Opzegging abonnementen

Jaren lang nam ik mij voor geen abonnement te nemen. In ieder geval niet op een tijdschrift. Want als je het tijdschrift beu bent, moet je het opzeggen en dan is het niet bekend wanneer de opzegtermijn precies eindigt. Of dan zeg je op tijd op, maar hebben ze je brief niet ontvangen, zodat je er weer een jaar aan vast zit. Heel vervelend allemaal. Maar ja, ik ben er toch ingetuimeld. Ik heb een abonnement op het tijdschrift monumenten en het tijdschrift monumentaal. Dat was nog tijdens mijn gedachten dat ik mij verder ging scholen in de monumentenzorg. Maar ja, omdat er voor mij geen geschikte vervolgopleiding was, heb ik dat plan laten varen. Het was mij namelijk iets te zwaar om twee avonden in de weer naar Utrecht te reizen, en dat twee jaar lang. Nu heb ik beide tijdschriften wel een beetje gezien. Het is een beetje hetzelfde elke keer. Althans, dat vind ik. Dus ik ben er op uitgekeken. Ik ben benieuwd of het lukt om beide tijdschriften op tijd opgezegd te krijgen. Heb wel weer een nieuw leuk tijdschrift ontdenkt om te lezen. Maar die koop ik elke maand trouw in de boekenshop. Voor je het weet begint ook dit tijdschrift mij weer te vervelen en krijg je het riedeltje van het opzeggen weer van voor af aan. Kan je niet gewoon een abonnement voor een bepaalde tijd aangaan? Bijvoorbeeld voor 1, 2 of 3 jaar waarna het abonnement automatisch eindigt? Goed Idee!

Dag van het gedicht

Het is vandaag de dag van het gedicht. Het gedicht is hip. Er zijn al een aantal bekendheden die een gedichtenbundel hebben uitgebracht. Niet zelf geschreven, maar door een ander. Zo heb ik net de bundel van Komrij gekocht. Eigenlijk mag je het geen gedicht noemen, maar poëzie. Een reeks van woorden, waarbij ik soms diep moet nadenken wat dit betekent. De meeste rijmen, maar niet allemaal. Soms zijn het lange gedichten, soms kort. De dag van het gedicht heeft ook een thema. Het thema van vandaag is NACHT. Ik ben niet van het dichten,maar zal ik een poging waren. Een ruw begin dat nog geveild moet worden. Wat dacht je van het volgende sonnet:

De Nacht

Vertedert door het avondschoon
Dringt u zich nu langzaam op
U heeft een gestippeld patroon
Ik zie u al daar verderop

Dan valt u plots in
U bent de duister, de kilte
Ik mag u even min
U bent erg van de stilte

Gure types aanbidden u
U bent heel mystiek
De duistere kracht

Ik zie, u komt nu
U bent de tragiek
De stille nacht

Of wat dacht je van het volgende reeks van woorden voor in een bundel:

De Nacht

ogen dicht, geen licht, de duister, alleen gefluister, stille kracht, het is nacht

En nu ik toch bezig ben, nog wat alliteratie:

De Nacht

Nevelige natte nacht
Schrille stralende ster
Mega mooie maan
Donders donkere dagen
00:00 uur

Nu de gedichten nog bijschaven en je hebt poëzie.

Kraken OV-kaart

Een vertraging in het openbaar vervoer is irritant. Althans, dan vinden veel mensen. En er rijden altijd te weinig metro’s, trams, treinen en bussen. Want trein die jij wilde, miste je net, en dat betekent wachten. Het openbaar vervoer is dus nooit goed. Ik vind dat onzin, want het openbaar vervoer is bijna nergens zo goed geregeld als in Nederland. Ondanks dat het al goed is, moet het allemaal beter, en dat kost geld. Want meer materieel is meer onderhoud, meer machinisten, conducteurs, planners, enzovoort. Het onderhouden en verbeteren van het openbaar vervoersnet kost geld. Als je gebruik maakt van het openbaar vervoer, dan betaal je daar uiteraard voor. Dat is niet meer dan logisch. Alleen voor niets gaat de zon op. Nu heb je die nieuwe manier van reizen, met de OV-chipkaart. Hartstikke goed systeem. Ik ben er blij mee. Uiteraard is zo’n kaart kraakbaar. En als je deze kraakt, kun je gratis reizen. Het is toch belachelijk dat je gratis gebruik wil maken van iets dat jou van A naar B verplaatst. Hierdoor betaal ik straks meer voor mijn kaartje, omdat jij zo graag gratis wil reizen. Ik noem dat stelen. Dat is ook weer typisch Nederlands. Voor zo min mogelijk, liefst gratis, zoveel mogelijk krijgen. Hebben, hebben, hebben. Ik zou tegen die mensen van de SP zeggen: geef gewoon het goede voorbeeld en betaal voor het openbaar vervoer, in plaats van met een gekraakte kaart reizen. En dan stoer doen wat jij heb geflikt? Belachelijk.

