Schoorsteen vegen

Wij hebben geen haard op de schoorsteen aangesloten, maar hebben toch maar een keer het schoorsteenkanaal laten vegen. Binnenkort komt Zwarte Piet langs, en een schoon kanaal is toch wel fijn. Bovendien is het vegen van het rookkanaal goed voor de brandverzekering. Bij brand kan de verzekering anders moeilijk doen als het kanaal niet is geveegd. Blijft de vraag hoe je het moet bewijzen als je kwitantie in de fik is gevlogen. Na het vegen lagen wat zwartgeblakerde brokken steen op de vloer, dus of het kanaal nog veilig gebruikt kan worden, is mij een raadsel. Omdat het regenkapje boven op de schoorsteen los was geraakt, had ik met de schoorsteenveger afgesproken dat hij deze zou vervangen. Helaas hadden hij geen eenvoudig regenkapjes op voorraad, maar een die drie keer zo duur was had hij wel in de auto liggen. Volgens afspraak heeft de schoorsteenveger het oude kapje verwijderd, maar een nieuwe heeft hij dus niet geplaatst. Nu kan het dus binnen regenen. Op zich niet een heel groot probleem. Het kanaal wordt toch niet gebruikt. Maar echt fijn is dat natuurlijk ook niet. Nu zegt de vakman dat een regenkapje prima is op een kanaal dat buiten gebruik is, maar je mag het niet boven een stookkanaal plaatsen. Als we nu een De Luxe kap voor rookkanalen bestellen, dan is het vegen gratis. De kap kost wel € 150,00. Maar als we het kanaal ooit willen gebruiken, dan zit er in ieder geval een goed ding bovenop!

De egelbunker

Nadat ik dus de egel in de tuin ontdekte, was het de vraag hoe ik het beestje in de tuin kan houden en hoe het beestje de aankomende winter door kan komen. Internet gaf raad: Een egelbunker maken. Zo gezegd, zo gedaan. Zaterdag heb ik een egelbunker gemaakt. Een fietskrat van de Kruidvat had het ideale formaat voor een bunker. Inslaan en naar huis om het krat met stanleymes en boor te bewerken. Eerst maar een ingang maken. Dat ging razend snel met het mes. Toen boven en onder in de wanden kleine gaatjes boren voor ventilatie. En tot slot met een lange PCV-pijp een afvoer maken met aan het einde een knietje dat uiteraard naar beneden gericht is. Dit is de hoofdventilatie. Op de oprit naast ons huis lagen nog de dikke takken van de verleden weer gesnoeide sering. Van die takken heb ik een mooie dakbedekking gemaakt. Van een paar bakstenen uit de tuin heb ik een tunneltje voor de ingang van de bunker gemaakt, zodat de kat de egel niet kan storen in zijn nieuwe verblijf. De bunker is klaar om onder een dik pak bladeren bedolven te worden. Nu maar hopen dat meneer egel snel zijn nieuwe huisje betrekt. Het is namelijk fijn om iemand te hebben die permanent aan slakken rapen doet. Na vrijdag heb ik meneer egel jammer genoeg niet meer in de tuin gezien. Misschien is hij tussen de bladeren en struiken in slaap gevallen. Over 6 maanden zullen we zien.

Egel in tuin

Ik heb thuis best een leuke tuin, met veel planten, bomen, hier en daar wat tegels en grind. En vooral veel afval als bladeren en takken. Voor insecten liggen kruikjes jenever, die als schuilplaats kunnen dienen. In het hoge vogelhuisje nestelt elk jaar de familie koolmees, die nu het kouder wordt ook weer in de tuin te zien zijn, om besjes te eten of beschutting te zoeken. Regelmatig zie ik meneer Roodborst en mevrouw Mus bij het waterbakje een bad nemen. En de wespennest is nog niet geruimd. Een fijne tuin voor insecten en dieren dus. Vandaag ging ik een kijkje nemen in de moestuin. Hoewel ik nooit achter het schuurtje kijk, vond ik dat nu wel even nodig. Tot mijn grote verrassing zag ik een egel. Hoe het beestje in de tuin terecht is gekomen is mij een raadsel, omdat de tuin omheind is met gaas en een schutting. Dat is dan het enige dieronvriendelijke aan de tuin, maar anders loopt de kat weg. Misschien is het beestje door een klein gaatje gekropen. Hoe dan ook, een egel in de tuin is een compliment voor de bezitter. En nu hoop ik dat de egel in de tuin wil blijven wonen. Er wonen namelijk genoeg slakken in de omgeving en aan wormen geen gebrek. Er moet dus een egelhuis komen. Die kan ik zelf maken, of kopen. Een egel houdt vanaf november zes maanden een winterslaap. Dus zal ik de egel waarschijnlijk even niet meer zien. Jammer.

