Alpie

Daar was ie dan vandaag, de beklimming van het alpie. En uitgerekend vandaag was ik aan het werk. Ik ben maar een beetje eerder naar huis gegaan. Dat mag best, want ik heb al heel wat uurtjes langer gewerkt dan nodig was. Dus een keertje compenseren is echt niet erg. Manlief was een fractie eerder thuis gekomen, dus konden we gezelli met z’n tweeën de rit volgen. En ook dit keer heb ik mij geërgerd aan die malloten die boven op de berg staan en het nodig vinden met de renners mee te rennen, een duwtje in de rug te geven of irritant in het beeld van de camera te verschijnen. En dat noemt zich dan supporter. Nee, schandalig dat die mensen zich zo gedragen. Maar het zal er wel bijhoren. Buiten dit smetje om was het een zeer verrassende en leuke wedstrijd om te zien. Ik kijk uit naar de tijdrit van morgen. Ik hoop mar dat manlief en ik morgen goed uitgerust voor de televisie kunnen hangen en dat er vanavond geen regenbui komt. Gisteravond 03.00 uur. Drup, drup, drup, drup. Het regende binnen. Het dak lekt opnieuw. Na de grote lekkages in de afgelopen periodes, hebben we de kozijnen vervangen, de zijkant van de dakkapel, de dakbedekking vernieuwd en nu is er opnieuw dus lekkage. Maar nu aan de andere kant. Ik zou bijna gaan verhuizen. Maar wie wil er nu een huis met een lek dak? Maandag komt de dakdekker. Ik hoop dat hij het kan oplossen. En anders sloop ik die hele dakkapel eraf, timmer de boel dicht, leg er pannen op en klaar is het met de lekkage.