Vermoeiende dag

Het was vandaag een vermoeiende dag. Niet dat het fysiek inspannend was ofzo, maar meer door het zitten, wachten, lopen, zitten, wachten, lopen. Gistermiddag hoorden we dat het niet zo goed ging met de moeder van manlief. Dat was de aanleiding om de auto in te schieten en op pad te gaan. Het zag er inderdaad niet best uit. Al snel werd besloten dat er in denacht gewaakt zou worden. Daar hebben mensen zich beschikbaar voor gesteld, zodat manlief vandaag een en ander kon regelen. Gelukkig was het werk geen probleem voor manlief. En de vakantie…. We zouden namelijk binnenkort op vakantie gaan. De reis gaan we annuleren en maken deze wel later in het jaar. Nu hebben we eerst andere belangrijke zaken aan ons hoofd. Het hart van de moeder van manlief is erg sterk. Ze is echt een vechter. Dat is zeker te merken. Het is dus even afwachten hoe de komende dagen zullen verlopen.