Boeken

Ik ben nooit echt een lezer geweest. Voor mijn eindexamen Nederlands heb ik 3 samenvattingen gelezen in de hoop dat over de ander 5 boeken geen vragen gesteld zouden worden. Het lezen ging ook zo langzaam, dat ik halverwege het boek niet meer wist waar het mee begon. Bij een vertaald boek, kon ik de vreemde namen van de personages niet goed uit elkaar houden. Op de middelbare school had ik ook een docent die klassikale opdrachten erg waardeerde. De beste uit de klas kregen altijd het woord. Toen is mijn hekel aan de taal ontstaan. Leren hoefde niet, want meneer de docent zorgde er persoonlijk voor dat iedereen minimaal een zes zou scoren. In mijn verdere schoolcarrière werd er niet of nauwelijks Nederlands gegeven, dus mijn niveau is bij de middelbare school blijven hangen. Verplicht boekenlezer heb ik gelukkig niet meer meegemaakt. Jaren later ben ik mijn eerste boek gaan lezen. Ik was trots dat ik het boek ook uit heb gelezen. Volgens mij was dat op vakantie. Zo af en toe begon ik in een nieuw boek, legde het weer weg, begon weer in een ander boek. Tot er een boek was die ik uitlas. En nu lees ik steeds vaker een boek. Ik heb de lekker-lees-wegboeken van een aantal vrouwelijke Engelse schrijfsters ontdekt, en ik heb nog nooit zo snel een boek gelezen. Misschien moet ik hierna weer eens literatuur pakken, kijken of ik nu wel een boek uitlees. Ik zou mijn oude boekenlijst kunnen nalezen.