Paternalisme

Soms vraag je je wel eens af, wat woorden betekenen. Vandaag las ik over paternalisme. Nog nooit van gehoord, maar het schijnt een normaal Nederlands woord te zijn. Het woord stond in de titelkop van een artikel en gelukkig werd het woord in het artikel nader uitgelegd. Dat betekend dat de schrijver zich ervan bewust was dat velen het woord niet waarschijnlijk niet kenden. Het gaat over communiceren. Blijkbaar behandelt de overheid haar burgers als kleine kleuters, als het dus om communiceren gaat. In het artikel gaat het om die brand van pas geleden. Je weet wel, waarbij allemaal giftige stofjes in de lucht zijn gekomen. En blijkbaar heeft de overheid te weinig vertelt ofzo, waardoor de bewoners het gevoel hebben als kleine kinderen behandeld te worden. Maar in dit soort situaties, waarbij de emoties vaak hoog oplopen, zijn die burgers toch net kleine kinderen. Een beetje boeren verstand geeft vaak voldoende antwoord op de vraag of iets giftig is of niet. En soms hebben onderzoeken tijd nodig om een juiste uitkomst te geven. Om de mondige burger een beetje te temperen, kun je ze dus het beste als een stel kleine kleuters behandelen. Dat schept vaak een beetje lucht. Die kleine kleuters gaan dan zelf op onderzoek uit, en zo komen ze vanzelf weer bij de juiste antwoorden. Want de grote Boze overheid doet het toch altijd wel fout. Of je nu alles vertelt of niets, de burger blijft toch wel janken. Maar goed. Paternalisme is dus betutteling.