PC-moe

De afgelopen periode was ik een beetje PC-moe geworden. Het apparaat werkte erg traag, waardoor de wachttijden bij het openen van een simpel programma erg begonnen op te lopen. Daarnaast was de internetverbinding k*t. Sinds het draadloze gebeuren en het nieuwe modem, is het er allemaal niet echt beter op geworden. Vooral wanneer er meerdere mensen tegelijk van het internet gebruik willen maken. Hierdoor was ik dus PC-moe geworden. En ik moet toegeven, het was ook wel even lekker om een hele tijd geen PC aan te raken. Althans, voor privé-gebruik. De afgelopen periode heb ik wel genoeg beleefd en er waren ook genoeg momenten waarop ik overwoog even te bloggen. Maar ik heb het niet gedaan. De nieuwe auto rijdt 1 op 20,5 in de stad wel te verstaan. Vincent Beijlo was best een leuke voorstelling. Drie waardeloze zaken bij de commissie bezwaarschriften gehad. Inhoudelijk waren ze allen niet echt interessant. Een zitting bij de rechtbank met een leuke rechter. Ja, rechters hebben ook humor! De tuin voorzien van een paar leuke plantjes. Ik ben een buxushaagje aan het kweken op de slaapkamer. Ik hoop dat het gaat lukken! Heb ik volgend jaar een stel leuke planten erbij. En deze week ben ik ziekenverzorger. Meneer is goed ziek. Dat is natuurlijk niet goed, maar hij is flink ziek. Koorts, hoesten, zweten, noem maar op. En het ergste is wel dat zijn oren ‘dicht’ zitten, waardoor communiceren bestaat uit hard praten. Ik hoop dat meneer snel weer beter is.

Nieuws van de dag

Rutte kutte, gefeliciteerd met je minister-presidentschap! Dat het maar mooie jaren voor je mogen worden, met je nieuwe ministersploeg. Als jong broekie tussen al die oude knarren met witte smoeltjes en rode blosjes op de wangen hoop ik dat je jezelf goed staande kan houden. Ik heb er wel vertrouwen in dat het je gaat lukken. Je kabinet oogt een beetje als een oud mannenbolwerk, maar laten we eerlijk zijn, het gaat niet om het uiterlijk, maar om het innerlijk. Uiteraard vind ik het erg jammer, dat het geluid wat wij te horen krijgen voornamelijk zware en lage mannenstemmen zijn. De vrouw is niet zo heel erg aanwezig. Maar dat zal wel de bedoeling zijn geweest, anders had de verdeling wel op een andere manier vorm gekregen. En niet de smoes gebruiken dat er geen geschikte vrouwenkandidaten zouden zijn, want die zijn er echt wel.

Goed, dit was het nieuws van vandaag. Over tot de orde van de dag, over naar ons Yuri. Hij wordt door de gymnastiekvereniging beschuldigd van vermeend cokegebruik. En Yuri weet van niks. Het woordje vermeend zegt eigenlijk wel genoeg. De gymnastiekvereniging heeft een vermoeden dat Yuri aan het witte poeder heeft gezeten, maar zeker zijn ze niet. Dan is het toch wel een beetje erg raar om dat naar buiten te brengen. Het is überhaupt raar om iemand die net is afgekickt en nog in de nazorgfase zit op deze wijze te laten vallen. Het echte afkicken begint namelijk nu pas.

Pastei uit de oven

Altijd als ik bij mijn ouders op visite ga, of mijn ouders komen bij mij langs, vraagt mijn moeder of zij nog wat lekkers zal maken voor in de vriezer. Lekkere pastei is dan steevast het antwoord. Tot ik gisteren in de supermarkt liep en bedacht dat ik het eigenlijk best zelf kan maken. Vanuit de supermarkt belde ik naar mijn moeder voor de ingrediënten. Iets dat ik nooit doe, want ik ben niet zo mobielerig. Het moet er toch echt van komen. Een simpeler gerecht bestaat eigenlijk niet. Een pak diepvries doperwtjes en worteltjes, kipfilet, een ei en aardappelen. Zout, peper, nootmuskaat, maggi , melk en een rauw ei maken het gerecht compleet en boter en paneermeel maken het gerecht af. Groente in een beboterde ovenschaal met stukjes met zout en peper gekruide kipfilet erdoor en een gekookt eitje in partjes. Een pu’tje maken van gekookte aardappelen. Stampen met zout, peper, nootmuskaat, maggi en een scheutje melk. Klontje boter om het smeuïg te maken en tot slot een rauw ei erdoor. Dat schijn je te moeten doen bij een pu’tje dat de oven in gaat. Op het groentemengsel smeren, beetje paneermeel erop met hier en daar een klontje boter en het kan de 200 graden warme oven in. Ongeveer drie kwartier. Het moet in ieder geval goed warm zijn. Augurkje erbij en een beetje tomatenketchup en mijn ovenheerlijke ovenmaaltijd is gereed. Nu moet ik het natuurlijk niet te vaak maken, anders is de bijzonderheid eraf.

