Dakbedekking

Morgen komt gelukkig echt de dakdekker. Vanwege het slechte weer was het natuurlijk niet mogelijk eerder te komen, en ik vreesde er bijna voor dat hij me vergeten was. Maar dat is gelukkig niet zo. De vorige dakdekker, die kwam opdraven om de lekkage te stoppen, had prutswerk afgeleverd. Het dak lekte wel niet meer, maar het mooie dakrandje was veranderd in een lelijke nieuwbouwdakstrip, en dat staat niet mooi bij een jaren dertig woning. En deze dakdekker merkte dat gelijk al op. Dus ik heb er wel vertrouwen in. We zijn al twee jaar bezig om nieuwe dakbedekking op de dakkapellen te krijgen. De dakkapel was behoorlijk aan het lekken, dus een dakdekker was snel nodig. Ik begon bij Snoei Handelsonderneming BV. Die beloofde tot drie keer terug te bellen en toen ik voor de laatste maal terug belde, kwam hij met de mededeling dat hij met vakantie was. Dus dit bedrijf verdiend een koude douche. Die komt er bij mij niet in. Toen was loodgietersbedrijf Lely aan de beurt. Die zou om 10.00 uur komen, maar na twee keer te hebben gebeld kwamen ze om 16.00 uur. Het sneeuwde, dus ze kwamen vertellen dat ze nu niet konden kijken en dat ze terug zouden bellen. Nou Lely, ik wacht nog steeds op je telefoontje. En zo gaan de dagen voorbij. De prutser heeft gelukkig het d waterdicht gemaakt en nu, twee jaar later, krijg ik eindelijk nieuwe dakbedekking. Het bedrijf heb ik in de Gouden Gids gevonden!

Zolder isoleren

Ik heb het plan de zolder te isoleren. Ik heb het al in mijn hoofd zitten, maar het is altijd handig wat klustips van het internet te plukken. De diverse klusfolders zien er altijd beter uit dan de werkelijkheid. Zo hebben wij in het midden een liggende balk en boven en onder niet. Hoewel, die zitten er wel, maar de ene zit in de nok en de ander in de vloer verwerkt. Verder zit er een aftimmering op het beschot en ik vermoed dat daar een dun laagje isolatie tussen zit. Dus volgens mij moeten die schrootjes eraf, de isolatie er tussen uit, voor en na de gording een balkje plaatsen met daaroverheen in de lengte de latten op 60 cm en daarachter de isolatie met dat zilverkleurige achterkantje naar de zolderruimte toe en deze aftimmeren met de schrootjes die ik in het begin van het dakbeschot heb afgehaald. Een dampremmende folie hoeft volgens mij in dit geval niet. Dat lijkt me wel een klusje dat te doen moet zijn. Maar hoe krijg ik als die materialen thuis? In het C1-tje zal niet veel passen. Dus ik dacht het zo te doen. Maandag rijd ik even langs de kluszaak en neem twee rollen isolatie mee. Dat past vast. Daarna neem ik op mijn route via de kluszaak de volgende keer wat lange latten mee. Dat kan best. Achterklepje open, moet kunnen. Het is toch maar 300m. En als ik dus elke dag een beetje ophaal, heb ik volgende week alles in huis om met de klus te beginnen.

De kweekkas

Vol goede moet stapte ik op mijn fietsje op weg naar de super. Ik had namelijk gehoord dat de super een kweekkas verkocht, en dat komt even goed uit. Ik heb namelijk het grootse idee een moestuin te beginnen in mijn tuintje die op het noorden ligt. En wat is onmisbaar in de moestuin? Een kweekkas natuurlijk. Ik had niet echt het idee het om een grote kweekkas zou gaan, dus die zou wel in een van de zijvakken van mijn fietstas passen. Aangekomen in de super had ik het geluk dat er nog een aantal kassen verpakt in een kartonnen doos klaar stonden. Blijkbaar was de kweekkas minder populair dan ik dacht. Het ding bleek groter en zwaarder dan ik dacht. Maar ik laat mij niet kennen, dus de grote doos mocht achter op mijn bagagedrager staan, waarna ik maar wandelend naar huis ben teruggekeerd. De kweekkas is 1,40 x 1,40 meter en wel 2 meter hoog. Dat is een royale kas. Nu nog een plekje in de tuin vinden om de kas op te tuigen. Maar dat ga ik doen als het iets mooier weer is. Ik dacht in eerste instantie de kas op de oprit te zetten. Want die oprit gebruiken wij toch niet. Maar er blijft daarna net te weinig ruimte over om met je fiets langs te rijden. Dus komt de kas op de plek van de composthoop (ja, ook die heb ik). En voor de composthoop vinden we wel een nieuw plekje.

De stemming

Nog even het zes-uur journaal gekeken en toen was het zover. Mijn paspoort opgezocht, de stemkaart van de televisiekast gepakt en beide in mijn binnenzak van mijn jas gedaan. Ik mag weer stemmen. Het recht om te stemmen is een groot recht, waarvan ik uiteraard gebruik van zal en moet maken. In mijn zwart-wit geblokte winterjas liep ik de trap af naar beneden en deed de deur achter mij op slot. De koude wind suisde langs bij heen. Ik wandelde de dijk af, op zoek naar het dichtst bijzijnde stembureau. Het was nog licht buiten. Dat betekent dat de dagen langer aan het worden zijn. Tijdens mij loopje over de dijk bedacht ik op wie ik zou gaan stemmen. Zal ik landelijk of provinciaal gaan stemmen. Uiteindelijk kwam ik tot de conclusie dat het een provinciale stem zou worden, die toevallig hetzelfde is als landelijk. Ik vervolgde mijn tocht langs een appartementencomplex en een liep langs een groepje bij elkaar gezette vijftigplus woningen. Het was een aardig tripje richting het stembureau. Aangekomen viel mij op dat de komende en gaande stemmers elkaar goed aflosten, waardoor rijen bij het stembureau uitbleven. Eindelijk ontving ik mijn stembiljet en liep naar het hokje zonder gordijn. Met het rode potlood kleurde ik het hokje voor de naam van mijn favoriet rood. Ik aarzelde even, maar ik heb toch gekozen voor degene voor wie ik gekozen heb. Het stembiljet vouwde ik langzaam maar precies dubbel en deponeerde haar in de grote verzegelde ton.