De wandeling

Een hele mooie wandeling, van hotel naar hotel, waarbij een ander de bagagetransfer uitvoert. Door bossen over karrensporen, over asfalt en over zand, door weilanden, dorpen en langs beken. De zon wel en regen niet. Wie wil dat niet. ’s Avonds krijg je een heerlijke rundvleesbouillon met een varkensfiletlapje, een bak sla en wat van die rare pastakronkels en als toetje ijs. Met een omschrijving in de hand liepen wij door het Duitse land. Bij de evangelische kerk rechts stond in de omschrijving. Maar het is een katholieke kerk, dus moet je dan rechts gaan of nog verder rechtdoor? Bij een klassieke y-sprong rechts aanhouden. En als het linker been van de y-spong meer daalt dan het rechter been, is het dan ook een klassieke y-sprong? Bij de vijfsprong het meest linker pad aanhouden. Maar hoe weet je nou dat het pad achter de stapels boomstammen ligt? Waar de weg zich in tweeën splitst links aanhouden. En wat als links een open weiland ligt en rechts het pas doorloopt? Bij de eerste kruising rechts. Dat was niet waar. Boerenverstand deed doorlopen! De beschrijvingen waren op sommige punten nogal onduidelijk. De beloofde 24 kilometer werd uiteindelijk 30 kilometer. Meer waar voor het geld! Pittige wandelingen voor een stel ongetrainde stadsduiven was best een hele beproeving, maar wel voor herhaling vatbaar. Een beetje meer variatie in het avondeten zou wel prettig zijn. Elke dag nagenoeg hetzelfde eten, omdat het nu eenmaal de specialiteit van de streek is, is leuk bedacht.