donderdag 30 september 2010

Het akkoord

Het mocht even duren, maar ze zijn eruit. Ze hebben lang gepraat en ze hebben een akkoord bereikt. Het is een akkoord waar heel rechts Nederland….. Ja: de vingers bij aflikken. En de andere helft zal zijn vingers afbijten en met krommende tenen wachten tot zij ‘vallen’. Maar zover is het nog niet. Eerst zullen de christenen nog een besluitje moeten nemen, of ze akkoord gaan met het akkoord. Ze moeten bijna wel ja zeggen, want als ze nee zeggen, zal iedereen over hen heen vallen. Niemand zal begrijpen waarom de christenen zijn gaan onderhandelen. Niemand zal dit ‘tijdsverlies’ steunen. Bij een nee van de christenen moet er weer van voor af aan begonnen worden. Dat fiat is dus nog even afwachten. Er ligt dus een akkoord: Zij vinden dat er minder geld naar Europa moet. Vanuit Europa zal er minder terug komen. Jammer, want Nederland is een naar het buitenland georiënteerd land. Zij vinden dat er meer geld moet naar de ouderenzorg. Dus als de ouderen (dat zijn nu toch de 65-plussers?) meer geld krijgen, dan moet dat bij de jongeren vandaan komen. De rest krijgt dus minder gezondheidszorg. Zij vinden dat er een streng immigratiebeleid moet komen. Maar is dat nodig? Zijn die immigranten dan echt zo slecht voor ons? Zij vinden blijkbaar van wel. Zij willen meer asfalt. Daar bedoelen zij de autowegen mee. En dus niet de wandel en fietspaden. Zij denken dat het liggende akkoord goed is voor Nederland. Ik denk van niet.

maandag 27 september 2010

De wandeling

Een hele mooie wandeling, van hotel naar hotel, waarbij een ander de bagagetransfer uitvoert. Door bossen over karrensporen, over asfalt en over zand, door weilanden, dorpen en langs beken. De zon wel en regen niet. Wie wil dat niet. ’s Avonds krijg je een heerlijke rundvleesbouillon met een varkensfiletlapje, een bak sla en wat van die rare pastakronkels en als toetje ijs. Met een omschrijving in de hand liepen wij door het Duitse land. Bij de evangelische kerk rechts stond in de omschrijving. Maar het is een katholieke kerk, dus moet je dan rechts gaan of nog verder rechtdoor? Bij een klassieke y-sprong rechts aanhouden. En als het linker been van de y-spong meer daalt dan het rechter been, is het dan ook een klassieke y-sprong? Bij de vijfsprong het meest linker pad aanhouden. Maar hoe weet je nou dat het pad achter de stapels boomstammen ligt? Waar de weg zich in tweeën splitst links aanhouden. En wat als links een open weiland ligt en rechts het pas doorloopt? Bij de eerste kruising rechts. Dat was niet waar. Boerenverstand deed doorlopen! De beschrijvingen waren op sommige punten nogal onduidelijk. De beloofde 24 kilometer werd uiteindelijk 30 kilometer. Meer waar voor het geld! Pittige wandelingen voor een stel ongetrainde stadsduiven was best een hele beproeving, maar wel voor herhaling vatbaar. Een beetje meer variatie in het avondeten zou wel prettig zijn. Elke dag nagenoeg hetzelfde eten, omdat het nu eenmaal de specialiteit van de streek is, is leuk bedacht.

dinsdag 14 september 2010

Behangen

Vandaag een behangklusje geklaard. Een beginnend behanger moet niet beginnen met een behangpatroon. Dat is vragen om moeilijkheden. Maar acht, waarom niet. Het resultaat is best wel heel erg aardig. Wat heet, het is een goed resultaat voor een beginneling. En dan is het ook niet de meest makkelijke muur die behangen moest worden. In het midden een trapgat. Dus dat is ladderwerk. Het traphek is ook niet van een rechte lat gemaakt, dus dat wordt snijwerk. Het schuine stukje is best lastig. En het uitmeten is een tikkeltje misgegaan. Maar het gaat natuurlijk om het resultaat. Het behang zit nog op de muur, dus het zal wel blijven hangen. Eigenlijk is behangen best eenvoudig. Beetje meten, meetje plaksel smeren. Wachten tot het is ingewerkt en op de muur kletsen. Beetje glad strijken en het resultaat is een strak velletje op de muur. Wat wil je nog meer. Enne, die tekentjes, logo’s en symbolen die op het etiket staan, zijn wel leuk en aardig, maar wat het allemaal betekend is niet duidelijk. Geeft niet, merk je vanzelf wel. Dit was voorlopig de laatste binnenklus. Er liggen nog wel wat klussen te wachten, maar nu even niet. Ik heb wel weer genoeg uitgesloofd. Volgende weer de tuin winterklaar maken en dan begin ik ook aan mijn winterslaapje. Dat houdt in relax doen en vroeg onder de wol. Niet te veel inspannen. Een beetje lezen, een beetje teevee kijken. Dat is de winterperiode voor mij. Volgend jaar weer nieuwe klussen uitvoeren.

