maandag 6 december 2010

De krantenbezorger

Zaterdag lag er een AD in de brievenbus, in plaats van de Volkskrant. Dat is niet leuk wakker worden. Het AD valt in de categorie Telegraaf en dat is een krant die ik verban uit mijn leven. Ik moest het dus met het AD doen. Dat is een telefoontje naar de bezorglijn. Er volgt een keuzemenu. De klacht wordt opgenomen met een spraakcomputer. Zaterdag na 13.00 uur wordt de krant nabezorgt, beloofde deze aardige vrouwencomputerscherm. Gelukkig, het weekend is niet helemaal verpest. Totdat blijkt dat de krant niet wordt nabezorgd. Dat had ik kunnen verzinnen, want van die keren dat er geen krant of een verkeerde krant werd bezorgd, is er nooit een nalevering geweest. Aan het begin van de zaterdagavond maar weer een telefoontje wagen. Als je niets laat horen, dan gebeurt er niks. Maandag tussen 13.00 en 15.00 uur wordt er een nieuwe poging gewaagt de Zaterdagkrant bezorgt te krijgen. Dat werd om 15.15 uur een telefoontje naar de bezorglijn van De Volkskrant, want uiteraard werd de beloofde afspraak niet nagekomen. Er stond al een klacht geregistreerd zei de computerstem, het was niet mogelijk nog een klacht op te nemen. Doorverbinden naar een medewerker was ook niet mogelijk, want die waren op maandagmiddag om 15.15 uur niet aanwezig. Dinsdagochtend terugbellen dus. Dan zeker via de post zaterdag de krant van verleden week ontvangen? Wat moet je met oud nieuws? Zo is het wel makkelijk met je bezorgklachten omgaan. Alleen een klacht op papier kan hier tegenop.

zaterdag 4 december 2010

WikkiePikkie

De vrijheid van meningsuiting, de vrijheid te mogen schrijven, zeggen en publiceren wat je wil, is een belangrijk grondrecht van de mens. Althans, dat wordt met name in de westerse wereld beweerd. De wereldleiders uit het westen veroordelen dan ook altijd landen als bijvoorbeeld China of Rusland, waar deze grondrechten vaak worden geschonden. In die landen heb je geen persvrijheid. En commentaar op het regime is natuurlijk uit den boze. Sinds kort is meneer WikkiePikkie prominent in het nieuws. WikkiePikkie heeft het in zijn hoofd gehaald om allemaal geheime documenten en andere gevoelige informatie op het internet te zetten. En dat mag natuurlijk niet. Want blijkbaar mag je toch niet alles publiceren wat je wil, en al helemaal geen staatsgeheime zaken. Zoals de Chinezen zouden reageren op zulke activiteiten, zo reageert Amerika nu. Er wordt alles aan gedaan om de website te bombarderen en het brein achter slot en grendel te krijgen. Eerst wordt er een peloton ellende op de WikkiePikkie-site afgestuurd en zorgen de internet-oorlogvoerders dat de provider van WikkiePikkie er mee stopt, dan wordt er een heksenjacht op het brein afgestuurd. Allemaal ellende. Maar mag jzo iemand nu wel of niet al deze documenten op het internet plaatsen. De overheid moet toch transparant zijn? Zolang er niemand gevaar loopt, lijkt het mij wel mogen. Maar als er gevaar dreigt, dan niet. En wanneer iemand gevaar loopt, is niet duidelijk. Kijk maar naar Salman Rushdie of de Deense cartoonist. Zij lopen gevaar. Wie dacht dat nu van tevoren?

woensdag 1 december 2010

Brrr, koud he?!

Wat was het vandaag lekker koud. Hoewel het maar een graad of vijf onder nul was, voelde dat als vijftien graden onder nul. De gevoelstemperatuur was erg laag. Dit heeft te maken met het tempo waarmee je huid dus afkoelt. Bij een gemeen windje heb je iets sneller last van warmteverlies. Hierdoor voelt het gemene windje erg koud aan, zoals vandaag . Het voordeel van dit koude windje was natuurlijk dat niemand vanochtend de autoramen hoefde te krabben. En er is nog een voordeel. Want zit je lekker in je huisje en heeft de kachel moeite je huisje warm te stoken, dan ga je gewoon even naar buiten voor een winterse wandeling. Na de wandeling kom je in je huisje en dan is het binnen heerlijk warm. En dat komt echt niet omdat de kachel lekker heeft lopen sjokken. En met een rozig gevoel ga je met een kop warme chocolademelk op de bank zitten. Het is warm in huis. Maar verder is deze barre kou eigenlijk alleen maar lastig. Hoewel kou? In Siberië is het pas koud. Maar voor Nederlandse begrippen was het best fris, waardoor de daklozen verplicht binnen moesten slapen. De echte daklozen gingen schoorvoetend akkoord met deze verplichting. In de noordelijke provincies hebben boeren en buitenlui van het natuurijs kunnen genieten. Dat is hier bij ons niet aan de orde. Waarschijnlijk gaat dat niet gebeuren, want binnenkort komt de dooi om de hoek kijken en wordt de winter weer een zachte Hollandse winter.

dinsdag 30 november 2010

Een voetbaltoernooi organiseren

Over twee dagen weten we of het WK naar Nederland en Belgiëë komt, of dat Rusland, Engeland of Portugal/ Spanje de dupe worden dit evenement te organiseren. Ik zou zeggen: hier wil je niet de dupe van zijn, het is nog niet te laat je kandidatuur terug te trekken. Ik zou zeggen: de organisatie lekker aan Rusland overlaten en de hele FIFA lekker in hun eigen sop gaar laten koken. Laat ze lekker in een ander land de boel overnemen. Ga weg met die drukte en al die onzinnige regeltjes, die de leden van de FIFA doen bevoorrechten. En verder denk ik dat het organiseren meer geld kost dan dat het oplevert. En dan moet je zoiets nooit doen. Besteed dat geld liever aan onze kunst en onze cultuur. En weet je waarom ik denk dat het veel centjes gaat kosten? Omdat het crisis is. Je moet wel maximaal investeren van meneer FIFA, maar door de crisis worden investeringen echt niet terugverdiend. En zijn we niet een beetje moe van het altijd haantje de voorste zijn, van het in the picture staan, het voorop lopen en het kleinste jongetje van de klas te zijn met de grootste mond? Een beetje de boys van de FIFA sponsoren als land, zou ik nooit willen doen. Laat ze lekker naar hun eigen pijpen dansen, in plaats van naar de onze. En het belangrijkste is natuurlijk dat je als land niet geassocieerd zou willen worden met de corruptie van de organisatie.

maandag 29 november 2010

Wintersweer

Het wordt weer eens tijd voor een berichtje, dacht ik. En wat is er dan niet mooier te berichten over het mooie winterse weertje. Zo loop je over straat met een dun herfstjasje aan, en zo moet je de winterjas van zolder halen en je wollen handschoenen aan doen op de fiets. Ik vond deze overgang een beetje extreem. De herfst was namelijk milt (afgezien van wat regenbuien), vond ik. Ik heb het niet als guur ervaren. Maar de winter moet ook niet te lang op zich laten wachten. Het is al bijna december. Vandaag was ik zo verstandig vandaag alle terracotta buitenpotten in te pakken met folie en heb ik een bloempot gevuld met pindakaas en zaadjes voor de vogels. De auto kreeg een dekje op het voorraam en achter de radiatoren heb ik radiatorfolie geplakt. Laat de winter maar komen! Buiten ligt een centimeter sneeuw, en de vijver is dichtgevroren. Op de televisie zie ik regelmatig items over winterbanden. Is het nu wel of niet verstandig om winterbanden te nemen? Drie jaar geleden begon de het gesprek over de winterband en sinds dien is de winterband een vast gespreksonderwerp tijdens in de winter. Ik ben nog niet overtuigt. Ik vraag me af of het een lobby van de bandenverkopers is of dat het echt noodzakelijk is? Winterbanden slijten sneller. Als ze iets versleten zijn, wat is nog de meerwaarde ten opzichte van gewone banden? Wat kost een set winterbanden inclusief wisselen en nog een keer wisselen eigenlijk?

woensdag 24 november 2010

Kunst en cultuur

Ik ben tegen de bezuinigingen, maar heb niet meegedaan met de schreeuwpartij. Dat vond ik een stomme actie. Schreeuwen is altijd stom. Ik ben meer van stille acties. En stilte kan ook heel effectief zijn. Wat dacht je van een concert zonder geluid? Bij kunst en cultuur denkt men meestal aan schilderijen, standbeelden op een plein, kunst in de wei, opera, balletvoorstellingen of onzinnige acties die met subsidie worden opgezet. Maar er wordt een hoop vergeten. Wat dacht je van de bibliotheek, een kindervoorstelling met kabouter Plop, de jaarlijkse braderie, de kermis, de avondvierdaagse, een concert van Fransje Bauer of de kunstuitleen? Ook hier wordt gehakt. Kunst en cultuur is niet het elitevermaak voor de rijken. Misschien is kunst en cultuur juist belangrijker voor Henk en Ingrid. Kijk, de rijke mensen gaan in plaats van twee keer maar één keer naar een operettevoorstelling. Het wat minder rijke gezin zegt haar abonnement op de bibliotheek misschien wel op, of gaat niet meer naar een concert van hun idool. Wat zou verder het effect zijn van deze bezuinigingen? Het aantal musicals wordt gehalveerd, waardoor het makkelijker kiezen wordt waar je heen wil. Het aantal concerten wordt gehalveerd, blijft alleen de top over die nog kan leven van de opbrengst. De salarissen van de directeuren van de kunstuitvoeringsinstanties wordt gehalveerd. Kan de directeur nog maar in 1 auto rijden in plaats van 3. En de kinderen spelen maar een spelletje op de pc in plaats van lezen in een boek.

