Donkere dagen

De donkere dagen komen er aan. Nee, MijnAutoFocus bedoelt: de donkere dagen zijn er weer. ’s Morgens in het donker naar het werk. ’s Middags in het donker weer naar huis. ’s Avonds de gordijnen dicht en de kachel aan. Het wordt weer knus in huis. De straten zijn leeg. Of nee, de straten zijn vol met afgevallen bladeren. Noch kip noch haan is op straat te bekennen. Vandaag reed MijnAutoFocus laat in de middag over straat. Waarom? Om zich van A naar B te verplaatsen. Het regende hard en het was al erg donker. De straten zijn lastig waar te nemen. Door de regen en de lichten van de tegenliggers was er af en toe sprake van enige verblinding. Nu is het toch al lastig in het donker te rijden, omdat alles nog moeilijker in te schatten is. Een lichtelijk vorm van nachtblindheid lijkt het wel. Fietsers zijn lastig waar te nemen en voetgangers zijn nagenoeg onzichtbaar geworden. De donkere winterjas valt namelijk niet op het donker. De bochten van de bochtige weg worden bijna over het hoofd gezien. Op de weg liggen plassen. De herfst is al een tijdje begonnen, maar nu pas is het herfstgevoel duidelijk aanwezig. En met het herfstgevoel komt ook de winterdepressie naar boven. Winterdepressie? Nee, daar heeft MijnAutoFocus geen last van. Wel heeft ze last van een verhoogde werkdruk, lastige collegae en een gevoel van wordt ze nu wel, of niet ziek. Een beetje net niet ziek gevoel. Is het verkoudheidje van drie weken geleden toch niet helemaal verdwenen?