar het kan natuurlijk ook een elfje zijn. Zou Klaas Vaak behoren tot de categorie feeën, elfen of is hij toch een kabouter? Kabouters bestaan niet. Want als kabouters bestonden, hadden ze vast en zeker het huis van MijnAutoFocus een keer opgeruimd. Hoewel. Mijn moeder zei altijd, als ik mijn kamer moest opruimen, dat de kaboutertjes het niet deden voor me. De twijfel begint toe te slaan. Is de fee die MijnAutoFocus onlangs ontmoette niet echt? En zijn het dan de kabouters die in haar huis goederen verdonkeremanen?

Uitgifte

Nu de geoefende schaduwboekhouders voornemens zijn miljoenen te claimen bij de gemeente Wieringen, Bos niet wil bezuinigen op het altijd nuttige defensieonderdeel en de inboedel van de heer P. Fortuijn binnenkort onder de hamer gaat, wordt het voor MijnAutoFocus eens tijd de financiën onder de loep te nemen. Het vernieuwen van de dakkapellen, wordt waarschijnlijk beperkt tot het zetten van isolatieglas. Nu het rijk inzet op groen en klimaat en dus op kort termijn subsidie gaat verstrekken voor na-isolatie en isolerend glas, in de hoop de economie draaiende te houden, is de keuze tussen een nieuwe dakkapel of alleen het glaswerk vervangen snel gemaakt. Dat levert een kostenbesparing van misschien wel duizend euro op. Hoewel gisteren met meerderheid van de stemmen besloten is de reis naar Noorwegen niet (of in aangepaste vorm) te maken, zal de besparing toch niet voor het vakantiedoel gebruikt worden, om zodoende de lang gewenste tour te kunnen maken. Nee, nu ons lieve buurmeisje tot twee keer toe met de trekhaak de kentekenplaat van de auto heeft aangerand, zonder daarvan een mededeling te doen, zal de besparing waarschijnlijk worden gebruikt om de zolder te voorzien van een warm jasje. En als er nog ergens een euro overblijft, dan heeft MijnAutoFocus nog een mooie oude sok. Want, de garantie dat over eenendertig jaar nog pensioen wordt uitgekeerd is nagenoeg nihil.

Pas op de plaats

MijnAutoFocus voelt zich verplicht een mededeling te doen over de recessie. U weet wel, die economische malaise die u in de jaren twintig en de jaren tachtig van de vorige eeuw ook al een keer meemaakte. En de jaren die daarop volgden met massaontslagen, faillissementen, kelderende beurzen en een zeepbel (auto/ film/ radio en computer/ internet) die werd stuk geprikt. Nee, de recessie laat MijnAutoFocus niet koud. Ze vreest het ergste. Het eerste wat mensen in deze barre tijden doen is het opzeggen van abonnementen en lidmaatschappen. Als alle betaalabonnees van MijnAutoFocus hun lidmaatschap opzeggen zal ook het bestaan van dit blog in gevaar komen. Om deze moeilijke periode te overbruggen heeft MijnAutoFocus papieren verzameld die verzilverd kunnen worden. Het oudejaarslot van de afgelopen trekking vertegenwoordigd een waarde van zeker vijf euro. MijnAutoFocus zal dit lot nog deze week verzilveren, voordat straks het chartaal geld niet meer verkrijgbaar is. Met deze verzilvering kan MijnAutoFocus nog even operationeel blijven in deze depressie. En mensen, met z’n allen kunnen we ons door deze zeer, zeer moeilijke periode heen slaan. Voor u het weet is er weer een nieuwe zeepbel op de markt en groeit de economie, de welvaart de inflatie en onze portemonnee.

Haar

Al bijna een jaar roept MijnAutoFocus al dat ze nodig naar de kapper moet. Niet om de pruik te modelleren, maar om de dunnen en gespleten punten te laten verwijderen. En vandaag is MijnAutoFocus zomaar een zaak binnengelopen met het verzoek nu geknipt te kunnen worden. Wie kan nu weigeren als MijnAutoFocus dat zo lief vraagt. Dus kon ze tegelijk plaats nemen in de kappersstoel. Kleedje om en knippen maar. Uiteindelijk is er een klein stukje van de onderkant verwijdert. Als alle dunnen en gespleten haarpunten verwijdert moesten worden, was MijnAutoFocus bijna kaal geweest. Dus de volgende keer weer een stuk. Tip van de dag: Kom ‘ns wat vaker langs bij de kapper. Dat is beter voor je haar. De kapster gaf nog een interessante tip. Eén keer per week je haar wassen is meer dan voldoende. En als je dan een zure shampoo gebruikt, dan blijft de structuur van het haar beter. Het aantal malen wassen van de haren is een mooie kostenbesparende tip. Dat bespaart shampoo, water en dus geld. Maar een zure shampoo? Hoe weet je dat een shampoo zuur is? Ook de kapper heeft shampoos in voorraad om te verkopen …