maandag 22 november 2010

Nieuwe gordijnen

Vandaag nieuwe vitrages en gordijnen gekocht voor op de slaapkamer/ fitnesskamer. Er hingen nog geen vitrages, rolgordijnen of andere raamversieringen en de gordijnen die daar hingen paste eigenlijk niet. Dus leek het mij een goed plan om nieuwe aan te schaffen. Er hangen wel gordijnrails aan het plafond, maar naaien kan ik niet. Dus een plooi maken in een gordijn is voor een beginneling best moeilijk. Dus het werden van die roedes. Ben de hele middag bezig geweest met die roedes. In mijn studeerkamertje moest voor de balkondeur nog een nieuw gordijn hangen. Maar omdat de ruimte tussen de bovenkant van de deur en het plafond wel erg laag is, kan er geen roede hangen. Dit wordt een potje pielen met haakjes. In de slaapkamer/ fitnesskamer had ik een roede voor de vitrage en een voor het gordijn opgehangen. Maar omdat het gordijn meer ruimte tussen roede en plafond nodig heeft dan de vitrage, moesten de beide roedes worden omgedraaid. Je zou toch bijna een lamme arm krijgen van het schroeven. Tot slot het zijraam. Mooi, die buizen van de radiator, die naar boven lopen. Lastig om tussen de muur en de warme radiatorbuis een roede te hangen. Jammer, dat de roede van het gordijn te laag hangt. Toch maar weer verplaatsen. Alle roedes hangen eindelijk. Tijd om de gordijnen en vitrages te zomen. Maar dat is een leuk klusje voor om de regenachtige zondagmiddag. Het was weer een leuk karweitje vandaag, dat altijd langer duurt dan gepland.

donderdag 18 november 2010

Cholera

In Haïti is de cholera uitgebroken, maar wat is cholera eigenlijk voor ziekte? Een duik in het woordenboek: er valt te lezen dat cholera een Grieks woord is voor galziekte. Het is een besmettelijke darmziekte, gekenmerkt door hevige diaree en zeer groot vochtverlies. Cholera wordt veroorzaakt door een kommavormig bacterie, dat in het Latijns vibrio cholerae wordt genoemd. In 1883 is de bacterie ontdekt door de Duitse bacterioloog Robert Koch. Het is dus niet echt een prettige ziekte. En als de hygiëne ook niet over naar huis te schrijven is, dan zit je mooi in de penarie als je besmet bent met de vibrio cholerae. Het is, zo blijkt, een besmettelijke darmziekte. En we weten ook dat de mensen in Haïti hutje mutje wonen en leven. Dus er kan wel gesproken worden van een drama. Maar hoe kan dat toch allemaal gebeuren? Ik heb er al eerder over geschreven. De hulporganisaties hebben echt goede ideeën, maar op de een of andere manier komt de hulpverlening niet goed van de grond. Of het nu aan de plaatselijke overheid ligt, het langs elkaar heen werken van de organisaties of dat wel de goederen aanwezig zijn, maar het vervoer er naartoe ontbreekt, het is gewoon zoals het niet moet. De eerste hulp was prima, maar het bouwen van huisjes, het herstellen van de infrastructuur en het opnieuw opbouwen van een gezonde samenleving is niet gelukt. Dus al deze arme mensen leven in armoede en hebben cholera. Wat zouden de samenwerkende ontwikkelingsorganisaties doen?

dinsdag 16 november 2010

Macht der Koningin

De politieke partijen vinden de tijd weer eens rijp de macht van de Koningin ter discussie te stellen. Maar ik denk dat zonder de Koningin dit land allang in een chaos zou verkeren. De koningin is misschien wel machtig, maar misschien ook niet. Zij is in ieder geval iemand die zorgt dat het land bestuurd wordt, iemand die zorgt voor stabiliteit, binding en saamhorigheid. Je zult het misschien niet denken, maar het aanstellen van adviseurs, (in)formanten en andere clowns in het formatie proces moeten gewoon aangesteld worden door iemand die boven de politiek staat. Dat kan echt niet iemand zijn die Jan Klaassen en Katrein hebben gekozen. Met de koningin aan het roer wordt toch echt voorkomen dat er sprake is van partijdigheid, een onzorgvuldig proces of misschien wel fraude. En als de koningin alleen maar ceremoniële taken mag uitvoeren, dan mag ze deze taak dus niet meer doen. En dat schaart ons democratisch stelsel. Verder is het natuurlijk onzin dat het koninklijk huis naast te veel invloed heeft, te veel drukt op de schatkist. Representatiekosten zijn nu eenmaal hoog. Maar wat je er terug krijgt is veel hoger. Op zich maakt het mij niet zo heel veel uit of wij nu een republiek of een monarchie hebben. Ook het onderhouden van een republiek kost klauwen met geld. En daar doen wij het mee in het buitenland! Het geheim van de Koningin is dat ze veel goed werk verricht achter de schermen. Alleen zien wij dat niet.

maandag 15 november 2010

Niet over praten

Het is de kunst van het zwijgen, vergeven en vergeten. Als je dat goed toepast, dan kun je met de ergste misdaden wegkomen. Je had het niet moeten doen. Je schaamt je ervoor. Je vindt het verschrikkelijk. Vooral omdat je tegen jou held hebt gelogen. Je bent blij met je tweede (of is het je derde, misschien wel vierde) kans, en je grijpt deze met beide handen aan. Je wilt jou kiezers niet in de steek laten. Haha, je zult maar een van die kiezers zijn, en je hoort dat je van hem bent. Hij wil jou niet in de steek laten, en iemand met zoveel spijt, moet je bijna wel vergeven. Het is alsof ik vandaag een slechte stand-up comedian zat te bekijken. Enerzijds een grote bek dat alle boeven het land uit moeten en anderzijds bepaalde boeven als volksvertegenwoordiger laten spelen (van mijn belastingcentjes). Dat is wel de beste grap van de avond. Ik vraag me echt wel af wat onder alle boeven moet worden verstaan. Dat zijn vast alle mensen met een strafblad, behalve die mensen die voor bepaalde andere mensen nodig zijn om weer andere duistere zaakje op te knappen. En wat ik onder duistere zaakjes versta, is vast iets anders dan wat de politie eronder zou verstaan. De zaak is zoals deze is, en de heren die een hoofdrol spelen in deze zaak zullen vanaf morgen roepen dat ze geen commentaar op de kwestie leveren, en dat alles is gezegd en gedaan.

zondag 14 november 2010

pad met bomen

Slalommend langs de regendruppels, liep ik over een pad met bomen. De herfst had al toegeslagen, waardoor de groenen bladeren inmiddels grouw, rood-bruin gekleurd waren. Buiten was een guur windje aan het waaien. En daar liep ik dan, over het pad met bomen. Het rook er naar de herfst, het klonk er ook naar. En de temperatuur vertelde dat de zomer al lang verlaten was. Het pad lag bezaait met bladeren, maar ook de regenplassen kenmerkden het beeld van de weg. Het had er blijkbaar al flink geregend, en tussen de regendruppels doorprobeerde ik mijn weg te vervolgen. Het is herfst geworden. Dat zag je, dat voelde je en dat hoorde je. Een wandeling over een herfstachtig pad. Dat was een mooie herfstwandeling die ik nog niet zo lang geleden maakte.

maandag 8 november 2010

De tuinposter

Bij een huishoudzaak kocht ik nog niet zo lang geleden twee van die tuinschilderijen. Een met een klaproos en die andere met ook zo iets dergelijks. Deze heb ik aan de schutting gehangen, en ik moet zeggen, dat het goed staat. Daarom kochten wij nog meer van die schilderijen. Drie kleintjes en twee wat grotere. Achteraf bleken deze niet waterbestendig te zijn, waardoor er nu van die witte schilderijen hangen, zonder plaatse erop. Daar moet verandering in komen. Ik heb een aantal van mijn mooiste foto’s geselecteerd, om er een tuinschilderij van te laten maken. De prijzen lopen uiteen, en de meeste bieden alleen een doek met vier gaten erin aan. Het liefst wil ik een foto op een houten frame, maar daar betaal je de hoofdprijs voor. Dus ik denk dat ik de houten frames van mijn wit geworden doeken ga gebruiken. Nu dacht ik een goedkoop zaakje gevonden te hebben. Na wat zoekwerk op hun site, vragen ze € 15,00 bezorgkosten. Dan ben je opeens een van de duurste geworden! Dus daar moet even scherp op gelet worden. Ik heb geen ervaring met tuinposters, dus ben niet goed op de hoogte van de geleverde kwaliteiten. Ik ga nog maar even speuren op een aantal forums. Ik hoog wat nuttige tips tegen te komen. Misschien moet ik gewoon wat varianten proberen: canvas, kunststof, aluminium, het is allemaal leverbaar. Maar of een foto op deze ondergronden goed tot hun recht komen, vraag ik me dus een beetje af.

vrijdag 5 november 2010

Mijn muziek

Het is allemaal mooi, al die muziek op cd, maar eigenlijk zou ik graag een de beste nummers van die cd’s op mijn mp3-speler willen hebben. Ik weet niet of het illegaal is, maar ik heb een handige manier om deze liedjes te verplaatsen. De cd zet ik eerst op mijn computer, waarna ik met een programmaatje er een mp3-tje van maak, en die zet ik op mijn speler. Dan heb ik een verzameling van allemaal goede nummers, die ik dan weer in de auto kan draaien, of tijdens het hardlopen (wat ik niet doe, maar het is dus bij wijzen van spreken) kan afspelen. Hoe kom je anders aan goede mp3-tjes? Kopen op internet is een idee, maar ik heb al de cd gekocht en het is toch toegestaan voor eigen gebruik een kopie te maken. Ik denk dat bovengenoemde manier daar ook wel onder valt. Het is misschien wel een kopie van een kopie, maar ik luister alleen naar het kopiekopie en niet naar het kopie op de computer. Het zou toch eigenlijk raar zijn als dit niet zou mogen, want dan kun je bijna nooit genieten van jou eigen muziek. Ik ga in ieder geval niet hardlopen met een stereotoren op mijn nek. Het is nog een hele klus om van alle cd’s die ik heb de beste te selecteren. Maar als het klusje eenmaal geklaard is, dan heb ik ook wel het beste van het beste in huis. The best of the King, jahh!

