De boze klant

Het was vandaag weer eens tijd om de wekelijkse boodschappen te halen. Dus hup op de fiets naar de Jumbo, alwaar ik mijn kar volgooide met allerlei lekkers voor de aankomende weer. Naast de pizzabodems, de wijn en het brood kocht ik lekkere pinda’s, een javaanse kip voor manlief en risotto, om te proberen. Met een kar vol naar de kassa gelopen, en zodra ik aan de beurt was, legde ik al mijn boodschapjes op de lopende band, waarna ik met een lege kar door liep voorbij de kassa, om alle boodschappen weer in een tas te doen. Nog even afrekenen en ik kon het inpakken vervolgen. De volgende klant was aan de beurt. Maar zij, de proleet, vond het nodig mij uit te schelden voor trage slak. Wat bleek, haar boodschappen werden wel op de inpakplek gelegd, maar aan de andere kant dan waar ik aan het inpakken was. Heel logisch, maar zij moest met haar kar om mij heen. Er kwamen wat klanten aan die er ook nog eens langs moesten, dus bij de inpakbalie ontstond een ophoping. Ik heb mevrouw gezegd dat ik het een beetje een rare opmerking vind, waarna zij verder begon te pruttelen. Haar man, ook een typisch proleet qua uiterlijk hield zich verstandig afzijdig. Het vrouwtje vond dat ik nog steeds in de weg stond en begon te klagen dat zij niet de hele dag de tijd had. Toen vertelde ik haar maar dat ik haar asociaal vond in haar opmerkingen en dat zij beter op een ander tijdstip boodschappen kon doen. Verder vertelde ik haar dat die ouderen van tegenwoordig geen manieren meer hebben. Ze bleef pruttelen. Ik had haar beter kunnen vragen of ze mogelijk de laatste keer in haar leven ongesteld aan het worden was, want ze was zo gefrustreerd.