De talentenjacht

De afgelopen periode werd gekenmerkt door de talentenjacht. Er waren er twee voor de beste zanger musicalster alweer vergeten. Echt briljante winnaars levert een dergelijke show niet op. Het zijn dan ook vaak one day flyes die met de hoofdprijs naar huis gaan. Dan scoren ze een hitje met een liedje, die je binnen een mum van tijd alweer bet vergeten, en de artiest trouwens ook. Door de commercie blijven ze nog even hangen, en dan zijn ze definitief weg. De sterren in spe missen die eigen sound. Immers, als ze een eigen sound zouden hebben, dan waren ze op eigen kracht bekend geworden. Blijkbaar levert een dergelijk televisieprogramma bakken met geld op voor de producer. Er start binnenkort alweer een volgende talentenjacht, namelijk Idols, X-factor of korenslag. Ik ben de draad even kwijt. Daarnaast is mij het verschil tussen die programma’s niet meer duidelijk. Ik denk dat Nederland nu wel een beetje talentenjacht moe is. Maar ook schaatsen op het ijs moe, programma’s uit de oude doos moe en saaie b-films moe. Misschien is het nu wel weer een keer tijd voor een echte grote en mooie televisieshow met onbekende nietsnutten in de hoofdrol die een fiets kunnen winnen of een pannenset. Gelukkig is er ook bijna het Eurovisie Songfestival op de buis. Pas op, want Nederland is bijna Volendam moe. En als dat gebeurt, kan de Tros wel inpakken. Het i maar dat deze omroep de troskompas heeft, anders was deze omroep nooit zo groot geweest.

Sterfhuis

Er is in Nederland een kliniek geopend waar mensen hulp ontvangen, wanneer zij geen zin hebben in het leven. En dat is helemaal geen verkeerde ontwikkeling. Er zijn voor- en tegenstanders op deze ontwikkeling. Vaak zijn tegenstanders religieuzen mensen die van mening zijn dat god het leven heeft geschapen en ook bepaalt wanneer het leven eindigt. Maar er zijn even zoveel niet-religieuzen die daar anders over denken. Nederland is een land voor elk wat wils. Zo kennen wij de abortus en de euthanasie al. Je bent niet verplicht er gebruik van te maken. Ben je tegen, dan laat je het links liggen. Hier is een sterfhuis bij gekomen. Waarom is dit een goede ontwikkeling? Mensen die het leven niet zien zitten, beslissen dit niet van de een op de andere dag. Daarnaast hebben deze mensen vaak diverse beëindigingpogingen ondernomen. Die zijn vaak onmenselijk. Meestal zijn bij deze pogingen of successen onnodig mensen bij betrokken, zoals een treinmachinist of een vinder. Vaak is afscheid nemen er niet bij. Het gaat echt niet om duizenden mensen per jaar . Maar voor die paar honderd mensen die in aanmerking komen voor het sterfhuis is professionele begeleiding tot het einde toch wel het minste wat je nog voor ze kan doen. Het is een kleine groep mensen in nood die vaak de hele hulpverlening is langs geweest en nog steeds lijden aan het leven. Een vraag voor tegenstanders van deze kliniek: Wie ben jij om over het leven van een ander te beslissen?