donderdag 4 november 2010

Nederland is klaagland

In Nederland kent men het beste pensioensysteem van de wereld. En in Nederland wordt daar maar over geklaagd. Misschien moet men blij zijn dat er überhaupt verplicht pensioen wordt opgebouwd, zodat er ook voor later wat centjes over blijven. Okay, het is wel een beetje onzeker of ik later, als ik met pensioen ga, ook uitbetaald krijgt. Ik geloof er in ieder geval niet in dat er helemaal niets meer over is van mijn ingelegde centjes. Ik geloof er niet in dat ik later moet bedelen voor geld. Als ik met pensioen ga, zal ik een stapje terug moeten doen, daar ben ik van overtuigd, maar verder ligt er wel elke dag brood op de plank. In Nederland is het beste niet goed genoeg. Dus ook het beste pensioensysteem ter wereld moet verbeterd worden. In Nederland kent men momenteel een van de minste werklozen van Europa. Slechts 5% van de beroepsbevolking is werkloos. Dat zijn er in verhouding minder dan in Scandinavië. Luxemburg doet het iets beter. En dan wordt er weer een negativiteit de lucht in geschoten, dat er zoveel werklozen zijn. Okay, elke werkelozen is er één te veel. Het liefst wil je iedereen laten werken. Maar zo slecht is het niet gesteld in Nederland, als je het vergelijkt met andere landen. De vrouw heeft in Nederland de beste carrièrekansen op de arbeidsmarkt. Beter dan in welk land dan ook. Maar ach, het glazen plafond en de vele parttimers, dat kan toch niet? Stelletje KLAGERS….

maandag 1 november 2010

De deurbel

Een tijdje geleden had ik het plan opgevat om de deurbel van de voordeur af te slopen. Het ding wordt nooit gebruikt. En als er iemand aan de deur is, dan is het vaak iemand, waarbij ik achteraf denk: ‘had ik maar niet open gedaan’. Ik gebruik de voordeur dus eigenlijk nooit. Alles komt en gaat via de achterdeur. De voordeur zit altijd op slot, op de knip en nog een knip en een ketting. En als iemand aanbelt, schuif ik de knippen open, haal de deur van de ketting en het slot van de deur. En als alles is afgehandeld bij de deur, gat de deur weer op de knippen, de ketting en het slot. Vandaag was een dag dat de deurbel (en ook de deur) intensief is gebruikt. Eerst door de CV-man, die weer een onderdeel was vergeten en teruggekomen weer op de bel kon drukken. Toen kwamen de mannen van Joulz aan de deur die een steekproefje aan het houden waren, en wilden weten waar de galeiding lag. Leuk steekproefje, want ze moesten even graven in de achtertuin. Joulz weg, deur op de knip, ketting en slot en de mannen van de glasvezelkabel stonden alweer mijn deurbel overspannen te maken. Morgen komen ze een kabeltje leggen in de tuin. Ik vind het allemaal best. En dan zit je net lekker op de bank, gaat die deurbel weer. Collecte dit keer. De deurbel is nog nooit zo vaak gebruikt op een dag. Hij werkt gelukkig wel.

dinsdag 26 oktober 2010

Schoorsteen vegen

Wij hebben geen haard op de schoorsteen aangesloten, maar hebben toch maar een keer het schoorsteenkanaal laten vegen. Binnenkort komt Zwarte Piet langs, en een schoon kanaal is toch wel fijn. Bovendien is het vegen van het rookkanaal goed voor de brandverzekering. Bij brand kan de verzekering anders moeilijk doen als het kanaal niet is geveegd. Blijft de vraag hoe je het moet bewijzen als je kwitantie in de fik is gevlogen. Na het vegen lagen wat zwartgeblakerde brokken steen op de vloer, dus of het kanaal nog veilig gebruikt kan worden, is mij een raadsel. Omdat het regenkapje boven op de schoorsteen los was geraakt, had ik met de schoorsteenveger afgesproken dat hij deze zou vervangen. Helaas hadden hij geen eenvoudig regenkapjes op voorraad, maar een die drie keer zo duur was had hij wel in de auto liggen. Volgens afspraak heeft de schoorsteenveger het oude kapje verwijderd, maar een nieuwe heeft hij dus niet geplaatst. Nu kan het dus binnen regenen. Op zich niet een heel groot probleem. Het kanaal wordt toch niet gebruikt. Maar echt fijn is dat natuurlijk ook niet. Nu zegt de vakman dat een regenkapje prima is op een kanaal dat buiten gebruik is, maar je mag het niet boven een stookkanaal plaatsen. Als we nu een De Luxe kap voor rookkanalen bestellen, dan is het vegen gratis. De kap kost wel € 150,00. Maar als we het kanaal ooit willen gebruiken, dan zit er in ieder geval een goed ding bovenop!

maandag 25 oktober 2010

De egelbunker

Nadat ik dus de egel in de tuin ontdekte, was het de vraag hoe ik het beestje in de tuin kan houden en hoe het beestje de aankomende winter door kan komen. Internet gaf raad: Een egelbunker maken. Zo gezegd, zo gedaan. Zaterdag heb ik een egelbunker gemaakt. Een fietskrat van de Kruidvat had het ideale formaat voor een bunker. Inslaan en naar huis om het krat met stanleymes en boor te bewerken. Eerst maar een ingang maken. Dat ging razend snel met het mes. Toen boven en onder in de wanden kleine gaatjes boren voor ventilatie. En tot slot met een lange PCV-pijp een afvoer maken met aan het einde een knietje dat uiteraard naar beneden gericht is. Dit is de hoofdventilatie. Op de oprit naast ons huis lagen nog de dikke takken van de verleden weer gesnoeide sering. Van die takken heb ik een mooie dakbedekking gemaakt. Van een paar bakstenen uit de tuin heb ik een tunneltje voor de ingang van de bunker gemaakt, zodat de kat de egel niet kan storen in zijn nieuwe verblijf. De bunker is klaar om onder een dik pak bladeren bedolven te worden. Nu maar hopen dat meneer egel snel zijn nieuwe huisje betrekt. Het is namelijk fijn om iemand te hebben die permanent aan slakken rapen doet. Na vrijdag heb ik meneer egel jammer genoeg niet meer in de tuin gezien. Misschien is hij tussen de bladeren en struiken in slaap gevallen. Over 6 maanden zullen we zien.

vrijdag 22 oktober 2010

Egel in tuin

Ik heb thuis best een leuke tuin, met veel planten, bomen, hier en daar wat tegels en grind. En vooral veel afval als bladeren en takken. Voor insecten liggen kruikjes jenever, die als schuilplaats kunnen dienen. In het hoge vogelhuisje nestelt elk jaar de familie koolmees, die nu het kouder wordt ook weer in de tuin te zien zijn, om besjes te eten of beschutting te zoeken. Regelmatig zie ik meneer Roodborst en mevrouw Mus bij het waterbakje een bad nemen. En de wespennest is nog niet geruimd. Een fijne tuin voor insecten en dieren dus. Vandaag ging ik een kijkje nemen in de moestuin. Hoewel ik nooit achter het schuurtje kijk, vond ik dat nu wel even nodig. Tot mijn grote verrassing zag ik een egel. Hoe het beestje in de tuin terecht is gekomen is mij een raadsel, omdat de tuin omheind is met gaas en een schutting. Dat is dan het enige dieronvriendelijke aan de tuin, maar anders loopt de kat weg. Misschien is het beestje door een klein gaatje gekropen. Hoe dan ook, een egel in de tuin is een compliment voor de bezitter. En nu hoop ik dat de egel in de tuin wil blijven wonen. Er wonen namelijk genoeg slakken in de omgeving en aan wormen geen gebrek. Er moet dus een egelhuis komen. Die kan ik zelf maken, of kopen. Een egel houdt vanaf november zes maanden een winterslaap. Dus zal ik de egel waarschijnlijk even niet meer zien. Jammer.

donderdag 21 oktober 2010

PC-moe

De afgelopen periode was ik een beetje PC-moe geworden. Het apparaat werkte erg traag, waardoor de wachttijden bij het openen van een simpel programma erg begonnen op te lopen. Daarnaast was de internetverbinding k*t. Sinds het draadloze gebeuren en het nieuwe modem, is het er allemaal niet echt beter op geworden. Vooral wanneer er meerdere mensen tegelijk van het internet gebruik willen maken. Hierdoor was ik dus PC-moe geworden. En ik moet toegeven, het was ook wel even lekker om een hele tijd geen PC aan te raken. Althans, voor privé-gebruik. De afgelopen periode heb ik wel genoeg beleefd en er waren ook genoeg momenten waarop ik overwoog even te bloggen. Maar ik heb het niet gedaan. De nieuwe auto rijdt 1 op 20,5 in de stad wel te verstaan. Vincent Beijlo was best een leuke voorstelling. Drie waardeloze zaken bij de commissie bezwaarschriften gehad. Inhoudelijk waren ze allen niet echt interessant. Een zitting bij de rechtbank met een leuke rechter. Ja, rechters hebben ook humor! De tuin voorzien van een paar leuke plantjes. Ik ben een buxushaagje aan het kweken op de slaapkamer. Ik hoop dat het gaat lukken! Heb ik volgend jaar een stel leuke planten erbij. En deze week ben ik ziekenverzorger. Meneer is goed ziek. Dat is natuurlijk niet goed, maar hij is flink ziek. Koorts, hoesten, zweten, noem maar op. En het ergste is wel dat zijn oren ‘dicht’ zitten, waardoor communiceren bestaat uit hard praten. Ik hoop dat meneer snel weer beter is.

donderdag 14 oktober 2010

Nieuws van de dag

Rutte kutte, gefeliciteerd met je minister-presidentschap! Dat het maar mooie jaren voor je mogen worden, met je nieuwe ministersploeg. Als jong broekie tussen al die oude knarren met witte smoeltjes en rode blosjes op de wangen hoop ik dat je jezelf goed staande kan houden. Ik heb er wel vertrouwen in dat het je gaat lukken. Je kabinet oogt een beetje als een oud mannenbolwerk, maar laten we eerlijk zijn, het gaat niet om het uiterlijk, maar om het innerlijk. Uiteraard vind ik het erg jammer, dat het geluid wat wij te horen krijgen voornamelijk zware en lage mannenstemmen zijn. De vrouw is niet zo heel erg aanwezig. Maar dat zal wel de bedoeling zijn geweest, anders had de verdeling wel op een andere manier vorm gekregen. En niet de smoes gebruiken dat er geen geschikte vrouwenkandidaten zouden zijn, want die zijn er echt wel.