Achtelijk dorp

MaestroDjees attendeerde MijnAutoFocus op een bericht op het web. Het is weliswaar een oud bericht, maar toch wil MijnAutoFocus er nog iets over kwijt. Het schijnt zo te zijn dat ene Rob V. van de omroep Llink heeft beweerd dat in het dorp waarin wij woonachtig zijn alleen maar enge christelijke mensen wonen die minderwaardige mensen voortbrengt (of iets in die trant). En dat er alleen maar calvinisten wonen die een ander niets gunt. Niet echt leuk om daarmee geassocieerd te worden. Hoewel het bericht voor een groot deel klopt, wil MijnAutoFocus er een nuance in aanbrengen. Om het dorp te redden, zijn wij, atheïsten hier komen wonen. Wij willen een ander geluid te laten horen. (Hihihi, beetje flauw.) Maar het dorp waar Rob V. het over heeft is een echt saai dorp. Er zijn bijna geen cafés, theater of fatsoenlijk jeugdhonk voor jongeren. Er is echt geen ene mallemoer te doen. Het dorp heeft ook geen eigen identiteit, behalve dan de grote calvinistische inslag die er heerst. Voor de rest is het somber, grauw en saai. En een ander niets gunnen is een mentaliteit die hier over het algemeen wel wordt toegepast, maar dat is soms ook van toepassing op andere groeperingen (even hokjesdenken!). Ondanks alles wonen we prettig in dit dorp. Lekker rustig! En nu gaat MijnAutoFocus lid worden van Llink. Dat hebben ze wel verdient (mits ze hun beweringen nuanceren natuurlijk).

Muziekdrager

Vroeger als MijnAutoFocus muziek wilde luisteren, dan had zij daarvoor een ding waar een cassettebandje in kon, batterijen en een koptelefoon op aangesloten kon worden. Dat ding was zo groot, dat je het niet kwijt kan raken. Nu heeft MijnAutoFocus een ding ontvangen, zo klein dat het in je portemonnee past. Een kwijtrakertje dus. En alleen via de pc kan er muziek op worden gezet. Een poging dat ding aan de praat te krijgen is mislukt. De hedendaagse technologie is blijkbaar niet voor iedereen weggelegd. Wat MijnAutoFocus betreft, wordt het ding binnenkort verbannen naar de pedaalemmer. Want een onhandig ding, waarbij je eerst de gebruiksaanwijzing moet lezen om te snappen hoe het werk en bovendien ook nog een kwijtrakertje is, daar zit MijnAutoFocus niet op te wachten. MijnAutoFocus heeft vernomen dat het dingetje een waarde heeft van ongeveer € 100,00. Maak dat de kat wijs. Het kan toch niet zo zijn dat hoe kleiner het apparaat, hoe duurder het is. Dus wie nog een iPod wil, deze ligt momenteel in de blauwe vuilniszak, en is gratis af te halen. Wees er vlug bij, want weg is weg. MijnAutoFocus is blij dat het andere ding, waar van die cassettebandjes in kunnen uitstekend werkt. Lang leven de ouderwetse apparaten!

De man

Stel MijnAutoFocus was als man geboren. Dan is ze ongeveer 1.75 meter lang, heeft een slank postuur, donkerblond tot zwart haar en blauwe ogen. Ze, of beter hij, is niet gespierd (6-pack), maar wel sterk. Waarschijnlijk heeft hij grote oren, is iets kalend op het hoofd tot grote inhammen bij de slapen of heeft een kale kop. En verder borsthaar, heel veel borsthaar. Haren op de benen, de armen, misschien wel op de rug. Een sterke baardgroei, à la Ruud Lubbers en verder haren, overal. Nee, geen haren, maar dons, een vacht of misschien wel een bontkraag. Buiten deze toch wel specifieke uiterlijke kenmerken zou hij, en dat is het ergste, maar één ding tegelijk kunnen. En dan is het de hele dag kiezen. Telefoneren of stofzuigen. Lezen of luisteren. Drinken of t.v. kijken. Kaas of worst. Verder houdt hij van sport (lekker simpel) en misschien sport hij zelf wel (uitlaatklep). Hij vindt bier drinken met vrienden helemaal top, fluit graag naar de wijvies en is helemaal gek van … puzzelen. MijnAutoFocus houdt niet van haar, maar wel van hem. Nee, ze bedoelt; houdt niet van haar, dons, een vacht of een bontkraag. Ze vindt één ding tegelijk kunnen doen sneu en vindt bier ook lekker. Ze houdt niet van sporten en ze heeft kleine oortjes. Nee, het is maar goed dat zij niet als hij geboren is, anders was zij ongelukkig en hij ook.