De IQ-test

Zoals ik jaarlijks meeschijf met het grote dictee der Nederlandse taal, zo doe ik ook jaarlijks mee met de IQ-test. Ik vond de test dit jaar lastig. Er waren twee struikelblokken voor mij. Het eerste grote struikelblok waren de vragen met die rode blokjes. Erg lastig binnen tien seconde te bepalen dat daar 73 blokken liggen. Het andere struikelblok was het item over het korte termijngeheugen. Een stuk of zes fragmentjes met een geluidje erbij dat er niet bij hoort en daar krijg je een vraag over. Nou, dat jasje van Sacha vond ik bij het terugzien toch wel paarsig. En bij het terugzien van het andere filmpje zag ik die gebroken arm nog niet. Maar goed, ondanks de twee struikelblokken vond ik dat ik de test goed heb gemaakt. Ik mag blijven. Een IQ van 123 vind ik mooi. Maar wat moet ik eigenlijk met dat gegeven? Je hebt er niet zoveel aan. De test zegt iets over je intelligentie, maar verder zegt het eigenlijk ook niets. Ik ben misschien niet de meest intelligente persoon, maar wie niet intelligent is, moet maar slim zijn. En slim ben ik wel, vind ik. Maar wat is slim? Met weinig veel bereiken? Voor elk probleem een oplossing vinden? Het is maar hoe je er zelf over denkt. Of is slim ook handig zijn? In ieder geval is het een combinatie van factoren die bepalen hoe goed je bent. Maar waarin? Het is in ieder geval een leuk weetje, je IQ.

Bonnenquote

Meneertje Opstelten denkt het voor elkaar te hebben: de bonnenquote bij de politie is verleden tijd. Het klinkt logisch, want een quote doet denken aan het bekeuren om het bekeuren. De agent moet aan zijn taks komen. Dat is onzin. Want als een burger iets doet wat niet mag, dan krijg hij een bekeuring. Wij vinden het toch ook gewoon dat inpakkers minimaal 100 dozen per dag inpakken, anders werken ze te traag? Wij vinden het wel gewoon dat anderen wel minimum aantallen opgelegd krijgen. Het is een normaal aantal bij een normaal werktempo. En zo werkt het ook met die boetes. Een agent schrijft per jaar minimaal 200 boetes uit. Dat zit nu eenmaal aan zijn vak verbonden. Een agent ziet een veelvoud aan overtredingen, maar hij hoeft er maar 200 te bekeuren. Meer mag altijd, maar als hij minder bekeuringen uitdeelt, dan moet hij zich wel verantwoorden. Want daar is een reden voor. Is daar geen reden voor te geven, dan kun je afvragen of die agent zijn werk wel goed uitvoert. Het is dus ook een beetje een hulpmiddel voor leidinggevenden. Een bonnenquote is dus helemaal niet zo gek. Alleen vinden een aantal Nederlanders dat gek. Omdat ze vast bang zijn zelf bekeurd te worden. Trouwens het is ook typisch Nederlands, zoals wij tegen de agent aankijken. Het algemene beeld is een beetje denigrerend. Moet je in het buitenland niet proberen. In het buitenland is agent zijn vaak een erebaan, in Nederland een beetje een hondenbaan.

Blue Monday

Het is vandaag blauwe maandag, de meest depressieve dag van het jaar. De derde maandag van januari is dus geen prettige dag om op terug te kijken. De goede voornemens in het nieuwe jaar heb je net twee weken kunnen volhouden, je salaris is nog net niet gestort en het weer zit ook niet echt mee. Nu had je op maandag al dat ‘ maandagochtendgevoel’, komen dus al die deprimerende zaken er nog eens bij. En volgende week heb je echt niet zo’n grote dip als vandaag, want je salaris is dan net gestort. Vandaag had ik ook een echte blue Monday. Dat kwam meer, omdat er vanochtend vroeg van die werklui op de stoep stonden. Manlief was net de deur uit, dus ik dacht nog even in bed te kunnen dutten, gaat de deurbel al. Dat vroege opstaan werkt de hele dag door. Dat begrijp je natuurlijk wel. Dus ik heb maar besloten mij te beperken tot een ritje naar de supermarkt en mij de rest van de dag achter de computer te plaatsen. Mij kan vandaag niets gebeuren. Voor vanavond hoef ik alleen een kliekje opwarmen, dus mijn Blue Monday kan tot een minimum beperken worden. Helaas is mijn Blue Monday niet veranderd in de meest deprimerende dag van het jaar, maar in de meest droevige dag van dit jaar. Dat komt omdat in de vroege avond oma is opgehouden met ademen. Oma kwakkelde al een beetje met de gezondheid. Dag oma, het is Blue Monday.

