De krantenbezorger

Zaterdag lag er een AD in de brievenbus, in plaats van de Volkskrant. Dat is niet leuk wakker worden. Het AD valt in de categorie Telegraaf en dat is een krant die ik verban uit mijn leven. Ik moest het dus met het AD doen. Dat is een telefoontje naar de bezorglijn. Er volgt een keuzemenu. De klacht wordt opgenomen met een spraakcomputer. Zaterdag na 13.00 uur wordt de krant nabezorgt, beloofde deze aardige vrouwencomputerscherm. Gelukkig, het weekend is niet helemaal verpest. Totdat blijkt dat de krant niet wordt nabezorgd. Dat had ik kunnen verzinnen, want van die keren dat er geen krant of een verkeerde krant werd bezorgd, is er nooit een nalevering geweest. Aan het begin van de zaterdagavond maar weer een telefoontje wagen. Als je niets laat horen, dan gebeurt er niks. Maandag tussen 13.00 en 15.00 uur wordt er een nieuwe poging gewaagt de Zaterdagkrant bezorgt te krijgen. Dat werd om 15.15 uur een telefoontje naar de bezorglijn van De Volkskrant, want uiteraard werd de beloofde afspraak niet nagekomen. Er stond al een klacht geregistreerd zei de computerstem, het was niet mogelijk nog een klacht op te nemen. Doorverbinden naar een medewerker was ook niet mogelijk, want die waren op maandagmiddag om 15.15 uur niet aanwezig. Dinsdagochtend terugbellen dus. Dan zeker via de post zaterdag de krant van verleden week ontvangen? Wat moet je met oud nieuws? Zo is het wel makkelijk met je bezorgklachten omgaan. Alleen een klacht op papier kan hier tegenop.

WikkiePikkie

De vrijheid van meningsuiting, de vrijheid te mogen schrijven, zeggen en publiceren wat je wil, is een belangrijk grondrecht van de mens. Althans, dat wordt met name in de westerse wereld beweerd. De wereldleiders uit het westen veroordelen dan ook altijd landen als bijvoorbeeld China of Rusland, waar deze grondrechten vaak worden geschonden. In die landen heb je geen persvrijheid. En commentaar op het regime is natuurlijk uit den boze. Sinds kort is meneer WikkiePikkie prominent in het nieuws. WikkiePikkie heeft het in zijn hoofd gehaald om allemaal geheime documenten en andere gevoelige informatie op het internet te zetten. En dat mag natuurlijk niet. Want blijkbaar mag je toch niet alles publiceren wat je wil, en al helemaal geen staatsgeheime zaken. Zoals de Chinezen zouden reageren op zulke activiteiten, zo reageert Amerika nu. Er wordt alles aan gedaan om de website te bombarderen en het brein achter slot en grendel te krijgen. Eerst wordt er een peloton ellende op de WikkiePikkie-site afgestuurd en zorgen de internet-oorlogvoerders dat de provider van WikkiePikkie er mee stopt, dan wordt er een heksenjacht op het brein afgestuurd. Allemaal ellende. Maar mag jzo iemand nu wel of niet al deze documenten op het internet plaatsen. De overheid moet toch transparant zijn? Zolang er niemand gevaar loopt, lijkt het mij wel mogen. Maar als er gevaar dreigt, dan niet. En wanneer iemand gevaar loopt, is niet duidelijk. Kijk maar naar Salman Rushdie of de Deense cartoonist. Zij lopen gevaar. Wie dacht dat nu van tevoren?

Brrr, koud he?!

Wat was het vandaag lekker koud. Hoewel het maar een graad of vijf onder nul was, voelde dat als vijftien graden onder nul. De gevoelstemperatuur was erg laag. Dit heeft te maken met het tempo waarmee je huid dus afkoelt. Bij een gemeen windje heb je iets sneller last van warmteverlies. Hierdoor voelt het gemene windje erg koud aan, zoals vandaag . Het voordeel van dit koude windje was natuurlijk dat niemand vanochtend de autoramen hoefde te krabben. En er is nog een voordeel. Want zit je lekker in je huisje en heeft de kachel moeite je huisje warm te stoken, dan ga je gewoon even naar buiten voor een winterse wandeling. Na de wandeling kom je in je huisje en dan is het binnen heerlijk warm. En dat komt echt niet omdat de kachel lekker heeft lopen sjokken. En met een rozig gevoel ga je met een kop warme chocolademelk op de bank zitten. Het is warm in huis. Maar verder is deze barre kou eigenlijk alleen maar lastig. Hoewel kou? In Siberië is het pas koud. Maar voor Nederlandse begrippen was het best fris, waardoor de daklozen verplicht binnen moesten slapen. De echte daklozen gingen schoorvoetend akkoord met deze verplichting. In de noordelijke provincies hebben boeren en buitenlui van het natuurijs kunnen genieten. Dat is hier bij ons niet aan de orde. Waarschijnlijk gaat dat niet gebeuren, want binnenkort komt de dooi om de hoek kijken en wordt de winter weer een zachte Hollandse winter.