De vliegreis

Als wij weg gaan, gaan wij bij korte afstanden per fiets, bij langere afstanden per trein, en als het openbaar vervoer pet is, per auto. Maar de afgelopen week zijn wij gaan vliegen. De afgelopen jaren hebben wij voldoende bomen geplant om een verantwoorde vliegreis af te kunnen leggen. En ik weet weer waarom ik een vliegen niet leuk vind. Het wachten duurt zo lang. Op tijd naar het vliegveld, op tijd inchecken, op tijd door de douane, op tijd bij de gate. En dan wachten tot er een keer een vliegtuig komt dat stopt en waarin je kunt instappen. Al met al ben je veel tijd kwijt aan wachten. Nee, dan is treinen een stuk leuker. Hoewel zo een reis vaak langer duurt (bij grote aftanden), ben je al reizende op het moment dat je de voordeur verlaat. En dan trekt het landschap langzaam aan je voorbij en verandert het geleidelijk van een oer Hollands gebeuren in een buitenlands uitzicht. Nou, daar geniet ik toch meer van. Maar het vliegtuig heeft natuurlijk ook voordelen. Zo sta je met je poncho in het regenachtige Nederland en zo sta je binnen drie uur in je bikini in het zonovergoten Spanje. Laat de Sangria maar komen! Trouwens over Spanje gesproken, daar kent alleen de chinees het begrip tapas. Als je in Spanje een tapas bestel, krijg je een groot bord met 1 gerecht. Bijvoorbeeld een bord vol kipkluifjes. Raaaaarrrrr.

Patient 175

Stel je bent patiënt 175 en komt bij de huisarts. Je hebt rare plekken op je bek, en die moeten even door een specialist bekeken worden. Maar helaas ben jij patiënt 175. En dat betekent dat jij een gevalletje pech hebben bent. Volgend jaar als je patient1 bent, heb je vast meer geluk. Wat is er nu aan de hand. Huisartsen mogen jaarlijks maar 174 patiënten doorsturen naar een specialist. Zo kan het aantal patiënten dat zorg nodig heeft een beetje geremd worden. Dus dan heb je zeg maar nooit een overschot aan patiënten in ziekenhuizen en worden de wachtlijsten niet nog langer. Het is een soort patiëntenquota. Bij de politie hebben ze ook zoiets met die boetes. Maar daar is het quotum een minimum in plaats van een maximum. Eigenlijk best wel een beetje raar om alles zo in cijfers vast te leggen. Aan de andere kant ook weer niet, want je bent nu eenmaal een cijfertje. Je hebt alleen e BSN nodig en de rest is bekent. Wat zou ik eigenlijk dien als ik patiënt 175 zou zijn? Ik denk dat ik per direct zou emigreren naar een land waar patiënten geen nummer zijn, maar cliënten

De moestuin

Begin dit jaar ben ik begonnen aan een moestuin. De oogst tot nu toe: 1 rode tomaat en 1 gele pompoen van nog geen 5 centimeter groot. De bonen ben ik vergeten te plukken, de 3 aardbeien heb ik maar laten hangen, de groene druiven zijn bijna vergaan, de courgettes zijn niet gegroeid, de bramen zijn zuur, de maïs is nog groeiende, de aubergine hadden watergebrek, de sla kreeg bloemen, spaanse pepers zijn verregend en aan de schorseneren, wortels, pastinaak en retich durf ik me nog niet te wagen. De oogst is dus belabberd. En dan heb ik het niet eens over mijn kruidentuintje gehad. Dit jaar was niet echt een succesvol jaar om met een moestuin te beginnen. Vol enthousiasme begon ik in het voorjaar met het buitenzetten van de potten en bakken, met daarin aarde met zaadjes en stekjes. Het leek zo goed te gaan, totdat bleek dat de zomer niet kwam opdagen. Ik heb er zo een hekel aan als iemand niet komt opdagen. Dan wacht je eigenlijk voor niets op iets dat dus niet komt. Dat is zonde van de tijd. Om te redden wat er nog te redden valt heb ik een kleine kweekkas aangeschaft om daarin de planten verder op te laten komen. Maar het was al te laat. Ze hebben het uiteindelijk allemaal af laten weten. En nu is het tijd de boel op te ruimen en opnieuw te beginnen aan de nieuwe oogst voor volgend jaar. Ik hoop dat het resultaat dan beter is!