Paternalisme

Soms vraag je je wel eens af, wat woorden betekenen. Vandaag las ik over paternalisme. Nog nooit van gehoord, maar het schijnt een normaal Nederlands woord te zijn. Het woord stond in de titelkop van een artikel en gelukkig werd het woord in het artikel nader uitgelegd. Dat betekend dat de schrijver zich ervan bewust was dat velen het woord niet waarschijnlijk niet kenden. Het gaat over communiceren. Blijkbaar behandelt de overheid haar burgers als kleine kleuters, als het dus om communiceren gaat. In het artikel gaat het om die brand van pas geleden. Je weet wel, waarbij allemaal giftige stofjes in de lucht zijn gekomen. En blijkbaar heeft de overheid te weinig vertelt ofzo, waardoor de bewoners het gevoel hebben als kleine kinderen behandeld te worden. Maar in dit soort situaties, waarbij de emoties vaak hoog oplopen, zijn die burgers toch net kleine kinderen. Een beetje boeren verstand geeft vaak voldoende antwoord op de vraag of iets giftig is of niet. En soms hebben onderzoeken tijd nodig om een juiste uitkomst te geven. Om de mondige burger een beetje te temperen, kun je ze dus het beste als een stel kleine kleuters behandelen. Dat schept vaak een beetje lucht. Die kleine kleuters gaan dan zelf op onderzoek uit, en zo komen ze vanzelf weer bij de juiste antwoorden. Want de grote Boze overheid doet het toch altijd wel fout. Of je nu alles vertelt of niets, de burger blijft toch wel janken. Maar goed. Paternalisme is dus betutteling.

Kiezersbedrog

Nu Femke haar laatste dag heeft gehad, vraag ik mij een beetje af of er sprake is van kiezersbedrog of niet. Als ze minister was geworden, had ze de vier jaar vol gemaakt, maar nu is zij toch vroegtijdig vertrokken. Er zijn heel veel mensen die hun stem op haar hebben uitgebracht. Dus daarom de vraag of je kunt spreken van kiezersbedrog. Want als ze niet in de regering komt, zou ze dus vroegtijdig vertrekken. Ik vind eigenlijk dat als je voor een baan als vertegenwoordiger kiest voor een bepaalde periode, dan moet je die in principe uitdienen, tenzij je door een conflict langs de kant wordt gezet en er een onhoudbare situatie is ontstaan of als je een bijzondere baan kunt krijgen die je anders nooit meer zou kunnen krijgen. Als Femke nou was vertrokken omdat ze premier van Europa kon worden, dan had ik dat wel kunnen begrijpen. En nu? Op zich begrijp ik de keuze wel. De baan als politici is eigenlijk wel een beetje een hondenbaan en na 12,5 jaar is het echt mooi geweest. En als je je einddoel niet kan bereiken, terwijl die binnen handbereik lag, dan raak je ook wel een beetje opgebrand. Uiteindeijk is het natuurlijk een persoonlijke keuze, dus eigenlijk moet ik er ook helemaal geen mening over hebben. Dus ik houd me mond er dan verder ook maar over. Ik zeg alleen nog dat ik het erg jammer vind dat Femke is gestopt. Ze is op haar hoogtepunt gestopt.

Hypochondrisch

Nu zag ik op de televisie een vrouw die vertelde dat ze sinds de brand last heeft van haar ogen en dat het zeker door de verontreiniging in de lucht komt. Ze woont een eindje van de bewuste plaats vandaan. Maar de overtuiging is groot. Het is zeker de oorzaak. Er zijn meer mensen die op deze wijze reageren. Na een groot gebeuren hebben zij opeens last van allerlei kwaaltjes. Artsen vinden het onbegrijpelijk dat deze groep mensen zulke onverklaarbare gebreken vertonen. Zouden die mensen hypochondrisch zijn? Op deze wijze hopen zij meer aandacht te krijgen. Het is jammer, als dat zo zou zijn, want dat overschaduwd vaak de mensen die echt ziek zijn na een dergelijke gebeurtenis. Maar hypochonder is ook een ziekte. Een psychische ziekte, vind ik. En daar moet natuurlijk ook iets aan gedaan worden, maar vaak komen deze mensen precies op het verkeerde moment boven drijven. Vaak belasten ze op het verkeerde moment de gezondheidszorg. Precies op die momenten dat er een piek is in het aantal gevallen, die echt zorg nodig hebben. Wat zou je eigenlijk tegen hypochonder kunnen doen? De berendokter inschakelen? Of een afdeling in een tehuis waar ze worden vertroeteld door mensen die een taakstraf hebben en die dus iets goeds moeten doen voor de maatschappij? Of juist de maatschappelijke dienstplicht inzetten om de aan hypochonder lijdende medemens voor het lapje houden en net doen alsof ze iets mankeren. Er wordt helaas vaker gespot met ziektes, die ze niet te hebben.

