Verkiezingstestjes

Woensdag zijn dus die verkiezingen. Je weet wel, die van de provincie. Ze noemen het in ieder geval zo, maar het lijken wel een beetje tweede kamer verkiezingen, want ik zie vooral die mensen. Misschien zie ik wel alleen die mensen, omdat ik de mensen van de provincie en de eerste kamer niet of nauwelijks ken. Ja, de eerste kamer, waar al die oude grijze mannen lopen die in de nadagen van hun carrière nog even ja of nee tegen nieuwe wetjes willen zeggen. Maar daar gaan we het nu even niet over hebben. Het gaat woensdag in de eerste plaats om de provinciale verkiezingen. Ik heb net even de testjes bij de stemwijzer en de kieswijzer gedaan. En hoe verrassend waren de uitslagen? De uitslagen waren zoals bij de tweede kamer verziekingen. Dus er zit blijkbaar weinig verschil in de standpunten. Dat maakt het allemaal een stuk makkelijker. Ik heb me dit keer helemaal niet verdiept in de verkiezingsprogramma’s. Het leeft echt niet bij mij. Hoewel ik wel een paar items heb die ik belangrijk vind. Dat zijn het verder ontwikkelen van de ecologische verbindingszones, geen asfalt erbij, maar investeren in openbaar vervoer, de wegenbelasting omhoog (hihi, betaal ik toch niet) en geen kerncentrale op de maasvlakte. Met deze punten kan ik terecht bij de partij voor de dieren, GroenLinks, de partij van de arbeid, de socialistische partij en de ChristenUnie. Waarschijnlijk moet het bij D’66 ook nog wel lukken. Dus ik ga links stemmen. Maar op wie?

De Statenverkiezingen

Ik vind het eigenlijk best wel raar dat wij straks voor de provinciale staten gaan stemmen en dat die dan weer de eerste kamer samenstellen. Binnen je gemeente stem je op een partij die goed is voor jouw gemeente. Hier spelen landelijke thema’s geen rol. Hier gaan we stemmen op de partij die wel de losliggende stoeptegel recht wil leggen en die wel eens per maand grof vuil op wil halen. Bij de provinciale staten stemmen we op de partij die goed is voor jouw provincie. Om eerlijk te zeggen heb ik weinig met die zoutwinningen in Friesland. Maar ik vind het wel belangrijk dat de wegenbelasting in mijn provincie zo hoog blijft. Hier spelen landelijke thema’s een beperkte rol. En juist deze gekozenen kiezen de eerste kamer die over landelijke thema’s gaan en bepalen welke wet wel en welke niet wordt aangenomen. Dus als die Zeeuwen tegen de tweede kerncentrale zijn, en daarom op de provinciale partij Nee Geen Centrale stemmen, en deze partij de grootste provinciale partij wordt in Zeeland, wie komt er dan in de eerste kamer? Hoe dan ook, het is een beetje een raar systeem, voor wat dat betreft. En dan nog maar te zwijgen over de waterschapsverkiezingen. Een van de belangrijkste thema’s voor ons allemaal: Hoe houden wij onze voeten droog. Bij die verkiezingen weet je helemaal niet op wie je stemt. Toch ga ik trouw elke keer weer naar het stemhokje om te stemmen. Dus dat wordt stemmen op 2 maart.