Goed, dit was het nieuws van vandaag. Over tot de orde van de dag, over naar ons Yuri. Hij wordt door de gymnastiekvereniging beschuldigd van vermeend cokegebruik. En Yuri weet van niks. Het woordje vermeend zegt eigenlijk wel genoeg. De gymnastiekvereniging heeft een vermoeden dat Yuri aan het witte poeder heeft gezeten, maar zeker zijn ze niet. Dan is het toch wel een beetje erg raar om dat naar buiten te brengen. Het is überhaupt raar om iemand die net is afgekickt en nog in de nazorgfase zit op deze wijze te laten vallen. Het echte afkicken begint namelijk nu pas.

dinsdag 12 oktober 2010

Pastei uit de oven

Altijd als ik bij mijn ouders op visite ga, of mijn ouders komen bij mij langs, vraagt mijn moeder of zij nog wat lekkers zal maken voor in de vriezer. Lekkere pastei is dan steevast het antwoord. Tot ik gisteren in de supermarkt liep en bedacht dat ik het eigenlijk best zelf kan maken. Vanuit de supermarkt belde ik naar mijn moeder voor de ingrediënten. Iets dat ik nooit doe, want ik ben niet zo mobielerig. Het moet er toch echt van komen. Een simpeler gerecht bestaat eigenlijk niet. Een pak diepvries doperwtjes en worteltjes, kipfilet, een ei en aardappelen. Zout, peper, nootmuskaat, maggi , melk en een rauw ei maken het gerecht compleet en boter en paneermeel maken het gerecht af. Groente in een beboterde ovenschaal met stukjes met zout en peper gekruide kipfilet erdoor en een gekookt eitje in partjes. Een pu’tje maken van gekookte aardappelen. Stampen met zout, peper, nootmuskaat, maggi en een scheutje melk. Klontje boter om het smeuïg te maken en tot slot een rauw ei erdoor. Dat schijn je te moeten doen bij een pu’tje dat de oven in gaat. Op het groentemengsel smeren, beetje paneermeel erop met hier en daar een klontje boter en het kan de 200 graden warme oven in. Ongeveer drie kwartier. Het moet in ieder geval goed warm zijn. Augurkje erbij en een beetje tomatenketchup en mijn ovenheerlijke ovenmaaltijd is gereed. Nu moet ik het natuurlijk niet te vaak maken, anders is de bijzonderheid eraf.

maandag 11 oktober 2010

Tuin winterklaar

Afgelopen weekend was het eigenlijk lekker weer voor deze tijd van het jaar. Een weekend om dus eens even lekker in de tuin te rossen. En dat heb ik geweten. Ik heb namelijk spierpijn. Gisteren begon de dag met het snoeien van de coniferen. Als je weet dat de laatste keer in april was, dan weet je ook dat het niet een kwestie was van even bijpunten. De zaag moest er aan te pas komen om de coniferen weer op juiste hoogte te brengen. Goed voor de armspiertjes! Toen was het de beurt aan de blauwe conifeer, die een beetje breed begon te worden. Stammetje zagen en ook dat was gepiept. Nu we toch zo lekker bezig zijn, is het misschien een idee de vijver twee meter op te schuiven richting het huis. Zo gezegd, zo gedaan. Plantjes met vijverwater water geven en een beetje de rest bewaren in emmertjes, vijverplantjes veilig stellen, modder van de bodem scheppen en de folie kon na wat duw en trekwerk de kuil uit. Nog even een nieuw gat graven, wat stenen en pvc-buizen opgraven en de vijverfolie kon in de nieuwe kuil. Prima gelegenheid om de regenton te legen in de nieuwe vijver. Elke winter moet je de regenton legen, anders vriest het ding kapot. Steentjes om de vijver leggen en ook dit karweitje is geklaard. De grond uit het nieuwe gat kon in het oude gat. Volgende week de eetplek op de oude vijverplek inrichten. Maar nu eerst rusten… Spierpijn.

zondag 10 oktober 2010

Antillen opgelost?

Vandaag is er weer een probleem opgelost. Althans, men deed altijd voorkomen dat het een probleem was, maar of het werkelijk een probleem is, is maar de vraag. Antillianen werden vaak gezien als een probleem. Vooral jonge Antillianen, die vaker dan andere etnische aankomsten tienermoeder worden, of die vaak in de criminaliteit terecht komen. Enfin, mocht dat dus een probleem zijn, dan is dat probleem sinds vandaag opgelost. De Antillen bestaan niet meer. Vandaag, 10 oktober 2010 is de Antillen niet meer. Na Aruba, is vandaag curaçao en Sint Maarten een zelfstandig land geworden en zijn Bonaire, Sint Eustasius en Saba bijzondere Nederlandse gemeenten. Wel blijven de eilanden binnen het koninkrijk, maar dus niet meer onder de noemer Antillen. Hoe zou je die mensen van die eilanden nu moeten noemen? Arubaan was al een bekende, maar de rest? Curaçaoenaar, Curaçaonees of Curaçaoaan? Sint Maartener, Sint Maartenaar of Maartenees? BES-sers, Beslander of Nederlander? Wat het ook mag zijn, Antillianen zijn vanaf vandaag in ieder geval verleden tijd!
Zou je net zo makkelijk naar Saba gaan als dat je een fietstochtje op Vlieland maakt? Even de vliegreis wegdenken dan? Ik weet het niet. Ik weet ook niet wat er nu werkelijk gaat veranderen. Misschien krijgen die mensen die nu uit een ander land komen problemen met immigreren. Ze komen per slot van rekening toch uit het buitenland. Of krijgen deze mensen een bijzondere toegangsregeling omdat ze tot ons koningrijk behoren? Ik begin nu al over wij en hunnie. Dag Antillen!

dinsdag 5 oktober 2010

Kabinetsnaam

Nou zeg, na het congres is nu de fractie aan zet, en jawel, het gaat allemaal door. Kabinet WRV is aanstaande. Waar jarenlang voor geknokt is, wordt door dit kabinet met één veeg van tafel geveegd. Weg doelstellingen uit het verleden. Natuur, milieu en ecologie is niets meer waard. Asfalt, uitlaatgassen en auto’s gaan het straatbeeld bepalen. Kabinet Bruin gaat mij iets te ver, maar de kleur zwart blijft toch wel hangen. Zo zwart als roet, zwarte wolken van uitlaatgassen, zwart asfalt. Zwart kun je associëren met haat en verderf. Het ziet er dus somber uit. Als ik aan dit kabinet denk, dan denk ik verder aan:
Dissident : Een afwijker. Iemand die anders denkt. Een naam die men in Polen aan een onroomse christen geeft. Het anders denken van een andere gezindheid dan de heersende kerk.
De individuen of groeperingen die zich verzetten tegen de heersende opvattingen of beleidslijnen op het gebied van religie, politiek of sociaal gebied zijn dissidenten.
Het Latijnse woord dissidie/ dissidium betekent twist, onenigheid. De Engelse term dissenters werd gebruikt als verzamelnaam voor mensen die in hun religieuze opvattingen afweken van de officiële kerk in hun land en om die reden vaak werden achtergesteld
Gedogen : Niet optreden tegen iets wat eigenlijk niet mag. Iets toestaan dat bij wet verboden is. Dulden, tolereren, toelaten, toestaan, verdragen, veroorloven, aanvaarden. Er niet principieel tegen in oppositie gaan.
Verwilderen : Wild en bandeloos worden. Weer terugkeren tot de wilde staat: deze zwerfkat is verwilderd.

Het pyton-kabinet

maandag 4 oktober 2010

De moestuin

Verleden week is een gezellig platje in de tuin opgeofferd om er een moestuin van de te maken. De stoelen die zo leuk onder de met een gouden regen begroeide pergola stonden moesten plaats maken voor zes grote bakken met zaden. Omdat de achtertuin het predicaat zwaar verontreinigd draagt, is het niet verstandig de moestuin in de volle grond te beginnen. De zes grote bakken zijn voor tweederde ingegraven in de grond, om snelle uitdroging van de aarde te voorkomen. De moestuin begonnen. Ik kon drie doosjes met zaden vinden, die nog in september de volle grond in konden. Dat zijn dus twee bakken boerenkool, twee bakken veldsla en twee bakken winterspinazie geworden. En de eerste plantjes komen al op! Dat wordt een winter lang aan de boerenkool. Eigenlijk wil ik nog een kleine kweekkast in de tuin, maar € 400,00 is wel erg prijzig. Daar ga ik nog wat op verzinnen. In februari kan al met het zaaien van zaden ‘onder glas’ beginnen, maar dat doe ik voorlopig maar binnen op de vensterbank. Dus vanaf nu de eierdozen bewaren om deze te gebruiken als kweekbakjes. Ik zie de trossen tomaten al in de tuin staan, worteltjes in de grond en druiven aan de boom. Nu even verdiepen in het fenomeen wekpot en de groenten uit eigen tuin is een feit. Een leuke en ontspannen bezigheid, de moestuin. Dus als er nog meer moestuinfiguren zijn die groenten wil ruilen, kom maar op. Ik heb boerenkool in de aanbieding.

zaterdag 2 oktober 2010

Van inruilen komt…

Jaar in, jaar uit bracht die gele kanarie mij van hot naar her. Door weer en wind, zonder problemen. Grote klachten waren er nooit. Af en toe een nieuwe band, een distributiering of wat olie was voldoende. Toen kwam er een klein blauwtje in beeld. Die gele kanarie van mij moet dat in de gaten hebben gehad. Vrijdag zou het laatste ritje zijn, en ik was net 3 kilometer op weg naar huis toen er een geratel onder de motorkap vandaan kwam. Rijden ging nauwelijks. De gele kanarie op een parkeerplaats weten te parkeren, waar ik erachter kwam dat mijn mobiel nog thuis in de oplader lag. Gelukkig werd ik achtervolgd door iemand met een grote wagen en aanhanger. Het bleek een garagehouder te zijn die dat nare geluid ook hoorde. Al snel werd de conclusie getrokken dat er een cilinderklep gebroken was. De gele kanarie werd op de aanhanger gezet en afgevoerd. Bij het bedrijf kon ik gelukkig bellen naar mijn aardige college die op het zelfde eiland woont als ik. Ze was er nog en gelukkig kon ik een lift krijgen naar de bus. Bij de bushalte bleek dat de laatste bus al over vijf minuten zou komen. Ik was super blij om 19.00 uur thuis te zijn. Maandag zou die gele ingeruild worden voor een blauwe. Ik begrijp dat het niet fijn is om weggedaan te worden, maar om dat op deze manier te laten merken is toch wel erg jammer. Reparatiekosten: € 1.000,00.