Tuin winterklaar

Afgelopen weekend was het eigenlijk lekker weer voor deze tijd van het jaar. Een weekend om dus eens even lekker in de tuin te rossen. En dat heb ik geweten. Ik heb namelijk spierpijn. Gisteren begon de dag met het snoeien van de coniferen. Als je weet dat de laatste keer in april was, dan weet je ook dat het niet een kwestie was van even bijpunten. De zaag moest er aan te pas komen om de coniferen weer op juiste hoogte te brengen. Goed voor de armspiertjes! Toen was het de beurt aan de blauwe conifeer, die een beetje breed begon te worden. Stammetje zagen en ook dat was gepiept. Nu we toch zo lekker bezig zijn, is het misschien een idee de vijver twee meter op te schuiven richting het huis. Zo gezegd, zo gedaan. Plantjes met vijverwater water geven en een beetje de rest bewaren in emmertjes, vijverplantjes veilig stellen, modder van de bodem scheppen en de folie kon na wat duw en trekwerk de kuil uit. Nog even een nieuw gat graven, wat stenen en pvc-buizen opgraven en de vijverfolie kon in de nieuwe kuil. Prima gelegenheid om de regenton te legen in de nieuwe vijver. Elke winter moet je de regenton legen, anders vriest het ding kapot. Steentjes om de vijver leggen en ook dit karweitje is geklaard. De grond uit het nieuwe gat kon in het oude gat. Volgende week de eetplek op de oude vijverplek inrichten. Maar nu eerst rusten… Spierpijn.

Antillen opgelost?

Vandaag is er weer een probleem opgelost. Althans, men deed altijd voorkomen dat het een probleem was, maar of het werkelijk een probleem is, is maar de vraag. Antillianen werden vaak gezien als een probleem. Vooral jonge Antillianen, die vaker dan andere etnische aankomsten tienermoeder worden, of die vaak in de criminaliteit terecht komen. Enfin, mocht dat dus een probleem zijn, dan is dat probleem sinds vandaag opgelost. De Antillen bestaan niet meer. Vandaag, 10 oktober 2010 is de Antillen niet meer. Na Aruba, is vandaag curaçao en Sint Maarten een zelfstandig land geworden en zijn Bonaire, Sint Eustasius en Saba bijzondere Nederlandse gemeenten. Wel blijven de eilanden binnen het koninkrijk, maar dus niet meer onder de noemer Antillen. Hoe zou je die mensen van die eilanden nu moeten noemen? Arubaan was al een bekende, maar de rest? Curaçaoenaar, Curaçaonees of Curaçaoaan? Sint Maartener, Sint Maartenaar of Maartenees? BES-sers, Beslander of Nederlander? Wat het ook mag zijn, Antillianen zijn vanaf vandaag in ieder geval verleden tijd!
Zou je net zo makkelijk naar Saba gaan als dat je een fietstochtje op Vlieland maakt? Even de vliegreis wegdenken dan? Ik weet het niet. Ik weet ook niet wat er nu werkelijk gaat veranderen. Misschien krijgen die mensen die nu uit een ander land komen problemen met immigreren. Ze komen per slot van rekening toch uit het buitenland. Of krijgen deze mensen een bijzondere toegangsregeling omdat ze tot ons koningrijk behoren? Ik begin nu al over wij en hunnie. Dag Antillen!