Nieuwe snelweg

Het is dolletjes in VVD-land, want er moet een A3 komen. Dwars door het groene hart. En weet je waarom? Amsterdam en Rotterdam moeten met elkaar verbonden worden met een snelle verbinding, dat wel 10 km korter is dan de huidige route. Dat is ongeveer 7 minuten tijdswinst. Super toch! Want 7 minuten is 14 minuten voor een retourtje. Jeetje, wat zal ik dan met die tijd doen? Zal ik 7 minuten later opstaan en 7 minuten langer teevee kijken? Het mooie van dit project is natuurlijk dat je straks niet 1 naar 2 groene harten hebt. Zeg dus geen nee, want dan krijg je er twee! Het is toch de grootste kul om deze snelweg te realiseren. Het kost klauwen met geld, en je krijgt er weinig voor terug. Bovendien verdwijnt er weer een stuk natuur. Nog even en ik woon in de stad Nederland, dat uit 1 groot stedelijk gebied bestaat. Na het 130 km/h item is dit dus weer een kiezerstrekkers stunt. Die snelheidsverhoging is zoiets als iets nieuws voor jezelf kopen. Het is even leuk en dan is het gewoon. Ik moet wel zeggen dat die snelheidsverhoging wel erg fijn is. Ben ik toch snel 1 minuut sneller thuis! Dat is gelijk aan een 1 keer de trap op en neer lopen. Helaas is die verhoging wel gevaarlijk. De vrachtwagen mag nog steeds niet sneller dan 80 km/h. Dat is zoiets als een voetganger en een auto die 50 rijdt in de bebouwde kom.

De gemiddelde mens

De National Geographic heeft er een poster van gemaakt en aan ons toegezonden. Het is een man met van die spleetoogjes, zwart piekhaar en een beetje brede neus met niet al te smalle lippen. Het is de gemiddelde wereldburger. Dat het spleetogen heeft kan snel, omdat het gros van de wereldbevolking in Azië woont. En je gelooft het of niet, daar wonen dus ook de meeste spleetoogjes. Zwart haar is natuurlijk logisch, omdat dat een dominante haarkleur is. En piekhaar zal wel weer met die Aziatische look te maken hebben. Maar waarom de gemiddelde burger nu een man moet zijn, daar kan ik met mijn pet niet bij. Verder stond op de poster een verdeling naar de inkomen, het werk, de gezondheid, het aantal auto’s per groep dat naar inkomen is ingedeeld en meer van dat soort dingen. In Europa zijn we het rijkst, dat is wel duidelijk. En in Afrika het armst is niet onbekend. Ik moet eerlijk zeggen dat, behalve het gezicht van de gemiddelde burger er weinig verrassingen onder de zon zijn. Ik dacht dat manlief de gemiddelde wereldburger was, met zijn peper en zout kleurige haren, 1.75 m lengte en schoenmaat 43, maar blijkbaar kent de wereld andere normen die voor gemiddeld doorgaan. Hoe dan ook, de beste man woont waarschijnlijk in Korea of omgeving. Ik zou hem willen ontmoeten. Ik zou hem willen vragen hoe het nu voelt om gemiddeld te zijn. Gewoon, omdat ongewoon niet gewoon is, maar gewoon wel gemiddeld.

De kat van de vegetariër.

Een goeie vraag: Wat eet de kat van een vegetariër? Kattenvoer bestaat hoofdzakelijk uit vlees (en water). Dat vlees komt van de varken, kip of koe, waarvan de niet-vegetariër de beste stukken koopt en opeet. Het restje gaat naar de vleesverwerking om tot kattenvoer getransformeerd te worden. Nu eet een vegetariër geen kip, varken of koe. Of het nu uit idealisme is of omdat het noodzakelijk is dat het baasje van de kat geen vlees eet, maakt verder niet uit. Maar meestal is het omdat het zielig is het beest te doden voor consumptie. Enfin, maar wat eet dan de kat van de vegetariër? Als je een kip, varken of koe niet slacht vanwege de consumptie, dan slacht je hem alleen om uit zijn lijden te verlossen wanneer het beest ziek is. En dat vlees is niet voor de kat. Nu heb je een kattenmerk dat rijst en groente toevoegt aan het kattenvlees. Of een merk dat kattenbrokjes in tomatensaus serveert. Willen deze merken de kat langzaam aan een vegetarisch bestaan laten wennen? Of is dit een manier om goedkope opvulling naast het vlees te geven. Huiskat Clifford is geen kat van een vegetariër dus krijgt vlees. Het kieskeurige beestje eet alleen blikjes voer zonder franjes. Bij voorkeur kip en kalkoen is een sausje. Dus geen groente of rijst erin. Maar wat moet die kat van de vegetariër nu eten? Die kan toch nog altijd vis eten? Of eet een vegetariër tegenwoordig ook geen vis?