maandag 13 september 2010

Wastafeltje plaatsen

De oude wastafel is aan vervanging toe. Omdat het badkamersetje bij de karwei € 850,00 bleek te kosten, kwam er een alternatief. IKEA had er een voor € 350,00 inclusief alles. Dat scheelt veel centjes. Na het schilderen van de wanden, begon ik met volle moet aan het in elkaar zetten van het bovenkastje. Dat ging erg goed, dus kon het onderkastje ook wel in elkaar gezet worden. Onderkastje op zijn plaats en toen paste het niet. De wasruimte is 85 cm breed, het onderkastje 79 cm, dus dat moet passen. Ik kon de draai niet maken om het kastje tegen de achterwand te plaatsen. Dus het kastje uit elkaar halen, onderplaat op zijn plek zetten, wandjes terug plaatsen, deurtjes opnieuw erin zetten en met wat vertraging stond ook het onderkastje. Voordat de wasbak erop kon, eerst kitten. Helaas was de siliconenkit onbruikbaar, dus een tripje naar de Karwei voor nieuwe kit en er kon gekit worden. Randje kit op het kastje, wasbak erop, op zijn plaats zetten, achterkant kitten en ook dit onderdeel is klaar. Dan de kraan erop. Die Zweden met hun rare aansluitingen. Pas natuurlijk niet. Gelukkig nog oude leidinkjes kunnen vinden in de rommelbak. Het aandraaien ging niet lekker. Net niet de juiste maat sleutels. Toen de sifon. De oude wasbak was minder diep, dus de afvoer was te kort. Weer naar de Karwei. Er moest een machete komen om te verlengen. Uiteindelijk is het goed gekomen. Een halve dag klussen loopt altijd uit.

woensdag 8 september 2010

Wespennest

Op het balkon bij de slaapkamer heb ik een wespennest ontdekt. De beestjes vlogen via de open stootvoeg de muur in. Het was er niet eentje. Nee, ze waren met meerderen. Op zich wordt het balkon bij de slaapkamer nauwelijks gebruikt. Dit balkon ligt namelijk in de schaduw en de tegels die erop liggen zijn spekglad. Verder zit je er op de kijk. Maar toch rijst de vraag of dat wespennest geruimd moet worden of niet. Ze zitten namelijk wel in de muur en als er nu een gaatje binnen zit, komen ze vast ook naar binnen. Op zich zijn wespen nuttige beestjes. Ze zorgen voor de bestuiving van de bloempjes en de vruchten in de tuin en eten andere insecten op. Dus in dat opzicht zijn ze erg goed bezig. Echt hinderlijk is het nest niet. Het nest ruimen hoeft dus niet per se. Bovendien kan een nest alleen met bestrijdingsmiddelen worden geruimd. Dat lijkt mij niet echt gewenst. Gelukkig leeft een volk maar één jaar. Alleen die koningin blijft langer leven en kan een koude winter makkelijk overleven. Nu heb ik mij laten vertellen dat het dichtstoppen van de uitvliegopeningen van een nest geen zin heeft, omdat die beestjes desnoods knagen tot er weer een uitgang is. En als ze dus naar binnen knagen, heb je de poppetjes aan het dansen. De beste oplossing is kruidnagel in het gaatje stoppen. Daar hebben zij namelijk een hekel aan. Ik ga morgen kruidnagel en kruidnagelolie kopen en ze verdrijven!