Rechtse geluid

Ik heb het af en toe over links en rechts. En dat is best interessant, vind ik. Want zijn mensen stiekem toch in hokjes te plaatsen? Dat hokjes denken, daar ben ik eigenlijk op tegen, maar toch zit daar een kern van waarheid in. En trouwens, wij allemaal denken continue in hokjes. Neem nu dus het hokje links en rechts. Hoe kom je eigenlijk in zo’n hokje terecht? Door jou doen en laten, of door jouw opvoeding? Nu schijnt er een onderzoek geweest zijn, waarin is geconcludeerd dat links en rechts denken in de hersenen is vastgelegd. Rechtsdenkende mensen hebben een verdikking (of verdunning) ergens in die grijze massa, die links denkende niet hebben. Dus links en rechts denken wordt niet opvoedkundig bepaald. En ik denk dat het klopt dat opvoeding niet de doorslaggevende factor is van het links of rechts denken. Wat precies links of rechts is, is soms onduidelijk. Blijkbaar is het een gevoel. Door de politiek is het linkse en rechtse hokjes denken in populariteit gestegen. En dat heeft zijn neerslag op de publieke omroep. Vandaag ving ik in de media op dat de rechtse omroep WNL eindelijk het rechtse geluid gaat laten horen. Joost mag weten wie WNL is. Uit het bericht blijkt dat het rechtse geluid inhoud dat je alles wat links is moet uitbraken. Dus je gaat over je nek van GroenLinks, walgt van een schilderijententoonstelling en kotst van het verder ontwikkelen van de ecologische hoofdstructuur.
In welk hokje zit jij eigenlijk?

De toko

In de plaats waar ik voorheen werkte, zat een kleine toko, waar je de meest noodzakelijke Indische producten kon kopen. Helaas verdween deze toko spoedig. In het dorp waar ik woon, zat jaren een toko. Het was weliswaar meer afhaal dan winkel met Indische producrten, maar toch kon je er voor het broodnodige terecht. En nu is deze ook plotseling verdwenen. Nu ben ik aangewezen op de grote stad. Alleen daar kan ik nog ketanrijst, kopen. De supermarkt is gelukkig al uitgebreid met een aantal producten, maar voor het fijne werk moet je daar niet wezen. Vroeger zat er op bijna elke hoek van de straat een toko. Deze werd vervangen door een chinees, marokaan of turk. En zo verdween de Pinda uit het Nederlandse straatbeeld. Ben benieuwd hoe lang leven de masar malm nog wordt gegeven. Ik wil Indische liflafjes maken. Doe ik eigenlijk nooit, omdat mijn moeder dat altijd maakt, maar het wordt toch echt de hoogste tijd dat ik zelf aan de slag gaat. En het lijkt mij een mooi moment om daaraan te beginnen. Maar als er straks geen toko meer te bekennen is, zal al mijn inspanning voor niets zijn geweest en kan ik van alles bereiden in de keuken, behalve de Indische keuken, omdat er gewoonweg geen producten meer te koop zijn. Enfin, voor nu zal ik er nog maar gebruik van maken. Gelukkig waren vandaar de winkels in de grote stad open, zodat ik mijn benodigdheden kon kopen! Morgen fijn kokkerellen.

De missie

De politieke poppetjes zijn in discussie over een nieuwe Afghanistanmissie. Dus op de tv verkondigen deze mensen weer hun mening. Wat mij opvalt, is het volgende. Ik houd me daarbij even aan de scheiding tussen links en rechts. Daarbij reken ik D66, PvdA, GL, SP en Cu gemakshalve tot links en VVD, PVV, CDA en SGP tot rechts. Wat de PvdD is doet er niet toe. Rechts zegt “wij gaan dit of dat (niet) doen”. Helder, geen als dit, dan dat. Links zegt “afhankelijk van de invulling, het mandaat en de activiteiten binnen en buiten het kamp, zullen wij afwegen of het zinvol is een dergelijke missie naar Afghanistan te steunen”. En daar zit ‘m dus het verschil. Links geeft duidelijk aan waarom zijn wel of niet een bepaalde overweging maken en rechts geeft aan waar zij voor gaan. Daarom doet rechts het beter dan links. Enfin, even bij de missie blijven. President Rutte (anagram: kamertrut), weet het allemaal mooi te vertellen. De politie trainen om zodoende een veilig en stabiel land te bewerkstelligen. Op elke trainer gaan 2 militairen, 1 tolk, 1 verpleger, ½ F16 en 1 man logistiek personeel mee. Maar die laatste rij met mensen vertelt hij er niet bij. Ja, als je goed luistert, dan hoor je het. Wat is het verschil met de vorige missie? Nou, toen deden ‘wij’ aan wederopbouw, en nu gaan wij de mensen die nodig zijn na de wederopbouw trainen. Mooi verhaal, maar dooie mus. Trap er niet in!

