dinsdag 17 januari 2012
De oogkleppen van het slachtoffer
Ik werd er mee geconfronteerd dat het helemaal niet botert tussen mij en het slachtoffer. Het slachtoffer lijdt er erg onder. Het is mij totaal ontgaan wat hier nu precies de bedoeling van is. Buitenstaanders hebben een bemiddelingsgesprek acuut van de hand gewezen wegens totaal andere belevingswerelden van het slachtoffer en mij. Blijkbaar heeft het slachtoffer bepaalde ideeën over hoe met elkaar moet worden omgegaan en ventileert dit aan iedere buitenstaander. Behalve met mij, waardoor ik van het bestaan van deze kwetsende situatie weinig tot geen weet heb. Nu weet ik wel dat het niet zo goed klikt tussen ons. Maar dat geeft toch helemaal niet. Je hoeft ook niet met iedereen tegelijk bij binnenkomst uitgebreid te kwekken over het weekend. Ik vond de situatie juist lekker rustig en had het idee dat ik en het slachtoffer tevreden waren over de gang van zaken. Maar blijkbaar kroop er iets onderhuids. Het slachtoffer is ook een beetje erg raar, al zeg ik het zelf. Als ik samen met iemand anders aan het keten ben, en ik zeg iets tegen mijn keetgenoot als ik die weer zie, dan vind ik het raar als het slachtoffer alleen tegen mijn keetgenoot zegt dat zij het niet prettig vindt als wij zo met elkaar omgaan. Tegen mij wordt niet gesproken. Blijkbaar moet ik ruiken wat het slachtoffer wel of niet zint. Is er iets veranderd in de kamer, dan wordt er naar mij gewezen dat ik dat heb gedaan. Nee, die planten heb ik daar niet neergezet, nee het was niet mijn initiatief de trolley te verwijderen. Nee, het was niet alleen mijn plan de tijdelijke kast om het hoekje te plaatsen. Ja, beste slachtoffer, vragen is meestal beter dan van tevoren conclusies trekken. Verder vind ik het slachtoffer een klein beetje onbeschoft. Als ik aan het woord ben, dan praat het slachtoffer er gewoon doorheen. Blijkbaar zijn er belangrijkere verhalen te vertellen dan wat ik uit mijn mond krijg. Is het slachtoffer wel een slachtoffer, of gedraagt het zich zo om aandacht te krijgen? Hoe dan ook, het slachtoffer heeft oogkleppen op door te veel voor een ander te denken, in plaats van te vragen hoe iets in elkaar steekt. Ben ik nu de dupe van deze situatie? Nee, het slachtoffer is de dupe van haar eigen gedrag!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten