11 november

Sjittepetit, ik heb het helemaal gemist. Een paar dagen geleden was het dus 11-11-11, en dat heb ik dus gemist. Je weet wel, elf, het gekke getal, dat als het goed is iets betekent in de sfeer van daadkracht, krachtig en sterk. Een geluksgetal, een meestersgetal, een bijzonderheid dat mij helemaal is ontgaan. Nou ja, niet helemaal, maar op elf november had ik geen zin om over die bijzonderheid na te denken. En dat is maar goed ook. Wat ik verder die dag heb gemist, is dat het de dag van de duurzaamheid was. Boring. En het was de dag van het begin van carnaval of iets dergelijks, maar ook dat is eigenlijk niet zo belangrijk. Wel belangrijk is dat het 11 november natuurlijk keuvelen is. Je weet wel, dan lopen die kinderen met een lampion langs de deuren lopen en halen snoep op (en fruit, ander gezonder dingen of koekjes)! Helaas is het hier een onbekend fenomeen. En dat is toch wel jammer. Hier, waar ik nu woon, kennen ze geen Sint Maarten (sint maarten, de koeien hebben staarten). Dus dan bedenk ik dat ik lekker zit op de bank en hoor buiten gepiep. Dan is het even tijd om de teevee iets zachter te zetten. Dat gepiep blijkt kindergezang te zijn. En dat kindergezang verdient een taaitaaipopje. En na het gezang keer je weer terug in je warme stoel en zwaai je nog even naar de kinderen die in de kou langs alle deuren lopen. Het blijft bij een gedachte en 11 november trekt als een normale dag aan mij voorbij.