De schouder

Al twee maanden zit er een pijntje in mijn schouder. Mijn rechter schouder. De laatste tijd lijkt het erger te worden. Het is geen tennisschouder, want ik sport niet. Een overbelasting lijkt uitgesloten. Klussen heb ik in geen tijden meer gedaan, dus dat kan het niet wezen. Een paar jaar gelden had ik hetzelfde euvel. Dat heeft maanden geduurd. Op het laatst ben ik maar naar de dokter gegaan en kreeg ik pilletjes. Na 3 weken was het over. Maar van die pilletjes werd ik suf. Een bijwerking. En dat is niet handig. Je kan niet zomaar overdag in slaap doezelen? Tot nu toe is de pijn dragelijk. Ik begin morgen met een paracetamolkuurtje. Mijn nieuwe werkplek helpt niet mee aan een goede houding. De stoel waarop ik momenteel zit is dezelfde als die je in de vergaderruimte ziet staan. Verleden week stond er nog een bureaustoel, maar die is door een van mijn lieftallige collegae gestolen. Netzo als bij mijn andere collegae op de kamer. Daar moet je dan mee samenwerken. Ben benieuwd wanneer ik een degelijke bureaustoel krijg. Ik hoop dat deze snel komt, want mijn werkplek zorgt echt voor pijn in je lichaam, als je die nog niet had. Over de nieuwe werkplek gesproken, ze hebben daar koffie, en die is niet te zuipen. Wat een bocht. Ik heb maar oploskoffie voor mezelf gekocht. Heet water, beetje oploskoffie erin, melk en zoetjes en ik heb de lekkerste koffie die in het gebouw te krijgen is!