De scheiding

Een stel kleine kinderen kibbelen over zaken waar ze het maar niet over eens kunnen worden. De kinderen rollebollen over de gangen en in de kamer. Dat heb je met kinderen. Dat weet nog niet zo goed hoe je met een compromis vrede kan sluiten. Met ruzie gaan ze uiteen en gaat ieder hun eigen weg op. Alle gezamenlijke plannen blijven plannen. Woutertje, Jan-Peter en André hebben ruzie. Het komt nooit meer goed. Woutertje liet het erop aankomen en wilde per se zijn zin doordrijven. Dat vond Jan-Peter niet goed. André stond erbij en keek erna. Nu willen André en Jan-Peter niet meer met Woutertje spelen. En terecht! MijnAutoFocus vindt ook dat je de tinnen soldaatjes nu maar in de doos moet laten liggen en er niet meer mee moet gaan spelen, dus Woutertje heeft wel een beetje gelijk. Maar om nu niet meer met elkaar te praten gaat een beetje te ver. Want wie is nu de dupe van de breuk tussen deze vriendjes? Ja, we kunnen voorlopig niet met het lego spelen, omdat we nu niet op een makkelijke manier aan nieuwe legostenen kunnen komen. En als Woutertje, Jan-Peter en André nog bij elkaar waren, konden we binnenkort wel weer met lego spelen, want dan was de toevoer van legostenen hersteld. En hoe zit het met de rest? Kunnen we binnenkort op één plek spelen, of moet je voor het bouwen van zandkastelen naar het strand, het bouwen van luchtkastelen naar de hemel en het bouwen van stenen kastelen naar de stad? Woutertje, Jan-Peter en André hebben het verpest voor iedereen. Eigenlijk moeten ze voor straf in de hoek staan.