Artisjokken

Daar lag in de supermarkt op de afdeling groente een berg artisjokken. Die heb ik ooit eens gegeten! Waarom zou ik deze groente niet nog eens eten, dacht ik. Ik heb er een meegenomen naar huis en op het aanrecht neergelegd. Na ongeveer een week lag het ding er nog. Wat moet je er eigenlijk mee? In een kookboek stond dat ik het ding 1,5 uur moest koken. Maar niet eerder dan nadat het ding is schoongemaakt. De buitenste schubblaadjes eraf halen en de stronk er af snijden. En niet te vergeten de haren uit de kern verwijderen. Ik kan me herinneren dat ik vroeger een keer de schubblaadjes heb gegeten. Nou ja, je moest aan de puntjes van de schubblaadjes sabbelen. Dus ik twijfelde er even aan of er nu werd bedoeld de buitenste schubbladen verwijderen (dus die aan de onderkant zitten) of alles. Ik houd het bij de onderste schubbladen verwijderen. De artisjok is ongeveer zo groot als een witte kool en dat hele ding ging dus in een pan met kokend water. Even wachten, en dan nog even wachten en wachten, tot je een ons weegt. Eindelijk is de kooktijd voorbij en kon het ding de pan uit. Even door midden zagen en jawel, hol van binnen. Nou ja, hol. De holte was in ieder geval gevuld met een hele dot haren. Dus dat werd bedoeld met het verwijderen van de haren. Na een kleine slachtpartij was de artisjok eetklaar. De schubblaadjes kon je eraf breken, waarna je even op het uiteinde kon sabbelen en kon proeven aan de smaakloze artisjok. Wat verder nog over bleef was de bodem. En die bodem kun je eten. Dus je koopt een grote artisjok en uiteindelijk hoef je alleen het bodempje eten? Ben ik daarvoor 1,5 uur aan het koken? Wie heeft er ooit verzonnen dat artisjokken groeten zijn die je heerlijk kunt eten? Dit was onze eerste en laatste artisjok. Nog meer van die leuke groente in de aanbieding waar uiteindelijk niets van overblijft?