De tennisles

Het was zover. De eerste tennisles. Maar voordat de les begon eerst natuurlijk een warming-up. Even een half uurtje op de loopbaan hardlopen. Daarna nog even aan de gewichten hangen en tot slot opgewarmd naar de tennisles. En daar leerde ik eerst hoe je het racket vast moet houden. Dat voelt erg onnatuurlijk aan. En dan tegen de bal slaan. Ook weer zo een vreemde houding. Ja, tennis is best ingewikkeld. En je moet aan heel veel dingen denken. Maar oefening baart kunst, dus dat tennissen zal wel goed komen. Dank komt het mix-dubbel partijtje al snel in beeld. Dat is het streven voor dit seizoen. Voordat de lessen begonnen, was natuurlijk een tennisracket noodzakelijk. Bij de tennisles hoort ook een racket, maar mocht die niet op tijd binnenkomen, dan had ik al een racket bij de kringloop voor 2,50 parat liggen. Over de post kreeg ik het racket opgestuurd. De doos werd bij de buren afgeleverd. Daar opgehaald, vond ik de doos wel erg licht en ik twijfelde dan ook of het ding erin zou zitten. De doos was meet dun plakband dichtgeplakt en het adressticker was doormidden gescheurd. Foute boel dacht ik. Thuis aangekomen, de doos open gemaakt, en daar lag hij dan. Het ultralichte tennisracket.

De tennislessen

Ik mag komen! Jippie, ik ben door naar de volgende ronde. En dat is de cursus: maak kennis met tennis. Simon heeft gemaild en ik ben welkom op de cursus. Dus ik ben helemaal heppie. Ik bedoel eigenlijk happy, maar het nadenken gaat niet zo vlotjes. Dus ik ga leren hoe ik moet tennissen. En als ik dat heb geleerd, ga ik werken aan coördinatie. En daarna ga ik manlief van de baan meppen. Hij kan z’n borst alvast nat maken. Ons gezamenlijke doel is eigenlijk competitie mix-dubbel spelen. Maar of daar een competitie voor is en of men ons wil mixen is maar de vraag. Hoe dan ook, het begin is er. Als het goed is krijg ik morgen over de post een tennisracket opgestuurd. Ik hoop het maar, want zonder racket is er weinig lol te beleven. Eerlijk is eerlijk, ik heb afgelopen week een tennisracket gekocht. Een hele goeie Head bij de kringloop voor € 2,50. Echt een goed ding. Ik heb er ook maar meteen een squash-racket bij genomen voor € 1,50. Kan ik een keertje aan de squash! En ook dat racket war is goede staat. Dus ik ben er helemaal klaar voor! Op naar de lessen zal ik maar zeggen. En ik moet even oefenen voor het netwerken aan de bal. Een rollende eRRR is misschien wel mooi om mee te beginnen. Beetje kakkie, maar dat hoort er toch bij?

MP3-spelertje

Eigenlijk moet ik mee gaan in het digitale tijdperk, maar op de een of andere manier interesseert het me niet zo. En nu heb ik een digitale achterstand. Dat moet ik nodig inlopen. Maar hoe? Ik heb hyves, facebook, twitter en noem maar op, maar wat moet je er eigenlijk mee? Een beetje reageren op filmpjes van een ander? Nou, daar heb ik niet echt gevoel voor. Nu mijn walkman het eindelijk begeven heeft en ik nooit aan de draagbare cd-speler ben gegaan, werd het tijd om mijn MP3-speler er eens bij te halen. Dat ding ligt al een tijdje onder het stof in de kast. Toen ik het ding kocht heb ik een poging gewaagd er muziek op te zetten. Na wat knutselwerk heb ik het ding vol weten te zetten met cd’s. Maar muziek kwam er niet uit. Ik kwam er achter dat het blijkbaar niet werkt om cd’s met een wma-extensie af te spelen op de MP3. Mocht het wel werken, dan werkt het alleen bij mij niet. Blijkbaar moesten de bestanden omgezet worden naar MP3. Nu eindelijk heb ik het voor elkaar gekregen om muziek uit mijn MP3-speler te krijgen. Ik heb de bestanden weten om te zetten, dus ben best een beetje trots op mezelf. Er zat natuurlijk wel een beetje een eigen belang achter om dit te regelen, omdat ik aan sporten doe. Manlief heeft eens per week tennisles, en ik niet. Simon heeft nog steeds niet gebeld dat ik ook op tennisles mag komen, dus gebruik ik die tijd maar om actief bezig te zijn en vandaar dat de muziekspeler nodig is. En over tennis gesproken, Ik ben beginner en manlief is gevorderd. Althans, dat beweerd hij, maar eigenlijk is het maar een beginner met ervaring. Nu hij gaat lessen en ik niet, zal het niveau tussen ons alleen maar groter worden. Dus vraag ik me af of het nog wel zo leuk is eens per week een potje te slaan op de tennisbaan……

Wachten op telefoon

Het is echt niks voor mij, als ik vermoed dat ik gebeld ga worden, dan zit er weinig pit in mij. Om half negen de auto weggebracht voor een onderhoudsbeurtje. De garage zou het snel doen, zodat ik op tijd het ding retour kon verwachten. Dus vanaf elf uur zit ik bij de telefoon, omdat er elke moment gebeld kan worden. Ik ga niet weg, want stel je voor dat de telefoon gaat, en ik mis de oproep. Afgelopen zaterdag hebben wij ons bij Simon ingeschreven voor wat sportieve activiteiten. Verleden week zijn de groepslessen begonnen, maar ik vond wel dat het mogelijk moest zijn in te stromen. Het bedrijf is vanaf negen uur in de ochtend bereikbaar. Dus om negen uur bellen of de inschrijving is ontvangen en of er plek is. Niemand nam de telefoon op. Nog maar eens proberen en pas om half tien was het raak. De beste man wist niet of er plek was. Hij zou zo spoedig mogelijk terugbellen. Om half twee was de auto klaar. Althans, toen ging de telefoon. Daar zat ik nu de hele tijd op te wachten. Tussen elf en half twee heb ik op de bank gezeten. Krantje gelezen, iets gegeten en een muziekje geluisterd. De deur ben ik niet uit geweest. Alleen maar, omdat ik op het telefoontje zat te wachten. En Simon? Die moet nog steeds bellen. Ik denk niet dat het iets wordt met onze Simon.