De schouder

Al twee maanden zit er een pijntje in mijn schouder. Mijn rechter schouder. De laatste tijd lijkt het erger te worden. Het is geen tennisschouder, want ik sport niet. Een overbelasting lijkt uitgesloten. Klussen heb ik in geen tijden meer gedaan, dus dat kan het niet wezen. Een paar jaar gelden had ik hetzelfde euvel. Dat heeft maanden geduurd. Op het laatst ben ik maar naar de dokter gegaan en kreeg ik pilletjes. Na 3 weken was het over. Maar van die pilletjes werd ik suf. Een bijwerking. En dat is niet handig. Je kan niet zomaar overdag in slaap doezelen? Tot nu toe is de pijn dragelijk. Ik begin morgen met een paracetamolkuurtje. Mijn nieuwe werkplek helpt niet mee aan een goede houding. De stoel waarop ik momenteel zit is dezelfde als die je in de vergaderruimte ziet staan. Verleden week stond er nog een bureaustoel, maar die is door een van mijn lieftallige collegae gestolen. Netzo als bij mijn andere collegae op de kamer. Daar moet je dan mee samenwerken. Ben benieuwd wanneer ik een degelijke bureaustoel krijg. Ik hoop dat deze snel komt, want mijn werkplek zorgt echt voor pijn in je lichaam, als je die nog niet had. Over de nieuwe werkplek gesproken, ze hebben daar koffie, en die is niet te zuipen. Wat een bocht. Ik heb maar oploskoffie voor mezelf gekocht. Heet water, beetje oploskoffie erin, melk en zoetjes en ik heb de lekkerste koffie die in het gebouw te krijgen is!

De wolk

Waar is nu de wolk, die vrijgekomen is nadat het chemisch bedrijf in Moerdijk in de brand is gevlogen. Ik woon dus tussen Moerdijk en Amsterdam in. Ja, Amsterdam, dat is waar de wolk heen trekt. Dus de kans is aanwezig dat die grote wolk nu over mijn huisje heen trekt. En het regent pijpenstelen. Dat is goed voor de brand, maar misschien minder goed voor de wolk. Want als het regent, dan vallen de deeltjes uit de rookwolk met de regendruppels mee naar beneden en komen op de grond terecht. Als die deeltjes nu oplosbaar zijn in water, dan is het maar goed dat het regent en is alles opgelost. Zijn die deeltjes uit de grote boze wolk nu giftig en heeft water daar geen invloed op, dan komen die deeltjes in mijn achtertuin terecht en kan ik mijn oogst uit de moestuin wel vergeten. Het is natuurlijk allemaal een beetje gissen wat die deeltjes nu zij, goed of slecht, maar omdat het een chemisch bedrijf betreft, waar ontplofbare zooi lag om verwerkt te worden en bij brand een grote zwarte wolk veroorzaakt, dan ga je al snel van het ergste uit. Ik denk maar zo, die wolk kan toch nooit gevaarlijker zijn dan de luchtverontreiniging die al boven Nederland hangt. En de mensen die nabij een snelweg wonen, hebben het waarschijnlijk nog slechter. Het is natuurlijk een beetje jammer dat dit gebeurde, maar we wachten het maar af. Let op: morgen gaat het zwarte pieten beginnen.

