De deurbel

Een tijdje geleden had ik het plan opgevat om de deurbel van de voordeur af te slopen. Het ding wordt nooit gebruikt. En als er iemand aan de deur is, dan is het vaak iemand, waarbij ik achteraf denk: ‘had ik maar niet open gedaan’. Ik gebruik de voordeur dus eigenlijk nooit. Alles komt en gaat via de achterdeur. De voordeur zit altijd op slot, op de knip en nog een knip en een ketting. En als iemand aanbelt, schuif ik de knippen open, haal de deur van de ketting en het slot van de deur. En als alles is afgehandeld bij de deur, gat de deur weer op de knippen, de ketting en het slot. Vandaag was een dag dat de deurbel (en ook de deur) intensief is gebruikt. Eerst door de CV-man, die weer een onderdeel was vergeten en teruggekomen weer op de bel kon drukken. Toen kwamen de mannen van Joulz aan de deur die een steekproefje aan het houden waren, en wilden weten waar de galeiding lag. Leuk steekproefje, want ze moesten even graven in de achtertuin. Joulz weg, deur op de knip, ketting en slot en de mannen van de glasvezelkabel stonden alweer mijn deurbel overspannen te maken. Morgen komen ze een kabeltje leggen in de tuin. Ik vind het allemaal best. En dan zit je net lekker op de bank, gaat die deurbel weer. Collecte dit keer. De deurbel is nog nooit zo vaak gebruikt op een dag. Hij werkt gelukkig wel.