Sportieve ambities

Verleden week vond manlief dat het toch wel de hoogste tijd werd eens aan actieve sport te gaan doen. Daar moet je tegelijk op reageren, anders komt er natuurlijk niks van. Dus na wat zoekwerk een club gevonden die aan onze eisen zou kunnen voldoen. Een afspraak kon bijna tegelijk worden gemaakt. Vandaag was de intake. Een beetje cardio, een beetje tennis en voor e rest moesten we maar zien wat het ging worden. Tennislessen werden door een andere organisatie gegeven, dus dat moesten we thuis nog maar even regelen. In ieder geval hebben we vandaag maar een sportabonnementje afgesloten voor 3 jaar. Een stok achter de deur voor de tijd die komen gaat. Na de cardio en het uurtje tennis was het even genoeg geweest. Thuis achter de pc een poging gewacht lessen te regelen. Het inschrijven is gelukt, maar of we welkom zijn? Als je gaat sproten, heb je natuurlijk een outfit nodig. Schoenen, broekje en shirt is wel noodzakelijk. Dus dat moest ook nog even geregeld worden. Nou, wij zijn er nu helemaal klaar voor. Laat het sportseizoen maar beginnen!

Plasje in sprinter

O,o,o, het nieuws wordt gedomineerd door het plaszakje van de NS. Het wordt een beetje in het belachelijke getrokken, maar daar ben ik het zeker niet mee eens. Stel toch eens voor dat je hoge nood heb? Dan wil je niets liever dan een plasje kunnen doen in een zakje. Liever kwijt dan rijk toch? Misschien zijn de meeste mensen niet zo ruim denkend, maar als ik nodig moet zeiken, zoals nu, dan ga ik wel even op mijn hurken en richt in het zakje. Ja, de nood is dan hoog, maar een alternatief is er niet. Ik ben blij dat de NS probeert een oplossing te vinden voor de toiletloze trein. Dus liever iets dan niets. Als de NS niets zou doen, dan was het ook niet goed geweest. Dan liepen er waarschijnlijk mensen met een nat kruis de trein uit, op weg naar hun afspraak. Nou, da’s lekker. Dus mensjes, niet zo lopen zeiken. Je hoeft er geen gebruik van te maken hoor. Ik zou zeggen, wees blij dat de NS een alternatief biedt. O, het het mooie van die zak is trouwens dat als je deze vol hebt geplast, je het vocht niet lekt. Door een chemische reactie wordt het vloeistof een harde substantie dat niet uit het zakje kan lekken. En geloof me, de plaszak is hygiënischer dan het toilet.

Lekkur weertje

Nou zeg, da’s effe lekker, zo op 1 oktober een perfecte nazomer. Warme dag, nog net geen bikini aan en verder buiten zijn. Na zaterdag een lange fietstocht te hebben gemaakt, kon het vandaag natuurlijk ook niet achterblijven. Via Zuidplein naar het centrum van Rotterdam en weer naar huis. Doel: een toner voor de printer scoren. Dat deden we gisteren ook, maar toen lag deze niet op voorraad in de schappen. De toner bleek erg duur dus hebben we maak een fotocamera geocht. Ter vervanging van de compect camera welke we al hadden. Dat ding werkt op AA batterijen en dat is drie keer niks. Altijd kloten met die batterijen die leeglopen waar je bijstaat. Enfin, na weel ergernis een zeer eenvoudig nieuw pocketdingetje gekocht. Handig voor in de tas. Ja, een normaal persoon heeft zo’n mobiel met camera of zo’n ander geval met vele mogelijkheden, maar die hebben wij niet. Even terug naar de fietstocht. Op weg van zuid naar noord was ik me enigszins aan het ergeren die niet vertelde waarheen hij ging met de fiets, af stapte, de stoep op ketste en met fiets en al de metro naar binnen liep. Gaatje in achterhoofd dacht ik. Maar het bleek dat we bij de maastunnel terecht waren gekomen en de fietstunnel namen om onder de maas door te kunnen fietsen op weg naar noord. Suprise, suprise.

Lennette van Dongen

Afgelopen donderdag zijn wij naar een voorstelling van Lennette geweest. Van te voren gingen wij gezellig uit eten. We hadden kaartjes op het balkon rij 1 en 2 stoel nummer 2 voor beide. De meest slechte plaatsen die er zijn dus. Wat ik nooit zou doen en toch heb gedaan is voor de voorstelling begon bij de kassa nagevraagd of het mogelijk was de kaartjes te ruilen. Zonder probleem werden de kaartjes omgeruild voor twee prachtige plekken in de grote zaal. Voordat de voorstelling begon hadden we 3 biertjes naar achteren gekeild. Halverwege de voorstelling was dat enigszins voelbaar. De show was erg goed. Ik heb er in ieder geval van genoten.