Miscommunicatie

Heb de laatste tijd veel last van miscommunicatie. Dat is lastig. Begin me er ook aan te ergeren. Je maakt afspraken met de een en de ander komt er bot doorheen met de mededeling dat het zo niet werkt. Denk je iets goed geregeld te hebben, ben je pardoes weer terug bij af. Hoe goed er ook afspraken vastgelegd worden en kortgesloten worden, het werkt niet. Een werkwijze die voorheen normaal was, is tegenwoordig abnormaal. Het is jammer, wanneer je verwacht dat iemand iets voor jou uitvoert en dit niet doet, omdat de werkwijze gewijzigd is. En daarbij niet even erop attendeert dat die werkzaamheden niet worden uitgevoerd, waardoor een heel proces opnieuw moet. Hoe collegiaal kun je zijn. Of je vraag advies aan iemand, omdat je gewoonweg niet alles kunt weten. Dan blijkt dat er ook mensen zijn, die normaalgesproken met een mond praten, die opeens een andere gedachte hebben, waardoor er een grote vertraging ontstaat. Of wat dacht je van het volgende. Je laat een stuk door iemand beoordelen. Maandag krijg je te horen dat de schrijfstijl eenvoudiger moet, en woensdag krijg je op dat zelfde stuk een akkoord. Hoe consequent kun je zijn? Al deze schoonheidsfoutjes vormen, als je ze opstapelt, een grote ergernis in de werkzaamheden die ik uitvoer. Soms lijkt het wel alsof het lijkt dat er geen werk is, omdat er te vaak werk opnieuw moet door miscommunicatie. Misschien ligt de lat bij sommige mensen gewoon te hoog, en ontstaan dit soort irritaties