Vakantietijd

Het is weer vakantietijd. Alle mensen met naar school gaande kinderen en bouwvakkers moeten nu allemaal tegelijk op vakantie. Geen gemaar, maar met z’n alle filerijden naar Frankrijk. Aanhanger mee, auto tot het nokje toe vol, kinderen op de achterbank met een tv of dvd, om ze lekker zoet te houden en gaan met die banaan. Dan denk je dat het overal rustig is, maar dat is natuurlijk niet zo. Er zijn ook achterblijvers. Dit zijn mensen zonder kinderen en die niet in de bouw werken. Deze mensen hebben geen prioriteit gekregen om op vakantie te gaan, en zorgen voor een minimale bezetting op menig werk. Deze mensen nemen de honneurs van hun collega’s waar. In vakantietijd zijn ze een manusje van alles. Telefoniste, receptionist, postbode, typist, notulist, spreekbuis, klachtenlijn, vertegenwoordiger, verkoper van strakke praatjes en reproassistent. En als je met z’n allen de schouders eronder zet en dus ook helpt bij de mindere klusjes, dan komt het allemaal wel goed. En dan heb je van die luiwammesen (MijnAutoFocus wilde eigenlijk rotte appels gebruiken, maar heeft besloten een ander woord te kiezen), die zich te goed voelen om maar één vinger uit te steken. Die net doen alsof ze het druk hebben, die te beroerd zijn koffie te halen, de telefoon op te nemen of een kopietje voor je te maken. Die mensen die niet willen mee zoeken, omdat ze van een andere afdeling zijn. Nee, daar kun je geen oorlog mee winnen. Typisch gevalletje van jammer dan.