Vrouwenhofjes

In grote steden als Amsterdam en Dordrecht zijn er nog van die hofjes, waar alleen vrouwen wonen. Vaak vrijgezelle vrouwen. Deze vrouwen leven in lichtelijk afzondering op een plek waar mannen verboden zijn. En als er toch mannen zijn, dan dienen deze heren om 22.00 uur het pand verlaten te hebben. Een woonplek voor alleen vrouwen neigt naar discriminatie. Mensen zoals jij en ik komen nimmer in aanmerking voor zo’n hofje. Welke argumenten je ook op tafel legt. Die vrouwen die in die hofjes wonen zijn vaak de wat rijpere vrouwen. Hoewel rijp? Vaak overrijp. En deze overrijpe vrouwen, ookwel senioren of bejaarden genoemd, leven daar nog zelfstandig. Het is toch een mooi gegeven, dat die dames met hun zilvergrijze kleurspoeling en wandelstok nog veilig en zelfstandig kunnen bivakkeren in de grote boze stad. Het mindere is dat zij in hun uppie leven in prachtige panden, waar gezinnen een moord voor zouden doen. En vaak staan die panden op bijzonder mooie locaties. Om jaloers op te zijn. Op de foto staan een aantal mooie pandjes in hartje Amsterdam. Het terrein is alleen toegankelijk voor bewoners. MijnAutoFocus heeft een aantal bewoners mogen ontmoeten. De gemiddelde leeftijd van deze dames is de leeftijd van MijnAutoFocus maal drie minus 50% van één maal de leeftijd van MijnAutoFocus.

Volgende keer

MijnAutoFocus moet nog het formulier invullen van de ov-chipkaart voor het opladen, aan de werkgever nog wat melden over een document en verder nog mailen hoeveel mensen op de diploma-uitreiking komen en nog mailen voor de uitnodiging van de reünie en nog een kaartje versturen en nog wat aan dat stalen ros van manlief doen en niet vergeten nog de fotosite checken en nog lid worden van iets, maar wat is alweer vergeten. En MijnAutoFocus moet de kippetjes nog braden en er staan nog wat mails die ook nog op antwoord wachten of gelezen willen worden en vandaag helemaal vergeten de was te doen en soda in de goot gieten voor deze weer verstopt raakt en de planten nog wateren, anders gaan ze dood en de nagels van de kat moeten nog steeds geknipt worden, netzo als de pruik van MijnAutoFocus. Dat moest een half jaar geleden al gebeuren. Maar ja, MijnAutoFocus had andere dingen te doen en nu is het alweer tijd om te koken. Dus al die andere dingetjes die ook nog moeten gebeuren schuiven weer een dagje op. Maar morgen gaat MijnAutoFocus studeren, dus schuift alles nog een dag op en alles schuift zo lang op dat het allemaal vanzelf oplost.

De kledingzak

MijnAutoFocus heeft een kledingzak van een stichting ontvangen. Kleding wordt in haar woonomgeving zelden of nooit opgehaald, naar zij zich kan herinneren. Dus de kledingzak werd met enige verbazing ontvangen. Het is een kledingzak van de nierstichting. Maar wat doet een nierstichting nu met al die kleding? Van het leger des heils, humanitas of kinderen in Roemenië is het enigszins duidelijk met welk doel de kleding wordt opgehaald. Maar de nierstichting? Verder lezen doet geloven dat de kleding bestemd is voor de verkoop. En de opbrengt is dan voor de stichting. Leuke activiteit, maar dat is meer iets voor de kringloopwinkel. En daar verder over nadenkend is de vraag of kleding ophalen met als doel deze bijvoorbeeld aan de armen te geven, zoals die andere stichtingen doen, wel zo goed is. Als deze kleding naar de ontwikkelingslanden verscheept wordt, krijgen die mensen daar wel gratis kleding, maar een stimulans voor de werkgelegenheid ter plaatse is dat natuurlijk niet. Dan liever investeren in kleermakers, zodat ze in hun eigen brood kunnen verdienen. Maar nu de ontvangen kledingzak. Die blijft toch maar ongevuld.Onze afgedragen kleding gaat uiteindelijk naar de voddenboer.