INTERTOYS is K*T, deel 8

Een jaarlijks terugkerend onderwerp op dit blog is de speelgoedgids van Intertoys. Je weet wel, die dure k*t-speelgoedzaak. Vroeger kwam ik daar nog wel eens, maar sinds ik ongevraagd deze reclamefolder ontvang, mijd ik deze zaak liever en ga naar Bart Smit. Op de voordeur heb ik een nee-ja-sticker. Zoals iedereen weet, betekent deze sticker wel huis-aan-huis krantjes, maar geen reclamefolders. Daar wordt altijd keurig aan gehouden, behalve door die ontzettend nare speelgoedzaak, waar overigens de service belabberd is, maar dat even ter zijde. Het is natuurlijk respectloos en ontzettend brutaal om tegen de wens van de bewoners deze toch op te zadelen met dit drukwerk. Nu heb ik geleerd dat nee ook nee betekent en het eigenlijk best wel een beetje aso is om tegen die wil toch een ander keuze te maken. Het is een jaarlijks terugkerend fenomeen, waaraan ik me nu echt een beetje begint te ergeren. Ik stel voor dit soort winkels gewoon te boycotten. Hoewel een foldertje in de brievenbus weinig voorstelt, vind ik het toch belangrijk grenzen aan te geven. En dat klinkt tegelijk weer zo zwaarmoedig. Waar het om gaat is dat ik geen reclame wil en Intertoys mijn verzoek om ook geen reclame te ontvangen niet accepteert. En dat vind ik zo flauw dat ik zelf ook zo flauw ben om die winkel gewoon te vermijden en daarom liever mijn speelgoed bij Bart koop. Dus als iedereen dat nu even doet, is het adieu Intertoys en adieu reclamefoldertjes!

Nieuwe website maken

Het leek mij een goed plan om mijn website opnieuw te maken. Nu is de site zo opgebouwd, dat achter de tekst een wit frame is opgenomen. Maar dat witte frame is niet altijd zichtbaar. En dat irriteert mij behoorlijk. Want op de groene achtergrond is de tekst niet leesbaar en bovendien ziet het er niet uit. Ik ben al dagen bezig alles in een nieuw jasje te steken. De nieuwe website bouw ik nu op uit verschillende lagen. Dat werkt een stuk makkelijker. Ik ben de site aan het vullen, maar heb nog niet de moeite genomen de pagina’s in een browser te testen. Dat zien we wel als alles klaar is, dacht ik zo. Hoe dan ook, ik heb nog geen gelegenheid gehad mijn huidige website bij te werken en dat is natuurlijk not done. Helaas zitten er maar 24 uur in een dag en bestaat een week uit 7 dagen. Daarnaast heb ik nog wel wat meer te doen dan een website bouwen. Het is per slot van rekening maar een hobby. Het nadeel van de server waarop ik de website plaats, is dat deze geen database kan ondersteunen. Dus elke koppeling en alle gegevens moet ik apart maken. Geeft helemaal niets, maar het kost even een heleboel tijd. En als mij site af is, dan heb ik volgens mij best een leuk ding om naar te kijken!

Monumentjes op zondag

Het weer was redelijk goed vandaag. Dus we besloten op de fiets naar Rotterdam te gaan, om daar een paar monumenten te bezoeken. De watertoren was niet open en ook het mooie landhuis van de provincie hield vandaag de deuren gesloten. Dan maar even doorfietsen en in het centrum van Rotterdam een kijkje nemen. De fietsen in de bewaakte fietsenstalling gezet en in de benen, op zoek naar een monument. Er was geen vlag te bekennen en uiteindelijk hebben we maar gewinkeld. Een poging om informatie over de monumentendag te verzamelen, belandde we bij de ANWB-winkel. Helaas zit er tegenwoordig geen VVV meer in. Blijkbaar zijn veel oude gebouwen met een herbestemming niet in het centrum te vinden. Een lunch ging er eigenlijk wel in. Dan ga je zitten aan een tafeltje en komt er al snel een jonge knakker aanlopen om de bestelling op te nemen. Nog nauwelijks een blik in de kaart te hebben geworpen, deelden wij mee eerst even de kaart te willen inzien. Dus vroeg de knakker wat we anders wilde drinken. Ja, eerst de kaart. En dan heb je een keuze gemaakt en dan duurt het toch lang voordat die knakker weer terug komt om de bestelling op te nemen. Na de Donner en de V&D was het alweer de hoogste tijd naar huis terug te keren. Met meewind weer naar huis gereden. Dat was de tweede dag van het monumentenweekend. Dit jaar een minder geslaagd weekend. Volgend jaar beter, hoop ik!