België

Nog niet zo lang geleden was ik in België verzeild geraakt. Ik moet zeggen, een aardig volkje. Heel vriendelijk, maar wel een beetje gereserveerd. Vergeleken met de Nederlanders, zijn het toch een iets proper volkje. Een volkje dat de kat eerst uit de boom kijkt. Enfin, een aangenaam verblijf. Ik was er met oud- en nieuw. Wat mij opviel was dat de eerste vuurwerkknallen pas rond de klok van 00.00 uur plaatsvonden. Dus niet al dagen van tevoren knallen. En dat voor een land, waar de Hollander zijn vuurwerk het liefst haalt. Dat had ik nu nooit gedacht. Oudejaarsnacht liep de hele stad uit naar een groot plein in het centrum. Het was er mutje vol. Er speelde een band en her en der werden glühwein en bruut verkocht. En om 00.00 uur geen uitspattingen van vreugde en geluk. Alleen het samenzijn op het plein leek de ultieme vreugde voldoende te bevredigen. Waar geschreeuw en rumoer was, daar waren de Hollanders. En de Belgen keken schaapachtig naar het tafereel. Een wandeling door de stad, zonder een rotje naar je voeten geworpen te krijgen, was een nieuw fenomeen voor mij. En daar kon ik goed van genieten. In het hotel nog een glaasje rode wijn genuttigd en de korte nacht eindigde dus iets te snel, om vervolgens met de trein huiswaarts te keren. Ik denk dat België mijn land is. Het land van de bonbon, de biertjes en de frieten. Het land van oprechte bescheidenheid. Dat mag ik toch wel.

Balansen

Maandag is bij mij altijd boodschappendag. Op maandaghaal ik dan de wekelijkse boodschappen, en als er nog andere zaakjes gekocht moet worden, dan haal ik die meteen. Ik weet dat er veel winkels op maandag gesloten zijn, maar dat zijn meestal winkels, waar ik niet kom. Hoe dan ook, maandag is dus winkeldag. Maar niet vandaag. Op diverse deuren van winkels hing een handgeschreven briefje met de boodschap dat zijn vanmiddag na 14.00 uur open zijn, of dat zij vandaag de hele dag gesloten zijn. Ze zijn namelijk aan het balansen. Ik kom niet uit de middenstandswereld, dus is het voor mij niet helemaal duidelijk wat er nu te balansen valt. En daar kreeg ik nader uitleg over. De producten in de winkel en magazijn worden geteld. Het lijkt mij dat je dat met een druk op de computer kunt weten. Je weet wat je inkoopt, je weet wat je verkoopt, dus dan weet je ook hoeveel je nog in kas hebt zitten. Dus als je weet dat je op 31 december 3 broden had en je verkoopt er 2, dan weet je toch dat je er op 1 januari nog een moet hebben? In ieder geval was het vanochtend rustig in het winkelcentrum en waren veel winkels gesloten. Maar gelukkig was de supermarkt wel gewoon open en kon ik mijn voorraadkast dan eindelijk weer bijvullen. In plaats van balansen besteed ik mijn tijd aan het controleren van de data op diverse verpakkingen. Over tijd kan, maar verjaard niet.

De beste wensen

Eindelijk is het zo ver. 2011 is begonnen. Tot nu toe zijn de beste wensen uit gebleven, en eigenlijk zou ik dat graag zo willen houden. Maar blijkbaar wil men toch klef het nieuwe jaar in gaan en moet ik straks verplicht de handen schudden en de beste wensen voor het komende jaar wensen, ook al zou ik ze niet wensen. En dan zitten er altijd van die kleffers bij die mijn wangen willen voorzien van een natte zoen. Niet meedoen is uitgesloten. Bij een nieuw jaar horen uiteraard ook voornemens. Ik ga serieus beginnen aan een omscholingstraject. Ik wil toch een meer creatief beroep uitoefenen en ik zie mij het werk dat ik nu uitoefen niet tot in lengte van dagen doen. Ik heb al een opleiding op het oog, maar ben er nog niet helemaal uit hoe ik de stage moet aanpakken. De stage is in het tweede jaar en ontslag nemen is iets te veel van het goede, want er ziet ook een derde studiejaar aan vast. Daar kom ik later nog wel een keer op terug. Een ander voornemen is meer bewegen. Want met de beweging die ik heb, namelijk van de voordeur naar de auto, wordt je niet echt oud mee. Dus dacht ik een Wii te kopen. En ook te gebruiken. Maar dat ding is vet duur. Dus daar moet ik nog maar eens een paar nachtjes over slapen. Vandaag ben ik trouwens weer verjaard. Is de Wii een leuk verjaardagscadeautje?