Last in, first out?

Ook binnen de gemeentelijke overheid moet bezuinigd worden. Daar is niets aan te doen. Dus kwam er een bericht dat binnen het cluster waarin ik werkzaam ben 1 persoon moet vertrekken naar een afdeling waar een tekort is. Nu werd er verteld dat de functies intern opgevuld moeten worden. Binnen het cluster waarin ik werkzaam ben had ik het gevoel dat ik een van de eerste zou zijn die in aanmerking zou komen voor een functie binnen een andere afdeling. Dat kun je positief en negatief opvatten. Als ik kijk naar mijn werkzaamheden in vergelijking met die andere, denk ik dat ik het makkelijkst mijn werkzaamheden kan verlaten. Verder heb ik het idee dat mijn werkzaamheden het best afgestemd zijn op die andere afdeling. Hoe dan ook, ik heb me vrijwillig aangemeld voor een kennismakingsgesprek over de te verrichte werkzaamheden op die andere afdeling. Momenteel ben ik jurist ruimtelijke ordening en ik had eigenlijk wel belangstelling voor de functie jurist handhaving. Later bleek dat het maar een halve functie is en dat er behoefte is aan juridische ondersteuning bij het cluster vergunningverlening. Ook leuk, maar ik zie daar beren op de weg. Zoals ik nu kan overzien heb ik het idee dat die functie bij vergunningverlening veel overeenkomsten heeft met de functie waarin ik 8 jaar geleden in gemeenteland begon. En dat is een gepasseerd station. Het is nu wachten op een vervolggesprek om daarin wat dieper in te gaan op de werkzaamheden. Dit wordt vervolgt.

De brandweercheck

Wij hebben bezoek gehad van het brandweerpreventieteam. Nog niet zo lang geleden hadden wij een brief ontvangen over een rookmelderactie. Geïnteresseerden konden zich opgeven voor een bezoekje thuis. Dat leek mij een goed plan. Naast deze adviezen werden er nog twee rookmelders geplaatst. Een advies was een waterstop voor de wasmachinekraan aan te schaffen. Voor € 5,99 te koop in de bouwmarkt. Hij ligt nog in de verpakking op de bank, maar binnenkort zal hij wel verplaatst worden richting de wasmachine. Een andere tip van een koolmonoxidemelder in de cv-ruimte te plaatsen. Er was nog 1 exemplaar in de bouwmarkt en die heb ik laten hangen. Het ding was iets van € 50,00, dus dat was een beetje prijzig. Misschien is een parkietje in de cv-ruimte goedkoper. De volgende tip is de branddeken in de keuken. Daar is niks mis mee. Voor € 11,99 is deze te koop. Nu alleen nog ophangen. Verder is een schuimblusser wel handig. Een tuinslang is ook goed, maar die hang je niet binnen. Een poederblusser kun je beter niet kopen,omdat die voor meer volgschade zorgt. Het prijsje die aan een schuimblussertje hangt is er een om nog maar goed over na te denken. Verder is het goed de looproutes vrij te houden van rommel, de sleutels van de deuren op een vaste plek te bewaren en is het overwegen een oprolladder op het balkon te leggen. Tot slot niet vergeten maandelijks bij het loeien van de sirenes ook de rookmelders te testen.