donderdag 30 september 2010

Het akkoord

Het mocht even duren, maar ze zijn eruit. Ze hebben lang gepraat en ze hebben een akkoord bereikt. Het is een akkoord waar heel rechts Nederland….. Ja: de vingers bij aflikken. En de andere helft zal zijn vingers afbijten en met krommende tenen wachten tot zij ‘vallen’. Maar zover is het nog niet. Eerst zullen de christenen nog een besluitje moeten nemen, of ze akkoord gaan met het akkoord. Ze moeten bijna wel ja zeggen, want als ze nee zeggen, zal iedereen over hen heen vallen. Niemand zal begrijpen waarom de christenen zijn gaan onderhandelen. Niemand zal dit ‘tijdsverlies’ steunen. Bij een nee van de christenen moet er weer van voor af aan begonnen worden. Dat fiat is dus nog even afwachten. Er ligt dus een akkoord: Zij vinden dat er minder geld naar Europa moet. Vanuit Europa zal er minder terug komen. Jammer, want Nederland is een naar het buitenland georiënteerd land. Zij vinden dat er meer geld moet naar de ouderenzorg. Dus als de ouderen (dat zijn nu toch de 65-plussers?) meer geld krijgen, dan moet dat bij de jongeren vandaan komen. De rest krijgt dus minder gezondheidszorg. Zij vinden dat er een streng immigratiebeleid moet komen. Maar is dat nodig? Zijn die immigranten dan echt zo slecht voor ons? Zij vinden blijkbaar van wel. Zij willen meer asfalt. Daar bedoelen zij de autowegen mee. En dus niet de wandel en fietspaden. Zij denken dat het liggende akkoord goed is voor Nederland. Ik denk van niet.

maandag 27 september 2010

De wandeling

Een hele mooie wandeling, van hotel naar hotel, waarbij een ander de bagagetransfer uitvoert. Door bossen over karrensporen, over asfalt en over zand, door weilanden, dorpen en langs beken. De zon wel en regen niet. Wie wil dat niet. ’s Avonds krijg je een heerlijke rundvleesbouillon met een varkensfiletlapje, een bak sla en wat van die rare pastakronkels en als toetje ijs. Met een omschrijving in de hand liepen wij door het Duitse land. Bij de evangelische kerk rechts stond in de omschrijving. Maar het is een katholieke kerk, dus moet je dan rechts gaan of nog verder rechtdoor? Bij een klassieke y-sprong rechts aanhouden. En als het linker been van de y-spong meer daalt dan het rechter been, is het dan ook een klassieke y-sprong? Bij de vijfsprong het meest linker pad aanhouden. Maar hoe weet je nou dat het pad achter de stapels boomstammen ligt? Waar de weg zich in tweeën splitst links aanhouden. En wat als links een open weiland ligt en rechts het pas doorloopt? Bij de eerste kruising rechts. Dat was niet waar. Boerenverstand deed doorlopen! De beschrijvingen waren op sommige punten nogal onduidelijk. De beloofde 24 kilometer werd uiteindelijk 30 kilometer. Meer waar voor het geld! Pittige wandelingen voor een stel ongetrainde stadsduiven was best een hele beproeving, maar wel voor herhaling vatbaar. Een beetje meer variatie in het avondeten zou wel prettig zijn. Elke dag nagenoeg hetzelfde eten, omdat het nu eenmaal de specialiteit van de streek is, is leuk bedacht.

dinsdag 14 september 2010

Behangen

Vandaag een behangklusje geklaard. Een beginnend behanger moet niet beginnen met een behangpatroon. Dat is vragen om moeilijkheden. Maar acht, waarom niet. Het resultaat is best wel heel erg aardig. Wat heet, het is een goed resultaat voor een beginneling. En dan is het ook niet de meest makkelijke muur die behangen moest worden. In het midden een trapgat. Dus dat is ladderwerk. Het traphek is ook niet van een rechte lat gemaakt, dus dat wordt snijwerk. Het schuine stukje is best lastig. En het uitmeten is een tikkeltje misgegaan. Maar het gaat natuurlijk om het resultaat. Het behang zit nog op de muur, dus het zal wel blijven hangen. Eigenlijk is behangen best eenvoudig. Beetje meten, meetje plaksel smeren. Wachten tot het is ingewerkt en op de muur kletsen. Beetje glad strijken en het resultaat is een strak velletje op de muur. Wat wil je nog meer. Enne, die tekentjes, logo’s en symbolen die op het etiket staan, zijn wel leuk en aardig, maar wat het allemaal betekend is niet duidelijk. Geeft niet, merk je vanzelf wel. Dit was voorlopig de laatste binnenklus. Er liggen nog wel wat klussen te wachten, maar nu even niet. Ik heb wel weer genoeg uitgesloofd. Volgende weer de tuin winterklaar maken en dan begin ik ook aan mijn winterslaapje. Dat houdt in relax doen en vroeg onder de wol. Niet te veel inspannen. Een beetje lezen, een beetje teevee kijken. Dat is de winterperiode voor mij. Volgend jaar weer nieuwe klussen uitvoeren.

maandag 13 september 2010

Wastafeltje plaatsen

De oude wastafel is aan vervanging toe. Omdat het badkamersetje bij de karwei € 850,00 bleek te kosten, kwam er een alternatief. IKEA had er een voor € 350,00 inclusief alles. Dat scheelt veel centjes. Na het schilderen van de wanden, begon ik met volle moet aan het in elkaar zetten van het bovenkastje. Dat ging erg goed, dus kon het onderkastje ook wel in elkaar gezet worden. Onderkastje op zijn plaats en toen paste het niet. De wasruimte is 85 cm breed, het onderkastje 79 cm, dus dat moet passen. Ik kon de draai niet maken om het kastje tegen de achterwand te plaatsen. Dus het kastje uit elkaar halen, onderplaat op zijn plek zetten, wandjes terug plaatsen, deurtjes opnieuw erin zetten en met wat vertraging stond ook het onderkastje. Voordat de wasbak erop kon, eerst kitten. Helaas was de siliconenkit onbruikbaar, dus een tripje naar de Karwei voor nieuwe kit en er kon gekit worden. Randje kit op het kastje, wasbak erop, op zijn plaats zetten, achterkant kitten en ook dit onderdeel is klaar. Dan de kraan erop. Die Zweden met hun rare aansluitingen. Pas natuurlijk niet. Gelukkig nog oude leidinkjes kunnen vinden in de rommelbak. Het aandraaien ging niet lekker. Net niet de juiste maat sleutels. Toen de sifon. De oude wasbak was minder diep, dus de afvoer was te kort. Weer naar de Karwei. Er moest een machete komen om te verlengen. Uiteindelijk is het goed gekomen. Een halve dag klussen loopt altijd uit.

woensdag 8 september 2010

Wespennest

Op het balkon bij de slaapkamer heb ik een wespennest ontdekt. De beestjes vlogen via de open stootvoeg de muur in. Het was er niet eentje. Nee, ze waren met meerderen. Op zich wordt het balkon bij de slaapkamer nauwelijks gebruikt. Dit balkon ligt namelijk in de schaduw en de tegels die erop liggen zijn spekglad. Verder zit je er op de kijk. Maar toch rijst de vraag of dat wespennest geruimd moet worden of niet. Ze zitten namelijk wel in de muur en als er nu een gaatje binnen zit, komen ze vast ook naar binnen. Op zich zijn wespen nuttige beestjes. Ze zorgen voor de bestuiving van de bloempjes en de vruchten in de tuin en eten andere insecten op. Dus in dat opzicht zijn ze erg goed bezig. Echt hinderlijk is het nest niet. Het nest ruimen hoeft dus niet per se. Bovendien kan een nest alleen met bestrijdingsmiddelen worden geruimd. Dat lijkt mij niet echt gewenst. Gelukkig leeft een volk maar één jaar. Alleen die koningin blijft langer leven en kan een koude winter makkelijk overleven. Nu heb ik mij laten vertellen dat het dichtstoppen van de uitvliegopeningen van een nest geen zin heeft, omdat die beestjes desnoods knagen tot er weer een uitgang is. En als ze dus naar binnen knagen, heb je de poppetjes aan het dansen. De beste oplossing is kruidnagel in het gaatje stoppen. Daar hebben zij namelijk een hekel aan. Ik ga morgen kruidnagel en kruidnagelolie kopen en ze verdrijven!

maandag 6 september 2010

Verkouden

De ziektekiemen gieren door mijn lichaam. De trap op lopen voelt als een marathon. Mijn hersenen werken op half tarief. Ik ben ziek. Na het niezen loopt mijn neus vol alsof er een stuwdam is doorgebroken. De kabouters beginnen te bonken in mijn hoofd en mijn voeten worden langzaam koud. Ik ben zelden ziek. De laatste keer dat ik ‘ziek’ was, was twee jaar geleden. Toen wilde ik de trambaan oversteken en liep ik opeens op de zijkant van mijn voet in plaats van op de zool. Omdat ik alweer snel aan de wandel ging heeft mijn enkel nog zeker 6 maanden pijnlijk gedaan. En nu verkouden. Blijkbaar is er iemand bij mij in de buurt geweest die het verkoudheidsvirus aan mij heeft gegeven. Ik ben diegene dan ook erg dankbaar. Vanochtend heb ik mij met mijn huishoudelijke taken bezig gehouden, zoals ik dat altijd doe. Het ging niet allemaal gesmeerd en het ademhalen ging wat zwaarder. Uiteindelijk heb ik het broodnodige gepiept. Het resultaat was dat ik de middag echt gebroken was. Heb me stierlijk zitten vervelen op de bank. Opstaan deed zeer in de heupen en een kopje thee vasthouden was pijnlijk in de polsen. Heb een beetje gelezen, maar niet veel later kwamen de kaboutertjes alweer bonken. Een DVD-tje opgezet. Het einde niet gehaald wegens gebrek aan concentratie. En nu is het uitzoeken, rust en veel drinken. Vanavond ga ik maar vroeg slapen in de hoop dat als ik morgen wakker wordt, de verkoudheid is vertrokken.

vrijdag 3 september 2010

Een herenakkoord?

