Het bezwaar

Sinds mijn nieuwe functie ben ik gebombardeerd tot vaste klant van de bezwarencommissie. Vandaag de eerste keer. Van de vier zaken die vandaag op de planning stonden, zijn er drie geannuleerd. Gelukkig was ik vroeg aan de beurt. Ik heb er wel vertrouwen in dat het goed gaat komen. Het was wel raar om na 5 maanden weer op de plaats te komen waar ik twee jaar lang heb gewerkt. Ik heb vandaag tot half zeven gewerkt op mijn nieuwe werkplek, ben daarna met de auto naar de plaats van de zitting gereden, heb een bezoek gebracht aan de snackbar en kon daarna op het matje komen bij de commissie. Dat is een hele aaneenschakeling van diverse activiteiten. Ik ben een van de weinigen die niet thuis eet indien er een bezoek gebracht moet worden aan de commissie. Dus verzoek ik de secretaris altijd mijn zaak als eerste te plannen. Tot nu toe lukt dat wel, maar dat is niet altijd het geval. Aan het einde van de maand zou ik pas om half negen moeten opdraven. Dat is inefficiënt en raar. Helaas kan ik deze dag niet, maar anders was het wel een hele lange werkdag geworden. Het grootste minpunt van de bezwarencommissie is dat dossiers in zevenvoud aangeleverd dienen te worden. Drie voor de commissieleden, een voor de secretaris en de rest voor de reserveleden. Dan zijn vele bomen die gekapt moeten worden. Nog erger is dat alles enkelzijdig gekopieerd aangeleverd dient te worden. Dat kan natuurlijk anders en beter. Wij leven immers in een digitaal tijdperk. Iedereen moet toch aan het digitale? Gelukkig heeft mijn werkteam aparte afspraken weten te maken, zodat het dossier in enkelvoud aangeleverd mag worden. Enfin, mijn nieuwe werk is boeiend, alleen de administratieve last mag wel wat minder.