Miscommunicatie

Heb de laatste tijd veel last van miscommunicatie. Dat is lastig. Begin me er ook aan te ergeren. Je maakt afspraken met de een en de ander komt er bot doorheen met de mededeling dat het zo niet werkt. Denk je iets goed geregeld te hebben, ben je pardoes weer terug bij af. Hoe goed er ook afspraken vastgelegd worden en kortgesloten worden, het werkt niet. Een werkwijze die voorheen normaal was, is tegenwoordig abnormaal. Het is jammer, wanneer je verwacht dat iemand iets voor jou uitvoert en dit niet doet, omdat de werkwijze gewijzigd is. En daarbij niet even erop attendeert dat die werkzaamheden niet worden uitgevoerd, waardoor een heel proces opnieuw moet. Hoe collegiaal kun je zijn. Of je vraag advies aan iemand, omdat je gewoonweg niet alles kunt weten. Dan blijkt dat er ook mensen zijn, die normaalgesproken met een mond praten, die opeens een andere gedachte hebben, waardoor er een grote vertraging ontstaat. Of wat dacht je van het volgende. Je laat een stuk door iemand beoordelen. Maandag krijg je te horen dat de schrijfstijl eenvoudiger moet, en woensdag krijg je op dat zelfde stuk een akkoord. Hoe consequent kun je zijn? Al deze schoonheidsfoutjes vormen, als je ze opstapelt, een grote ergernis in de werkzaamheden die ik uitvoer. Soms lijkt het wel alsof het lijkt dat er geen werk is, omdat er te vaak werk opnieuw moet door miscommunicatie. Misschien ligt de lat bij sommige mensen gewoon te hoog, en ontstaan dit soort irritaties

Digitale televisie

Vanaf 2012 is het bij ons in de gemeente niet meer mogelijk via de coaxkabel televisie te kijken. Iedereen moet overstappen op de glasvezel. Dus ook op digitale televisie. Om dat voor elkaar te krijgen is begin dit jaar een kabeltje geïnstalleerd waardoor de glasvezelkabel de woning in getrokken wordt en is twee weken geleden een kasje in de woonkamer geplaatst. Afgelopen week kregen we de modem. Alweer een modem. Die moet je dan plaatsen tussen de televisie en dat kastje in de woonkamer en dan kom je wederom tot de conclusie dat de bijgeleverde kabels te kort zijn, zodat je net te laat bent om nog een kabeltje in de winkel te kunnen kopen, want het is sluitingstijd. Dus vandaag ben ik maar naar de bouwmarkt gegaan om een upc-kabel te kopen en de modem aan te sluiten. Geen beeld. Ander kabeltje proberen, stekkertje verleggen, nogmaals drukken, nog steeds geen beeld. Misschien moet je iets met die televisie doen, op digitaal zetten ofzo? Handleiding van de televisie zoeken, nergens te bekennen. Ik besloot het deze keer hierbij te laten. Weinig zin om het nog verder uit te zoeken. Wel alvast de codes activeren en een poging wagen de universele afstandsbediening af te stellen. Alweer een afstandsbediening. Lukte ook niet. Ik ben echt geen digibeet en heb best wel technisch inzicht. Normaal lukken dit soort dingen vrij snel, ik ga mijn tijd niet verdoen aan dit soort onzin. Als het morgen niet lukt koop ik wel een schotelantenne.

De revolutie

Ach, wie heeft het er niet over, de revolutie in Egypte? Wie is niet blij dat de president is opgestapt? Wie vindt het nu niet een mooi gegeven dat een volksopstand leidt tot het aftreden van de president? Iedereen is blij. Maar na de vreugde, komt de realiteit. Dan wordt duidelijk of met het vallen van het gezicht van het regime ook het regime zal vallen. Ik hoorde al berichten in de media, dat het een lange weg zal zijn, voordat er democratie is. Zo is meegedeeld dat het leger altijd al de macht had in Egypte. En nu het leger officieel de macht heeft, is het de vraag of er echt grote veranderingen plaats gaan vinden. En mochten er grote veranderingen komen, dan zullen die pas na een lange periode zichtbaar zijn. De armoede is niet van de een op de andere dag verdwenen. Het is ook niet zo dat opeens iedereen naar school zou kunnen. En dat de sloppenwijken zijn opgedoekt zal tevens een utopie zijn. Stap voor stap naar een nieuw samenleving begint met verkiezingen. Maar voordat die georganiseerd zijn, zijn we weer een paar maanden verder. Hoe dan ook, ik hoop dat Egypte op den duur weer een veilig en kwalitatief goed ontwikkeld land gaat worden, waar vrede is en iedereen normaal over straat kan. Waar democratie is, geluk en welvaart. Net als hier in het westen. Een land zonder corruptie, klassenverschillen en armoede. Of het er ooit van komt zal de tijd leren.