Korte en duidelijke zinnen die regelmatig herhaald worden, waardoor de boodschap blijft hangen bij de luisteraar. Dat is de manier van communiceren, dat aanslaat bij een deel van de menigte en de manier van communiceren van Wilders. Ook al zijn het onwaarheden, vaak herhalen en het wordt vanzelf een waarheid. Er is een duidelijk verschil tussen de manier waarop Rutte, Wilders en Verhagen vandaag de boodschap brachten niet tot een formatie te komen. Rutte die rustig en zonder haperingen een neutrale positie innam, waarin hij aangeeft dat hij de situatie betreurt en respect heeft voor de keuze van de andere partij. Wilders die herhaaldelijk roept dat door de drie dissidenten van het CDA hij geen vertrouwen kan hebben in dat CDA en Verhagen die langzaam, met veel tussenpozen zich een weg manoeuvreert tussen de vragen van de pers door. Drie verschillende stijlen die de kijker duidelijk probeert te maken wat er nu werkelijk gebeurd is. Wilders die het allemaal heel erg vind en nog heeft geprobeerd de boel te lijmen door aan te geven dat de drie dissidenten een bindend akkoord moeten tekenen waarin zij het regeerakkoord steunen, en zo niet, afstand doen van hun zetel. Dat is toch erg om zoiets voor te stellen. Dat houdt in dat je tegen iemand zegt, jou mening bevalt niet, dus zoeken wij voor jou een ander. Stel je voor, als er op die manier geregeerd zou worden en je dus zo mensen kunt inwisselen, waar is dan de democratie gebleven?

woensdag 1 september 2010

750

Het had een feestelijk gebeuren moeten worden. 750, dan haal je niet zomaar. Het is toch een mijlpaal dat gevierd had moeten worden. Dat deden de sixtijnse 750 jaar geleden ook. 750 is een mooi getal. Het staat gelijk aan ongeveer 2 jaar. 750 x 250 = 187.500 woorden gemiddeld. Het kan iets meer of minder zijn, maar het is een goede benadering van het totaal. Al deze woorden werden zinnen. De zinnen een kort verhaal. Er werden weetjes beschreven, een gebeurtenis of een gewoon hoopje onzin. 750 is een magisch getal. Een getal om even bij stil te staan. Een moment om even terug te kijken. Het resultaat aanschouwen en een overweging te maken of er op dezelfde voet doorgegaan zou kunnen worden. 750 berichten achter elkaar is toch best veel. Het zou gebundeld moeten worden tot een boekje. MijnAutoFocus bericht. Ach, misschien is dat weer een beetje te veel eer. De berichtjes schreef ik vanuit de persoon MijnAutoFocus. Dat geeft misschien net even te veel afstand. Dus zullen de berichtjes vanaf nu vanuit de persoon IK geschreven worden. Ik zal niet meer elke dag berichten, hoewel dat wel mijn streven blijft. Maar het is soms ook wel aangenaam een weekje geen computer aan te zetten om een berichtje te posten. En verder: ga ik er van het weekend toch een klein feestje aan wagen, want op 750 berichten moet op gedronken worden. Hoewel dat weer een non-reden is om een wijntje te kunnen pakken. Einde bericht 751.

dinsdag 31 augustus 2010

Stromingen en wijzen

Vandaag stond er een stuk in de krant over de ontkerkelijking in Nederland. Interessant, die percentages, maar hoeveelheden zeggen natuurlijk meer. Als 42 % van de bevolking niet religieus is, of niet tot een bepaalde stroming behoort, dan zijn dat 6,72 miljoen Nederlanders. Dat betekent dat 9,28 miljoen Nederlanders een bepaalt geloof aanhangen. Van de Nederlanders is 29% katholiek. Er zijn dus 4,64 miljoen katholieken onder de bevolking. Gevolgd door 9% Hervormden. Daar hebben wij dus 1,44 miljoen van. En dan is nog eens 4% gereformeerd. Dus hebben we er daar ook eens 640.000 van. Tot slot is er nog een groep 6%, ofwel 960.000 leden lid van de Protestantse Kerk. Een snelle berekening leert dat er nog een groep van 10% overblijft. Dat zijn in totaal 1,6 miljoen gezindten, die het bij een ander geloof zoeken. Bijvoorbeeld de Islam, het Boeddhisme, de Joden, het Hindoeïsme of Wicca. Het oudste geloof in de wereld is het Animisme. Alles leeft of heeft een ziel en is dan ook meer een Volksreligie. Toen kwam het Hindoeïsme, gevolgd door het Judaïsme. Veel later kwam pas het christendom en ongeveer 550 jaar later de Islam. Het Katholicisme kwam pas 450 jaar na de Islam in beeld en iedereen weet dat veel later het Protestantisme ontwikkelde. In de jaren 50 ontstond Wicca en de jongste religie is de Verenigingskerk en het Satanisme. Of het Satanisme een religie is, is maar de vraag. Lees de satanische Bijbel Set en je vraag wordt beantwoord.

maandag 30 augustus 2010

Het alles in een pakket

Door het huis loopt een lang snoer van de woonkamer naar de slaapkamer. In de woonkamer staat de modem en in de slaapkamer een ouderwetse dekstop computer. Het snoer gaat over het plafond en is provisorisch met kabelgootjes langs de muur geplakt, dwars over de trap naar zijn bestemming. Ondanks dit al enige jaren durende aanzien, was de wens een router aan te schaffen. Router gekocht, adapter erbij, de boel aansluiten en klaar. Geen telefoon, geen internet. Dan maar de oude situatie terugbrengen. Geen telefoon, geen internet. Opnieuw resetten, opstarten, stekkers eruit, andere opstelling, andere snoertjes proberen, niks hielp. Vanaf het werk moest de mail misbruikt worden om contact te krijgen met de provider. Het is daar protocol wanneer je vandaag een mail stuur, je de volgende dag pas antwoord krijgt. En zo gaan de dagen voorbij. Uiteindelijk vond de provider dat wij een nieuwe modem moesten krijgen. Zaterdag was de grote dag het nieuwe modem te installeren. Geen telefoon, geen internet. De enige oplossing is de helpdesk bellen. Dat kost € 0,15 per minuut, behalve wij dan, want prepaid bellers van Telfort betalen € 1,25 per minuut. De buren bieden hoop, daar kon gebeld worden. De helpdeskmedewerker ging ‘iets’ resetten, waarna wij weer internet en telefoon hadden. Dat kost één weekend vloeken en tieren, een werkweek mailen, 5 minuten bellen met de mobiel, 15 minuten bellen met de vaste lijn van de buren en één router. De nieuwe modem heeft namelijk automatisch draadloos internet.

dinsdag 17 augustus 2010

Bezuinigingen

Zolang het CDA met zijn achterban ligt te rollenbollen en de formatie gestaagd vorm begint te krijgen, lijkt het erop dat die rijkeluiskindjes van de VVD hun zin dreigen te krijgen. De VVD heeft een grote mond om exorbitant te moeten bezuinigen, maar waar kun je eigenlijk het best op bezuinigen? Allereerst is het zinvol het gevechtsvliegtuig voor dat grote Nederlandse leger eens goed onder de loep te nemen. In tijde van oorlog moet je een weloverwogen besluit nemen over de aanschaf ervan. De keerzijde van de aanschaf van een dergelijk speeltje levert naar aller waarschijnlijkheid ook een puist werk op, maar dan nog is het waarschijnlijk goedkoper deze mensen te voorzien van een uitkering dan de aanschaf van het vliegmonster. Ook kan de groot asfaltgebruiker wel wat meer bijdragen aan het gebruik van de ondergrond. Dan hebben we het niet over de trucker die zorgt dat onze supermarkten gevuld zijn, maar over de boodschappenwagentjes die goederen uit de gevulde supermarkten naar huis rijden. Of wat dacht je van de te grote leasebakken waar je met vijf man in kan maar er één in zit. Verder kan er wel iets minder rente van de hypotheek worden afgetrokken van de belasting. Een omgekeerd stelsel zou goed zijn. I.pv. hoe hoger het salaris, hoe meer aftrekbaar, juist minder aftrekbare rente. Er verder kan bij het rijk het liggende werk ook door wat minder rijksambtenaren worden verrichten. Bij defensie geen filmpjes meer kijken onder werktijd en bij de ministeries minder wetjes bedenken.

maandag 16 augustus 2010

Op visite bij

Daar gaat MijnAutoFocus, op visite bij de onbekende. Familie of niet, soms is een bezoekje wenselijk of wordt het verwacht. Vandaag de dag ging MijnAutoFocus op visite bij een oude dame. Toch wel familie, maar eigenlijk ook weer niet. Haar moeder en de moeder van de moeder van de vader van MijnAutoFocus zijn halfzusters. Er was een man, die trouwde met vrouw 1. Daar kwamen elf kinderen van. Daarna trouwde deze man met vrouw 2. Daar kwamen nog eens drie kinderen van. Een van de elf is de moeder van de oma van MijnAutoFocus. Een van de drie is de moeder van de dame waar vandaag de dag de visite heen ging. Met een schoenendoos vol oude foto’s werd bekeken of er nog bekenden op de kiek stonden. In de hoop de voor vaderen en voormoeders vastgelegd te hebben werd foto voor foto bekeken. Veel neven en nichten, maar de vadertjes en moedertjes waarop gehoopt werd, stonden er toch niet op. En zo ging de dag gestaagd voorbij. De dame in kwestie had nog een aantal bidprentjes welke bekeken mochten worden, waarbij interessante informatie naar boven kwam. En de dame in kwestie kreeg interessante informatie of het verleden te horen van MijnAutoFocus. Vroeger mocht blijkbaar nergens over gesproken worden, en werden overleden kinderen verzwegen. Dat resulteerde in het onbekende broertje dat binnen een jaar overleed. Dat maakt het toch weer interessant op visite te gaan bij mensen die een beetje familie zijn, maar toch ook niet helemaal.