Het toilet

MijnAutoFocus gaat de wc opknappen. Het project bik-de-beige-tegels-van-de-wand is gestaakt. Binnenkort wordt het nieuwe project plak-de-houten-schrootjes-aan-de-beige-tegels-vast gestart. Verder gaat MijnAutoFocus het plafond hoogglans zwart schilderen en plakt ze een rozet van gips in het midden. De hoeken van het plafond krijgen van die schuine sierlijsten. De wanden worden pikzwart. En tot 1.50 m1 hoog komen hoogglans witte schrootjes of zo iets. Het raam en de deur wordt zwart mat en hoogglans geschilderd en de kozijnen mat wit. De pot blijft beige, want dan zijn de remsporen minder duidelijk zichtbaar (hihi). De bril krijgt een zwart-wit steenmotief en op de vloer legt MijnAutoFocus een kleedje. Op de muur komt een hele grote lijst met zwart-wit foto’s en op de andere muur een kalender en een knal roze koekoeksklok. En als toefje komt op de deur komt een knal roze gewei te hangen. Om het kitschgehalte op te voeren hangt MijnAutoFocus nog een kroonluchter aan het plafond. Het lijkt wel een paleisje. Zodra de wc klaar is, heet kleinste kamertje geen wc meer, maar hét toilet.

De blinde vink

Heeft u afgelopen keer meegedaan aan de vogeltelling? En heeft u toen uren naar uw tuintje of balkon lopen turen en alle vogeltjes trouw op een papiertje genoteerd? En heeft u een dag van tevoren wel voer gestrooid om vogels te lokken. U heeft natuurlijk met smart gewacht op deze vogelteldag. Het mooie van de vogelteldag is dat tienduizende mensen, misschien gezinnen zich (op die dag) hebben verdiept in de tuinvogel en serieus zijn gaan turen naar de tuin in de hoop een vliegend beestje te zien. Misschien één, twee of misschien wel tien. Na de telling werden door de tellers de resultaten doorgegeven en de balans kon worden opgemaakt. De meest geziene vogel is ook dit jaar de huismus. Het tegenstrijdige bericht dat de huismus steeds minder voorkomt, lijkt dan ook niet te kloppen. Maar de vogelteldag is eigenlijk een beetje onzin. Want het wordt dus aangeraden eerst de vogels te lokken met voer en vervolgens te tellen. En de buren tellen dezelfde vogels als de andere buren. In de dorpen wordt fanatieker geteld dan in de steden. En in Noord-Nederland meer dan in het zuiden. Het leuke is dat de vogelteldag eigenlijk bedoeld is om mensen eens een dagje serieus naar de natuur te laten kijken. En wat is er dan makkelijker dan dit te doen vanuit de luie stoel. Op deze manier wordt geprobeerd mensen bewuster te maken van de dieren in hun tuin. En om al die mensen fanatiek te krijgen wordt er een ‘officiële’ telling aan gekoppeld, zodat iedereen het idee heeft ook echt nuttig bezig te zijn. Leuk hè? En het verontrustende bericht dat de huismus steeds minder wordt gezien is echt waar.

Stalen ros

Vandaag had MijnAutoFocus een niet-werkdag. Om half tien vanochtend rolde ze het nest uit om vervolgens naar beneden te sloffen en een bak muesli te pakken. In de keuken aangekomen struikelde MijnAutoFocus over de in reparatiestand opgestelde fiets van MaestroDjees. Dat was waar ook. Meneer had met zijn ros over een schroef gereden, waardoor er een gat van een halve centimeter in de achterband was gekomen. MaestroDjees had al geconcludeerd dat het een niet-plakbaar gat was. Met nog de slaap in de ogen besloot MijnAutoFocus eerst maar een kop koffie te nemen, en erover nadenken wat er met het stalen ros moet gebeuren. Het kan toch niet zo zijn dat MaestroDjees nog eens twee dagen op de appeltjesgroene fiets van MijnAutoFocus naar zijn werk moet. MijnAutoFocus besloot naar de HEMA te gaan om twee binnen- en twee buitenbanden voor de fiets te kopen. Het was maar goed dat de bandmaat op een papiertje geschreven stond, anders waren vast de verkeerde maten mee naar huis gekomen. MijnAutoFocus begon aan de grote zware klus, die niet voor iedereen is weggelegd. Eerst een boutje losdraaien die met bruut mannenkracht vastgezet was, toen nog een bout, toen een vleugeltje, toen een schroefje, een bout, en nog één. Toen de ketting eraf, de remkabel, de band eraf, het wiel eruit, en toen alles in omgekeerde volgorde weer terug. Te beginnen met de nieuwe buitenband. En toen alles klaar was besloot MijnAutoFocus de voorband ook maar te verwisselen. Na twee uur reed het stalen ros weer over het asfalt en was de fietsenwerkplaats weer keuken. MijnAutoFocus zal binnenkort een factuur naar MaestroDjees sturen, voor twee uurtjes woeste arbeid.

