Nauwelijks een wolkje aan de lucht, een fris briesje en een heerlijk voorjaarszonnetje heeft een prachtige opening van het weekend gegeven. De geplande toun rous activiteit kon gewoon doorgaan. Wat inhoud dat de tuin een goede knipbeurt krijgt. De onderarmen van MijnAutoFocus zijn aardig beschadigd door de scherpe randen die de takken krijgen na het knippen. Het jeukt en doet zeer, maar dat geeft allemaal niks, want het is voorjaar. De platen schieten in de knop en de eerste bloemen hebben hun kopjes al geopend. De rust in de tuin is ver te zoeken, want er is iemand die zich papa noemt en continue de aandacht van zijn kind opeist. Hij vertelt zijn kind wat hij allemaal verkeerd doet en wat dus allemaal niet mag. En dat gaat er niet zacht aan toe. Nu maar hopen dat niet elk tuinbezoek verstoord wordt door de krijsende pa of ma die de aandacht van het kind zo nadrukkelijk opeist. Als het nu omgekeerd was, dan was het enigszins te begrijpen. De bloembollen komen al boven de aarde uit. De blauwe druifjes staan parmant in de wind te swingen. Hier en daar is een bruine plant aangetroffen, die het vast heel moeilijk heeft gehad in de barre winter van de afgelopen periode. Het is maar te hopen dat deze planten het nog gaan redden. Dit jaar is het plan een minimum aan planten te kopen, want de geldverslindende tuinhobby heeft al genoeg gekost. Voor je het weet, worden weer ongemerkt honderden euro’s in de tuin geïnvesteerd. Dit jaar alleen vaste planten kopen voor de nog lege plekjes in de tuin.
zaterdag 17 april 2010
Lente begonnen
Nauwelijks een wolkje aan de lucht, een fris briesje en een heerlijk voorjaarszonnetje heeft een prachtige opening van het weekend gegeven. De geplande toun rous activiteit kon gewoon doorgaan. Wat inhoud dat de tuin een goede knipbeurt krijgt. De onderarmen van MijnAutoFocus zijn aardig beschadigd door de scherpe randen die de takken krijgen na het knippen. Het jeukt en doet zeer, maar dat geeft allemaal niks, want het is voorjaar. De platen schieten in de knop en de eerste bloemen hebben hun kopjes al geopend. De rust in de tuin is ver te zoeken, want er is iemand die zich papa noemt en continue de aandacht van zijn kind opeist. Hij vertelt zijn kind wat hij allemaal verkeerd doet en wat dus allemaal niet mag. En dat gaat er niet zacht aan toe. Nu maar hopen dat niet elk tuinbezoek verstoord wordt door de krijsende pa of ma die de aandacht van het kind zo nadrukkelijk opeist. Als het nu omgekeerd was, dan was het enigszins te begrijpen. De bloembollen komen al boven de aarde uit. De blauwe druifjes staan parmant in de wind te swingen. Hier en daar is een bruine plant aangetroffen, die het vast heel moeilijk heeft gehad in de barre winter van de afgelopen periode. Het is maar te hopen dat deze planten het nog gaan redden. Dit jaar is het plan een minimum aan planten te kopen, want de geldverslindende tuinhobby heeft al genoeg gekost. Voor je het weet, worden weer ongemerkt honderden euro’s in de tuin geïnvesteerd. Dit jaar alleen vaste planten kopen voor de nog lege plekjes in de tuin.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

1 opmerking:
En was er ook niet iets met een vijver...?
Een reactie posten