Nieuwjaarsdag 2012

De aanloop naar de eerste dag van het jaar 2012 was als vanouds: stom. Met op elke zender een ‘schitterund popconcert (met de nadruk op RUND) was er niks beters dan Paul op de televisie. En zo gingen we glimmend het nieuwe jaar in. Het knallen duurde tot zeker twee uur. Blijkbaar hadden sommigen teveel knallers ingekocht. Na het verplicht opblijven (want dat is oud en nieuw eigenlijk), volgde de diepe nachtrust tot laat in de ochtend. Het ochtendprogramma was het nieuwjaarsconcert op Nederland 1. Liever zag ik de Nieuwjaarsduik in de koude Noordzee. Met een kop koffie en een oliebol als ontbijt begon de eerste dag van het nieuwe jaar met de wekelijkse was. Nadat de wasmachine aan het werk kon gaan, vervolgde de zondag zich als elke zondag: douche, was ophangen, computeren, eten (restjes van gisteren), televisie kijken en straks dutten. Ik zat op de bank nog even na te denken en bedacht me dat ik gisteren van plan was om een blogje te zetten over de slogan: vaarwel euro, welkom gulden. Ik vind eigenlijk dat met deze slogan de crisis nog verder wordt aangewakkerd. Het is een verschrikkelijke onzin ook maar een moment te denken dat het inruilen van de euro met de gulden iets goeds zou opleveren. En ook de gedachten dat wij achteraf beter niet in de euro hadden moeten stappen is zo een onzinverhaal. Beter is de slogan: jammer van de crisis, gelukkig hebben we de euro nog! En dit was wat ik gisteren wilde bloggen. Vandaag wil ik iedereen (omdat het zo moet) nog even een gelukkig en gezond Nieuwjaar wensen. Aan voornemens doen we niet, we zien wel wat de dag van mogen ons brengt.