Een herenakkoord?

Korte en duidelijke zinnen die regelmatig herhaald worden, waardoor de boodschap blijft hangen bij de luisteraar. Dat is de manier van communiceren, dat aanslaat bij een deel van de menigte en de manier van communiceren van Wilders. Ook al zijn het onwaarheden, vaak herhalen en het wordt vanzelf een waarheid. Er is een duidelijk verschil tussen de manier waarop Rutte, Wilders en Verhagen vandaag de boodschap brachten niet tot een formatie te komen. Rutte die rustig en zonder haperingen een neutrale positie innam, waarin hij aangeeft dat hij de situatie betreurt en respect heeft voor de keuze van de andere partij. Wilders die herhaaldelijk roept dat door de drie dissidenten van het CDA hij geen vertrouwen kan hebben in dat CDA en Verhagen die langzaam, met veel tussenpozen zich een weg manoeuvreert tussen de vragen van de pers door. Drie verschillende stijlen die de kijker duidelijk probeert te maken wat er nu werkelijk gebeurd is. Wilders die het allemaal heel erg vind en nog heeft geprobeerd de boel te lijmen door aan te geven dat de drie dissidenten een bindend akkoord moeten tekenen waarin zij het regeerakkoord steunen, en zo niet, afstand doen van hun zetel. Dat is toch erg om zoiets voor te stellen. Dat houdt in dat je tegen iemand zegt, jou mening bevalt niet, dus zoeken wij voor jou een ander. Stel je voor, als er op die manier geregeerd zou worden en je dus zo mensen kunt inwisselen, waar is dan de democratie gebleven?