zaterdag 14 augustus 2010

De postbezorger

Het is een luxe service aan huis. Je besteld iets wat over de post wordt toegezonden en de postbode geeft de service aan huis. Gebracht terwijl je wacht. Voor de tweede keer is MijnAutoFocus op zaterdagochtend om 8.00 uur uit bed gebeld. Meneer de postbezorger stond te trappelen met een pakketje in de hand. Wat een tijdstip op de zaterdag. Enerzijds wil meneer natuurlijk vlot klaar zijn met het wegbrengen van de pakketjes, om weer op tijd bij moeder de vrouw te zijn, zodat het stel nog iets gezelligs kan ondernemen op de zaterdagmiddag. MijnAutoFocus is er iets minder gelukkig mee. Zaterdag wordt uitgeslapen. Vrijdagavond is de avond dat MaestroDjees en MijnAutoFocus op de bank zitten om wijntjes naar binnen te ketsen. En dan wordt het soms laat. En dan wil je de volgende dag uitslapen. Nu is MijnAutoFocus niet echt vies van uitslapen, dus daar hoeft niet per se een avondje doorzakken voorgezeten te hebben. Zou je ook een ander adres voor de pakketservice kunnen opgeven? Het lijkt MijnAutoFocus gewoon handig de pakketjes op een centraal punt binnen te laten lopen, alwaar je zelf het pakket kan komen ophalen. Dat hoeft de postbezorger ook niet zo te sjouwen van deur naar deur als er niemand thuis is. En dan kan MijnAutoFocus op zaterdag uitslapen en in de middag een wandelingetje maken naar het centrale bezorgpunt en daar het pakketje oppikken. Dat zou toch handig zijn. Die service aan huis is toch ouderwets. Self-service, dat is tegenwoordig hip.

vrijdag 13 augustus 2010

De publieke omroep

Men wil de publieke omroep het liefst halveren. Het licht er aan hoe. Als de Tros wordt gewipt, zijn eindelijk die muziekshows van de buis. Soms een Nederlandstalige Op-Volle-Toeren-achtige show op het televisiescherm is okay, maar elke week dat zelfde gezeur is wel een beetje overdreven. Bij de publieke omroepen worden programma’s als tussen kunst en kitsch, sterren op het doek, Nederland zingt en Lingo uitgezonden. Niet dat MijnAutoFocus daar naar kijkt, maar zonder de publieke omroep vallen deze kunstzinnige, educatieve en culturele programma’s buiten de boot. Niet dat de genoemde programma’s per definitie hier onder vallen, maar goed. Bij BNN worden programma’s als over mijn lijk, je zal het maar hebben en spuiten en slikken gemaakt. Erg interessante televisie, dat voor de commerciële vast te duur zijn om te maken . Bijvoorbeeld het programma tussen kunst en kitsch is vast een programma dat weinig kijkers trekt. En zo zijn er nog heel wat programma’s op te noemen die verdwijnen, terwijl ze bewust of onbewust leerzaam zijn en er voor zorgen dat mensen die er naar kijken ook ergens over nadenken. En misschien is dat wel het probleem. De groep mensen die er naar kijken is vast te klein om het allemaal in stand te houden. MijnAutoFocus is het met de NOS-baas eens dat er te veel omroepen zijn. De Tros is misschien wel de grootste, maar komt dat niet omdat er velen een abonnement hebben op de troscompas en daarmee verplicht lid zijn van die omroep?

woensdag 11 augustus 2010

Potje voetballen

De heren hebben zich laten verwennen. Macht is het middel dat momenteel alles mogelijk lijkt te maken. Je zou toch het chefje van de Wereldvoetbalbond zijn. Je laat je vorstelijk onthalen in een land dat graag het WK wil organiseren. Alles wordt gedaan om het chefje naar zijn zin te maken. Het chefje heeft ook eisen hoe hij het beste verplaatst dient te worden tijdens een toernooi. En hoe hij het best verwend kan worden. Het gastland zou zelfs zijn tenen kussen als het zou moeten. Het is een belachelijke vertoning. Nederland wil dus samen met België het WK binnen halen. Waar is dat goed voor? Een dergelijk toernooi organiseren kost klauwen met geld, en je krijgt er weinig voor terug. Bij Zuid-Afrika was dat anders. Het land werd verplicht de infrastructuur te verbeteren en goede stadions te bouwen. Als het WK er niet was geweest, lag dat land nog steeds op zijn gat. Bovendien is het land op de kaart gezet en zullen meer toeristen die kant op trekken. In Nederland en België is dat anders. De infrastructuur is al goed, dus moet er geïnvesteerd worden in stadions. Wat moet een klein landje als Nederland of België met zulke grote stations? Denk maar niet dat die na een WK ooit vol komen te zitten. De organisatie mag wat kosten en het toerisme zal echt niet gigantisch toenemen. Het organiseren van een WK voor een ontwikkeld en dus welvarend land als Nederland en België is alleen een kostenpost.

dinsdag 10 augustus 2010

De vleesfabriek

Het schijnt zo te zijn dat er in de vleesindustrie meer antibiotica wordt gebruikt dan alle mensen in Nederland toegediend krijgen. De koe krijgt af en toe een spuitje tegen de ontstekingen aan de uiers, de kip krijgt een spuitje tegen de griep, het varken tegen de pest en de geiten tegen klauwzeer. Niet alleen nadat ze ziek zijn geworden, maar ook preventief. En die virussen, bacteriën en schimmels zijn echt niet gek. Want ze worden gewoon resistent tegen het antibioticum. En dan werkt het als een soort placebo, niet dus. De meeste van die ziektemakers springen over naar de mens. En als het virus resistent is geworden, dan helpt een antibioticakuurtje ook niet. Dat is slecht voor de volksgezondheid, maar ook voor de beestjes. Die worden dan toch ziek. En dan neemt de minister een drastisch besluit: ruimen. En als het even kan ook preventief ruimen. Erg slechte zaak. Alsof de mens het opperwezen is waarvoor alles moet wijken. Enfin, er zijn betere manieren om het welzijn van mens en dier te bevorderen. Minder antibiotica gebruiken bijvoorbeeld. Daar wordt niemand slechter van. En om het aantal de ziektemakers te verminderen: iets meer hygiëne toepassen. Kost een beetje extra voor de boer, maar wat vaker verse stro dumpen, wat vaker de stal schoonspuiten en ander voer geven scheelt een hoop. En dan kan de boer klagen dat het allemaal duurder wordt. Dat is onzin, wat een gezonde bedrijfsvoering hoort bij een goed bedrijf. Is biologisch misschien de oplossing?

maandag 9 augustus 2010

De zuinigheid

Om alvast te wennen aan de beoogde en buitenproportionele bezuinigingen van de VVD, is het zaak nu te investeren, voor later. Want met die bezuinigingen ben je niet zeker van een baan. Zeker niet je bij een overheid werkt. Maak dan je borst maar nat! Dat moeten de mensen die bij de publieke omroep of bij ontwikkelingshulporganisaties werken trouwens ook doen. MijnAutoFocus wil beginnen met een zuinige auto met een A-label. Een klein stadswagentje dat haar heen en weer gaat brengen op plaatsen waarheen het openbaar vervoer geen optie is. Een zuinig dingetje wat het geld in de portemonnee laat zitten. Geen benzineslurper dus. Daarna gaat ze de tuin gereed maken voor eigen groente en fruit. De druif doet het al aardig en de bramen geven al een magere oogst. In oktober is het tijd om fruitbomen te planten. Dat we die maar alvast hebben. Daarna volgt het huis nog. Even isoleren. Radiatorfolie achter de radiator plaatsen, warmwaterleidingen een vachtje van polystyreen geven, wat piepschuim schelpen onder het huis laten blazen, een paar bakken met sedumplantjes op de dakkapel zetten, en ook het huis is een label-A waard. Verder maar hopen dat het gezin niet ziek wordt tijdens de bezuinigingen. Het is toch raar dat zoveel mensen kiezen voor die grote bezuiniging, terwijl dat helemaal niet noodzakelijk is. Het is algemeen bekend dat de mensen met het minste geld het meest moeten bezuinigen. Maximaal 3x per week vlees. Fabrieksbrood eten. Geen verse groeten eten. Twee snackdagen per week……

donderdag 5 augustus 2010

De radio

Het is ’s morgens vroeg en nog geeuwend uit de slaap gekomen, stapt MijnAutoFocus in haar autootje om op pad te gaan. Een momentje om naar de radio te luisteren. Gezellig naar de hits uit de jaren ’80 en ’90. Het is weer tijd voor MogguhRick!. Daar is het lekker mee bijkomen. Natuurlijk waren er momenten waar MijnAutoFocus niet zo blij mee was. Vooral als het over autoracen ging. Luisterend naar de radio was Johan Derksen steeds meer te waarderen. Hoe de beste man elke ochtend op zijn fietsje over de dijk achter de postbezorger aan reed, is uitvoerig ter sprake geweest. Prachtig! Een lekker moment om even bij te komen en in het dagritme te raken. Vanochtend ging MijnAutoFocus weer op pad. Het was best vroeg, dus het moment was zeer geschikt om MogguhRick! er bij te halen. Maar wat schetst de verbazing? Geen Rick, geen Erwin, geen Johan, maar wel Arend. En Robbert, die was er ook. En niet te vergeten Jan. Maar die kan in een adem met Robbert genoemd worden. Het was geen geweldige ochtend. Sterker nog, het was irritant. Waar is die Robbert van een paar jaar geleden toch gebleven. Toen het allemaal nog niet zo flauw was. Het programma draait om andere af te zeiken, met anderen de draak te steken, anderen te bekritiseren. Niet besteed aan MijnAutoFocus. ’s Morgens luistert ze vanaf nu naar Giel en ’s middags naar Rob. Het is even switchen, maar met Giel begint de dag leuker!

woensdag 4 augustus 2010

De Bonsai

Bij meneer Karwei kun je ook zaden, planten en potgrond kopen. Tegenwoordig valt dat ook onder het begrip doe-het-zelf. Het is niet meer de boormachine, de houten regels, het likje verf en de lijm wat bij een dergelijke zaak vandaan komt. Ook opbergdozen voor pillen, brillenkokers, chocoladerepen, fietsen en naaigaren vallen onder het assortiment van de bouwmarkt. Toen zag MijnAutoFocus een klein pakketje staan. Een langwerpig bloempotje met deksel en een plaatsje van een boom. Een Bonsaiboom. Sterker nog, een die je zelf kan kweken. Dat is te gek. Een kleine aarzeling, maar om een variatie in het plantenassortiment te kweken, is een klein boompje wel aardig. Bovendien is het goedkoper dan een volwassen boompje te kopen. Ook deze wordt groot. Voor de zekerheid nog even de handleiding doornemen, maar grote verrassingen staan er niet in. Onder in het bloempotje wat scherven leggen, de bijgeleverde aarde erop doen. De bijgeleverde zaden ongeveer 1 cm diep in de aarde aanbrengen, eventueel kleine steentjes over de aarde strooien tegen het uitdrogen en op een schaduwrijke plek laten staan. De grond wel vochtig houden. Zo gezegd, zo gedaan. Dat was 2 maanden geleden. Er is nog geen sprietje te bekennen. Dat was het verhaal van een Bonsai die niet wilde groeien. Een bloempot afgedekt met kleine steentjes staat treurig in de vensterbank te wachten op wat gaat komen. Misschien is het beter, om nieuwe zaden in gr grond te strooien, in de hoop dat die wel gaan ontkiemen en uiteindelijk uitgroeien.

