De afsluiting

Vandaag begon de dag regenachtig. Nou ja, het kwam met bakken uit de hemel. Al vroeg zaten wij in de auto, om onze afspraak van half tien te kunnen halen. Op onze gebruikelijke route was een ongeluk gebeurd en via de radio kregen wij het bericht een alternatieve route te pakken. Op het alternatief konden wij aansluiten in de 6 kilometer lange file. Na wat heen en weer gebel kon met een tussenoplossing de afspraak maar net aan gehaald worden. De moeke van manlief werd deze ochtend van het bed in de kist ten ruste gelegd en met een aantal genodigden werd de kist gedicht. Dit was een bijzonder moment. Niet veel later begon de weg richting het crematorium. Ik heb nog nooit in een stoet gereden, maar weet wel dat het niet netjes is een stoet te doorbreken als dat niet nodig is. Die witte motorrijder in Rosmalen dacht op een slinkse wijze even snel te passeren. Niet dus. Dat kun je toch niet maken? Na een tripje, dat 20 km/h langzamer ging dan het normale verkeer, werd het crematorium aangedaan. Daar stonden reeds diverse gasten klaar voor de dienst. Het was een mooie ingetogen dienst. De mevrouw die de dienst leidde deed het echt heel erg goed! Ik denk dat iedereen naar tevredenheid terug kan kijken naar dit moment. Na de samenkomst was het tijd terug te keren naar de plek waar de dag begon. Daar zijn de laatste goederen naar een nieuw plek verhuisd. Een mooi tijdperk is vandaag afgesloten.