Monumentendag

Het is weer monumentenweekend, en dat betekent een bezoekje brengen aan wat monumenten. We hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om de oude werf hier verderop te bekijken. De oude werf wordt herontwikkeld. Er verrijzen op die locatie diverse appartementen, horeca, expositieruimte en vast nog meer. Een ontzettend leuk plan. Eindelijk komt er een beetje leven in de brouwerij. Eigenlijk zou ik wel zo’n appartement willen bewonen. Mijn oog viel op een interessant object. Maar helaas hebben wij geen verhuisplannen. De oude werf zag er nog mooi, maar gedateerd uit. De oude scheepsschuur leek wel een oude kippenstal met overal vogelpoep. En het rook naar vogel. Het oude woonhuis zag eruit zoals een oud woonhuis eruit hoort te zien. Met schrootjes, granieten aanrechtbladen en kapot sanitair. Na de scheepswerf leek het ons interessant de atoombunker te bezoeken. Maar het lange wachten brak al snel op. Het zweet gutste over de rug, en ik had het idee dat een bunker bestaat uit betonnen muren. Weinig bijzonder dus. Doorgelopen via het winkelcentrum kwamen we uit bij een schaaktoernooi. Dit was het einde van de monumentendag op zaterdag, want we zijn blijven hangen op dat toernooi. Mocht het weer morgen meezitten, dan vervolgen we het monumentenweekend en gaan we dit keer naar Rotterdam. Maar als het weer tegen zit, dan blijven we thuis. Het onderwerp van de monumentendag is trouwens herbestemmen van oude gebouwen. Zoiets zou eigenlijk vaker moeten gebeuren.

Shocking news

Sta je lekker aan je glaasje wijn te nippen, begint de aarde opeens te schudden. Een raar fenomeen, dat nu ook Nederland heeft aangedaan. Het is ook wel bekend onder de naam aardbeving. Het rare is dat aardbevingen meestal in de omgeving voorkomen, waar twee continentale platen over elkaar heen schuiven. Hier in Nederland heb je niet van die platen. Wij leven namelijk in het midden van de euro-aziatische plaat. Dus moet die beving toch een andere oorzaak hebben. Het epicentrum lag in Xanten. Daar ben ik wel eens geweest, want daar ligt een oude Romeinse nederzetting, dat nog aardig in tact is. Zouden die oude Romeinen aan het feesten zijn geweest, waardoor de grond heeft doen beven? Hoe dan ook, het lijkt mij een hele belevenis, als je opeens jouw glazen op tafel ziet dansen. Wat zou je eigenlijk moeten doen? De rampenzender opzetten, ramen en deuren sluiten, kaarsjes aandoen, zaklamp op tafel leggen, koffertje met het hoog nodige bij de voordeur zetten, kaplaarzen aandoen en wachten wat gaat komen. Zolang het huis na het beven niet instort, zal het allemaal wel los lopen.

Aktes

Waar ben ik nu de laatste tijd zo druk mee geweest, dan er niet eens een berichtje vanaf kon? Nou, gewoon, met aktes zoeken voor mijn stamboom. Het gerucht ging namelijk dat de site waarop een groot deel van de burgerlijke stand staat, op zwart zou gaan, omdat er namelijk een vervangende website zou komen, waarbij je alleen tegen betaling naar je voorouders kan gaan zoeken. Dus ben ik als een speer mijn lege plekjes in mijn stamboom gaan vullen. Ik heb ongeveer de helft gevonden van wat ik wilde hebben. Ja, want je wil alles of niets. Ondertussen is de gevreesde datum dat die site op zwart zou gaan verstreken en is alles nog steeds in de lucht. Het is en blijft een gerucht. Maar om nu te zeggen dat ik mijn laatste gegevens nog even bij elkaar gaat zoeken? Nou nee. Ik kan even geen akte meer zien. Het is voor nu wel even mooi geweest. Voor de restjes duik ik wel een keer het echte archief in. Maar in ieder geval ben ik voor wat betreft de periode na 1811 wel al aardig op orde. Nu nog even alles verwerken in mijn eigen archief. Je zult misschien wel denken dat dit een saaien bezigheid is, maar niets is minder waar. En weet je wat het leuke is, je ontmoet weer nieuwe mensjes en dan blijkt dat weer familie te zijn. Tot nu toe heb ik nog geen historische grootheden ontdekt. Ik stam af van de veehouder.