Hoofdstuk gesloten

Vandaag is weer een hoofdstuk afgesloten. Het hoofdstuk fotoklasje. Vandaag bespraken we de laatste opdracht. De serie. MijnAutoFocus had een serie over boeken gemaakt. De foto's is een kalender verwerkt, en nu wordt MijnAutoFocus dus het hele jaar door aan het eindresultaat herinnerd. Overigens was het resultaat van iedereen erg indrukwekkend. De lessen waren zeker niet voor niks geweest. Nu de laatste les met ons fotoklasje erop zit, is het tijd om op eigen benen te gaan staan. Dat betekent eropuit gaan en fotograferen. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Geen opdracht, niemand die tips kan geven, geen stok achter de deur. Aangezien iedereen dat probleem kent, gaan we vanaf nu elkaar inspireren. Dus foto’s op het net zetten, elkaar opdrachten geven en een keer afspreken voor een praktijkdag. Het ziet er allemaal hoopvol uit. Nu alle cursussen ten einde hoeft MijnAutoFocus in ieder geval niet in een zwart gat te vallen.

Belastingcentjes

Eindelijk is het dan zo ver. Er komt een langverwacht onderzoek naar de beslissing over Irak. Hebben we nu wel of niet een goede beslissing genomen. Hadden we nu wel of niet moeten meedoen. Hebben we wel of niet op basis van de juiste feiten beslist. Over heel veel maanden gaan we het verlossende antwoord krijgen. En dan weten we of we een juiste beslissing hebben genomen. En dan? Niks. Dan gaan we leren van onze fouten (als die zijn gemaakt). MijnAutoFocus mist iets in deze berichtgeving. Waarom wordt nu niet meegedeeld dat dit onderzoek de belastingbetaler tonnen met geld gaat kosten. Beetje jammer. MijnAutoFocus zal even verder pruttelen. Want toen onze held Wouter de ING ging redden, was al snel de rekensom gemaakt, dat dit reddingsplan de belastingbetaler ruim € 6.000 per persoon ging kosten. Foei toch Wouter, dat wij harde werkers hiervoor op moeten draaien. Dan hadden ze die centjes toch beter kunnen besteden. Bijvoorbeeld aan een onderzoek naar de besluitvorming over Irak. Want de ING redden? Nee, laten die hun eigen broek ophouden. Dan had half Nederland tenminste niet meer bij z’n spaarcentjes gekund. Dan hadden bedrijven niet meer kunnen investeren, dan had niemand meer geld willen uitgeven, dan gingen veel bedrijven op de fles. Nee, die belastingcentjes kunnen we beter besteden….

De haaientand

Wanneer je op de weg haaientanden tegen kom, dan betekent dat in de regel dat het kruisende verkeer voorrang heeft. Dus als je op de fiets haaientanden nadert en je hoort achter je een ronkende auto aankomen, dan verminder je vaart in de hoop dat de auto snel passeert, zodat je niet hoef te wachten bij het oversteken. En als je een rotonde nadert en je ziet een auto aan komen rijden, dan zet je de fiets stil, om te wachten tot de naderende auto de rotonde is overgereden, om vervolgens je weg op de fiets te vervolgen. In Capelle aan den IJssel werkt het allemaal anders. Als een fietser haaientanden nadert, dan krijgt de fietser van de automobilist negen van de tien keer voorrang. Als een fietser op de rotonde wil oversteken, dan krijgt de fietser altijd (dat is in 99,2% van de gevallen) voorrang van de naderende of afslaande auto, ondanks de haaientanden. Heel verwarrend altijd. De fietser wacht tot de auto is gepasseerd, omdat de auto voorrang heeft en de auto wacht tot de fietser is overgestoken, omdat het een fietser is, die het vast koud heeft in het barre weer. Dus gemeentebestuur van Capelle aan den IJssel: wordt het niet een keer tijd duidelijkheid te scheppen en de fietser, zoals in vele andere gemeenten, voorrang te geven op de rotonde en onoverzichtelijke kruisingen?