
MijnAutoFocus stuitte op een krantenbericht over een duurzame uitvaart. En dat is natuurlijk een interessant onderwerp. Want als het duurzaam kan, dan gaan we ook voor duurzaam. Begraven zorgt voor botten, ijzeren kistgrepen, sieraden, kleding en andere rare stoffen in de grond en cremeren zorgt voor CO2-uitstoot. Beide dus niet milieuvriendelijk en duurzaam. Verder kan je jou lichaam nog aan de wetenschap ter beschikking stellen, maar meer mogelijkheden zijn er in Nederland niet. Wel worden de producten steeds milieuvriendelijker. Wat te denken van een ‘kist’ van wilgentenen of gewoon van gerecycled karton. En helemaal hip is de milieuvriendelijke en biologisch afbreekbare eikel als urn. Maar de uitvaartmethoden blijven achter op het gebied van duurzaamheid. Dat komt mede doordat de wet alleen maar de opties begraven, cremeren of ter beschikkingstelling kent. Nu stond er dus in de krant dat er nieuwe technieken zijn, namelijk resomeren en cryomeren. Dat staat voor respectievelijk vriesdrogen door stikstof en verwateren in een zuurbad. Bij beide situaties is er geen CO2 uitstoot, dus je crematie compenseren met de aankoop van een bos is niet meer nodig. Het restproduct bij beide is een hoopje poeder, netzo als bij cremeren. Daar wordt je ook binnen afzienbare tijd veranderd van mens tot hoopje as. MijnAutoFocus is wel gecharmeerd van het verwateren. Vriendschappen verwateren, herinneringen verwateren en straks verwaterd de uitvaart ook nog. En dan wil ze in de milieuvriendelijke eikel ergens op de schoorsteenmantel worden neergezet. Of een plekje onder de eikenboom op de nieuwe natuurbegraafplaats .
2 opmerkingen:
Ik dacht altijd dat de doden naar de hemel opstegen (of naar de hel afdaalden)?
Het geleerde over de d, t en dt diendt weer te worden herhaalt. Bijles nodig?
Een reactie posten