Kabinetsnaam

Nou zeg, na het congres is nu de fractie aan zet, en jawel, het gaat allemaal door. Kabinet WRV is aanstaande. Waar jarenlang voor geknokt is, wordt door dit kabinet met één veeg van tafel geveegd. Weg doelstellingen uit het verleden. Natuur, milieu en ecologie is niets meer waard. Asfalt, uitlaatgassen en auto’s gaan het straatbeeld bepalen. Kabinet Bruin gaat mij iets te ver, maar de kleur zwart blijft toch wel hangen. Zo zwart als roet, zwarte wolken van uitlaatgassen, zwart asfalt. Zwart kun je associëren met haat en verderf. Het ziet er dus somber uit. Als ik aan dit kabinet denk, dan denk ik verder aan:
Dissident : Een afwijker. Iemand die anders denkt. Een naam die men in Polen aan een onroomse christen geeft. Het anders denken van een andere gezindheid dan de heersende kerk.
De individuen of groeperingen die zich verzetten tegen de heersende opvattingen of beleidslijnen op het gebied van religie, politiek of sociaal gebied zijn dissidenten.
Het Latijnse woord dissidie/ dissidium betekent twist, onenigheid. De Engelse term dissenters werd gebruikt als verzamelnaam voor mensen die in hun religieuze opvattingen afweken van de officiële kerk in hun land en om die reden vaak werden achtergesteld
Gedogen : Niet optreden tegen iets wat eigenlijk niet mag. Iets toestaan dat bij wet verboden is. Dulden, tolereren, toelaten, toestaan, verdragen, veroorloven, aanvaarden. Er niet principieel tegen in oppositie gaan.
Verwilderen : Wild en bandeloos worden. Weer terugkeren tot de wilde staat: deze zwerfkat is verwilderd.

Het pyton-kabinet

De moestuin

Verleden week is een gezellig platje in de tuin opgeofferd om er een moestuin van de te maken. De stoelen die zo leuk onder de met een gouden regen begroeide pergola stonden moesten plaats maken voor zes grote bakken met zaden. Omdat de achtertuin het predicaat zwaar verontreinigd draagt, is het niet verstandig de moestuin in de volle grond te beginnen. De zes grote bakken zijn voor tweederde ingegraven in de grond, om snelle uitdroging van de aarde te voorkomen. De moestuin begonnen. Ik kon drie doosjes met zaden vinden, die nog in september de volle grond in konden. Dat zijn dus twee bakken boerenkool, twee bakken veldsla en twee bakken winterspinazie geworden. En de eerste plantjes komen al op! Dat wordt een winter lang aan de boerenkool. Eigenlijk wil ik nog een kleine kweekkast in de tuin, maar € 400,00 is wel erg prijzig. Daar ga ik nog wat op verzinnen. In februari kan al met het zaaien van zaden ‘onder glas’ beginnen, maar dat doe ik voorlopig maar binnen op de vensterbank. Dus vanaf nu de eierdozen bewaren om deze te gebruiken als kweekbakjes. Ik zie de trossen tomaten al in de tuin staan, worteltjes in de grond en druiven aan de boom. Nu even verdiepen in het fenomeen wekpot en de groenten uit eigen tuin is een feit. Een leuke en ontspannen bezigheid, de moestuin. Dus als er nog meer moestuinfiguren zijn die groenten wil ruilen, kom maar op. Ik heb boerenkool in de aanbieding.

Van inruilen komt…

Jaar in, jaar uit bracht die gele kanarie mij van hot naar her. Door weer en wind, zonder problemen. Grote klachten waren er nooit. Af en toe een nieuwe band, een distributiering of wat olie was voldoende. Toen kwam er een klein blauwtje in beeld. Die gele kanarie van mij moet dat in de gaten hebben gehad. Vrijdag zou het laatste ritje zijn, en ik was net 3 kilometer op weg naar huis toen er een geratel onder de motorkap vandaan kwam. Rijden ging nauwelijks. De gele kanarie op een parkeerplaats weten te parkeren, waar ik erachter kwam dat mijn mobiel nog thuis in de oplader lag. Gelukkig werd ik achtervolgd door iemand met een grote wagen en aanhanger. Het bleek een garagehouder te zijn die dat nare geluid ook hoorde. Al snel werd de conclusie getrokken dat er een cilinderklep gebroken was. De gele kanarie werd op de aanhanger gezet en afgevoerd. Bij het bedrijf kon ik gelukkig bellen naar mijn aardige college die op het zelfde eiland woont als ik. Ze was er nog en gelukkig kon ik een lift krijgen naar de bus. Bij de bushalte bleek dat de laatste bus al over vijf minuten zou komen. Ik was super blij om 19.00 uur thuis te zijn. Maandag zou die gele ingeruild worden voor een blauwe. Ik begrijp dat het niet fijn is om weggedaan te worden, maar om dat op deze manier te laten merken is toch wel erg jammer. Reparatiekosten: € 1.000,00.