De gascontroleur

Een tijdje geleden lag er een bericht in de brievenbus, met het verzoek binnen drie wekdagen een afspraak te maken. Er waren blijkbaar mannetjes langs geweest die de gasleiding (dienstleiding) wilde opgraven, en ik was op dat moment niet thuis. Geef niks, de volgende dag even bellen. Willem nam de telefoon op. Het was hem niet duidelijk om welke werkzaamheden het betrof, maar hij zou het uitzetten bij zijn collega’s en ik zou worden terug gebeld. Aan het einde van de middag was ik nog niet terug gebeld, dus belde ik zelf maar. Willem was weer de persoon die ik aan de lijn kreeg. Ik zou de volgende dag worden terug gebeld. Maar die vrijdag geen telefoontje, dus ik besloot een mail te sturen. Nou, dat was niet handig, want de klantenservice adviseerde naar dat zelfde nummer terug te bellen. Toen herinnerde ik me nog een brief waarin werkzaamheden werden aangekondigd. Na de krantenbak over hoop gehaald te hebben, vond ik de brief en een ander telefoonnummer. Dat gebeld, en Johan na op. Hij had een vrije dag, maar zou de planner terug laten bellen. Zo geschied. Ik werd door Willem terug gebeld. Was hij toch de planner? Hij wilde voor woensdag een afspraak plannen, maar zou dinsdag definitief bevestigen. Niet dus. Woensdag heb ik Willem gebeld, die vergeten was mij af te bellen. Er zat namelijk vorst in de grond. Nu gaat Willem mij weer terug bellen voor een nieuwe afspraak. Dit was twee weken geleden.

Mijn stekjeskwekerij

Ik kweek mijn eigen stekjes en vermeerder zaadjes om ze weer te planten. Ik begon met de buxusplantjes. In oktober knippen, het uiteinde in stekpoeder stoppen en opkweken. Dat ging goed. Tot voor kort. Je moet namelijk regelmatig water geven, en dat heb ik een beetje verzuimd. Dus de stekjes zijn nu takjes met dorre blaadjes. Plan buxusboom lijkt mislukt. Geeft niks,opstartproblemen heeft iedereen. De radijsjes gingen aanvankelijk als een speer. De vele zaadjes ontpopte binnen de kortste keer tot ware kiemplantjes. Diverse radijsjesstekken stonden aan het begin van hun leven klaar om uit te groeien tot echte radijs. Maar ook hier is het water geven een problematische factor geworden. De plantjes hebben het niet gered. Ook de boerenkool, de veldsla en de spinazie in de tuin staan er karig bij. Het winterseizoen heeft helaas geen succes gebracht in de eigen kweek van planten, zaden, groente en fruit. Ik heb nog hoop. Het nieuwe seizoen om te zaaien staat voor de deur. Dit keer ga ik extra mijn best doen de zaden tot ware planten uit te laten groeien. In maart begin ik met nieuwe radijsjes, tomaten, courgettes en bonen. Daar moet toch iets moois uit kunnen groeien? Mocht het allemaal succesvol verlopen, dan is mijn moestuin een succes. Ik moet eerlijk bekennen, dat ik verwacht dat het wel goed komt, maar een superoogst zal het niet worden. De moestuin ligt in de halfvolle zon. Ik ga wel regelmatig wateren, want van dorre sprietjes kan ik niks bakken.