dinsdag 3 augustus 2010

Matige berichtenaanvoer

Vast al gemerkt dat de frequentie waarmee berichten worden geplaatst door MijnAutoFocus dusdanig is verkleind, dat je haast zou denken dat ze op een onbewoond eiland ligt te bakken in de zon, om bij te komen van het harde werken. Niets is minder waar. MijnAutoFocus werkt elke dag hard, en ’s avonds is ze druk bezig programma’s te openen op haar iets te trage pc. Of zou het de verbinding zijn die op slow motion staat afgesteld? Foei provider, daar betalen wij niet voor! Zoals bekent, werkt MijnAutoFocus aan een kwartierstaat van haar familie. En nu er weer nieuwe mogelijkheden op het internet zijn ontplooid, kan zij aardig wat avonden zoet zijn. De digitale kranten die het KB op internet heeft gezet, is een aantal avondjes zwoegen meer dan waard. En als er dan een krantenbericht in beeld komt, die uitstekend past binnen de lijnen van de kwartierstaat, dan zijn die avonden kranten kijken snel vergeten. De avonden zijn snel gevuld, want er komen van die namen in de familie voor, die veel hits opleveren, maar weinig resultaat. Nickel komt vaak in advertenties voor als zuivere nickel en in krantenberichten die over handel in o.a. metalen gaat. Wasch komt vaak voor als ze een meid zoeken die de was kan komen doen of in advertenties over stomerijen. De Koning is zoiets, waarbij elk koninklijk huis die de kranten heeft gehaald, voorbij komt en Bakker bakt brood. En zo heeft elke naam wel een betekenis in het dagelijks leven.

donderdag 29 juli 2010

Hoe een zakenvrouw haar trots verloor

Er was eens een rijke vrouw, die het leven van een arme journalist wil ruineren. Zeven jaar geleden begon een journalist aan een biografie over een vrouw, die er voor zorgde dat vele mensen binnen 24 uur veel geld verloren. Mevrouw de zakenvrouw was druk in de internet-soapbel. Haar bedrijfje moest naar de beurs. Maar niet voordat zij er zelf flink beter van zou worden. Dus vlak voor de beursgang verkocht zij haar aandelen. Gevolg: alle aandelen kelderde en de kleine belegger leed fors verlies. Een interessant object om een boek over te schrijven. En dat deed een dappere journalist. En bij een boek schrijven doe je eerst grondig onderzoek. Die journalist kan er toch ook niks aan doen dat hij op feiten stuitte die het daglicht niet kan verdragen. Een goed journalist brengt verrassingen aan het licht, maar deze journalist bracht wel vele verrassingen. En dat mevrouw de zakenvrouw wel bezig is met zaakjes om er beter van te worden, maar als het omgekeerd is, als een klein kind gaat huilen, is een beetje sneu. Als publiek persoon moet je zo trots zijn boven dingen te staan. Ook al ben je het er niet mee eens. Maar op deze wijze het gelijk krijgen is kenmerkend voor iemand die een beetje zielig is. Er zijn per slot van rekening alleen maar verliezers en de media erbij halen levert nog minder op. Bovendien is het een oneerlijke strijd. Blijkbaar kun je met poen alles doen.

woensdag 28 juli 2010

De stier en de koe

MaestroDjees vroeg zich af of er nu meer koeien dan stieren worden geboren. Want waar blijven dan al die stieren. Op boerderijen staan bijna alleen maar koeien. En hoe zit dat bij de kippen?

MijnAutoFocus heeft er over na zitten denken en denkt het antwoord te weten. Net als bij mensen zullen ook bij de koeien ongeveer even veel stier- als koekalfjes geboren worden. Het koekalfje dat op een melkboerderij wordt geboren, wordt later melkkoe. Het stierkalfje niet, want die kan geen melk geven. Zodra het stiertje kan lopen en redelijk ter been is, wordt het diertje over gebracht naar een kalvermesterij. Binnen een paar maanden is het stierkalfje uitgegroeid tot een lekker vet diertje en wordt het beest geslacht voor consumptie. Het lot van het mannetje is niet echt rooskleurig. Een stierkalfje is pas na één à anderhalf jaar uitgegroeid tot een echte stier. De uitgegroeide stier kan niet tussen de vrolijke vrouwtjes staan, tenzij de stier het beste paard van stal is. Een stier kun je ook ontstieren. Na castratie ontstaat er een totaal ander dier, namelijk de os.

Een koe is vaak drachtig van één, soms twee en zelden drie kalfjes. Als de drieling uit zowel stier- als koekalfjes bestaan, zijn de koetjes vaak onvruchtbaar. Dat komt omdat de ‘kwenne’ meerslachtig is. Stiertjes doen het wel gewoon. Het leven van de haan is ongeveer hetzelfde als van een stier. Is een kipfiletje wel van de kip, of is het eigenlijk een haanfiletje.

dinsdag 27 juli 2010

(In)formeren

Het schiet lekker op met de formatie van het nieuwe kabinet. 1 Juli was ook wel een beetje een utopie. De jonge hond Rutte heeft ook nog niet zoveel ervaring met het formeren van kabinetten. Gelet op het verleden zou toch wel duidelijk moeten zijn dan we ergens in oktober of november aan landen wil er meer duidelijkheid zijn. Wat MijnAutoFocus niet begrijp van het Nederlands gezelschap is dat een groot deel heeft gekozen voor rechts. Als het gaat om de portemonnee, dan zit men vaak op de eerste rij, om aan te horen dat het toch niet hunnie zijn die in de portemonnee wordt geraakt, maar hullie. En dan kiest het gros voor de partij met de grootste bezuinigingen in een zo kort mogelijke tijd. Rekeningrijden is tastbaar, dus daar wordt niet aan begonnen. De hypotheekrenteaftrek is concreet, dus daar wordt niet aan begonnen. Een eigen bijdrage verhogen is een het-zal-wel item, dus dat wordt ingevoerd. En het persoongebonden budget raakt niet iedereen, dus dat is een keuze. Nee, MijnAutoFocus snapt niet wat het gros van de bevolking bezielt. Het gaat te goed in Nederland. Daar wordt de bevolking klagerig van en dan is zelfs het mos tussen de stoeptegels een groot drama. Mocht het rechtse kabinet niet lukken, dan beveelt MijnAutoFocus het centrum-linkse kabinet aan. Job wordt premier en Femke en Emiel vice-premier. Met vijf partijen is het best mogelijk de aankomende moeilijke tijd op rolletjes door te komen. Rechts is toch waar de duim links zit.

woensdag 21 juli 2010

De boel rekken

Hoe kun je nu de boel rekken en zodoende de bouw van een plan waar jij het niet mee eens bent stagneren. Een paar tips om het bloed onder de nagels van de potentiële bouwer te halen. Maak van elke gelegenheid gebruik van de rechtsmiddelen die je kunt inzetten. Ligt een plan ter inzage wegens een planologische maatregel? Dien zo laat mogelijk zienswijzen in. Liefst de laatste dag ’s avonds voor 00.00 uur. Niet later, want te laat is te laat. Is een besluit genomen, dien dan binnen zes weken een bezwaarschrift in. Geef aan dat je bezwaar heb en verzoek om een termijn waarbinnen je jou bezwaarschrift kan aanvullen. Wil je het helemaal goed doen, stuur dan jou bezwaarschrift naar het verkeerde orgaan. Bijvoorbeeld naar de rechtbank in plaats van naar de gemeente. Er geldt een doorzendplicht. Jij kan er toch ook niks aan doen dat je bij het verkeerde orgaan bent terecht gekomen. Dan stuur je per fax op de laatste dag jou aanvulling in. Wel altijd nazenden over de post. En wat ook leuk is, bij bijvoorbeeld de rechtbank, daar wordt aangegeven dat je tot tien dagen voor de zitting aanvullingen kunt aanleveren. Deze hebben wel betrekking op jou eerder ingediende gronden. De rechtbank stuurt de stukken weer naar de verweerder en die moet nog even in de pen klimmen. En zo gaan de weken extra voorbij en voorbij. En als het even kan niet vergeten een voorlopige voorziening aanvragen. Dat schorst het besluit.

dinsdag 20 juli 2010

Filevrij

Heel Nederland lijkt wel vrij te zijn, dus is het een verademing op de snelweg, in het winkelcentrum, bij het restaurant, in de bioscoop, op het water, in de achtertuin en op het schoolplein. De herrie- en druktemakers zijn ergens in Zuid-Frankrijk, Spanje of Italië vakantie vieren. Deze tijd van het jaar is dan ook de beste tijd om in en rond het huis te vermaken. Met deze hitte trekt de rest van heel Nederland naar de kust om zandkastelen te bouwen. MijnAutoFocus heeft een hekel aan zon, zand en zeewater, en is dan ook zelden of nooit aan de kust te vinden. En als heel Nederland naar de kust trekt, dan is de kans groot dat men in de file komt te staan. In de hitte met airco aan en alle ramen dicht of de arko aan, dus alle ramen kunnen open, sjokt de massa richting zee. Hierdoor is het nog stiller op straat en dat is alleen maar goed. Bij tophitte is MijnAutoFocus te vinden in huis of op haar balkon, dat op het noorden is gelegen. Als het even mee zit, trekt ze er op de fiets op uit en geniet van de rijwind en van de stilte. In de hete auto scheuren over de snelweg is natuurlijk wat minder, maar je bent wel lekker snel op je eindbestemming. Immers, een medeweggebruiker kom je niet tegen. Heel Nederland zit of in Zuid-Europa, of aan de kust. Wat is het toch fijn in de zomer te zijn.

Free Web Counter