Soo sentimenteel

Of er nu wordt ingebroken, een moord wordt gepleegd, een pedo terug keert in de samenleving, een TBS-er ontsnapt, hangjongeren rondhangen of hangouderen de buurt terroriseren, de onbekende die voor de tv zijn zegje mag doen, heeft eigenlijk altijd hetzelfde te vertellen. ‘Oooh, wat erg’. Ja, doos, het zou lekker zijn als je het niet erg zou vinden. Of deze dan: ‘Ja, ik heb kinderen, en dat maakt het allemaal wel een stukje erger’. Nee, alsof het voor iemand zonder kinderen niet erg is. Waarom worden toch altijd die kinderen erbij gehaald? Er wordt een poging gewaagt dat het voor die persoon een ietsje pietsje erger is, dan voor iemand met bijvoorbeeld alleen een kat. Dus als mijn buurman wordt vermoord, dan is het voor mijn andere buren erger dan voor MijnAutoFocus. Want mijn andere buren hebben zelfs kleinkinderen, en MijnAutoFocus heeft alleen MaestroDjees en Clifford de kat. Hoewel niemand de vermoorde buurman kent, is het voor MijnAutoFocus veel minder erg. En hoe zit het precies met een terugkerende pedo? Alleen mensen met kinderen mogen dat erg vinden. En dat vindt MijnAutoFocus ook (uhum). MijnAutoFocus heeft hierin totaal geen zeggenschap (vinden ZE). MijnAutoFocus kan zich namelijk niet eens voorstellen hoe het zou voelen een pedo in de buurt te hebben wonen. Want MijnAutoFocus heeft geen kinderen. Maar misschien woont er wel ‘zo iemand’ in de buurt. Maar ja, dat weten we natuurlijk niet. Niet weten? Nee, niet weten….. Mooi zo, ook weer uit de wereld geholpen.