Boeken

Ik ben nooit echt een lezer geweest. Voor mijn eindexamen Nederlands heb ik 3 samenvattingen gelezen in de hoop dat over de ander 5 boeken geen vragen gesteld zouden worden. Het lezen ging ook zo langzaam, dat ik halverwege het boek niet meer wist waar het mee begon. Bij een vertaald boek, kon ik de vreemde namen van de personages niet goed uit elkaar houden. Op de middelbare school had ik ook een docent die klassikale opdrachten erg waardeerde. De beste uit de klas kregen altijd het woord. Toen is mijn hekel aan de taal ontstaan. Leren hoefde niet, want meneer de docent zorgde er persoonlijk voor dat iedereen minimaal een zes zou scoren. In mijn verdere schoolcarrière werd er niet of nauwelijks Nederlands gegeven, dus mijn niveau is bij de middelbare school blijven hangen. Verplicht boekenlezer heb ik gelukkig niet meer meegemaakt. Jaren later ben ik mijn eerste boek gaan lezen. Ik was trots dat ik het boek ook uit heb gelezen. Volgens mij was dat op vakantie. Zo af en toe begon ik in een nieuw boek, legde het weer weg, begon weer in een ander boek. Tot er een boek was die ik uitlas. En nu lees ik steeds vaker een boek. Ik heb de lekker-lees-wegboeken van een aantal vrouwelijke Engelse schrijfsters ontdekt, en ik heb nog nooit zo snel een boek gelezen. Misschien moet ik hierna weer eens literatuur pakken, kijken of ik nu wel een boek uitlees. Ik zou mijn oude boekenlijst kunnen nalezen.

Ongehoorzaam volkje

Uiteraard heb ik een mening over de onregelmatigheden in Noord-Afrika en omgeving. Diep triest dat de bevolking zo ver moet gaan om duidelijk te maken dat de leider van het volk niet hun leider is. Dat hij weg moet en zich nooit meer in dat land mag vertonen. In Egypte is het wel erg bar en boos, maar de omliggende landen weten ook van wanten. Een volkje dom houden kan gelukkig niet meer. Dat beseffen deze volkjes nu al te goed. Het is ook triest dat er huurlingen zijn die de onregelmatigheden nog even aanscherpen. Maar wat kunnen wij hier aan doen? Steun betuigen is denk ik een van de weinige middelen die wij buitenstanders kunnen geven. Ik neem aan dat iedereen het er over eens is dat de zittende regering liever vandaag nog weg gaat dan morgen. Maar ja, wie regeert het land dan? Ik ben geen expert op dat gebied en weet even geen oplossing. Een oppositie is er niet of nauwelijks, dus ik denk dat er maar een groepje blauwhelmen de orde moeten bewaren, een groepje navo’s wat verkiezingen regelen en hulpverlenende organisaties zorgen dat de eerste levensbehoeften op peil blijven. Dan moet er toch binnen twee weken verkiezingen komen? Maar moeten ze dan geen campagne voeren? Ik hoop dat het in ieder geval snel wordt opgelost en de leiders van die landen verdwijnen. Het dappere volkje verdient een eerlijke regering, zonder onderdrukking. Ik had nooit gedacht dat het zo bar was in die landen.

De IQ-maatregel

In Nederland wordt iedereen gelijk behandeld. Mannen en vrouwen hebben even veel rechten en plichten. Voor iedereen met een of andere beperking zijn aanpassingen mogelijk, om mee te kunnen draaien in deze meerkeuzenmaatschappij. Mensen worden niet aan hun lot overgelaten. Behalve als er geld te halen valt. Dat blijkt maar weer. Een nieuwe maatregel komt eraan. Mensen met een IQ tussen de 70 en 85 mogen niet meer gebruik maken van de AWBZ. Dat is de meest rare maatregel waar ik van heb gehoord. Net alsof iemand met een IQ van 84 anders is dan met een IQ van 86. Net alsof een zelfstandig wonende 80-IQ-er het minder goed doet in de maatschappij dan iemand met een IQ van 87, die zich nog steeds gedraagt als een kind van 7. Ik vind het gewoon raar om een groep die het al moeilijker heeft korten. Moeten ze straks aan het loketje bij de gemeente aankloppen voor hulp? Dat kost meer centjes, met het verschil dat het uit een ander potje komt, namelijk van de gemeente. De gemeente haalt het geld weer op bij de bewoners. Maar dat nu is niet belangrijk in dit verhaal. Er spelen meer factoren een rol bij het leven van deze mensen met een beperking. Ik hoop maar dat er een betere bezuinigingsregel wordt bedacht om geld te genereren. Wat dacht je van mannen-in-strakke-pakken belasting? Elke man in pak moet extra belasting betalen, omdat deze grijze pakken een grauw straatbeeld geven. Dat maakt me depressief.