maandag 6 september 2010

Verkouden

De ziektekiemen gieren door mijn lichaam. De trap op lopen voelt als een marathon. Mijn hersenen werken op half tarief. Ik ben ziek. Na het niezen loopt mijn neus vol alsof er een stuwdam is doorgebroken. De kabouters beginnen te bonken in mijn hoofd en mijn voeten worden langzaam koud. Ik ben zelden ziek. De laatste keer dat ik ‘ziek’ was, was twee jaar geleden. Toen wilde ik de trambaan oversteken en liep ik opeens op de zijkant van mijn voet in plaats van op de zool. Omdat ik alweer snel aan de wandel ging heeft mijn enkel nog zeker 6 maanden pijnlijk gedaan. En nu verkouden. Blijkbaar is er iemand bij mij in de buurt geweest die het verkoudheidsvirus aan mij heeft gegeven. Ik ben diegene dan ook erg dankbaar. Vanochtend heb ik mij met mijn huishoudelijke taken bezig gehouden, zoals ik dat altijd doe. Het ging niet allemaal gesmeerd en het ademhalen ging wat zwaarder. Uiteindelijk heb ik het broodnodige gepiept. Het resultaat was dat ik de middag echt gebroken was. Heb me stierlijk zitten vervelen op de bank. Opstaan deed zeer in de heupen en een kopje thee vasthouden was pijnlijk in de polsen. Heb een beetje gelezen, maar niet veel later kwamen de kaboutertjes alweer bonken. Een DVD-tje opgezet. Het einde niet gehaald wegens gebrek aan concentratie. En nu is het uitzoeken, rust en veel drinken. Vanavond ga ik maar vroeg slapen in de hoop dat als ik morgen wakker wordt, de verkoudheid is vertrokken.

vrijdag 3 september 2010

Een herenakkoord?

Korte en duidelijke zinnen die regelmatig herhaald worden, waardoor de boodschap blijft hangen bij de luisteraar. Dat is de manier van communiceren, dat aanslaat bij een deel van de menigte en de manier van communiceren van Wilders. Ook al zijn het onwaarheden, vaak herhalen en het wordt vanzelf een waarheid. Er is een duidelijk verschil tussen de manier waarop Rutte, Wilders en Verhagen vandaag de boodschap brachten niet tot een formatie te komen. Rutte die rustig en zonder haperingen een neutrale positie innam, waarin hij aangeeft dat hij de situatie betreurt en respect heeft voor de keuze van de andere partij. Wilders die herhaaldelijk roept dat door de drie dissidenten van het CDA hij geen vertrouwen kan hebben in dat CDA en Verhagen die langzaam, met veel tussenpozen zich een weg manoeuvreert tussen de vragen van de pers door. Drie verschillende stijlen die de kijker duidelijk probeert te maken wat er nu werkelijk gebeurd is. Wilders die het allemaal heel erg vind en nog heeft geprobeerd de boel te lijmen door aan te geven dat de drie dissidenten een bindend akkoord moeten tekenen waarin zij het regeerakkoord steunen, en zo niet, afstand doen van hun zetel. Dat is toch erg om zoiets voor te stellen. Dat houdt in dat je tegen iemand zegt, jou mening bevalt niet, dus zoeken wij voor jou een ander. Stel je voor, als er op die manier geregeerd zou worden en je dus zo mensen kunt inwisselen, waar is dan de democratie gebleven?

woensdag 1 september 2010

750

Het had een feestelijk gebeuren moeten worden. 750, dan haal je niet zomaar. Het is toch een mijlpaal dat gevierd had moeten worden. Dat deden de sixtijnse 750 jaar geleden ook. 750 is een mooi getal. Het staat gelijk aan ongeveer 2 jaar. 750 x 250 = 187.500 woorden gemiddeld. Het kan iets meer of minder zijn, maar het is een goede benadering van het totaal. Al deze woorden werden zinnen. De zinnen een kort verhaal. Er werden weetjes beschreven, een gebeurtenis of een gewoon hoopje onzin. 750 is een magisch getal. Een getal om even bij stil te staan. Een moment om even terug te kijken. Het resultaat aanschouwen en een overweging te maken of er op dezelfde voet doorgegaan zou kunnen worden. 750 berichten achter elkaar is toch best veel. Het zou gebundeld moeten worden tot een boekje. MijnAutoFocus bericht. Ach, misschien is dat weer een beetje te veel eer. De berichtjes schreef ik vanuit de persoon MijnAutoFocus. Dat geeft misschien net even te veel afstand. Dus zullen de berichtjes vanaf nu vanuit de persoon IK geschreven worden. Ik zal niet meer elke dag berichten, hoewel dat wel mijn streven blijft. Maar het is soms ook wel aangenaam een weekje geen computer aan te zetten om een berichtje te posten. En verder: ga ik er van het weekend toch een klein feestje aan wagen, want op 750 berichten moet op gedronken worden. Hoewel dat weer een non-reden is om een wijntje te kunnen pakken. Einde bericht 751.

Free Web Counter