Het Duitse gebaar

Er staan verschillende bevolkingsgroepen lijnrecht tegenover elkaar. Er is sprake van bruut geweld. Er vallen doden. Er gebeuren nog meer ernstige delicten. Uiteindelijk wordt er vrede gesloten. De gebeurtenissen worden niet vergeten, de daden worden vergeven. Jaarlijks worden deze en ook andere gebeurtenissen herdacht door twee minuten stilte. De slachtoffers, de daden en alles wat we niet meer willen zien gebeuren blijft als een herinnering achter. De voormalig vijand met wie ondertussen een innige band is ontstaan, wil graag betrokken raken bij deze herdenking. Hij heeft hiertoe een voorzet gedaan. En dan alle commotie op dit verzoek. De vijand aan tafel, dat kan toch niet! MijnAutoFocus vindt dat je niet achteruit, maar vooruit moet kijken. Het verzoek van de Duitse ambassadeur is juist een gebaar om trots op te kunnen zijn. Samen wil je geen oorlog meer. Maar je wil het gedeelde verleden wel blijven herdenken. Dus laten wij het gebaar van die man, ook al is het een nationale gebeurtenis, aanvaarden door hem ook een krans te leggen bij al die slachtoffers uit WOII. Nodig ook andere buitenlandse diplomaten uit om samen met ons de gesneuvelden te herdenken en de vrede te vieren. En neuzel niet over het Duitse verleden! Soms denkt MijnAutoFocus: Er moet ook altijd wat te zeiken zijn. Je kunt niet iedereen tevreden houden.